Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Opvallende ontwikkeling: Strade Bianche schrapt zestien kilometer aan grindwegen
De Strade Bianche werd elk jaar wel een tikkeltje zwaarder, maar de organisatie gooit het dit jaar over een andere boeg. In vergelijking met de vorige edities worden twee belangrijke grindstroken geschrapt, goed voor zestien kilometer aan onverharde wegen.
Het gaat om de grindstroken van La Piana (6,4 kilometer) en Seravalle (9,3 kilometer). Deze gravelpassages maakten vorig jaar nog hun opwachting in de eerste wedstrijdfase, nog voor de daadwerkelijke finale. Ook de eerste grindstrook van de dag – die van Vidritta – is gehalveerd. Waar de renners vorig jaar nog 4,4 kilometer moesten stofhappen, is dat nu ‘slechts’ 2,4 kilometer.
In totaal moeten de mannen tijdens Strade Bianche 64,1 kilometer aan grindwegen zien te trotseren, en dus niet langer 80 kilometer. De totale lengte van de wedstrijd is met twaalf kilometer ingekort: van 213 naar 201 kilometer.
De vrouwen krijgen op zaterdag 7 maart ook minder gravelstroken voor de wielen geschoven. In de editie van 2025 werd de klassieker nog gekruid door dertien grindpassages, nu komen de rensters uit op elf onverharde stroken.
Dit staat de mannen te wachten – afbeelding: RCS Sport/Strade Bianche
Kenmerkende finale
Aan de finale van Strade Bianche wordt niet gesleuteld. Dit wil zeggen dat de mannen zich ook dit jaar weer mogen ‘verheugen’ op de lange grindstroken van San Martino in Grania (9,4 km) en Monte Sante Marie (11,5 km), gevolgd door de onverharde passages van Monteaperti (0,6 km), Colle Pinzuto (2,4 km), Le Tolfe (1,1 km), Strada del Castagno (0,7 km), Montechiaro (3,3 km) en nogmaals Colle Pinzuto (2,4 km) en Le Tolfe (1,1 km).
Na de pittige klim van Le Tolfe gaat het via op- en afgaande wegen naar de inmiddels wereldberoemde finish in het centrum van Siena, op het Piazza del Campo, na de steile klim van Via Santa Caterina.
Dit is het parcours van de vrouwenwedstrijd – afbeelding: RCS Sport/Strade Bianche
Met titelverdediger Tadej Pogacar en oud-winnaar Wout van Aert staan er bij de mannen twee vedetten aan het vertrek, maar het zijn zeker niet de enige toppers die zullen deelnemen aan de prestigieuze eendagskoers. Andere bekende namen zijn die van Isaac Del Toro, Tom Pidcock (tevens een ex-winnaar), Ben Healy, Matteo Jorgenson, Paul Seixas en Tim Wellens.
Zo zwaar, dat klassieke renners geen potten meer konden breken in de klassieker. Met het schrappen van enkele gravelstroken, lijkt de organisatie renners als Wout van Aert en Mathieu van der Poel wat tegemoet te komen.
Laatste winnaars Strade Bianche
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 | |
| 2021 | |
| 2020 | |
| 2019 | |
| 2018 | |
| 2017 |
Laatste winnaars Strade Bianche Donne
| Jaar | Winnaar |
|---|---|
| 2026 | |
| 2025 | |
| 2024 | |
| 2023 | |
| 2022 |
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
De veranderingen van dit jaar zijn minimum vergeleken met de route van 2024. De aanloop van dit jaar naar de eerste gravelstrook (Baiagna/Grotti, dit jaar opgedeeld in 2 delen, waar het in 2024 nog als één strook werd gezien) is korter dan de vorige jaren en er mist een kleine strook (de Vidritta) in deze aanloop. Het verschil in lengte met 2024 en 2025 komt puur uit deze vlakke aanloop in de eerste 30 kilometer. Dan is ook nog de strook La Piana verwijdert ten opzichte van 2024. Deze is vlak, maar wel lang (6 kilometer), maar zit opnieuw zo vroeg in de wedstrijd dat het niet heel veel verschil zou maken.
Dan hadden ze in 2025 nog een lange grotendeels vlakke strook toegevoegd (Serraville, 7 kilometer) ten opzichte van 2024, maar die is er weer uit. Deze lag iets later op het parcours en maakte het al iets selectiever (lees makkelijker voor Pogacar om vroeg te gaan ronde de Sante Marie), maar was nou ook niet de grote verschilmaker. Dat is namelijk al het extra rondje dat in 2024 was toegevoegd.
De wedstrijd is nu dus waarschijnlijk inderdaad korter, vooral door het schrappen van minder impactvolle stroken en een kortere aanloop, maar zeker niet terug naar de kern en eigenlijk in elk belangrijk aspect gelijk aan die van 2024. Sterker nog, het aantal hoogtemeters per kilometer zal nog hoger zijn dan de laatste twee jaar. Terug naar de kern is het dus niet.
Oe!
Op het oude parcours zou Pogacar ook gewoon de beste zijn.
Ik denk niet dat er veel wedstrijden zijn die je zo kan aanpassen dat Pogacar niet meer favoriet is.
Misschien dat je de ronde van Vlaanderen iets makkelijker kan maken maar dat is zo'n beetje de enige koers.
Maar Pogacar is gewoon veruit de beste renner ter wereld en ook gewoon overal goed in dus het heeft weinig zin om parcoursen aan te passen.
Haal je alle bergjes uit Milaan San Remo dan is hij inderdaad geen favoriet meer.
Natuurlijk is van der Poel meer favoriet maar in elke voorbeschouwing staat Pogacar wel bij de medefavorieten.
Dus nee, Van der Poel en van Aert hebben hier niks aan. Eerder het tegenovergestelde.
Op La Piana en Seravalle ga je een klassieke renner zoals pakweg Gianni Vermeersch er niet uit rijden, integendeel...