Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Lorena Wiebes laat voor het eerst van zich horen na diskwalificatie: “Voelt niet alsof ik schuld tref”
In de hele discussie rond de diskwalificatie van Lorena Wiebes uit de Giro d’Italia vanwege een te lichte fiets, hadden we één stem nog niet gehoord. Die van de sprintster zelf. In de podcast La Koers heeft Wiebes nu toch van zich laten horen.
Enkele dagen na een van de moeilijkste momenten uit haar loopbaan, spreekt Wiebes vanuit Italië. “Ik wil de meiden steunen”, zegt ze over haar ploeggenotes van SD Worx-Protime. “Daarom was ik alweer langs het parcours van de Giro te vinden. Ze rijden in de roze trui. Samen met Floortje Mackaij ben ik met de camper terug naar Italië gereden. Ik heb ook al terug getraind. Door de frustraties heb ik enkele records gereden.”
Het waren emotionele dagen voor Wiebes. “Eerst voelde ik vooral verdriet. Later kwam er boosheid waarom het zo is gegaan. De avond van de beslissing en de tweede dag waren heel pittig.” Waar Wiebes vooral van wakker lag: het feit dat de metingen van de UCI steeds op een verschillend gewicht van haar fiets uitkwamen: “Als het de hele tijd hetzelfde was geweest, had ik me er gemakkelijker bij kunnen neerleggen. Dan kun je alsnog twijfelen aan de apparatuur, maar nu het schommelde was het nog lastiger.”
Je zou kunnen stellen dat het de verantwoordelijkheid was van haar ploeg SD Worx-Protime om de fiets van Wiebes voor de start al te controleren op het minimumgewicht, maar Wiebes verwijt hen niets. “De weging van de UCI ergerde me het meeste. Ik had al vaker met een enkel voorblad gereden en weet dat mijn fiets voor Milaan-San Remo met dezelfde set-up ook was gewogen. Na de rit hebben we in het hotel dat nog eens gedaan. Ook toen was het helemaal in orde. Ik hoop dat er daarmee een last van de mecaniciens valt.”
Anderzijds voelt Wiebes zich wel machteloos. “Als renster denk je daar niet over na. Je wil eerder zo aerodynamisch zijn dan zo licht mogelijk. Ik heb er ook niet echt iets aan kunnen doen. Dat maakt het zo krom, de renner wordt gestraft. Zeker in een vlakke etappe. Je gaat natuurlijk niet zelf jouw fiets wegen en je denkt niet dat zoiets kan gebeuren. Als ik mijn sprint niet reglementair had gereden, kan je ermee leven dat het je eigen schuld is. Nu voelt het niet alsof ik iets van schuld heb.”
Wiebes hoopt wel dat alle partijen lessen uit dit incident trekken. “Ik zou graag willen dat de UCI nog eens naar die reglementen kijkt. Of de renner echt zo zwaar gestraft moet worden als er iets is met de fiets, waar je als renner geen invloed op hebt. De straf is te zwaar. Het is wel lastig: klimmers kunnen profijt hebben uit een lichte fiets. Maar aan de andere kant denk ik: ga je iemand echt op minuten rijden als de fiets 20 gram lichter is? Dat is een moeilijk onderwerp om je over uit te spreken, dat begrijp ik ook.”
“Het voelt voor mij als onrecht, misschien was een gele kaart, declassering en boete voor de ploeg beter geweest. Als je dan een tweede keer een te lichte fiets, kan je wel uit koers worden gezet. Dat lijkt me logischer”, zegt ze. “Wat voor mij het belangrijkste is: er mogen geen schommelingen meer zijn in de metingen. Daar moet de UCI absoluut naar kijken. De finales en parcoursen zijn soms levensgevaarlijk en het lijkt alsof hen dat niet interesseert. Dit had niets met veiligheid te maken, dus voelt het wat krom.”
Wiebes begrijpt daarom wel dat haar ploeg SD Worx-Protime actie onderneemt. “Anders komt je dossier misschien ergens op een stapel en doen ze niets.” Anderzijds wil ze zich daar zo veel mogelijk buiten houden en vooral terug aan de koers denken. Op 13 juni komt ze in de Copenhagen Sprint weer in actie.
Aankomende wedstrijden voor Lorena Wiebes
| Datum | Wedstrijd |
|---|---|
| 30 mei - 7 jun |  Giro d'Italia Women(2.WWT) |
| 13 jun |  Copenhagen Sprint(1.WWT) |
| 24 jun |  National Road Championships - Netherlands(CN) |
Daar is maar één woord voor.
Ongelooflijk.
En waarschijnlijk zijn er nog wel meer woorden voor te verzinnen.
Ik kan me voorstellen dat je weken niet meer wil fietsen en niet meer naar de koers kan kijken. Maar gisteren is ze speciaal naar het parcours van de Giro gefietst om haar teamgenoten aan te moedigen en te laten zien dat het goed met haar gaat.
Ik vind dat heel knap, zelf zou ik netflix uitspelen en proberen om level 60 te worden met Fall Guys.
Ik was eigenlijk helemaal geen fan van haar, maar vanaf nu zal ik ook juichen als zij wint.
En waar ligt dan wel de grens? 20 gram te licht in een vlakke rit mag wel, in een bergrit niet? En mag dan 50 gram? Vanaf wanneer is het een boete of een gele kaart, en vanaf wanneer is het competitievervalsing en uitsluiting? Het lijkt erop alsof ze daar verder helemaal niet over na denkt. En enkel redeneert vanuit haar eigen situatie. Maar wat als ze in een sprint licht bergop met een banddikte geklopt zou zijn door Balsamo, en de fiets van Balsamo bleek een plak kaas te licht bij de weging. Zou ze dan ook zo reageren? Of is het dan ineens anders?
Dat de renster zich daar niet schuldig over moet voelen is helemaal terecht. Dat zou voor de mechaniekers moeten zijn. Zij moet haar fiets pakken en fietsen, er van kunnen gaan dat alles in orde is. Van schakelmechanisme en remmen tot afmetingen en gewicht.
Verder hoor ik hier wederom op geen enkele manier harde cijfers terug. Niet over de gewichten die de UCI vond, niet over de metingen die ze zelf hebben.
En ik vind dat ze wel heel makkelijk alles bij de UCI leggen. Daarom ben ik wel heel benieuwd naar zowel de exacte gewichten, alsook de uitkomsten van de andere wegingen. Ervan uitgaande dat de UCI rondom de koers meerdere fietsen weegt. En de dames vanwege hun kleine frames al makkelijk onder die 6,800 kg kunnen komen.
Ik zou zeggen: accepteren en doorgaan. Maar blijkbaar maakt SDW andere keuzes.
Dat is mooi, maar heeft ze dat zelf ook gezegd? Want in de tekst na deze zin heeft ze het alleen over de UCI.