Voorbeschouwing: Ronde van Vlaanderen 2020

Voorbeschouwing: Ronde van Vlaanderen 2020

Titelverdediger Alberto Bettiol - foto: Cor Vos

zondag 18 oktober 2020 om 08:00

Het coronavirus gooide in eerste instantie roet in het eten, maar zes maanden later dan gepland, op zondag 18 oktober, wordt dan toch de Ronde van Vlaanderen gehouden. Een herfsteditie deze keer, maar de klassieker heeft allerminst aan prestige ingeboet. Welke renner weet de 104e uitgave achter zijn naam te zetten? WielerFlits blikt vooruit!

Historie

Voor de vroege historie van de Ronde van Vlaanderen moeten we terug naar 1913. Net als de Tour de France en de Giro d’Italia zag de koers het levenslicht om de krantenverkoop op te krikken. Zo werd de Tour georganiseerd door L’Auto en de Giro door de sportkrant La Gazzetta dello Sport. In België was de gedachte dat de Vlaamse sportkrant de Sportwereld en de Ronde van Vlaanderen elkaar zouden kunnen promoten.

Op zondag 25 mei 1913 werd de eerste editie verreden. Startend in Gent liep het parcours kloksgewijs door heel Vlaanderen, waarna de wielerbaan van Mariakerke de aankomstplaats was. Opvallend aan deze piste was de vijver in het midden. Na 324 kilometer kwam Paul Deman als winnaar over de streep na een sprint in een kopgroep met vijf. De Belgische renner won een seizoen later Bordeaux-Parijs en in 1920 Parijs-Roubaix.

Drievoudig winnaar Tom Boonen – foto: Cor Vos

Deman zorgde daarmee voor de eerste van tientallen Belgische overwinningen in de Ronde. Na 103 edities staat de teller intussen op 69. Zijn landgenoten Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw en Tom Boonen wisten de wedstrijd drie keer te winnen waarmee zij recordhouder zijn, samen met de Italiaan Fiorenzo Magni en Fabian Cancellara. Maar ook Briek Schotte, Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy en Eddy Merckx wisten de koers meermaals te winnen.

Tien keer trok een Nederlander aan het langste eind in Vlaanderens Mooiste. Wim van Est was in 1953 de eerste. Dat jaar maakte hij in de slotfase deel uit van een kopgroep met zijn ploeggenoot Désiré Keteleer uit België en de Fransman Stanislas Bober. Van Est en Keteleer, die beiden voor Garin koersten, wisten door onophoudelijk te demarreren Bober af te schudden. In de eindsprint klopte Van Est Keteleer vervolgens met vier fietslengten.

In 1965 was Jo de Roo de tiende buitenlander die de Ronde achter zijn naam zette, in de jaren zeventig wonnen Evert Dolman, Cees Bal en Jan Raas en in de jaren tachtig volgden successen van Hennie Kuiper, opnieuw Jan Raas, Johan Lammerts en Adrie van der Poel. Dan duurde het liefst 32 jaar voordat wederom een Nederlander de zege veroverde in de Ronde van Vlaanderen.

Niki Terpstra, de winnaar in 2018 – foto: Cor Vos

In 2018 was het koud en regenachtig toen de klassieker van start ging, maar wat in die volgende zeven uur gebeurde zal bij de Nederlandse wielerfans nog warme gevoelens oproepen. Na de Kruisberg, op zo’n 25 kilometer van de streep, reageerde Niki Terpstra op een uitval van Vincenzo Nibali en wist op de Oude Kwaremont het gat naar de kopgroep te dichten. De Quick Step-renner ging dan alleen verder en kwam uiteindelijk winnend solo over de streep.

In eerste instantie zou de Ronde van Vlaanderen dit jaar op 5 april worden gehouden, maar door het coronavirus kon dat niet doorgaan. Of toch! Want op de oorspronkelijke datum werd immers een virtuele editie gehouden, waarbij dertien wielerprofs vanuit huis de finale van de Ronde reden. Na een klein uur koers was Greg Van Avermaet na een solotocht van twaalf kilometer de beste in ‘De Ronde van Vlaanderen 2020: Lockdown Edition’.

Laatste tien winnaars Ronde van Vlaanderen
2019: flag-it Alberto Bettiol
2018: flag-nl Niki Terpstra
2017: flag-be Philippe Gilbert
2016: flag-sk Peter Sagan
2015: flag-no Alexander Kristoff
2014: flag-ch Fabian Cancellara
2013: flag-ch Fabian Cancellara
2012: flag-be Tom Boonen
2011: flag-be Nick Nuyens
2010: flag-ch Fabian Cancellara


Vorig jaar

In de lange aanloop naar de heuvelzonde rond Oudenaarde ontstond een kopgroep met vier man. Jesper Asselman, Damien Touzé, Hugo Houle en Kenneth Van Rooy animeerden het eerste deel van de wedstrijd, maar op 92 kilometer van de streep, na de Muur van Geraardsbergen, was hun rol uitgespeeld. In aanloop naar de tweede passage van de Oude Kwaremont kwam Mathieu van der Poel ongelukkig ten val, maar de Nederlandse kampioen kon zijn weg snel vervolgen.

Dan ontsnapten Stijn Vandenbergh en Sep Vanmarcke en zij zagen Kasper Asgreen en Dylan van Baarle aansluiten. Die beschikten over de beste benen en konden voorop blijven tot de laatste beklimming van de Oude Kwaremont. Daar versnelde Alberto Bettiol, die erop en erover ging bij de koplopers. De Italiaan overleefde vervolgens een tegenreactie op de Paterberg en hij kon mede dankzij het afstoppende werk van zijn ploeg de overwinning binnenslepen.

Voor de klassiekerspecialist was het zijn eerste profzege, en meteen een heel erg mooie. “Ik kan niet geloven wat ik heb gedaan”, stamelde hij vlak na de koers. Na zijn beslissende aanval kreeg hij vanuit de auto opdracht om alles te geven. “Ik sloot mijn ogen en ging gewoon. Ik had op de top van de Oude Kwaremont een goed gat en ik moest blijven gaan. Op de Paterberg verloor ik niet veel, daarna was het de langste veertien kilometer van mijn leven.”

Uitslag Ronde van Vlaanderen 2019
1. flag-it Alberto Bettiol (EF Education First) 267 km in 6u18m49s
2. flag-dk Kasper Asgreen (Deceuninck-Quick Step) op 14s
3. flag-no Alexander Kristoff (UAE Emirates) op 17s
4. flag-nl Mathieu van der Poel (Corendon-Circus) op 17s
5. flag-de Nils Politt (Katusha Alpecin) op 17s

Het podium van 2019 – foto: Cor Vos


Parcours

In 2012 onderging de Ronde van Vlaanderen een grote gedaanteverandering. De iconische Muur van Geraardsbergen was niet langer de scherprechter en het kritische punt van de wedstrijd ligt sindsdien dertig kilometer westelijker met de Oude-Kwaremont en de Paterberg. Ook verhuisde de finish van Ninove naar Oudenaarde. De extra inkomsten die voortvloeiden uit deze wijzigingen moesten de toekomst van Vlaanderens Mooiste veiligstellen.

Het parcours van dit jaar is grotendeels hetzelfde als in 2019. Wel besloot organisator Flanders Classics enkele wijzigingen door te voeren met het oog op de drukke najaarskalender. De finale bleef intact met de gevreesde Koppenberg en het inmiddels bekende duo de Oude-Kwaremont en de Paterberg. Daar staat tegenover dat de totale afstand werd ingekort tot 243,3 kilometer en werden de Tenbosse en de Muur vervangen door de Valkenberg.

Zondag 18 oktober, Ronde van Vlaanderen (243,3 km)

De ploegvoorstelling van de Ronde van Vlaanderen wordt niet gehouden op de Grote Markt van Antwerpen, maar op het Steenplein dat een kleine 500 meter verder aan de Schelde is gelegen. Toeschouwers zijn vanwege het coronavirus niet welkom, net als aan de finish en op alle hellingen en kasseistroken. Het publiek wordt zoveel mogelijk opgeroepen voor de televisie te gaan kijken, maar gelukkig zijn vanaf de start de beelden rechtstreeks te zien.

Vandaar gaat de route in zuidwestelijke richting naar Sint-Niklaas en Aalst. Hier komt normaal gezien de vroege vlucht tot stand. Na een lange aanloop worden met de Lippenhovestraat (1300m) na 84,7 kilometer en de Paddestraat (1500m, na 86,1 km) de eerste kasseistroken bereikt. Na de ravitaillering is de Kattenberg in Oudenaarde de eerste klim en als de koers vervolgens van de Schelde afdraait, volgen de beklimmingen elkaar in rap tempo op.

Met de eerste passage van de Oude Kwaremont na 120 kilometer – we zijn dan net voor de klok van een – neemt de nervositeit in de koers toe. Daarna volgen over een afstand van 35 kilometer de Kortekeer, de Eikenberg, de Wolvenberg, de Leberg, de Berendries en de Valkenberg, die dit jaar in de plaats van de Tenbosse en de Muur van Geraardsbergen is gekomen. In dit gedeelte van de wedstrijd werd vorig jaar de vroege vlucht ingelopen.

Oude Kwaremont – foto: Cor Vos

Daarna gaat het via de Kanarieberg voor de tweede keer naar de Oude Kwaremont. In het stuk tussen beide beklimmingen buitelde Mathieu van der Poel in 2019 over zijn stuur, nadat hij bij een sprongetje zijn wiel kapot had gereden. Na de passage van de Oude Kwaremont volgt de korte, maar supersteile Paterberg. De landweg met een maximale stijging van 20,3 procent werd in 1985 van kasseien voorzien en maakte een jaar later gelijk deel uit van de Ronde.

Rond half drie wordt begonnen aan de laatste ris beklimmingen met de gevreesde Koppenberg, waar de kasseiweg maximaal aan 22 procent omhoog loopt. Daarna volgen de Steenbeekdries en de Taaienberg in aanloop naar de Kruisberg, waar vorige editie de schifting werd uitgevoerd door Jungels en Van der Poel, waarna het peloton in stukken en brokken lag. Vanaf die klim is het nog een kleine tien kilometer naar de derde keer Oude Kwaremont.

Op deze laatste passage van de klim plaatste Alberto Bettiol vorig jaar zijn beslissende aanval. Na deze kuitenbijter rest enkel nog de Paterberg voor een demarrage of een tegenaanval. Vanaf deze kasseiklim is het nog 13,2 kilometer naar Oudenaarde, waar na ruim 240 kilometer en zeventien zware hellingen de streep ligt. Van het Steenplein naar de Minderbroedersstraat: wie zet de 104e uitgave van de Ronde van Vlaanderen achter zijn naam?

Beklimmingen

1. Kattenberg, 800m aan 6%
2. Oude Kwaremont, 2200m aan 4% (1500m kasseien)
3. Kortekeer, 1000m aan 6,2%
4. Eikenberg, 1200m aan 5,2% (volledig met kasseien)
5. Wolvenberg, 645m aan 7,9%
6. Leberg, 950m aan 4,2%
7. Berendries, 940m aan 7%
8. Valkenberg, 540m aan 8,1%
9. Kanarieberg, 1000m aan 7,7%
10. Oude Kwaremont, 2200m aan 4% (1500m kasseien)
11. Paterberg, 360m aan 12,9% (volledig met kasseien)
12. Koppenberg, 600m aan 11,6% (volledig met kasseien)
13. Steenbeekdries, 700m aan 5,3%
14. Taaienberg, 530m aan 6,6% (500m kasseien)
15. Kruisberg, 2500m aan 5% (450m kasseien)
16. Oude Kwaremont, 2200m van 4% (1500m kasseien)
17. Paterberg, 360m aan 12,9% (volledig met kasseien)


Favorieten

Met zeventien steile beklimmingen, waarvan de helft bovendien is geplaveid met kasseien, en zijn lengte belooft ook de 104e Ronde van Vlaanderen een ware slijtageslag te worden. De renner die na meer dan 240 kilometer het minst naar de filistijnen is, is spekkoper. De vorige vier jaar werd de koers steeds solo gewonnen; behalve Bettiol kwamen ook Niki Terpstra, Philippe Gilbert en Peter Sagan alleen over de streep.

Wout van Aert – foto: Cor Vos

Op basis van hun prestaties dit seizoen zijn Wout van Aert en Mathieu van der Poel op voorhand de grote favorieten en door veel wielerliefhebbers wordt natuurlijk ook uitgekeken naar een clash tussen de twee wereldkampioenen uit het veldrijden. Van Aert won vlak na de coronabreak Strade Bianche en Milaan-San Remo en reed vervolgens een indrukwekkende Tour de France en WK. Van der Poel piekte wat later, in de Tirreno en de BinckBank Tour.

In een veelbesproken uitgave van Gent-Wevelgem kruisten de beide kemphanen voor het eerst dit jaar de degens op de Vlaamse wegen. Daarin maakte Van Aert de beste indruk van de twee. De renner van Jumbo-Visma zat in de finale telkens overal bovenop, tot de aanval van Matteo Trentin op 1,8 kilometer van de streep. Het maakt hem zondag de grote favoriet voor de Ronde, ook omdat deze klassieker nog selectiever is.

Ergens moet hij ook wel revanchegevoelens koesteren voor de gemiste kans in Gent-Wevelgem, waar hij in de slotkilometer ook de indruk had dat de zege voor Van der Poel minder belangrijk was. Daarnaast kan hij mikken op zijn sprint, maar ook aanvallen. Voor Van Aert wordt het niet zijn eerste kennismaking met de Ronde, want hij ging al tweemaal eerder van start. In 2018, bij zijn eerste deelname, werd hij negende, vorig jaar was hij de nummer veertien.

Mathieu van der Poel – foto: Cor Vos

Ook Van der Poel zal uit zijn op revanche na Gent-Wevelgem. De kopman van Alpecin-Fenix vond het een rare reactie dat Van Aert het gevoel had dat hij vooral hem wilde laten verliezen. Tot twee keer toe reed de Nederlandse kampioen weliswaar het gaatje dicht naar zijn eeuwige rivaal, maar die acties verdedigde hij. “Voor mij is Wout een van de beste renners in de kopgroep. Als hij gaat, moet ik reageren natuurlijk. Als ik dat niet doe, zijn ze weg.”

Van der Poel toonde de afgelopen weken wel aan dat hij voor niemand bang hoeft te zijn in zijn tweede Ronde van Vlaanderen. In Tirreno-Adriatico won hij de ‘rit der Muren’ naar Loreto na de hele dag in de aanval te zijn geweest. Vervolgens trok hij op indrukwekkende wijze de eindwinst in de BinckBank Tour naar zich toe. In de slotrit, over de Vlaamse wegen, zegevierde hij na een solo van 72,5 kilometer. En een dag later werd hij knap zesde in Luik-Bastenaken-Luik.

Mads Pedersen – foto: Cor Vos

Als twee honden vechten om een been, loopt het derde ermee heen. Het is een bekend gezegde. Terwijl iedereen naar Van Aert en Van der Poel kijkt, kan Mads Pedersen zomaar met de winst aan de haal gaan in de Ronde. Zijn wereldtitel in Yorkshire (2019) kwam misschien als een verrassing, maar de Deen was een jaar eerder al tweede geworden in… inderdaad, de Ronde van Vlaanderen. En dit seizoen heeft hij weer een flinke stappen gezet.

Daags na de gruwelcrash van Fabio Jakobsen en Dylan Groenewegen hield Pedersen de sneller geachte Pascal Ackermann van de winst in de Ronde van Polen. In Aalter, in de BinckBank Tour, was hij opnieuw de snelste. En in Gent-Wevelgem klopte hij Alberto Bettiol, Florian Sénechal en Matteo Trentin, naar wie hij in de laatste anderhalve kilometer in zijn eentje was overgestoken. Trek-Segafredo kan daarnaast rekenen op Jasper Stuyven en Edward Theuns.

Julian Alaphilippe – foto: Cor Vos

Misschien had Julian Alaphilippe een sterretje meer verdiend, maar in tegenstelling tot de eerder genoemde namen staat hij pas voor het eerst aan het vertrek van de Ronde. De Fransman van Deceuninck-Quick Step is natuurlijk wel een natuurtalent dat zich overal wel weet te redden. Zo’n spetterende Tour de France als vorig jaar, toen hij veertien dagen het geel om de schouders had, reed hij dit jaar niet.

Toch pikte hij al op de tweede dag zijn etappezege mee, nadat hij in de slotfase met Marc Hirschi en Adam Yates uit het peloton was ontsnapt. Maar het orgelpunt van zijn seizoen kwam exact een week ná de Tour. Tijdens het WK wielrennen in Imola sprong de vermakelijke alleskunner weg op de slotklim en kwam na bijna 260 kilometer solo aan de finish, waarmee hij de regenboogtrui in de wacht sleepte.

Zijn geliefkoosde Waalse Pijl liet hij een jaar links liggen, ook het energielevel van Alaphilippe kent zijn grenzen. Vervolgens verkeek hij zich op de finish in Luik-Bastenaken-Luik waardoor Primož Roglič de zege kon pakken. Bovendien werd hij gedeclasseerd voor een onreglementaire sprint. Amper drie dagen later stelde hij echter orde op zaken door in de Brabantse Pijl de winst voor de neus van Van der Poel en Benoît Cosnefroy weg te kapen.

Alaphilippe is, als drager van de regenboogtrui, natuurlijk de grote blikvanger maar Deceuninck-Quick Step heeft meer troeven achter de hand. Denk aan de Deceuninck-renners Kasper Asgreen, die vorig jaar al tweede was en de laatste weken in vorm is, en Yves Lampaert. De Belg maakte in Milaan-Turijn een doodsmak en hoopt zondag de laatste procentjes die hij nog tekort kwam, te hebben goedgemaakt. En dan zijn er nog Florian Sénéchal en Zdeněk Štybar.

Alberto Bettiol – foto: Cor Vos

Wie was die Alberto Bettiol eigenlijk? Zelfs de Italiaanse wielerjournalisten konden vorig jaar niet echt een zinnig antwoord geven op die vraag, nadat de EF-renner de 103e Ronde van Vlaanderen achter zijn naam had gezet. Zelf vond hij het niet heel vreemd, lachte hij wat later in gesprek met de pers. “Dat is mijn schuld! Ik heb de voorbije jaren veel te anoniem rondgefietst. Pas dit jaar heb ik de knop omgedraaid.”

Toch kwam zijn succes niet helemaal uit de lucht vallen. Bij de beloften was hij al een toptalent en reed hij in de Ronde al eens naar de tiende plaats, achter onder meer winnaar Rick Zabel, Dylan Groenewegen en Nick van der Lijke. En in zijn eerste jaren bij de profs stak Sep Vanmarcke al de loftrompet over Bettiol. “Heel sterke renner. Daar gaan jullie in de toekomst nog van horen.” Bij BMC kon hij de verwachtingen niet inlossen, maar dat veranderde in 2019 bij EF.

Anno 2020 is hij een renner om rekening mee te houden in de klassiekers. Na de coronabreak was hij in een snikhete editie van Strade Bianche vierde, waarna hij de Tour de France reed. Onlangs ging hij van start in Gent-Wevelgem en was hij een van de hoofdrolspelers. Met nog 1,8 kilometer te gaan sprong hij mee met de aanval van Matteo Trenin en eindigde hij uiteindelijk vierde. Schrijf hem beter maar op voor zondag!

Søren Kragh Andersen – foto: Cor Vos

Zonder enige twijfel is Søren Kragh Andersen uitstekend uit de coronabreak gekomen. De Deense allrounder won in de afgelopen Tour de France liefst twee etappes en schreef twee weken geleden bijna de BinckBank Tour op zijn naam. In Geraardsbergen, al enkele jaren het eindstation van deze etappekoers, verloor hij na een nagelbijtende finale van Mathieu van der Poel. Uiteindelijk kwam hij acht tellen tekort voor de eindzege.

Zondag ging Kragh Andersen als topfavoriet van start in Parijs-Tours, maar door een val kon hij uiteindelijk niet meespelen om de overwinning. In de Ronde is de Deen gewoon weer van de partij en normaal gesproken moet hij zijn vorm uit de Tour nog even kunnen doortrekken. Samen met Tiesj Benoot en Casper Pedersen, die het kopmanschap van zijn ploeggenoot vakkundig overnam in Parijs-Tours, is hij de speerpunt bij zijn ploeg.

Minder gesproken wordt over Stefan Küng, maar de Zwitser maakt sterke weken door. In Plouay kroonde hij zich tot Europees kampioen tijdrijden. Daarna verliet hij de Tour vroegtijdig om zich voor te bereiden op het WK tijdrijden, waar hij derde werd. Derde werd hij ook in de BinckBank Tour na een goede tijdrit en een sterke slotetappe. Vervolgens kwam hij als vijfde over de streep in Gent-Wevelgem, nadat hij zich in de finale meermaals had laten zien.

Michał Kwiatkowski – foto: Cor Vos

Ook Michał Kwiatkowski geven we een sterretje. De wereldkampioen van Ponferrada (2014) is in vorm, al moest hij de laatste weken op de kritieke momenten passen. De resultaten van de Pool zijn evenwel gewoon heel goed. Hij zette voor het eerst een Touretappe op zijn indrukwekkende erelijst en werd vervolgens vierde op het WK. In de heuvelklassiekers werd hij achtereenvolgens zesde (Waalse Pijl), tiende (Luik-Bastenaken-Luik) en zesde (Brabantse Pijl).

De grootste favorieten hebben we inmiddels besproken. Toch blijft dan nog een hele poel namen over die komen bovendrijven op een dag waarop alle puzzelstukjes in elkaar vallen. Denk aan de winnaars van 2018 en 2015 bijvoorbeeld, Niki Terpstra en Alexander Kristoff. Of aan Maximilian Schachmann, Matteo Trentin en Michael Valgren. Bij Bahrain-McLaren wordt gekeken naar het driemanschap Sonny Colbrelli, Iván García en Dylan Teuns.

Naast Teuns is het vanuit Belgisch perspectief ook uitkijken naar Sep Vanmarcke, die in 2014 èn 2016 derde was in de Ronde, Oliver Naesen, Tim Wellens, die bij Lotto Soudal samen met John Degenkolb de blikvanger is, en de procontinentals Amaury Capiot en Piet Allegaert. Tot slot willen we de naam van Jürgen Roelandts aanstippen. De nummer drie van 2013 kondigde aan na dit seizoen zijn fiets aan de haak te hangen.

Oliver Naesen – foto: Cor Vos


Favorieten volgens WielerFlits
**** Wout van Aert
*** Mads Pedersen, Mathieu van der Poel
** Julian Alaphilippe, Alberto Bettiol, Søren Kragh Andersen
* Kasper Asgreen, Stefan Küng, Michał Kwiatkowski, Yves Lampaert

Website organisatie
Deelnemerslijst


Weer en TV

De weersverwachting bij de start in Antwerpen is overwegend bewolkt aan een temperatuur van 8 ℃. Een zwakke wind waait vanuit het zuidwesten aan windkracht 2. Gedurende de koers loopt de temperatuur op tot maximaal 13 ℃ en neemt de bewolking toe.

’s Ochtends om 9.00 uur begint bij Sporza op één de uitzending van de Ronde van Vlaanderen al met een voorbeschouwing op de koers en aansluitend de start om 9.45 uur. Om 13.00 uur wordt even overgeschakeld naar Canvas in verband met Het Journaal, maar daarna is de koers tot aan het einde te zien op één. Ook via de Eurosport Player is de wedstrijd in zijn geheel te zien. Bij de NOS maakt de Ronde deel uit van de zondaguitzending van Studio Sport.


Dit artikel delen:

113 Reacties

Jean Dumas 16 oktober 2020 om 11:16

Wout is zoals het er nu voorstaat de sterkste op de laatste Kwaremont. Mat zal dus een list à la Terpstra moeten uitvoeren, waardoor Wout tactisch in het pak wordt gestoken.
Een sprint à deux zou natuurlijk het mooiste zijn.

Michelangelo 16 oktober 2020 om 11:26

Ik verwacht dat DQS haar overtal al vroeg zal proberen uit te spelen. Al een hele goede pion (of 2) mee in de vroege vlucht, of in de tweede vlucht die vaak ontstaat na de eerste keer Kwaremont. En hetzelfde verwacht ik eigenlijk van EF.

Benieuwd hoe lang Mathieu zijn kruit gaat drooghouden. Normaal is hij op zijn best als hij kan koersen van ver, om daarmee met enkel de sterksten voorop te komen. Op die manier worden grote blokken buiten spel gezet, aangezien ook ploegen als DQS en EF de boel lamleggen als 1 van hun kopmannen mee is. Maar van Adrie en van Eddy P moest hij toch proberen om niet vanaf 100 km voor de meet al te koersen. M

Wout is doorgaans iemand die in dit soort wedstrijden wat meer afwachtend koerst. Maar ik verwacht dat hij zeker mee probeert te zijn als de andere favorieten zich roeren. Ik verwacht dat hij probeert te gaan voor een sprint met een heel klein groepje. Zonder VDP.

Ik verwacht een winnaar uit “de tweede lijn”. Mijn sterren:
****: iemand uit de “een of 2 sterren categorie”
***: VDP en Van Aert
**: Asgreen, Lampaert, Pedersen
*: Naesen, Trentin, Vanmarcke, SKA, Teunisssen, Kung, Bettiol

girardengo 16 oktober 2020 om 12:05

Gezien de huidige rivaliteit tussen Van Aert en Van der Poel, en ook gelet op hun voortijdige energieverspilling in de koers (automatisme, vanuit het veldrijden overgehouden) – bij Van der Poel nog een graadje meer dan bij Van Aert – zie ik hen niet echt als topfavorieten. Dat zijn dan Pedersen, Bettiol, Asgreen, Küng, Lampaert en misschien Alaphilippe, Naessen en Kragh Andersen;-).

Wheely 16 oktober 2020 om 12:19

Bij Vive le Velo bombardeerden zowel vader Adrie, Alan Peiper als Eddy Planckaert onze Matje als favoriet.

Domestique 16 oktober 2020 om 14:38

Ook wel omdat Adrie daar zat vermoed ik.

Wheely 16 oktober 2020 om 17:12

Die kans is groot ja.

LB117 16 oktober 2020 om 20:15

A3Anus is wat mij betreft ook verre van objectief te noemen

deffil 16 oktober 2020 om 17:36

Ik hoop op een koninklijke sprint met 3: Wout, Mathieu en Flip
Ik weet niet of Alaphilippe mee kan op de pater als ze daar alles op alles zetten. Je kan daar niet en danseuse (of hoe schrijf je dat) op.

Lalsacien 18 oktober 2020 om 07:34

Je schrijft het goed. Als het droog is lukt het wel.

deffil 16 oktober 2020 om 17:38

Wel jammer dat Gilbert niet mee doet, de lepe oude krijger

Domestique 16 oktober 2020 om 18:20

Blijft voor mij toch de koers van het jaar, zelfs nu de sfeer langs het parcours niet hetzelfde zal zijn als andere jaren. De heroïek druipt er langs alle kanten uit.

Hoewel Parijs-Roubaix eigenlijk nog mooier is.

deffil 16 oktober 2020 om 20:07

Die naam alleen al

Arne Pringuet 16 oktober 2020 om 20:48

Senechal wordt niet genoemd. Was nochtans de sterkste van DQS zondag.

ProfrondeZevenbergen 16 oktober 2020 om 21:21

@redactie
Is Garcia Cortina wonderbaarlijk genezen?

ti-raleigh 16 oktober 2020 om 21:33

Ben vooral benieuwd naar de tactische plannen. De topfavorieten zitten niet bij DQS. Hoe gaat die ploeg het aanpakken om VDP en Van Aert uit te schakelen. In de vroege vlucht zitten vind ik normaal gesproken helemaal niks, want kansloos. Maar ik denk dat het voor TJV niet eens zo gek zou zijn in dit geval. Dan zal DQS al een paar mannetjes moeten opofferen. En zo’n vroege TJV-vluchter zal er in de finale toch niet meer bij zijn.

SjorsPatate 17 oktober 2020 om 17:33

Ik hoop dat van der Poel er solo vandoor kan schieten en net als in de binck bank zijn overwinning kan pakken. Ik zie hem het anders niet winnen van alle mannen die het op hem en van Aert voorzien hebben.

VTI 17 oktober 2020 om 20:55

Mooie race, veel zin in! Hoop op veel strijd, een mooie winnaar en weinig geleuter achteraf. Zo praten doen alleen degenen die de koers niet winnen. Gewoon je verlies pakken zoals een Trentin dat kan

the student 17 oktober 2020 om 21:30

Cavendish op de startlijst! Krijgt hij toch nog een waardig seizoenseinde.

FritsvanHoefelen 17 oktober 2020 om 21:52

Voorbeschouwing al begonnen?

Max1 17 oktober 2020 om 22:08

Hopelijk een bikkelharde strijd tussen Wout en Mathieu en laat Wout maar winnen uiteraard. :)

josemanuelfuente 18 oktober 2020 om 08:07

Heb het idee dat de RVV meer leeft onder de Flitsers dan het WK.

Romāns Vainšteins 18 oktober 2020 om 08:20

Eigenlijk zou het wel weer eens leuk zijn dat er een Vlaming wint. Hoeft niet per se van Aert of van der Poel te zijn, andere Vlamingen ook mooi.

Arie den Blanken 18 oktober 2020 om 09:32

Een echte Vlaming als Benoot , Lampaert , Vermarcke of Naessen. Van Aert en van der Poel zijn “Kempenaren.

willem buffel 18 oktober 2020 om 08:57

Zet Dylan van Baarle er ook maar bij als outsider!!!

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Headlines

Materiaalzone

Populair