Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Voorbeschouwing: Tour Auvergne-Rhône-Alpes 2026 – Tweestrijd Paul Seixas-Isaac Del Toro?
Wat gaat de tijd toch snel. We zijn nog maar amper bekomen van drie weken Giro d’Italia of de Tour de France staat alweer voor de deur. Eerst volgt nog het Critérium du Dauphiné, inmiddels omgedoopt tot de Tour Auvergne-Rhône-Alpes. De belangrijkste Tourpretendenten sturen hun kat, maar wonderkind Paul Seixas is er wel bij. WielerFlits blikt vooruit!
Historie
Laatste winnaars Tour Auvergne - Rhône-Alpes
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2020 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 | |
| 2016 |
Laatste editie
Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard, Mathieu van der Poel en Remco Evenepoel. Het was misschien wel de mooiste kopgroep van 2025, in de finale van de openingsrit van het Critérium du Dauphiné. Deze vier kleppers (en Santiago Buitrago) mochten het na een nagelbijtende finale gaan uitmaken voor de overwinning in Montluçon. Alle ogen waren gericht op de snelle Van der Poel, maar het was Pogacar die met een snedige sprint iedereen een loer wist te draaien.
De Sloveense wereldkampioen mocht zo ook de allereerste gele leiderstrui aantrekken, maar moest het kleinood twee dagen later alweer afstaan aan vluchter Iván Romeo, na diens dubbelslag in de rit naar Charantonnay. De Spanjaard kon op zijn beurt niet lang genieten van het geel, want één dag later haalde Remco Evenepoel zoals verwacht uit in de individuele tijdrit van 17,4 kilometer tussen Charmes-sur-Rhône en Saint-Péray.
foto: Fotopersburo Cor Vos
foto: Fotopersburo Cor Vos
foto: Fotopersburo Cor Vos
foto: Fotopersburo Cor Vos
foto: Fotopersburo Cor Vos
Ondanks de relatief korte tijdritafstand, liepen de verschillen tussen de klassementsrenners behoorlijk hoog op. Vingegaard moest twintig tellen prijsgeven, Pogacar kreeg zelfs een vijftigtal seconden aan zijn wielerbroek gesmeerd. Evenepoel nam met andere woorden een stevige optie voor de eindoverwinning, maar in de bergen bleek al snel dat de mindere tijdrit van Pogacar een incident was.
Wat heet: de kopman van UAE Emirates XRG hield op ongeziene wijze huis in de eerste bergrit naar Combloux. Pogacar reed op de slotklim een minuut(!) weg van Vingegaard en zette Evenepoel op bijna twee minuten. Een dag later deed hij het nog eens dunnetjes over op de flanken van de slotklim naar skigebied Valmeinier 1800. Vingegaard was opnieuw tweede, maar andermaal op gepaste afstand van zijn ongenaakbare rivaal.
Etappes Critérium du Dauphiné 2025
Pogacar was zo overheersend, dat hij in de laatste bergrit met aankomst op de flanken van de Mont-Cenis niet eens voluit hoefde te gaan. Hij zag vroege vluchter Lenny Martinez naar de zege klimmen, maar finishte zelf netjes in het wiel van Vingegaard en won zo voor het eerst in zijn carriere het Critérium du Dauphiné. En, nog belangrijker, deelde daarmee een flinke dreun aan zijn concurrenten in aanloop naar de Tour de France.
Critérium du Dauphiné (2.UWT)
Etappe 8: Val d'Arc → Plateau du Mont-Cenis (133.3 km)
| Rank | Renner | Tijd | |
|---|---|---|---|
| 1 | - | 29:19:46 | |
| 2 | - | + 59 | |
| 3 | - | + 02:38 | |
| 4 | - | + 04:21 | |
| 5 | - | + 06:12 | |
| 6 | - | + 07:28 | |
| 7 | - | + 07:57 | |
| 8 | - | + 08:25 | |
| 9 | - | + 08:57 | |
| 10 | - | + 10:01 |
Parcours
De renners die dit jaar zullen deelnemen aan de Tour Auvergne-Rhône Alpes, krijgen zoals gewoonlijk een gevarieerd en uitdagend parcours voor de wielen geschoven, met meerdere heuvelritten, een ploegentijdrit, een rit die naar alle waarschijnlijk zal uitdraaien in een sprint en drie opeenvolgende zware bergritten in de Alpen. Kortom: voor ieder wat wils.
We kunnen de ronde met recht beschouwen als een mini-Tour de France, want met de ploegentijdrit en een aankomst bergop op de beklimming naar het Plateau de Solaison, zijn er twee ritten die als een soort ’testcase’ dienen met het oog op de komende editie van de Ronde van Frankrijk.
“De regio Auvergne-Rhône-Alpes heeft het evenement de afgelopen jaren een nieuwe dimensie gegeven, met nog meer mogelijkheden om de routes te variëren”, klinkt het in een perscommuniqué. “Deze naamswijziging is een weerspiegeling van de geografische identiteit die de wedstrijd de afgelopen tien jaar heeft gekregen.”
De organisatie ziet deze verandering als “het resultaat van een jarenlange samenwerking tussen de regio en de organisator en een logische voortzetting.”
Etappes Tour Auvergne - Rhône-Alpes 2026
Vizille) Saint-Ismier)Op zondag 7 juni verzamelen de renners zich in Vizille voor de start van de 78ste editie van de Tour Auvergne-Rhône-Alpes. Waar een rittenkoers meestal begint met een proloog of sprintvriendelijke etappe, is het op Franse bodem meteen klimmen geblazen.
Onderweg naar finishplaats Saint-Ismier staan maar liefst vijf gecategoriseerde beklimmingen op het menu, met de zwaarste klim van allemaal – de Côte de Rousset (8,2 km à 7,5%) – op iets meer dan twintig kilometer van de finish.
Daarvoor krijgen de renners met de Col de l’Arzelier (8,6 km à 5,7%), Côte de Seyssins (2,6 km à 6%), Côte de Quaix en Chartreuse (2,3 km à 9,2%) en de Col de Vence (5,1 km à 6%) al vier niet te onderschatten beklimmingen voor de wielen geschoven. Eenmaal aan de voet van de laatste klim, zijn de renners kortom al behoorlijk afgepeigerd.
Saint-Martin-le-Vinoux) Le Puy-en-Velay)In de openingsetappe mogen we al meteen spektakel verwachten tussen de klassementsrenners en wellicht zien we ook in rit twee wel vuurwerk. Er staan weliswaar wat minder hoogtemeters op het programma en de beklimmingen zijn ook minder uitdagend, maar in de laatste dertig kilometer naar Le Puy-en-Velay volgen toch nog twee niet te onderschatten hellingen.
Maar voor het zover is, trekt het peloton nog over de toppen van de Côte de la Croix de la Cave (2,6 km à 4,5%) en de behoorlijk lange Col Robert Marchand (10,9 km à 4,4%), maar deze beklimmingen liggen te ver van de finish om echt schade te berokkenen.
Nee, het eventuele vuurwerk zal vooral moeten losbarsten op de flanken van de Côte des Baraques (4,2 km à 6,6%) of Côte de Saint-Vidal (2 km à 7,4%), toch twee vrij pittige hellingen op weg naar de streep in Le Puy-en-Velay. De Baraques ligt op goed dertig kilometer van de finish, na de Saint-Vidal is het nog twaalf kilometer koersen over voornamelijk dalende wegen.
Le Perreux) Le PerreuxVoor de renners met klassementsambities is het een ronde met maar weinig rustmomenten, want op dag drie staat er weer een zeer belangrijke etappe op de planning: een geaccidenteerde ploegentijdrit van iets meer dan 28 kilometer van en naar Le Perreux. Dit is niet alleen een cruciale dag voor het klassement, maar ook een laatste testcase voor de ploegentijdrit in de komende Tour de France.
Met het oog op de inleidende Tourtijdrit in en rond Barcelona is het zaak om verder te finetunen en vertrouwen op te doen. Het parcours in de omgeving van start- en finishplaats Le Perreux is verraderlijk, want onderweg staan twee klimmetjes op het menu richting Coutouvre en Montagny, goed voor zo’n acht kilometer klimmen. Het zijn misschien niet de steilste percentages, maar je kunt er jezelf wel flink tegenkomen.
Goed pacen en niet over je toeren gaan is het devies, want eenmaal in Montagny volgen nog acht razendsnelle kilometers richting de finish in Perreux. De laatste kilometer loopt ook nog gevoelig omhoog, aan maximaal 7%. Wat ook nog belangrijk is om te vermelden, is dat de ploegentijdrit wordt afgewerkt volgens hetzelfde format als die in de Tour en Parijs-Nice. Dat wil zeggen; aan de finish tellen de individuele tijden van de renners.
Le Puy-en-Velay) Montrond-les-Bains)Na drie pittige etappes krijgen de klassementsrenners de tijd om even op adem te komen. Rit vier is er een met twee gezichten. De openingsfase bevat nog heel wat hoogtemeters en klimmetjes (zes in totaal), maar de laatste vijftig kilometer zijn zo goed als vlak. Het is de vraag of de rappe mannen aan sprinten zullen toekomen.
Dan zullen ze wel over aardig goede klimbenen moeten beschikken, want het gaat in de eerste honderd kilometer over onder meer de Côte du Temple (5,7 km à 4,5%), Col des Pradeaux (7,2 km à 5,2%) en Col des Limites (3,7 km à 5,5%). Kijk er niet raar van op als in deze fase een sterke kopgroep het op een lopen zet, in de hoop een sprint te ontlopen.
Deze eventuele vluchters zullen wel van zeer goeden huize moeten komen, want de laatste zestig kilometer zijn zo goed als vlak. Het geeft sprintersploegen de tijd om de boel te (re)organiseren richting de finish in Montrond-les-Bains, dat bekendstaat om zijn middeleeuwse kasteel, thermale baden en natuurlijke rivieroevers.
Saint-Chamond) Parc des Oiseaux)De sprinters zijn in deze ronde vaak op één hand te tellen, maar deze rappe mannen krijgen in de vijfde etappe wel een uitgelezen kans om zich eens te onderscheiden. De net geen tweehonderd kilometer lange rit tussen Saint-Chamond en Villars-les-Dombes is – zeker voor Dauphiné-begrippen – vlak.
In de openingsfase volgen er nog wel twee korte klimmetjes en halverwege zijn er bergpunten te verdienen op de flanken van de Côte de Blacé (1,5 km à 4,5%), maar dit mag geen problemen opleveren voor de sprinters. In de laatste negentig kilometer laat de organisatie de hindernissen links liggen, en is het eigenlijk aftellen geblazen naar een laatste clash tussen de snelheidsduivels.
Eenmaal in finishplaats Villars-Les-Dombes is er misschien nog tijd om het Parc des Oiseaux te bezoeken. Dat is zeker de moeite waard, want dit betreft een natuurgebied van liefst 35 hectare, dat werd opgericht in 1970. Het gebied heeft een grote soortenrijkdom aan watervogels.
Saint-Vulbas) Crest-Voland Cohennoz)Na twee ‘overgangsetappes’ trekken de renners de bergen in. In de Alpen zijn liefst drie opeenvolgende bergritten uitgetekend. Rit zes is de ‘eenvoudigste’ van de drie, al zit het venijn hem wel in de staart. Startplaats Saint-Vulbas zal vooral altijd worden herinnerd als de plek waar Mark Cavendish twee jaar geleden zijn 35ste, laatste en recordbrekende ritzege in de Tour de France wist te boeken.
Zonder de inmiddels gestopte Cavendish trekt het peloton zich in Saint-Vulbas op gang voor een Alpenrit met twee gezichten. In de eerste tachtig kilometer worden de renners nog niet echt uitgedaagd, maar daarna volgt een lastige tweetrapraket, met de Côte de Châteland (4,3 km à 5,7%) en de bekendere Col du Granier (8 km à 5,7%). Het is de voorbode voor een nóg zwaardere finale.
Na een lange vlakke aanloop wachten er opnieuw twee beklimmingen. Eerst is het klimmen naar de top van de Côte d’Héry-sur-Ugine (11,3 km à 5,1%), dan dalen de renners enkele kilometers weer naar beneden, om vervolgens te beginnen aan de slotklim (5,9 km à 7,7%) naar het skistation van Crest-Voland. In deze korte, maar krachtige finale zullen er zeker verschillen ontstaan.
Le Bridoire) Le Grand Colombier)De zesde etappe was al pittig, maar komt qua lastigheidsgraad niet in de buurt van de voorlaatste rit. Met vijf gecategoriseerde beklimmingen – waaronder eentje van de buitencategorie – is het zaterdag echt weer klimmen geblazen. Vanuit het pittoreske maar wel piepkleine plaatsje La Bridoire gaat het meteen bergop, naar de top van de Col du Banchet (5,3 km à 5,7%).
Wil je in de openingsfase wegrijden, dan zul je als vluchter over zeer goede klimbenen moeten beschikken, want na de Col du Banchet volgen ook meteen de Col de la Crusille (2,9 km à 4%) en de Côte de Saint-Maurice-de-Rotherens (4,9 km à 7,1%). En wil je dan vervolgens ook wegblijven tot de finish, dan moet je nog drie bijzonder pittige beklimmingen zien te overwinnen.
De Col de Richemond (7,7 km à 6%) is er eentje, maar het draait toch vooral om de gevreesde Col du Grand Colombier. Deze bekende wielercol staat liefst twee keer op het menu. De eerste keer vanuit Culoz, de bekendste zijde, maar dan klimmen (7 km à 8,4%) ze maar tot een hoogte van 860 meter. De renners sluiten af met de Col du Grand Colombier vanuit Virieu-le-Petit, wat een bijzonder zware variant (8,4 km à 10,2%) van de klim is. De finishstreep is wel ‘gewoon’ getrokken op 1.501 meter boven zeeniveau.
Beaufort) Plateau de Solaison)Als de beslissing nog niet is gevallen in de Tour Auvergne-Rhône-Alpes, dan zal dat zeker gebeuren in de relatief korte maar wel veeleisende slotrit. Over een afstand van amper 120 kilometer worden er vier stevige Alpencols opgediend. Het is al meteen prijs van bij de start, want het peloton krijgt gelijk de steile flanken van de Col du Pré (6,9 km à 10,1%) voor de wielen geschoven. Deze beklimming zat vorig jaar nog in het parcours van de Tour de France.
De Col du Pré is niet meer dan een goede opwarmer voor de daaropvolgende Montée de Bisanne (11,4 km à 7,7%) en de Col des Aravis (7 km à 6,8%). Zien we op één van deze beklimmingen een alles-of-niets-aanval van een klassementsrenner? Of houden ze toch hun kruit droog voor de allerlaatste scherprechter in deze ronde, de klim naar het Plateau de Solaison?
Deze 11,3 kilometer lange beklimming – aan een gemiddelde van ruim 9% – was de voorbije jaren al enkelere keren het strijdtoneel in (toen nog) de Dauphiné. En dat niet alleen: de klim maakt ook zijn opwachting in de aanstaande Tour de France. Kortom, de slotrit heeft ook wel iets weg van een generale repetitie voor de komende Ronde van Frankrijk.
Favorieten
Vorig jaar kon de organisatie van (toen nog) het Critérium du Dauphiné uitpakken met de aanwezigheid van Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, maar de twee beste ronderenners van het moment staan dit keer niet aan het vertrek van de ‘mini-Tour de France.’ Pogacar geeft de voorkeur aan de Ronde van Zwitserland, een wedstrijd die hij nog niet wist af te vinken van zijn alsmaar kleiner wordende bucketlist. Vingegaard kiest na een zeer succesvolle maar ook veeleisende Giro d’Italia dan weer voor een alternatieve, koersloze aanloop richting de Tour.
Gelukkig voor de organisatie tekent Remco Evenepoel wel acte de présence… Oh wacht, dat was aanvankelijk toch het plan. Oorspronkelijk stond de Tour Auvergne Rhône-Alpes (7-14 juni) wel degelijk op zijn programma, maar in overleg met zijn ploeg Red Bull-BORA-hansgrohe is besloten om het over een andere boeg te gooien in aanloop naar de Ronde van Frankrijk.
De Duitse formatie hoopt zijn kopman zo nog frisser aan de start van de Tour te krijgen. Het is voor het organiserende ASO een bittere pil om te slikken, maar gelukkig staan er nog genoeg andere interessante namen op het startformulier.
Paul Seixas – foto: Fotopersburo Cor Vos
De Franse wielerogen zijn eigenlijk maar op één renner gericht: Paul Seixas. Het nieuwe wonderkind op twee wielen en de gedroomde opvolger van Bernard Hinault. Het is de nog altijd maar 19-jarige Seixas die Frankrijk op (zeer korte) termijn een nieuwe Tourzege moet bezorgen. Zijn voorgangers Thibaut Pinot en Romain Bardet bezweken een beetje onder deze druk, maar Seixas lijkt over de mentaliteit en kwaliteiten te beschikken om op een dag te zegevieren in La Grande Boucle. Wellicht weet hij de Franse wielerfans dit jaar al in extase te brengen.
Zijn ploeg Decathlon CMA CGM bracht in mei namelijk naar buiten dat het goudhaantje deze zomer al zal debuteren in de Tour de France, om het op te nemen tegen Pogacar, Vingegaard en Evenepoel. In de Tour Auvergne Rhône-Alpes krijgen we helaas nog geen voorproefje van deze strijd, maar het geeft Seixas wel de mogelijkheid om vertrouwen te tanken en zijn visitekaartje af te geven richting de Tour. Op basis van zijn voorseizoen is hij – ondanks zijn piepjonge leeftijd – de grote favoriet om het eindklassement te winnen. Seixas vormt samen met de Amerikaan Matthew Riccitello een zeer sterke tandem in de bergen.
Isaac Del Toro – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dit wil echter niet zeggen dat Seixas de eindzege op een presenteerblaadje krijgt aangereikt, want ondanks het ontbreken van de ‘Grote Drie’, zien we nog enkele geduchte concurrenten. Bij afwezigheid van Pogacar voert Isaac Del Toro – nog zo’n fenomeen – de troepen van UAE Emirates XRG aan. De kwaliteiten van de Mexicaan, die staan buiten kijf, maar we zijn benieuwd of hij Seixas ook echt het vuur aan de schenen kan leggen. Del Toro kwam sinds zijn valpartij en opgave in de Ronde van het Baskenland (gewonnen door Seixas) niet meer in actie.
De 22-jarige klimgeit heeft zich de voorbije maanden wel in alle rust en luwte kunnen voorbereiden op zijn rentree in het peloton. Del Toro zal de komende week maar wat graag willen schitteren op Franse bodem, in de wetenschap dat hij in de Tour de France tweede viool zal spelen in dienst van titelverdediger Pogacar. Del Toro is echter niet de enige kopman, want UAE Emirates heeft met João Almeida nog een tweede ijzer in het vuur. De Portugees kampte lang met gezondheidsproblemen – waardoor hij zelfs moest passen voor de Giro – maar hoopt zijn seizoen nu een kickstart te geven.
Juan Ayuso – foto: Fotopersburo Cor Vos
Wie ook wel een kickstart kan gebruiken, is Juan Ayuso. De Spanjaard schoot aanvankelijk erg goed uit de startblokken in het tenue van zijn nieuwe ploeg Lidl-Trek – met winst in de Volta ao Algarve – maar kreeg vervolgens af te rekenen met de nodige fysieke malheur. Hierdoor viel zijn voorseizoen grotendeels in het water en dus zal Ayuso gebrand zijn op sportieve revanche. Met zijn capaciteiten moet hij zeker in staat worden geacht om Seixas en Del Toro het leven zuur te maken. Met een goede prestatie zou hij bovendien een statement afgeven richting de Tour, waar hij als kopman zal aantreden van Lidl-Trek.
Een andere Tourpretendent die toe is aan sportief succes, is Oscar Onley. De Brit ontpopte zich vorig jaar nog de Tourrevelatie, door namens Picnic PostNL vierde te worden in het eindklassement. Het leverde hem een lucratieve transfer op naar zijn droomploeg Netcompany INEOS, maar de Britse ploeg heeft voorlopig nog weinig plezier kunnen beleven aan Onley. De 23-jarige ronderenner zal met het uitblijven van de resultaten ongetwijfeld wel enige druk voelen om goed voor de dag te komen in de Tour Auvergne Rhône-Alpes.
Om nog even terug te komen op Visma | Lease a Bike: de ploeg kan weliswaar niet rekenen op de momenteel van de Giro bijkomende Vingegaard, maar heeft met Matteo Jorgenson wel een zeer adequate vervanger in huis. De Amerikaan keert zondag terug in competitie, nadat hij een tijd moest revalideren van een in de Amstel Gold Race opgelopen sleutelbeenbreuk. Aanvankelijk was Jorgenson van plan om zich via de Ronde van Zwitserland klaar te stomen voor de Tour, maar daar komt hij toch op terug, wat de spankracht alleen maar ten goede kan komen.
Matteo Jorgenson – foto: Fotopersburo Cor Vos
Vanuit Belgisch oogpunt is het niet alleen uitkijken naar Wout van Aert (daarover later meer), want Cian Uijtdebroeks prijkt ook op de deelnemerslijst. De Belg ziet de Tour Auvergne Rhône-Alpes als ideale wedstrijd om warm te draaien met het oog op zijn allereerste Tour de France. Met zijn recente uitslagen (zo werd hij achtste in de voorbije Ronde van Catalonië) in het achterhoofd, mogen we zeker iets van Uijtdebroeks verwachten.
En verder? Lidl-Trek houdt met Mattias Skjelmose nog een tweede klassementstroef achter de hand, al richt de Deense klimmer zich misschien eerder op etappewinst. Red Bull-BORA-hansgrohe rekent, bij afwezigheid van Evenepoel en Florian Lipowitz, vooral op Daniel Felipe Martínez (Red Bull-BORA-hansgrohe), terwijl Uno-X Mobility met Tobias Halland Johannessen kan rekenen op de nummer vijf van vorig jaar.
Cian Uijtdebroeks – foto: Fotopersburo Cor Vos
Tot slot, willen we u de namen van Santiago Buitrago, Pello Bilbao (Bahrain Victorious), Kévin Vauquelin, Carlos Rodríguez (Netcompany INEOS), Valentin Paret-Peintre (Soudal Quick-Step), Luke Plapp (Jayco AlUla), Lorenzo Fortunato (XDS Astana), Ion Izagirre (Cofidis) en Jordan Jegat (TotalEnergies) niet onthouden.
Sprinters/puncheurs
De Tour Auvergne Rhône-Alpes is van oudsher nu niet bepaald een sprintersparadijs. We tellen met een beetje goede wil twee sprintkansen, maar dan moet wel alles meezitten. En dus is het niet vreemd dat er maar weinig pure snelheidsduivels komen opdagen. Dorian Godon is wel van de partij en de Franse kampioen is misschien ook wel de te kloppen man als het op sprinten aankomt.
De renner van Netcompany INEOS is bezig aan een geweldig seizoen; met vijf overwinningen is hij een van de veelwinnaars van de ploeg. Godon won dit jaar al sprints in Parijs-Nice, de Ronde van Catalonië en de Ronde van Romandië en zal de lijn maar wat graag willen doortrekken voor eigen volk.
Wout van Aert – foto: Fotopersburo Cor Vos
Of moeten we toch vooral kijken naar Wout van Aert? De Belg reed en won begin mei nog de prestigieuze gravelkoers Marly Grav, maar de Tour Auvergne Rhône-Alpes wordt zijn eerste wegkoers sinds zijn epische en verlossende zege in Parijs-Roubaix. De renner van Visma | Lease a Bike is hier vooral om de puntjes op de i te zetten voor de Tour, maar zal een eventuele sprintkans zeker niet laten liggen.
Met Michael Matthews (Jayco AlUla), Bryan Coquard (Cofidis), Matteo Trentin (Tudor) en Ivo Oliveira (UAE Emirates) staan er nog wel enkele rappe mannen aan het vertrek, maar het is – met het parcours in gedachten – misschien nog wel meer uitkijken naar snelle puncheurs als Benoît Cosnefroy (UAE Emirates XRG), Maxim Van Gils (Red Bull-BORA-hansgrohe), Julian Alaphilippe (Tudor) en Andreas Kron (Uno-X Mobility).
Favorieten
Tour Auvergne - Rhône-Alpes — Algemeen klassement
Weer en TV
De renners mogen de eerste dagen zeker niet klagen, want aanvankelijk blijft het droog en schijnt de zon volop. Als de renners eenmaal richting de Alpen trekken, wordt het weerbeeld wat wisselvalliger. Een regenbui is dan niet uitgesloten en de gevoelstemperatuur zal – zeker op hoogte – wat frisser aanvoelen.
zondag 7 juni
Tour Auvergne - Rhône-Alpes
Pogačar en Evenepoel welteverstaan.
Indien één van beide meedoet, dan rijden alle anderen hooguit voor plek 2.
Indien beiden meedoen, dan rijden alle anderen, inclusief Pogačar, hooguit voor plek 2.
*** Del Toro, Almeida
** Jorgenson, Ayuso, Onley
* Vauquelin, Skjelmose, Uijtdebroeks, Johannessen
**** Seixas
*** Del Toro, Jorgenson
** Almeida, Ayuso, Johannessen
* Vauquelin, Skjelmose, Uijtdebroeks, Valentin PP
Ook zeker een mogelijkheid
Enfin, altijd leuk zonder übermenschen.
Beetje afhankelijk van hoe Seixas het gaat volhouden, zou je hem tot de Grote Drie kunnen rekenen.
En daarna volgt de 'gewone top' met Almeida, Del Toro, Evenepoel, Ayuso. En dan nog een hele brede 'subtop' met Gall, Onley, Jorgenson en co.
Sorry maar die bestaan niet.. Je hebt Tadej en Jonas, en daarachter komt er lichtjaren lang niets....
En dan komen Ayuso, Del Toro, Seixas, Lipowitz, Evenepoel en nog een vijftal/tiental namen die strijden voor een eervolle derde plek.....