Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Waarom Mathieu van der Poel (de komende jaren?) Strade Bianche uitsluit
Veel mensen vragen zich af: zou Mathieu van der Poel niet beter Strade Bianche 2026 toevoegen aan zijn programma? Hij start twee dagen nadien immers ook in Tirreno-Adriatico. Maar nee: hij rijdt zaterdag niet. Bij Alpecin-Premier Tech staat hij niet eens op de reservelijst. En dat heeft meerdere redenen. Mogelijk ook voor de komende jaren.
De hoofdreden waarom de 31-jarige Nederlander niet afzakt naar Siena en omstreken, is doodsimpel: de wedstrijd is te zwaar voor Mathieu van der Poel. Mensen die nu hun wenkbrauwen fronsen – hij won Strade Bianche immers in 2021 nog – krijgen hier de feiten mee.
Op Cyclingflash-uitslagenpagina’s van de Italiaanse grindklassiekers is te zien dat het aantal hoogtemeters in die koers jaarlijks fluctueerde tussen de 2933 en 3110 hoogtemeters. In de editie waarin Van der Poel de beste was, waren het er in totaal 3072 (op de uitslagenpagina te vinden onder het kopje info). “Toen kon het nog net voor punchy klassiekerrenners, nu is het over de limiet.”
De flits van Mathieu van der Poel in Strade Bianche 2021 – foto: fotopersburo Cor Vos
Te veel hoogtemeters
Was getekend, Christoph Roodhooft. De ploegeigenaar van Alpecin-Premier Tech is al jarenlang de vaste begeleider van de Nederlander. Hij kent hem misschien wel beter dan wie ook, als het om de fysieke grenzen van Van der Poel gaat. “Het is nu veel zwaarder geworden”, vertelt Roodhooft aan Het Nieuwsblad. “In kilometers, maar vooral in hoogtemeters. Vergelijk het met vijf jaar geleden en het aantal hoogtemeters is met 20 tot 25% toegenomen.” Het is ietsje minder, maar de redenering is juist. Strade Bianche 2024 telde 3669 hoogtemeters, vorig jaar waren het zelfs 3716 hoogtemeters.
Oké, dit seizoen besloot de organisatie – na de suprematie van Tadej Pogacar de laatste jaren? – zestien kilometer aan grindstroken te verwijderen en de afstand terug te brengen van 213 naar 201 kilometer. Maar data op Cyclingflash tonen dat ook deze editie nog altijd 3567 hoogtemeters telt. Ter vergelijking: in de Ronde van Vlaanderen 2025 zaten er 2009 hoogtemeters verspreid over bijna 270 kilometer, terwijl de Amstel Gold Race – waarvan Van der Poel de laatste jaren zegt dat het net wel of net niet gaat – vorig jaar 3149 hoogtemeters had op 256 kilometer. Dat zegt genoeg.
De laatste jaren is er tegen Tadej Pogacar geen beginnen aan in Strade Bianche – foto: fotopersburo Cor Vos
Laatste winnaars Strade Bianche
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2020 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 |
Geen winstkans? Geen deelname!
Bovendien is er aan de finale van Strade Bianche niet gesleuteld én staat de wereldkampioen aan het vertrek. Winstkansen zijn daardoor erg klein. Niet oneerbiedig bedoeld, maar dat is wel de enige reden waarom Van der Poel aan het vertrek van een koers zoals Strade Bianche verschijnt. “Veel hangt af van de tegenstand”, beaamt Roodhooft. “In 2021 moest hij Egan Bernal kloppen. Ook niet makkelijk. Maar stoot je straks op Tom Pidcock of Pogacar aan honderd procent, dan is het heel moeilijk voor hem. En inderdaad: dan kan Mathieu beter op andere wedstrijden focussen.”
De tijd dat zowel de mannen voor de Vlaamse klassiekers als de meer klimmende types elkaar konden uitdagen op de sterrati, is sinds het verzwaren van de koers voorbij. Zeer jammer, vooral omdat er op de grindstroken veel techniek aan te pas komt. Van der Poel is daarin de meester van het peloton. “Ik ben er zelfs zeker van dat Mathieu dit zelf ook spijtig vindt”, zegt Roodhooft over het wegblijven uit Strade Bianche dit jaar. “Uiteindelijk blijft het een attractieve koers. Maar het is nu zo. Zoals de koers vandaag is, heeft Mathieu er nog weinig te zoeken.” Nu niet, nooit niet?
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. Een van de verhalen gaat over de band tussen Mathieu van der Poel en zijn opa Raymond Poulidor. Wat zijn hun gelijkenissen? Welke invloed heeft Poulidor gehad op de wielrenner en de mens Mathieu? En hoe wordt in Frankrijk aangekeken tegen MVDP? In de Zomergids lees je verder alles over de Tour de France en de Tour Femmes, Jonas Vingegaard over de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Nienke Vinke en nog veel meer!
Het type parcours wordt voor het grootste deel bepaald door het aantal hoogtemeters. Dat is bijna altijd zo. Als het aantal hoogtemeters gehalveerd wordt, is Pogi niet langer de enige favoriet en zou je zien dat MvdP wel aan de start staat.
Dat het parcours door het aantal hoogtemeters bepaald wordt, begrijpt iedereen. Belangrijker is wellicht dat de Strade wordt bepaald hoe er wordt gekoerst en wat er allemaal gebeurt tijdens de koers.
Dit is natuurlijk allemaal speculeren over wat als. Maar ik denk serieus dat als het nog steeds het oude parcours was geweest dat Matthieu nog wel een keer had meegedaan. Zelfs met Pogacar aan de start.
En ik betwijfel dus ook dat Matthieu bijvoorbeeld dit jaar aan de start had gestaan als Pogacar niet had meegedaan. Ik denk dat dan nog steeds de inschatting was geweest dat het huidige parcours voor hem gewoon net te selectief is.
Denk ook de Matthieu prima durft te verliezen, maar wel in een stadium van zijn carrière zit waar hij niet zo nodig hoeft te starten in een koers waar hij, naar eigen inschatting, niet veel meer dan pelotonvulling gaat zijn.
Del Grosso is langer dan Van der Poel en lijkt qua gewicht nu al in de buurt van hem te komen. Dat gaat er dus eerder eentje worden voor koersen als Gent Wevelgem en Parijs Roubaix.
Ik zie hier eerder Nys iets doen, maar die start zijn seizoen later.
Beter maak je er een 250'er van met dan die lus er uit maar een lang toeristisch stuk door Toscane vooraf, waar net zoals in PR een spel gespeeld kan worden met vluchters etc, en dan de laatste 180 gewoon zoals origineel. Dan krijg je een spanningsveld waarin de bonken de vlieggewichten kunnen bedreigen.
En ook de aankomst is lichtelijk problematisch, natuurlijk. Dat is een steile t3r1ngl1jer waarbij de bonken van dienst wel héél erg toegespitst moeten zijn om daar de wachtwachtpoeffers eraf te jassen. Er moet dus vooral daarvóór ruimte zijn op het op brute kracht te doen.
In ‘24 zie ik in de top-10 Skujins (2de), Mohoric en Laporte. Allen ‘voorjaarsrenners’.
Omdat Pogi er nu bovenuit steekt moet het parcours toch niet aangepast worden? We kunnen anders de Oude Kwaremont en de Paterberg ook weghalen uit de finale van de Ronde? Kwestie dat Pogacar niet kan wegrijden… Of een paar hellingen weghalen uit de finale van LBL?
Ja, goede suggesties. Parcoursen zijn niet heilig. Mooie koers wel. Juist heel goed om de boel te optimaliseren aan de nieuwe realiteit.
Mensen vergeten dat Van der Poel in zijn superjaar 2023 de absolute topfavoriet was voor Strade (1.50 odds ongeveer) nadat Pogacar en Van Aert verstek lieten gaan. Hij werd echter finaal weggereden door Pidcock en eindigde als 15e.
En dat was dus op het oude parcours zonder extra lus.
Mét die lus én met Pogacar & co is dit een totaal kansloos verhaal. En dat snapt hij zelf heel goed.
In LBL klonteren achtervolgende groepjes samen en kan hij de grote sprint winnen van al die lichtgewichten om bv plek 3-5.
In Strade druppelt de top 10 bijna allemaal 1 voor 1 binnen omdat het zo pokkezwaar is. Een top 5 plek bemachtigen tegen lichtgewichten wordt al een stuk moeilijker.
Maar in beide gevallen geldt: als hij niet kan winnen boeit het hem niet meer.
Maar speciaal voor Van der Poel hoeven ze deze koers inderdaad niet aan te passen. Die zal er nooit meer een serieus doel van maken.
Het zwaartepunt van zijn voorjaar zal alleen maar meer en meer bij Vlaanderen en Roubaix komen te liggen de komende jaren. Bij elke overwinning daar schrijft hij geschiedenis. Vooral in het geval van Roubaix is dat een realistisch scenario, omdat je daar het minst last hebt van je leeftijd. Twee overwinningen en hij stoot Roger de Vlaeminck van zijn troon.
En ja, Mathieu reed een keertje Lombardije en 2 keer Luik, maar daar moet je wel de kanttekening bij maken dat dat in het coronajaar 2020 was, waar de renners blij waren dat ze uberhaupt nog wat koersen konden rijden, én waar LBL werd gereden in aanloop naar Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen. Pogacar van zijn kant pakt gewoon alles (prestigieus) mee wat er mee te pakken valt, ongeacht wie er nog aan de start verschijnt of hoe het parcours eruit ziet.
Dat Pogacar de betere weg- en ook allround wielrenner is staat buiten kijf. 4x de Tour winnen verhoudt zich ten opzichte van veldrijden en gravel zoals de NBA tot korfbal.
Nou, speciaal voor jou dan:
"Jammer dat Parijs Roubaix deelname zo’n grote impact heeft op het rijden van SB".
De keuze om Strade Bianche niet meer als doel te zien, is namelijk ontegenzeggelijk verbonden met het hebben van Vlaanderen en Roubaix als hoofddoelen.
De referentie naar de Gold Race in meerdere artikelen die over SB gaan is raar. PR heeft er ongetwijfeld invloed op of VDP hier in SB rijdt, schrijf dat dan op. De Gold Race heeft er niks te maken.
Dan kan het misschien nog net voor de Amstel.
Maar Strade, Waalse Pijl en Luik is er gewoon net teveel aan.
Daarvoor moet hij op het gewicht komen dat hij had voor het WK in Zwitserland.
Dan nog heb je de factor Pogacar die waarschijnlijk alsnog te sterk is maar heb je wel in ieder geval een kans.
Ik vind het echt jammer, op zo'n parcour hoort MVDP echt wel mee te strijden. Niemand kan uiteraard Pogi volgen bergop maar als iedere topper op voorhand de handdoek in de ring gooit wordt het wel heel gemakkelijk voor Pogacar.
Pogacar kan pech hebben,... Als alle klasbakken eens zouden durven, Pog kan toch niet op alles reageren?
Het helpt natuurlijk ook niet als Del Toro je helpertje is, net als de rest van die ploeg. Das is bijna een even groot probleem
Het is een keuze maar jammer dat dit zijn kansen op de weg in vele wedstrijden zo sterk beperkt. Net een paar kg teveel om serieus mee te doen in dit soort wedstrijden.
Amstel, Waalse Pijl en/of Luik zie ik hem dan wel nog rijden. Die lastse twee zijn ook moeilijk voor hem, maar als de topvorm er nog is dan kan hij er eentje uitkiezen om nog eens een poging te wagen.