Voorbeschouwing: Nederlandse Loterij NK tijdrijden voor vrouwen 2022

Voorbeschouwing: Nederlandse Loterij NK tijdrijden voor vrouwen 2022

foto: Cor Vos

woensdag 22 juni 2022 om 13:30

Voor de tweede maal op rij wordt er in en om Emmen gestreden om de nationale truitjes in het tijdrijden. ’s Lands grootste tempobeulen kruisen voor de 31ste keer de degens om te bepalen wie zich Nederlands kampioen tegen de klok mag noemen. Anna van der Breggen zal haar titel niet verdedigen, maar wie gaat er dan wel vandoor met het felbegeerde tricot? WielerFlits kijkt vooruit!

Historie

Sinds 1991 wordt er – op 2020 na – ieder jaar tegen het uurwerk gebikkeld en dat levert. Een blik op de erelijst leert ons dat Ingrid Haringa het allereerste NK won. Ze bleef met Astrid Schop (de eerste Nederlandse winnares van de Ronde van de Europese Gemeenschap, de facto de Tour Feminin) en Monique Knol (Olympisch wegkampioen in Seoul) enkele aansprekende namen voor.

Het jaar daarop werd Haringa geselecteerd voor de Olympische Spelen van Barcelona, waarmee ze de eerste Nederlandse vrouw werd die zowel op Olympische Zomer- als Winterspelen is uitgekomen. In 1988 was ze er in Calgary al bij op de 500 en de 1000 meter als schaatster; op het hardhout van de wielerbaan snelde ze naar brons op de puntenkoers. Vier jaar later was er in Atlanta zelfs zilver voor haar weggelegd.

Maar er staan meer interessante namen op de erelijst. Wat bijvoorbeeld te denken van Lenie Dijkstra (1992) en Petra Grimbergen (1993), ook twee dames die beslist niet onverdienstelijk hebben geschaatst, al waren zij meer vrouwen van de lange adem.

Een ander opmerkelijk kampioenschap in de beginjaren was dat van 1995. In Zaltbommel was het de dan 18-jarige Jet Jongeling (what’s in a name) die won. Ze versloeg na 23 kilometer boren de winnares van het jaar daarvoor, haar twee jaar oudere zus Maria. Een week eerder was de uitslag op de NK Baan nog andersom geweest. De woorden van de kampioene? “Ik hoop dat iedereen mij nu eens gaat zien als Jet Jongeling en niet als de zus van Maria.”

En zo hebben alle kampioenschappen, zoals natuurlijk alle wielerwedstrijden, hun verhalen. Geen zorgen: we gaan ze niet allemaal behandelen. Alleen al de zes titels van Leontien van Moorsel bespreken zou al een gigantische lap tekst opleveren. Om nog maar te zwijgen over al die keren dat Ellen van Dijk op het podium stond…

Meervoudige winnaressen NK Tijdrijden
6 – Leontien Zijlaard-van Moorsel
4 – Ellen van Dijk & Annemiek van Vleuten
2 – Anna van der Breggen, Mirjam Melchers & Marianne Vos

Meeste podiumplekken NK Tijdrijden
11 – Ellen van Dijk
7 – Leontien Zijlaard-van Moorsel
6 – Loes Gunnewijk, Mirjam Melchers & Annemiek van Vleuten
5 – Anna van der Breggen
4 – Natascha den Ouden, Mariëlle van Scheppingen & Kirsten Wild
3 – Regina Bruins, Iris Slappendel, Marianne Vos
2 – Chantal van den Broek-Blaak, Lucinda Brand, Ingrid Haringa, Jet Jongeling, Maria Jongeling & Anouska van der Zee

Een andere geinige statistiek is dat hardrijdsters met ‘van’ in hun achternaam al achttien van de dertig vergeven titels hebben verzameld. En dan met name de laatste jaren… Annemiek van Vleuten pakte er in totaal vier, Ellen van Dijk drie (en met haar overwinning in 2007 komt ze ook uit op vier zeges) en Anna van der Breggen pakte er twee. Opvallend genoeg deed laatstgenoemde dat beide keren in Emmen.

Laatste tien winnaressen NK Tijdrijden
2021: flag-nl Anna van der Breggen
2019: flag-nl Annemiek van Vleuten
2018: flag-nl Ellen van Dijk
2017: flag-nl Annemiek van Vleuten
2016: flag-nl Annemiek van Vleuten
2015: flag-nl Anna van der Breggen
2014: flag-nl Annemiek van Vleuten
2013: flag-nl Ellen van Dijk
2012: flag-nl Ellen van Dijk
2011: flag-nl Marianne Vos


Vorig jaar

In verzengend hete omstandigheden kregen de rensters twee ronden van 14,8 kilometer voorgeschoteld. Vanaf sportpark Meerdijk in Emmen ging het parcours via de Muur van Emmen, Klazienaveen-Noord terug en de woonwijk Barger-Oosterveld. Via het parcours van de plaatselijke wielervereniging gingen de rensters ten slotte terug naar de Meerdijk.

De eerste topnaam die aan bod kwam was Demi Vollering. Na het eerste wedstrijdblok stond zij dan ook bovenaan, met een keurig gemiddelde van 43 kilometer per uur. De winst zou het haar niet opleveren, want ze zou 1m20s moeten toegeven op de uiteindelijke winnares. Maar wie dat zou worden? Met vier realistische podiumklanten kon het alle kanten op.

Lucinda Brand was de eerste die onder de snelste tijd van Vollering wist te duiken. De renster van Trek-Segafredo klokte na 40m30s af, maar rustig zitten op de hot seat was er niet bij. Ellen van Dijk ging namelijk nog eens negentien seconden sneller. De titel was echter voor Anna van der Breggen, die net na Van Dijk was gestart. Zij bleef als enige onder de veertig minuten. Annemiek van Vleuten, die als laatste vertrok, kwam er niet aan te pas en moest bijna een minuut toegeven.

Op het podium kreeg Van der Breggen voor de tweede maal het nationale tijdrittricot omgehangen. Daarmee kwam ze op gelijke hoogte met Mirjam Melchers en Marianne Vos. Het zou het laatste grote kunstje van AvdB worden op Nederlandse bodem.

foto: Cor Vos

Uitslag NK Tijdrijden 2021
1. flag-nl Anna van der Breggen (SD Worx) in 39m58s
2. flag-nl Ellen van Dijk (Trek-Segafredo) op 13s
3. flag-nl Lucinda Brand (Trek-Segafredo) op 32s
4. flag-nl Annemiek van Vleuten (Movistar) op 53s
5. flag-nl Riejanne Markus (Jumbo-Visma) op 1m13s


Parcours

Waar de tijdritkanonnen vorig jaar het gebied ten oosten van Emmen aandeden, is nu het gebied ten westen van de stad aan de beurt. De wegen tussen Emmen en Diphoorn staan garant voor hoge snelheden. Als we Daniel Lohues mogen geloven giet ’t haost vanzölf, maar zelfs als de banden vol met wind zitten moet er daar serieus worden doorgetrapt.

Niet opgenomen in het parcours: het zandpad tussen Sleen en Erm, waar tegenwoordig naast het buulzand overigens ook een mooi fietspad ligt. Het had een mooie hommage geweest aan misschien wel het beroemdste bezongen fietstraject van Nederland, maar de keuze voor iets bredere wegen is geheel te begrijpen. Houden we die gewoon tegoed voor Fietstoerisme.

Het startpodium staat net als in 2012 op het terrein van de (in de tussentijd geheel vernieuwde) dierentuin. Dat was al het idee voor het NK van 2020, maar vanwege de coronarestricties ging daar een dikke streep door. Gelukkig kunnen de pelsrobben en de zeeleeuwen nu alsnog rensters zien vertrekken. De finish ligt enkele tientallen meters verderop op het Raadhuisplein, net aan de andere kant van de Hondsrugweg.

Maar om die finish te bereiken moet de rensters het rondje van pakweg vijftien kilometer eerst twee keer afleggen. Onderweg geen tot wielerparcours omgetoverde vuilnisbelten, maar volledig vlakke wegen. Dat het geen al te technisch parcours is, blijkt wel uit het feit dat de rensters niet vaak in de ankers hoeven om een bocht aan te snijden. Met name het noordelijke ‘rechte’ stuk van vijf kilometer en het zuidelijke stoempstuk van vier kilometer tot vlak voor de finish lijken de stukken om de gashendel volledig open te draaien.

Woensdag 22 juni, NK Tijdrijden: Emmen- Emmen (29,4 km)
Start eerste renster: 14.35 uur
Finish laatste renster: 16.00 uur


Favorieten

Zoals u allen ongetwijfeld weet is Anna van der Breggen er vorig jaar mee op gehouden. Ook niet op de startlijst? Annemiek van Vleuten, die een hoogtestage verkiest boven deelname aan de nationale titelstrijd. Met enig opportunisme zouden we kunnen stellen dat het een makkie gaat worden voor Ellen van Dijk. Ga maar na: ze is regerend wereldkampioene tegen de klok en sinds kort heeft ze het werelduurrecord stevig in handen.

Snelt Van Dijk naar haar vijfde tijdrittitel? – foto: Cor Vos

In de EasyToys Bloeizone Fryslân Tour wist Van Dijk ook al een, laten we zeggen, bevredigende overwinning te boeken in de individuele tijdrit, een van de weinige chronoproeven op de UCI-kalender. Als we daar nog aan toevoegen dat het parcours haar ook moet liggen kunnen we nogmaals met Daniel Lohues spreken: wie doet haar wat?

Gelukkig weet de tempobeul van Trek-Segafredo maar al te goed dat het winnen van een titel beslist geen eenvoudige opgave is. Je moet het altijd nog weer eventjes doen, en dat is bij een tijdrit makkelijker gezegd dan gedaan. Maar als het op de dag zelf in de benen en in het hoofd echter goed zit, zal er vermoedelijk weinig aan te doen zijn.

Laten we niet te hard van stapel lopen. Van Dijk gaat het immers niet cadeau krijgen. In eigen gelederen was Lucinda Brand misschien de grootste opponent geweest, maar zij staat helaas eveneens niet op de deelnemerslijst. Shirin van Anrooij is er wel bij. Vorig jaar was de 20-jarige Zeeuwse al keurig zevende, dit jaar lonkt er een veel hogere klassering. En dat is niet alleen vanwege de afwezigheid van een aantal grote kanonnen, maar vooral ook omdat de Zeeuwse zelf weer stappen heeft gezet.

foto: Cor Vos

Dé renster die Trek-Segafredo van een volgende nationale titel af kan houden is Riejanne Markus. Zal ze dit ooit hebben verwacht toen ze in 2013 haar eerste NK Tijdrijden bij de elite-rensters had afgewerkt? We wagen het te betwijfelen, al zal ze er zeker van hebben gedroomd. Achter winnares Ellen van Dijk eindigde ze op 6m26s als voorlaatste. Eerder dat jaar was ze in de Energiewacht zelfs buiten tijd gereden in een tijdrit door dezelfde ‘plaag’. Nee, het leven van een jonge coureur gaat lang niet altijd over rozen.

Het is goed voor te stellen dat het voelt als als een boksring instappen, terwijl je weet dat je knock-out wordt geslagen. Dat je dan toch gaat, verdient respect. En Markus ging de ring in. Steeds maar weer. Ze hield vol, werd steeds een beetje beter en kon steeds meer zelf klappen uitdelen. In 2017 reed ze voor het eerst bij de eerste tien, weer twee jaar later kwam de eerste top-vijfnotering op het NK. Vorig jaar was ze op het WK zelfs de nummer negen en in de opvolger van de Energiewacht Tour snelde ze dit jaar naar de tweede plaats in de chronoproef.

Wat zou het, met deze beknopte geschiedenis in het achterhoofd, een prachtig verhaal zijn als Markus ‘m nu weet te pakken. Winnen wordt niet eenvoudig, maar het is allang niet meer die onmogelijke opgave van negen jaar geleden. Een medaille lonkt. Dat dankt ze natuurlijk aan talent, doorzettingsvermogen en vooral ook die mooie dromen van vroeger.

Kan Markus voor een stunt zorgen? – foto: Cor Vos

Naast Van Dijk staat er nog een regerend wereldkampioene aan de start. Loes Adegeest werd op een mooie februariavond razend knap wereldkampioene eRacing en met haar attractieve manier van koersen op de weg laat ze zien dat ze niet zou misstaan in de Women’s WorldTour. Afgelopen seizoen was ze tijdens het NK de beste elite zonder contract, een van de resultaten die haar uiteindelijk bij het bescheiden UCI-team van Illi Bikes deden belanden.

We gaan eerlijk zijn, de kans dat ze het felbegeerde truitje titel voor rensters met contract zal bemachtigen is gering, maar een plek bij de eerste vijf achten we in dit deelnemersveld goed mogelijk. En misschien zit er zelfs wel meer in. Vorig jaar scheelde het immers ook slechts vijftien tellen tussen haar en Van Anrooij. Er zullen weinigen zijn die het Adegeest zullen misgunnen…

Met tijdritkanonnen als Brand, Vollering en Van Vleuten die verstek laten gaan voor deze titelstrijd, wordt het niet het best bezette kampioenschap van de voorbije jaren, zo eerlijk moeten we ook zijn. Dat maakt het extra lastig om een goede inschatting te maken. Er is niemand die zal beweren dat Maaike Boogaard geen goede wielrenster is, maar goedlachse renster van UAE Team ADQ Van Dijk even naar huis gaat rijden? Dit geldt eveneens voor Jumbo-Visma’s Karlijn Swinkels en Anouska Koster. Puike coureurs, maar Van Dijk is nu eenmaal van buitencategorie.

En zo zouden we er nog een aantal kunnen noemen. Denk bijvoorbeeld aan een Marjolein van ’t Geloof, Mischa Bredewold, Evy Kuijpers, Manon de Boer, Juliet Eickhof, Anneke Dykstra, Femke Markus, Daniek Hengeveld, Ilse Pluimers, Femke Gerritse, Eva van Agt of regiotrots Lieke Nooijen. Genoeg interessante namen voor de liefhebbers, maar zet u vooral uw zuurverdiende centen niet op hen in. Al zullen er best een aantal rensters zijn die in de toekomst misschien wel om het podium mee kunnen doen…

Wereldkampioene eRacing Loes Adegeest kan ook op de weg prima uit de voeten – foto: Cor Vos


Favorieten volgens WielerFlits
**** Ellen van Dijk
*** Riejanne Markus, Shirin van Anrooij
** Loes Adegeest, Maaike Boogaard, Karlijn Swinkels
* Anouska Koster, Marjolein van ’t Geloof, Manon de Boer, Lieke Nooijen

Website organisatie
Deelnemerslijst


Weer en TV

Het belooft een lekker warm nationaal kampioenschap te worden. De meeste voorspellingen komen uit op een graadje of 25. De voorspelde windkracht drie uit het noorden houdt in dat rensters niet heel veel van meewind kunnen profiteren.

In tegenstelling tot vorig jaar wordt dit NK niet uitgezonden.


Dit artikel delen:

3 Reacties

Kopinkas 20 juni 2022 om 15:54

‘buulzand’ Que?
Blijkt Drents dialect te zijn voor rul zand, maar wie weet dat in hemelsnaam?

Posterix 22 juni 2022 om 16:40

Nooit van gehoord, maar wij noemen het altijd Mul zand ipv rul zand :D
Gehakt rullen wij dan weer wel.

The Whaler 20 juni 2022 om 16:56

ik dacht dat de nos dit uitzend

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Laatste nieuws

Materiaalzone