Voorbeschouwing: Clásica San Sebastián 2022

zaterdag 30 juli 2022 om 12:30
Voorbeschouwing: Clásica San Sebastián 2022

foto: Cor Vos

Het zwarte Tourgat bestaat niet. Natuurlijk, maandag is er eventjes een gemis, maar lang duurt dat nooit. Er dienen zich immers direct nieuwe koersen aan. Sinds dit jaar voor het eerst de Tour de France Femmes, maar traditiegetrouw ook nog altijd de Clásica San Sebastián. Zaterdag, nog geen week na het einde van de Ronde van Frankrijk, nemen tal van toppers het tegen elkaar op in het Baskenland. WielerFlits blikt vooruit!

Historie

De allereerste editie van de Clásica San Sebastián – gewonnen door Marino Lejarreta – werd verreden op dinsdag 11 augustus 1981. Die datum verrast wellicht wat, want het voelt als een eeuwenoude traditie dat de Baskische eendaagse – uitzonderingen zoals vorig jaar daargelaten – op de zaterdag na de Ronde van Frankrijk plaatsvindt. Maar dat klopt niet helemaal. Tot 2007 stond de ‘Klasikoa Donostia’ steevast pas twee of drie weken na de Tour op de kalender.

De laatste editie van de Clásica San Sebastián ‘oude stijl’, die van 2006, werd gewonnen door een opvallende renner. Of eigenlijk door een opvallend onopvallende renner. De destijds 26-jarige Xavier Florencio was de snelste van een relatief grote groep. Voordien had hij nog nooit een profkoers gewonnen, nadien zou hij dat ook nooit meer doen. Wel werd hij nog tweemaal negende in wat ongetwijfeld zijn favoriete wedstrijd was.

Florencio, die zijn carrière in 2013 afsloot bij Katusha, is nu ploegleider bij Bahrain Victorious – foto: Cor Vos

Met zijn overwinning in de Clásica San Sebastián zette Florencio zich in een indrukwekkend, almaar uitdijend rijtje. Voor hem wonnen onder andere Miguel Indurain (1990), Gianni Bugno (1991) en Lance Armtrong (1995), die na een allerlaatste plek in 1992 – bij zijn debuut als prof, in de stromende regen –  had gezegd dat hij ooit terug zou keren om te winnen. Ná Florencio zegevierden onder anderen Philippe Gilbert (2011), Julian Alaphilippe (2018) en Remco Evenepoel (2019).

Naast Gilbert en Evenepoel, was nog een Belg eens de beste: Claude Criquielion, in 1983. Voor Nederland staat de teller op vier. Adrie van der Poel (1985) en Gert-Jan Theunisse (1988) deden het in de jaren 80, Erik Dekker mocht juichen in 2000 en Bauke Mollema triomfeerde in 2016. Geen enkele renner uit de Lage Landen wist dus meer dan één keer te winnen, een aantal andere renners lukte dat wel.

Vier renners waren tweemaal de beste: Francesco Casagrande, Laurent Jalabert, Alejandro Valverde en Luis León Sánchez. Die laatste twee zijn er komende zaterdag ook weer bij en kunnen de absolute recordhouder nog evenaren. Marino Lejarreta won na 11 augustus 1981 de Clásica San Sebastián nog twee keer.

Evenepoel was 19 jaar toen hij de Clásica San Sebastián won – foto: Cor Vos

Laatste tien winnaars Clásica San Sebastián
2021: flag-us Neilson Powless
2020: Niet verreden vanwege de coronacrisis
2019: flag-be Remco Evenepoel
2018: flag-fr Julian Alaphilippe
2017: flag-pl Michal Kwiatkowski
2016: flag-nl Bauke Mollema
2015: flag-gb Adam Yates
2014: flag-es Alejandro Valverde
2013: flag-fr Tony Gallopin
2012: flag-es Luis Léon Sánchez


Vorig jaar

Na een jaar afwezigheid keerde de Clásica San Sebastián – de coronacrisis had in 2020 roet in het eten gegooid – in 2021 terug op de kalender. Net als in het verleden vaak het geval was, werd de wedstrijd een keertje twee weken na de Ronde van Frankrijk verreden. Dat had alles te maken met de Olympische Spelen. De olympische wegrit stond namelijk gepland voor het weekend na de Tour en dus schoof de Clásica San Sebastián door.

Niettemin was het nog maar 31 juli, toen het peloton in San Sébastian begon aan een wedstrijd van 223,5 kilometer. Al gauw kozen dertien renners de aanval. Onder hen WorldTour-renners als Aleksandr Riabushenko, Xandres Vervloesem, Jose Joaquin Rojas, Johan Jacobs, Javier Romo, Valerio Conti en Mickael Cherel, maar ook ProTeam-renners als Romain Hardy, Oscar Cabedo, Mikel Bizkarra, Jon Barrenetxea en Jeremy Cabot. Zij kregen een bonus van vier minuten van het peloton.

Van Hooydonck op kop – foto: Cor Vos

Dat peloton werd geleid door Jumbo-Visma. De Nederlandse ploeg offerde Sam Oomen en Nathan Van Hooydonck op om het gat met de koplopers te dichten, in de hoop dat Jonas Vingegaard – net tweede geworden in de Tour – het in de finale zou kunnen afmaken. Aldus werd aan de voet van de Erlaitz (3,8 km aan 10,6%) de laatste vroege vluchter, Romo, bij de kraag gevat. Direct daarop trokken Simon Carr en Mikel Landa door.

Nadat Landa paste, ging Carr in zijn eentje verder. Hij stond voor een kansloze missie, leek het, totdat vier renners op het vlakke de oversteek maakten. Met nog 25 kilometer te gaan kwamen Neilson Powless, Mikkel Frølich Honoré, Lorenzo Rota en Matej Mohoric bij Carr en steeg de voorsprong van de vijf vooraan tot meer dan een minuut. Met deze voorsprong begonnen zij ook aan de slotklim, de Murgil. Het bleek genoeg om voor de overwinning te mogen strijden.

Honoré, Powless en Mohoric – foto: Cor Vos

Op de bewuste beklimming leek Powless de sterkste te zijn. Even reed hij weg, maar vlak voor de top sloot de rest toch weer aan. Vier man, want Carr moest even daarvoor passen, stevenden vervolgens op de finish af, totdat Honoré en Rota ten val kwamen. Een sprint tussen Mohoric en Powless dus? Nee, want Honoré sloot toch weer aan. De sprint die volgde werd begonnen door Mohoric, maar gewonnen door Powless. De Amerikaan ving de Sloveen op en boekte zijn eerste profzege.

Uitslag Clásica San Sebastián 2021
1. flag-us Neilson Powless (EF Education-Nippo) in 5u34m31s
2. flag-si Matej Mohoric (Bahrain Victorious) z.t.
3. flag-dk Mikkel Frølich Honoré (Deceuninck-Quickstep) z.t.
4. flag-it Lorenzo Rota (Intermarché-Wanty-Gobert Matériaux) z.t.
5. flag-it Alessandro Covi (UAE Emirates) op 1m4s


Parcours

Het parcours van de Klasikoa Donostia is nagenoeg hetzelfde als vorig jaar. De start is traditiegetrouw in San Sebastián, oftewel: Donostia. Daarna wordt eerst een lange lus gemaakt, waarin aanvankelijk langs de kust wordt gereden en nog niet al te veel geklommen hoeft te worden. De eerste zestig kilometer bieden zodoende kansen voor hardrijders om weg te rijden. Pas als de renners zuidwaarts gaan, het binnenland in, doemt de Azkarate (4,2 km aan 7,3%) op.

Vrij snel daarna volgen de Urraki (8,6 km aan 6,9%) en de Alkiza (4,4 km aan 6,2%). Aansluitend blijft het wat op en af gaan, maar de eerste grote heuvelzone is op dat moment achter de rug. Het duurt immers tot kilometer 154 vooraleer de volgende officiële helling begint. Dit is de Jaizkibel (7,9 km aan 5,6%), een iconisch klim uit de Clásica San Sebastián. In de huidige route is het niet de grote scherprechter, maar wel een plek om te anticiperen. Eerder het hazenpad kiezen, kan verstandig zijn, want er komt nog genoeg aan.

Allereerst de vreselijk steile Erlaitz (3,8 aan 10,6%). Hier viel Landa vorig jaar aan. Niet alleen in de Clásica San Sebastián, maar ook in de Ronde van het Baskenland. In die laatste wedstrijd reed hij weg met Brandon McNulty en Esteban Chaves. Net voor de top werd het gat echter gedicht door een jonge Deen van Jumbo-Visma, die in dienst reed van Primož Roglič en volgens het verslag op WielerFlits “een hele goede dag” had: Jonas Vingegaard.

Eenmaal boven op de Erlaitz, loopt het nog even vies door. Als de afdaling echt begint, zijn er nog een kleine veertig kilometer te rijden. De eerste daarvan gaan in dalende lijn, vervolgens is het een stuk vlak en dan krijgen de coureurs de Murgil-Tontorra nog voor de kiezen. Een dikke twee kilometer aan een dikke tien procent.

Wie nog wat in de benen heeft, zal het er hier (bijna) allemaal uit moet gooien. Na de top is het weliswaar nog acht kilometer naar de finish, maar meer dan de helft daarvan is in dalende lijn. Alleen in de laatste drie vlakke kilometer door San Sebastián zal het nog even doorstampen zijn.

Zaterdag 30 juli, Clásica San Sébastian: San Sébastian – San Sebastián (224,8 km)
Start: 11.52 uur
Finish: tussen 17.15 en 17.45 uur


Favorieten

De Clásica San Sebastián kende vorig jaar een ietwat mager deelnemersveld. Een week eerder was immers de olympische wegrit in Tokio geweest en twee dagen ervoor was nog gestreden om de olympisch tijdrittitel. De meeste (Tour)toppers gaven dan ook verstek voor de Spaanse eendaagse.

Nu is dat volledig anders. Twee van de drie hoofdrolspelers uit de Ronde van Frankrijk staan zaterdag aan de start in Noord-Spanje. Eindwinnaar Jonas Vingegaard ontbreekt, maar Wout van Aert en Tadej Pogačar zijn er wel bij. Althans, daar leek het lange tijd op. Van Aert heeft echter afgezegd voor de Baskische eendaagse vanwege een verkoudheid. Hij neemt om die reden wat extra rust.

Van Aert en Pogačar, in het wit en het geel – foto: Cor Vos

Bij Pogacar zijn ook vraagtekens te zetten. De laatste dagen van de Tour, en dan met name in de tijdrit, leek hij wat uitgeblust. Het is dus afwachten of hoe zich zaterdag voelt. Daar komt nog eens bij dat op een goed klassement in de Tour slechts zelden een zege in San Sebastián volgt. De laatste die dat voor elkaar kreeg, was Alejandro Valverde. Na een vierde plaats in de Ronde van Frankrijk, soleerde hij naar de winst in eigen land.

De winnaar van de Clásica San Sebastián 2019, Remco Evenepoel, hoeft zich om deze statistiek niet druk te maken. Hij reed de Tour niet en zal nog genoeg in de tank hebben. De 22-jarige renner van Quick-Step-Alpha Vinyl heeft er weliswaar net een hoogtestage opzitten, maar koerste in juli nog niet. Hij wil fris zijn voor de Ronde van Spanje, zijn grote doel van dit najaar. Op weg daar naartoe zal hij een tweede zege in de Klasikoa Donostia evenwel niet laten liggen.

Evenepoel wint LBL – foto: Cor Vos

Om deze binnen te hengelen, zal de zal de Aerokogel van Schepdaal waarschijnlijk wel weer een solo moeten opvoeren. Tegen iemand als Pogačar legt hij het in de sprint immers bijna altijd af. Dat hij in de Tour of Norway wat snellere benen toonde, verandert daar weinig aan. Maar alleen naar de finish rijden, hoeft helemaal geen probleem te zijn voor een goede Evenepoel. Dat liet hij in de jongste Luik-Bastenaken-Luik nog zien.

Het enige nadeel voor de jonge Belg: hij zal sinds dat nummer nog meer in de gaten gehouden worden. Normaal gesproken had Julian Alaphilippe nog als bliksemafleider kunnen fungeren, maar de winnaar van 2018 doet niet mee. In de Tour de Wallonie testte de wereldkampioen namelijk positief op corona.

Kort achter de drie wel aanwezige tenoren, moeten we Simon Yates plaatsen. Op papier moet de Brit dit werk – dankzij zijn klimvermogen en sterke punch – perfect aankunnen, maar opvallend genoeg heeft hij nog nooit echt geëxcelleerd in de Clásica San Sebastián. Een zevende plek in 2016 is voorlopig zijn beste klassering. Schrijf hem niettemin maar op, want de vorm is er overduidelijk. Afgelopen maandag zegevierde hij op straffe wijze in de Prueba Villafranca-Ordiziako Klasika.

Ritwinst voor Yates in de afgelopen Giro op een klassiekerparcours – foto: Cor Vos

Uiteraard was de tegenstand daar niet zo sterk als zaterdag, maar het waren ook niet bepaald prutsers waar hij het tegen op moest nemen. Juan Ayuso stond bijvoorbeeld aan het vertrek. De 19-jarige Spanjaard reed vroeg in de finale al weg met Samuele Battistella en Yates. Nadat de drie terug waren gepakt, ging Yates op de laatste beklimming nog eens. Ditmaal kon Ayuso niet mee, maar in de sprint van de achtervolgende groep werd hij nog wel vierde. Daarmee liet hij maar weer eens zien over een sterk eindschot te beschikken. Een gevaarlijk wapen in een koers als de Clásica San Sebastián.

Ook Alberto Bettiol heeft een goede sprint in huis. We herinneren ons allemaal nog hoe de Italiaan in de tweede etappe van de Ronde van Zwitserland de sprint van een grote groep won, de armen in de lucht stak en … ontdekte dat de ontsnapte Andreas Leknessund al een tijdje binnen was. In de Tour heeft hij geen revanche kunnen nemen in de vorm van ritwinst, maar hij toonde zich wel. Vooral zijn tweede plek in Mende blijft bij. Indien Bettiol nog altijd die benen heeft, kan hij ver komen in de Klaskoa Donostia. De oud-winnaar van de Ronde van Vlaanderen weet hoe het is om een klassieker naar je hand te zetten.

Bettiol was sterk, maar net niet sterk genoeg op Mende – foto: Cor Vos

Bauke Mollema heeft nog relevantere kennis: hij weet hoe je de Clásica San Sebastián moet winnen. Dat deed hij immers al eens in 2016. Bij zijn andere deelnames werd hij: vijfde, negende, tweede, zesde, derde, tweede, vijfde en tiende. Negen beurten, negen keer top-10. Nu zal Mollema er dus ongetwijfeld weer bij zitten, al reed hij niet zijn beste Ronde van Frankrijk. Wel leverde hij twee puike tijdritten af: negende in Kopenhagen en zesde in Rocamadour. Die laatste uitslag – aan het einde van de Tour – biedt hoop voor de Nederlander.

Hoop zal ook Alexey Lutsenko uit de slotweek van de Tour de France geput hebben. De Kazach reed in de twee grote Pyreneeënetappes naar de plekken vijf en zes. Voldoende om zich te verzekeren van een top-10-plaats in Parijs, hij werd negende in het eindklassement. Een prima resultaat, maar is het niet een beetje zonde dat Lutsenko zich tegenwoordig voornamelijk op de rittenkoersen concentreert? Hij lijkt de intrinsieke kwaliteiten te bezitten om te imponeren in eendaagsen als de Clásica San Sebastián. Misschien laat hij dat zaterdag zien.

Mollema kende zijn beste Tourdagen dit jaar op de tijdritfiets – foto: Cor Vos

Iemand die dat al meermaals heeft gedaan, imponeren in de Clásica San Sébastian, is Alejandro Valverde. Tweemaal was hij er de beste, in 2008 en 2014. Daar kan op 42-jarige leeftijd best nog een overwinning bij. De Spanjaard werd begin juli wel aangereden door een auto, maar de schade viel gelukkig mee. Op basis van zijn voorjaar moet hij dan ook ‘gewoon’ weer mee kunnen dingen om de prijzen. Dat voorjaar verliep namelijk uitstekend. Drie zeges, een tweede plaats in de Waalse Pijl, eveneens tweede in de Strade Bianche, zevende in Luik-Bastenaken-Luik, en een hele rits ereplaatsen in andere koersen – niet slecht, voor iemand die twintig jaar geleden debuteerde als prof.

Twintig jaar geleden, toen was Carlos Rodríguez één jaar oud. Nu is hij Spaans kampioen op de weg én één van de grootste rondetalenten die er rondfietst. Samen met zijn ploeggenoten van INEOS Grenadiers – we denken vooral aan Geraint Thomas en Daniel Felipe Martínez – behoort hij tot een bijna oneindig rijtje outsiders. Allereerst zijn er de protagonisten van vorig jaar: Alessandro Covi (vijfde), Lorenzo Rota (vierde), Mikkel Frølich Honoré (derde), Mateh Mohoric (tweede) en Neilson Powless (de winnaar).

Valverde in de Giro, die hij als elfde afsloot – foto: Cor Vos

Daarnaast hebben we nog João Almeida (UAE Emirates), Vincenzo Nibali (Astana Qazaqstan), Domenico Pozzovivo (Intermarché-Wanty-Gobert-Matériaux), Tao Geoghegan Hart (INEOS Grenadiers), Benoît Cosnefroy (AG2R Citroën), Alex Aranburu (Movistar), Andreas Kron (Lotto Soudal), Guillaume Martin, Ion Izagirre (Cofidis), Søren Kragh Andersen (Team DSM), Jai Hindley, Wilco Kelderman (BORA-hansgrohe), Mikel Landa, Luis León Sánchez (Bahrain Victorious), Michael Matthews, Nick Schultz (BikeExchange-Jayco), Esteban Chaves, Ruben Guerreiro (EF Education-EasyPost), Tom Dumoulin en Tiesj Benoot (Jumbo-Visma).

Naast Almeida, krijgt ook Valentin Madouas nog een ster. Hij verdient zijn titel van dark horse vooral dankzij een zeer sterke Tour. Dat viel niet altijd evenveel op, want bijna drie weken lang stelde hij zich in dienst van David Gaudu. Laatstgenoemde behaalde mede dankzij de steun van zijn trouwe knecht een vierde plaats in het eindklassement.

Madouas met Van Baarle inde Ronde van Vlaanderen – foto: Cor Vos

Hoewel Gaudu er zaterdag opnieuw bij is en Madouas zich dus opnieuw zou kunnen opofferen, lijkt het logischer dat de rollen ditmaal omgedraaid zijn. Madouas – elfde in de Tour, ondanks zijn labeur – verdient een wederdienst, en heeft bovendien de klasse en inhoud om die op zijn beurt terug te betalen met een knalprestatie. Kan hij na zijn derde plaats in de Ronde van Vlaanderen definitief bevestigen als klassiekerspecialist?

De deelnemerslijst is op het moment van publiceren nog niet officieel. Het kan dus zijn dat er nog wijzigingen plaatsvinden.


Favorieten volgens WielerFlits

Favorieten volgens WielerFlits:

Website organisatie
Deelnemerslijst


Weer en TV

De weer tijdens de Clasica San Sebastian laat zaterdag geregeld de zon zien en het blijft droog. Er waait niet meer dan een zwakke noordenwind en het wordt maximaal 25 of 26 graden, aldus Weeronline.

De Clásica San Sebastián is te zien op Sporza (Eén) en de Eurosport PlayerSporza begint om 15.30 uur met uitzenden, de Eurosport Player om 15.00 uur. Op Eurosport 1 en de NOS wordt zaterdagmiddag de Tour de France Femmes uitgezonden.


Dit artikel delen:

53 Reacties

Kopinkas 28 juli 2022 om 09:54

Gewoon bizar om Evenepoel op basis van zijn vorige winst als topfavoriet naar voren te schuiven. In 2019 zat de Erlaitz niet als voorlaatste klim in het parcours, en dat maakt een enorm verschil.
Volgens mij gaat de revival van Intermarché hier gewoon door, en verdient Rota sowieso een ster.
Ook de gretige puntenpakkersploegen uit de onderste regionen gaan hier (behalve Lotto Soudal) goed uit de verf komen. Yates gaat voor BikeExchange gewoon door op zijn elan (ik dacht dat hij hier de fameuze GVA-botsing-editie in 2015 al won, maar dat was natuurlijk Adam). Woods voor Israel zou er ook wel eens dichtbij kunnen zijn.

samsys 28 juli 2022 om 10:41

De topfavoriet komt waarschijnlijk gewoon uit de tour zoals (bijna) altijd

djerkson 28 juli 2022 om 11:56

tot Evenepoel wint en dan iedereen uit de tour te vermoeid is (zoals hier toen werd geopperd).

Vangenechten 28 juli 2022 om 21:57

Misschien op basis van zijn winst in Luik? Even nadenken kan soms helpen!

zietemgaan 28 juli 2022 om 23:23

Zoals Djerkson zegt: hij zit nog fris terwijl de Tour extra hard was (snelste ooit, strijd en immense hitte), ik zie niemand uit de Tour scoren.

Boomie1 29 juli 2022 om 08:52

Zet Simon Yates na z’n “demonstraties” deze week maar naast hem dan…..

Kopinkas 29 juli 2022 om 21:49

@Vangenechten
Want de klimmen in LBL zijn even brutaal steil als in het Baskenland?
Even nadenken kan soms helpen, inderdaad.
Als je nu nog naar zijn vorige overwinning hier – op een net iets minder veeleisend parcours verwezen had…

Albeijing Feeniks 28 juli 2022 om 10:08

Evenepoel was veel jonger dan Mollema toen hij won.

Wheely 28 juli 2022 om 10:25

Jan “Irizar” Bakelants natuurlijk!

Kopinkas 28 juli 2022 om 12:32

Zeg maar: Jan Baskelants ;-)

Txirrindularitza 28 juli 2022 om 11:18

Het zou een kabinetstukje zijn als het Mollema lukt om tien keer top tien te rijden, maar als hij zijn Tour-vorm nog heeft vrees ik ervoor. Al is en blijft het Mollema natuurlijk.

Naast de grote favorieten zou ook ik Rota opschrijven als dark horse.

reusjen 29 juli 2022 om 05:22

Hij begon er aan het eind een beetje door te komen toch. In ieder geval best een goede tijdrit.

JayJay 29 juli 2022 om 22:31

Zijn Tourvorm was zeer slecht en hij kwam er nooit aan te pas. Enkel de TT was goed

Marik 28 juli 2022 om 11:21

Het wordt Pogi of Remco. En let op, als Remco 20 meter heeft is ie weg. De topploegen zullen dus iemend moeten aanwijzen die te allen tijde in de buurt van het achterwiel van Remco koersen.

Albeijing Feeniks 28 juli 2022 om 11:57

Een soort anti-koersen tegen Remco dus?

Marik 28 juli 2022 om 12:50

Als je in dit soort koersen wilt winnen zul je rekening moeten houden met de tegenstand. Als Remco weg is haal je hem niet meer terug.

Handige Harry 28 juli 2022 om 22:01

Neem aan dat ze niet dezelfde fout maken als in Luik, door te hopen dat een knecht hem wel terugpakt.

zietemgaan 28 juli 2022 om 23:25

Ja, hij niet is echt zoals Tafi, gaf die 1 meter voorsprong en hij was weg. Indrukwekkend steeds

Kopinkas 29 juli 2022 om 01:12

@zietemgaan
Tafi… eigenlijk toch nog steeds een wat onderschatte renner.
Als je denkt aan een Italiaan die drie verschillende monumenten won, dan kom je (ik alvast) toch altijd eerder bij Bettini, Bartoli of Argentin uit, maar Tafi won behalve de Ronde en Roubaxi ook Lombardije (na een solo van 20km).

PIETJE BEL 28 juli 2022 om 11:41

Wanneer en hoeveel maal een renner bepaalde koersen wint is een samenloop van verschillende omstandigheden “De dag van de koers moet je goede benen hebben, in vorm zijn en geen koersleider hebben die je onderuit rijdt.

Cochise 28 juli 2022 om 13:59

Het zijn zogenaamd de Remco-fans die hem de hemel in prijzen maar hier krijgt hij wel standaard de rol van topfavoriet in quasi élke koers waarin hij start. In dit geval dan ook allerminst terecht in mijn ogen. In volle opbouw naar de Vuelta en (hopelijk) lessen getrokken uit z’n trainingsplan richting Zwitserland zodat hij dit keer geen 3 weken te vroeg top is.

poeskescherens 28 juli 2022 om 17:11

Ondertussen heb ik al maar liefst 138 keer op hem gestemd in de poll….

Panache 29 juli 2022 om 09:30

Volgens mij is Remco qua vormpeil een type Valverde. Altijd en overal op 95-97% en slechts zelden in staat daar een schep bovenop te doen, maar ook vrijwel nooit pelotonvulling. Gewoon een hoge standaard.

11 na 11 29 juli 2022 om 13:48

Daar zit een kern van waarheid in, Panache. Evenepoel heeft een sterke basisconditie. Dat merk je ook aan het feit dat wanneer hij ”slecht” is, hij een minuut of 2 kan verliezen, maar nooit er compleet doorzakt door 18 minuten te verliezen ofzo. Zelfs in de Tirreno of Ronde van Zwitserland, die nogal vaak als voorbeelden worden aangehaald waar hij faalde, wordt hij nog 11de in het klassement. Ook in Lombardije moest hij vroeg lossen, maar finisht hij wel gewoon nog top 20 voor een deel andere grote namen (Mollema, Hirschi, Vlasov, Benoot, Uran, McNulty, Almeida…).

Maar voor iemand die zelden in staat is daar een schep bovenop te doen heeft hij al wel 32 overwinningen en wat medailles en dat terwijl hij nog maar 22 is en een jaar plat lag.

Quincy Adams (aka voorwiel) 30 juli 2022 om 10:31

Hij rijdt ook vaak 2e rangskoersen die hij dan glansrijk won. Naast dat het talent er af druipt natuurlijk

zomaareens 28 juli 2022 om 15:24

Bettiol pakt m!

PIETJE BEL 28 juli 2022 om 16:10

We moeten een beetje nuchter blijven denken in het maken van prognoses en niet vergeten dat Remco een verdomd goede renner is met alle gevolg dat alle ogen op hem gericht zijn maar hij heeft ook concurrenten en dit is maar goed ook want die moeten ook in het oog gehouden worden en daar kan Remco ook van profiteren en de kat uit de boom kijken. Dit is de spanning in het wielrennen en maakt dit zo wonderbaarlijk.

Wim Kruithof 28 juli 2022 om 19:42
Quote:
Kort achter de drie wel aanwezige tenoren, moeten we Simon Yates plaatsen. Op papier moet de Brit dit werk – dankzij zijn klimvermogen en sterke punch – perfect aankunnen, maar opvallend genoeg heeft hij nog nooit echt geëxcelleerd in de Clásica San Sebastián. Een zevende plek in 2016 is voorlopig zijn beste klassering. Schrijf hem niettemin maar op, want de vorm is er overduidelijk. Afgelopen maandag zegevierde hij op straffe wijze in de Prueba Villafranca-Ordiziako Klasika.

Zou wel groots zijn als Yates na Castilla y León ook deze nog mee naar huis neemt.

Quincy Adams (aka voorwiel) 30 juli 2022 om 10:33

Hij is idd wel in bloedvorm. Zou zo maar kunnen maar dan moet het tot laat bij elkaar blijven. Zijn ploeg gaat niet kunnen controleren.

makkelijk 28 juli 2022 om 20:44

Na deze tour gewoon McNulty toch? Doet hij mee?

Cen Morawec 28 juli 2022 om 21:22

Wat denken jullie over kansen van Tom Domoulin. Zonder van Aert zou hij als kopman aantreden?

Marik 28 juli 2022 om 21:35

Van Dumoulin moet je alleen nog iets verwachten in tijdritten vermoed ik.

Kopinkas 28 juli 2022 om 21:57

Nooit een eendagsrenner geweest (op het WK in Innsbrück na, en nog een andere race die iemand me hier al eens in herinnering bracht en die ik alweer kwijt ben…), en dan heb je ook nog eens die supersteile klimmen. JV gaat hier hoogstens een bijrol vertolken…

Panache 29 juli 2022 om 09:32

Dumoulin was hier ooit 4e.

Gijsbert Van Beers 29 juli 2022 om 11:15

Er is een groot verschil tussen 4e (of podium rijden) en winnen. Een flink aantal renners kan mee in een kopgroep, maar slechts een enkeling kan het afmaken. Vraag maar eens aan een steengoede renner als Kruijswijk hoe lastig het is om een wedstrijd te winnen. Het juiste wapen, het juiste moment, de juiste benen… dat is niet iedereen gegeven.

Kopinkas 29 juli 2022 om 21:51

@Panache
Dan was die andere wedstrijd hier dus…
Maar dat opent volgens mij toch geen perspectieven op een nieuwe dichte notering.

Jans Koerts 28 juli 2022 om 22:13

Evenepoel topfavoriet!!

Boomie1 29 juli 2022 om 08:53

Simon Yates mag hier ook wel 4 sterren krijgen nu

Gijsbert Van Beers 29 juli 2022 om 09:28

Vind dit voor de sterrenbepaling vaak de lastigste wedstrijd van het jaar. Omdat het eigenlijk een “tussendoortje” is. Te ver van de Vuelta als ijkpunt voor de mensen die dáár goed willen zijn, en tourrenners die zweven tussen topvorm en decompressie.

Van mij mag er een bekende onbekende opstaan, net als Powless vorig jaar. Gewoon omdat het wel leuk is om renners te zien winnen die dat niet al te vaak doen. Of een hele ouwe rot (Valverde, Pozzovivo, Bakelants) die 1 van hun laatste kunstjes flikken.

oborobo 29 juli 2022 om 11:07

Van Dumoulin moet je helemaal niets meer verwachten.

Angelo Pauwels 29 juli 2022 om 12:53

Remco ziet er enorm sterk uit na zijn Hoogtestage in Livigno, daarnet hem naar boven zien vlammen tijdens de verkenning op de slotklim. Amai hij vliegt.

11 na 11 29 juli 2022 om 13:14

Ik kan me best voorstellen dat dat indrukwekkend oogt. En ik kan me best voorstellen dat als eender welke andere prof daar naar boven zou knallen dat je het verschil niet zou zien wie nu sneller was.

Alfons Haavers 29 juli 2022 om 13:35

Volgens mij refereert dhr. Pauwels hieraan: https://www.hln.be/wielrennen/live-clasica-san-sebastian-evenepoel-pakt-strava-kom-tijdens-verkenning-van-steile-slotklim-pogacar-verkent-niet-maar-start-wel-degelijk~a62355c1/

Ge vliegt jonge, ge vliegt!

Vliegen heeft er wel eens indrukwekkender uitgezien.

Angelo Pauwels 29 juli 2022 om 13:56

Alfons, ik denk ook niet dat het aan koers snelheid was. Gewoon eens testen denk ik.

Joop Zoetemelk 29 juli 2022 om 21:25

Pogacar toch, die heeft een goede Tour gereden alleen was er één beter.
“Super compensatie”

Je kan niet alles winnen, hij is nog jong het vervolg van het seizoen zal hij wel met kop en schouders boven de rest uitsteken.
Vrees ik voor de concurrentie.
WK, Lombardije, deze klassieker even mee pakken als troost..

Joop Zoetemelk 29 juli 2022 om 21:25

Pogacar toch, die heeft een goede Tour gereden alleen was er één beter.
“Super compensatie”

Je kan niet alles winnen, hij is nog jong het vervolg van het seizoen zal hij wel met kop en schouders boven de rest uitsteken.
Vrees ik voor de concurrentie.
WK, Lombardije, deze klassieker even mee pakken als troost..

Pascal De Kooning 29 juli 2022 om 22:10

Luis-Leon Sanchez is met goede vorm uit de Tour gekomen. Iets van 15de geëindigd in Parijs. Niemand zal hem als winnaar tippen maar voor mij is hij een absolute kanshebber.

Maenhout 30 juli 2022 om 08:21

Die kun je overal als joker inzetten ja.

Dikke Kater 30 juli 2022 om 01:08

Edit redactie: Bedankt, is aangepast.

Klaas Foppen 30 juli 2022 om 11:21

als Simon YATES en Tadej POGAČAR gewoon goed zijn en voor de zege gaan wordt het 1 van deze 2, Wil Evenepoel kans maken maar denk dat ie dat wel weet, moet ie vroeg aanvallen en hopen dat er niet 1 van deze kleppers mee gaat

Dave Dubbeldammer 9 augustus 2022 om 17:39

Simonneke was mee hé. Toch een paar meter.

orlando dani 30 juli 2022 om 14:19

Martijn Tusveld start hier ook al weer na de Tour en Giro gaat hij ook nog de Vuelta rijden. Bijzonder

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.

Net binnen

Populair

Materiaalzone