De Tour de France Femmes avec Zwift belooft, zoals elk jaar, een aangenaam spektakel te worden. En de editie van 2026 kan er zomaar eens eentje worden van de hoogste amusementswaarde. Kan Anna van der Breggen, na twee in extremis niet gewonnen rondes op rij nu wél de eindzege op zak steken? Kan Katarzyna Niewiadoma, na haar legendarische Tourzege van 2024, nog eens toeslaan? Of wordt de 33e vrouwentour ‘gewoon’ een duel tussen titelverdedigster Pauline Ferrand-Prévot en Demi Vollering, de beste wielrenster van het moment? Wielerflits blikt vooruit!

• 

  2 aug

  Lees ook Tour de France Femmes 2026: Voorbeschouwing op het parcours - De vrouwen, de vloek en de Ventoux

  2 aug

Reglement

Dat de eindzege in de vrouwentour een kwestie van seconden kan zijn, hoeven we u niet uit te leggen. Denk maar aan de twee seconden die er zaten tussen Astrid Schop en Leontien van Moorsel in 1991. Of, meer uit het recente verleden, de vier tellen die Katarzyna Niewiadoma op Alpe d’Huez overhield op Demi Vollering. Om maar te zeggen: het kan best eens de moeite waard zijn om onderweg voor wat extra bonusseconden te knokken.

In iedere rit-in-lijn zijn bonificaties te verdienen voor het algemeen klassement. Tien bonusseconden liggen klaar voor de winnares van de etappe, de nummer twee pakt zes seconden, en ook voor de nummer drie liggen nog vier seconden klaar. Voorts zijn er in etappe 3, 5 en 6 nog 6, 4 en 2 seconden te verdienen bij de zogenoemde ‘Bonus Points’.

Bij een gelijke tijd, wordt gekeken naar de honderdsten in de individuele tijdrit. In het (onwaarschijnlijke) geval dat er dan nog steeds sprake is van ex aequo wordt er gekeken naar de optelsom van de klasseringen in de etappes. Mocht er dan nog een gelijke score zijn, geldt de uitslag van de laatste etappe.

Waar de meeste verschillen worden gemaakt in de bergen, zijn de vlakkere ritten ook wel degelijk van belang. Je zult maar een lekke band krijgen in de finale van een vlakke rit en daarmee nog heel wat tijd verliezen. In de vrouwentour van 2026 zijn er drie in totaal aangewezen als verwachte sprintetappe: 2, 3 en 8. In al deze etappes geldt de 5 km-regel.

De 3 km-regel geldt in etappes: 5, 6 en 9. Omdat rit 1 en 7 een aankomst bergop kennen, gelden daar gewoon de pure verschillen aan de meet. Dit is uiteraard ook het geval in de tijdrit.

Favorieten

Noot: nog lang niet alle ploegen hebben hun selectie voor de Tour de France geopenbaard. In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd kan er dus nog een en ander veranderen. Waar nodig zal de voorbeschouwing worden aangepast.

**** Demi Vollering

Sterker dan ooit. Uitgenaster dan ooit. Het is niet zo dat alle puzzelstukjes ineens op de plaats vielen (er lagen immers al heel wat stukjes op de juiste plek), maar op de slotdag van de Giro d’Italia leek de puzzel echt helemaal compleet te zijn. Op enorm gedurfde, sterke, slimme en sluwe wijze trok ze in extremis alles over de streep. Een waanzinnig prachtig kunststukje waarmee ze haar trilogie compleet maakte. Dat smaakt naar meer.

Tweede, eerste, tweede, tweede. De statistieken van Vollering in de Tour de France zijn meer dan uitstekend. Vier keer op rij podium rijden in de grootste etappekoers van het jaar, kunnen er niet veel zeggen. Vollering blijft het maar doen, jaar na jaar. Natuurlijk geldt voor haar alleen het hoogst haalbare, maar het feit dat ze zich überhaupt tussen deze grootheden rijdt, zegt genoeg over de statuur van Vollering zelf. Een van de allerbesten.

En het kan allemaal nog een stuk beter worden. Er is nog altijd geen vrouw in geslaagd om de Tour vaker dan drie keer te winnen. Dus dit evenaren, of misschien zelfs verbeteren, is helemaal niet eens zo heel onbereikbaar voor Vollering. In de tijdrit zal ze vermoedelijk behoorlijk wat tijd kunnen pakken op haar voornaamste concurrent, dan is het de vraag hoe het op de Mont Ventoux gaat. Vorig jaar was ze op de Col de la Madeleine niet helemaal zichzelf, het is te hopen dat het nu wel zo is.

Want ook Vollering zal in absolute hoogvorm moeten verkeren om de Tour te kunnen winnen. Gelukkig voor haar heeft ze het indrukwekkendste wapenarsenaal van allemaal. In diverse etappes liggen toch mogelijkheden om uit te halen zoals ze dat in de voorjaarsklassiekers deed. En wie weet pakt Vollering na de Giro ook in de Tour uit met een tactisch hoogstandje. Dat ze daar helemaal echt durfde te verliezen maakt haar in de Tour nog gevaarlijker dan ze al was.

Demi Vollering wil de gele trui voor de tweede keer winnen – foto: Fotopersburo Cor Vos

*** Pauline Ferrand-Prévot

In de Tour de France Hommes Sans Zwift is er al sinds 1985 sprake van droogte. Bernard Hinault zag jaren later twee Franse vrouwen nog wel de gele trui winnen: Jeannie Longo (1987, 1988 en 1989) en Catherine Marsal (1990). Daarna? Doodse stilte mogen we het ook weer niet noemen, maar voor Frankrijk zat er geen eindzege meer in het vat. Tot Pauline Ferrand-Prévot in 2025 alles aan flarden reed.

De hele week gaf ze al blijk van goede vorm en toen op de Col de la Madeleine puntje bij paaltje kwam was het al snel duidelijk dat er niks te doen ging zijn aan PFP. Ze gaf zichzelf drie jaar de tijd om de Tour te winnen, het lukte al bij haar eerste poging. Zoals het PFP betaamt.

Dit jaar? Meer van hetzelfde graag! Ze heeft zich in ieder geval weer stevig voorbereid op de strijd. En dat zal nodig zijn ook. Je weet nooit hoe het loopt: maar er lijkt meer concurrentie dan ooit. Gelukkig zal ze bij Visma | Lease a Bike over een uitstekende omkadering en rennersgroep kunnen beschikken. Vorig jaar toonden ze al wat ze in hun mars hadden, dit jaar zal de groep beslist niet aan kwaliteit hebben ingeboet.

De onzekere factor? De tijdrit. Sinds haar terugkeer op de weg, reed Ferrand-Prévot namelijk nog geen enkele etappe tegen het uurwerk. Nauwelijks indicatie hebben we dus hoe ze het zal doen in deze discipline. Het lijkt waarschijnlijk dat ze zal onderdoen voor tijdritkanonnen als Marlen Reusser, Demi Vollering en Anna van der Breggen, maar hoeveel? Wat wel een hoop zegt over de grootsheid van PFP: ondanks dat het niet meteen wordt gezien als in haar voordeel, zo’n tijdrit, vindt ze wel dat de discipline thuishoort in een grote ronde.

Wel is het opnieuw de vraag hoe het met de vorm van PFP gesteld is. We zagen in het voorjaar een fraaie tweede plaats en een fenomenale derde plaats in Parijs-Roubaix (een derde plaats die veel groter was dan die derde plaats an sich), maar in de Vuelta Femenine werd er begin mei toch meer van haar verwacht. Maar ja: meer van verwacht, geen indicatie… Je zou bijna flashbacks naar 2025 krijgen. En we weten hoe het toen afliep.

Ferrand-Prévot was oppermachtig in de Tour van 2025 – foto: Fotopersburo Cor Vos

*** Marlen Reusser

Bij Wielerflits is de favorietenpiramide altijd op dezelfde manier opgebouwd. Een topfavoriet, en dan per laag meer komt er een extra naam bij. Logisch, maar soms ook niet. Je zou er in het geval van deze Tour de France Femmes ook voor kunnen kiezen om twee vrouwen bovenaan de sterrenverdeling te zetten. En bovenal: wie zet je naast deze twee topfavorieten? Het is een lastige denkpuzzel, want voor veel rensters valt wel wat te zeggen, tegelijkertijd moet je bij iedereen toch ook bedenken: die staan toch (nog) niet op hetzelfde niveau.

Bleef de wereldproblematiek hier maar bij, dan viel het allemaal nog goed mee.

Marlen Reusser is het natuurlijk eens met PFP als ze zegt dat een tijdrit in een grote ronde hoort. Zij is immers de eerste naam die we heden ten dage associëren met deze discipline. Nadat ze al een karrevracht aan chronoproeven wist te winnen, wist ze vorig jaar voor het eerst ook wereldkampioen te worden in deze discipline. Ze mag dus in de regenboogtrui beginnen aan de tijdrit op dag vier. Haar lievelingsdag? Vermoedelijk, al zal het toch ook speciaal voor haar zijn dat de eerste dagen op Zwitserse bodem worden verreden.

De Tour was haar in het verleden al gunstig gezind, de kans is groot dat er een derde ritzege bij komt. Nu is het enkel de vraag: kan ze ook een goed eindklassement rijden? In de door haar gewonnen Ronde van Zwitserland toonde ze al wel dat ze op de juiste weg was, maar om ook echt mee te doen om het podium moet ze er nog wel een aantal procentjes bij hebben gedaan. Dat zal voor de rest van de favorieten immers ook gelden.

Reusser zou in de Tour tekenen voor eenzelfde podium – foto: Fotopersburo Cor Vos

** Anna van der Breggen

Tweede in de Vuelta, nadat ze op de slotdag de leiderstrui nipt kwijtspeelde. Tweede in de Giro, nadat ze… Wat was Anna van der Breggen er twee keer enorm dichtbij. Wat alleen maar bewijst hoe ongelooflijk getalenteerd Van der Breggen is. Dat ze in staat is om terug te keren is één ding, maar het niveau is in de tussentijd wel omhoog gegaan. Daar moet je ook maar in mee kunnen gaan. En dat deed ze dus.

Twee keer kon ze de eindzege bijna ruiken, maar twee keer liep het dus net even anders. Da’s jammer, zonde zelfs, maar Van der Breggen was telkens ook zo groots om gewoon te zeggen: het was niet goed genoeg. Ze had twee keer perfect kunnen wijzen naar mogelijke gevolgen van valpartijen, maar niets daarvan. “Het is wat het is.” En ze ging juist ook in op haar trotse gevoel over hoe dichtbij ze was gekomen. En ook dat is volledig te begrijpen.

Nu is Van der Breggen lekker op hoogte geweest met de rest van SD Worx-Protime, om er een mooie Tour van te maken. De Tour, waar ze de te bescheiden voorloper La Course al eens van won en waar ze zich in 2025 voor het eerst testte voor het algemeen klassement. Toen was de conclusie op z’n Van der Breggens: het is in de toekomst niet onmogelijk om mee te gaan doen. En die toekomst lijkt nu al aangebroken.

Wie weet begint ze wel weer als leidster aan de slotdag. En wie weet loopt het nu wel af met het geel om haar schouders. Het sprookjesboek schrijft zich daarmee bijna vanzelf.

Geldt drie keer is scheepsrecht voor Van der Breggen? – foto: Fotopersburo Cor Vos

** Katarzyna Niewiadoma

Is Niewiadoma net als Demi Vollering in staat om tot een vijfde opeenvolgende podiumplaats te komen in de Tour? Absoluut. Toch als we kijken naar het winnen van de Tour, zien we enkele vrouwen daar iets meer toe in staat. Misschien is het het juk dat enigszins aan Niewiadoma lijkt te kleven: altijd goed, altijd strijd, maar (bijna) nooit winnen. Buiten het Poolse kampioenschap van vorig jaar was haar laatste zege… de Tour de France Femmes.

Dat dan weer wel.

Niewiadoma, die bovenal een enorme klasbak is, heeft met de tijdrit een enorme achilleshiel. Die lange chronoproef wordt vermoedelijk een enorm pijnpunt. Tegelijkertijd: ze zal zich net als altijd tot in de puntjes hebben voorbereid en dan weet je nooit hoe een koe een haas vangt. En die kans is overigens een stuk kleiner dan dat Niewiadoma de Tour nog eens wint.

Kan de fiets opnieuw de lucht in? – foto: Fotopersburo Cor Vos

** Paula Blasi

Dat ze goed was, daar was iedereen het wel over eens, maar dat ze zich zo zou ontpoppen als dit jaar? Nee, dat had zelfs de wijze Nostradamus niet voorzien. Maar Blasi blijkt in staat om wielerwetten te kunnen tarten. Op sensationele wijze won ze de Amstel Gold Race, waarna ze in de rest van de Ardennenklassiekers meer dan bevestigde. En wat er toen volgde, sloeg pas echt alles: zij was het die Van der Breggen nog wist te onttronen in de Ronde van Spanje. Op de zwaarst denkbare klim danste zij naar het rood.

Daarna volgde een onvervalste zegetocht. Of het nu in het Baskenland was, in de Franse Pyreneeën of in haar eigen Catalonië, Blasi pakte de zeges op een oppermachtige wijze die soms doet denken aan een andere UAE-coureur. Ze kan dus een potje karren, maar kan ze dat ook in de Tour, waar zelfs knotsgek soms nog niet gek genoeg is? Dat valt natuurlijk nog te bezien.

Wat het er extra moeilijk op maakt voor Blasi: het relletje voorafgaand aan de Tour draait om haar. En in het klassement draait het, vooraf in ieder geval, niet om haar. Hoe dan ook: dat wordt smullen!

• 

  31 jul

  Lees ook Revelatie Paula Blasi moet knechten in Tour Femmes: "We hebben twee leiders, maar ik hoor daar niet bij"

  31 jul

Blasi is in sneltreinvaart uitgegroeid tot een grote vedette – foto: Fotopersburo Cor Vos

* Dominika Włodarczyk

Zeker omdat er binnen UAE Team L’IMAD ook nog andere mogelijke klassementsvrouwen zijn. Denk maar aan Dominika Włodarczyk. Blasi was haar dit jaar weliswaar ruimschoots de baas, maar een verzachtende omstandigheid is daarin een virus dat Włodarczyk stevig te pakken had. Hoe gaat het zijn als ze op volle sterkte kan opereren?

Ze stond eerder vooral te boek als een puncheur, tot ze vorig jaar de samenwerking zocht met coach en ex-renner Sylwester Szmyd. In tests zag hij een profiel van iemand die kan meedoen om de Tourzege. En toen Włodarczyk in de zwaarste bergetappes in de Tour van 2025 om zich heen keek, begon ze daar ook stiekem in te geloven. Benieuwd hoe ze de omschakeling gaat maken van verrassing naar iemand met wie rekening zal worden gehouden.

Nog een beetje een enigma, die Wlodarczyk, maar wel eentje die tot veel in staat is – foto: Fotopersburo Cor Vos

* Elisa Longo Borghini

Om te illustreren hoe druk het is binnen de UAE Team L’IMAD-formatie: we hebben Elisa Longo Borghini ook nog. Er zijn weinig rensters met een grotere staat van dienst in dit peloton en dus blijft blijft ze de vaandeldrager van het team, maar het is een understatement om te zeggen dat de Tour haar nog niet geweldig ligt. Die ene keer dat ze ‘m uitreed, wist ze geen moment in de buurt van de eindoverwinning te komen.

Ook vorig jaar was het ellende troef. Na de eindzege in de Giro was het plan om de lijn door te trekken in Ronde van Frankrijk, maar een virus besliste daar anders over. Haar vroege uitschakeling opende de deuren voor Maëva Squiban en Włodarczyk, waardoor de Tour toch nog een succes werd voor de formatie, maar daar koopt Longo Borghini natuurlijk weinig voor. Zij wil in de Tour jandorie ook weleens topprestaties leveren.

Normaliter komt ELB tekort als de grootste bergen zich aandienen. Op de Ventoux zal ze vermoedelijk de duimen moeten leggen voor heel wat rensters. Tegelijkertijd: ELB is wel een echte winnaar, iemand die altijd zal blijven proberen. En winnen op de Ventoux — hoe mooi dat ook is — is niet strikt noodzakelijk. Met haar wapens kan Longo Borghini alsnog enorm ver komen in deze Tour.

Elisa Longo Borghini weet hoe het is om een grote ronde te winnen – foto: Fotopersburo Cor Vos

* Cédrine Kerbaol

Datzelfde kan gezegd worden van Cédrine Kerbaol. Deze sympathieke Française heeft bepaalde kwaliteiten die haar alsnog heel gevaarlijk maken, ook al zal ze bergop zeer waarschijnlijk niet de allerbeste zijn. Mind you, ze is nog altijd gezegend met puike klimmersbenen. Maar wielrennen is meer dan puur wattages beuken, daar is zij in dit peloton misschien wel het perfecte voorbeeld van.

Wielrennen is ook een goed moment afwachten om te demarreren, om vervolgens alles in die versnelling te leggen. Kerbaol heeft die X-factor om van niets soms toch weer iets te kunnen maken. Zo was ze in de Vuelta was ze bepaald niet in haar beste doen, toch wist ze daar op uitgekiende wijze een etappe te winnen.

Wielrennen is niet alleen klimmen, maar ook dalen. Wielrennen is niet alleen je aan de getallen op je fietscomputertje kunnen houden, wielrennen is ook grinta, jezelf tien keer uit elkaar trekken om toch weer naar de vrouw voor je te rijden. Eigenschappen die Kerbaol als geen ander kenmerken en sieren. Koersen, jandorie.

Zo zien we Kerbaol graag – foto: Fotopersburo Cor Vos

* Niamh Fisher-Black

Bijna ongemerkt reed ze zich vorig jaar bij de eerste vijf in de Tour. Hetzelfde deed ze dit jaar in de Giro d’Italia Women, vooral met dank aan de putsch in de slotetappe. Het doel voor de Tour laat zich vrij gemakkelijk raden: meer van hetzelfde en het liefst nog wat meer richting het podium. Daarvoor krijgt ze onder meer de ondersteuning van good old Amanda Spratt en drie ijzersterke Nederlandse vrouwen: Lucinda Brand (de laatste jaren van goudwaarde in de Tour, in het bijzonder op de slotdag), Riejanne Markus en Loes Adegeest.

Ze is niet de torenhoge favoriet, maar haar talent staat buiten kijf. Daarnaast: dat ze zichzelf er toch vaak tussen weet te rijden, is ook een enorme kwaliteit. Daarom houden we ook best maar rekening met de Nieuw-Zeelandse. En met haar ploeggenote Isabella Holmgren, trouwens.

Niamh Fisher-Black, altijd opschrijven – foto: Fotopersburo Cor Vos

* Antonia Niedermaier

Afsluiten doen we met een vrouw die eerder dit jaar bijna de Giro wist te winnen. Vanwege de verschuiving van de Giro op de wielerkalender, hoeft ze zich niet langer enkel te richten op de roze ronde, ze kan de Tour er ook bijnemen. En sowieso is het voor te stellen waarom Canyon-SRAM het fijn vindt dat Niedermaier nu al eens van de Tour kan proeven.

In tegenstelling tot Katarzyna Niewiadoma blijft Antonia Niedermaier namelijk wel nog wat langer in dienst van Canyon-SRAM. En Niedermaier is door Onze Lieve Heer gezegend met tijdritkwaliteiten. Het is dan ook goed voor te stellen dat de ploegleiding na de tijdrit in Dijon de conclusie trekt: we gaan voor de Beierse berggeit.

Met haar eeuwige pokerface (een overblijfsel van heel wat jaren actief zijn als balletdanseres) is ze vaak wat moeilijk te peilen. Tactisch lijkt er nog een en ander te winnen, in de Giro leek ze nog wat te lief, maar wellicht heeft ze daar nog op kunnen reflecteren. De kunst bij Vollering afgekeken, als het ware. Dan kan het nog leuk worden met

foto: Fotopersburo Cor Vos

De outsiders

Omdat er voor zo’n sterrenverdeling “harde keuzes” gemaakt moet worden, komt het voor dat er alsnog een wereldtopper buiten valt. Kim Le Court (AG Insurance-Soudal) bijvoorbeeld. Zij droomt hardop van een plaats bij de eerste vijf aan het einde van de rit. Ze mag rekenen op een ijzersterke omkadering, maar de Tour winnen lijkt toch nog wel een stap te ver. Nog, want als Le Court zich ergens op toelegt, komt ze er doorgaans verdomd dichtbij in de buurt. Nu proberen om weer een rit te winnen en top vijf te rijden, volgend jaar écht voor de eindzege gaan?

Natuurlijk zijn dit nog niet alle klassementsvrouwen die aan de start staan. Er zijn voor nog heel wat namen scenario’s denkbaar Denk aan een Katrine Aalerud, die samen met Sigrid Ytterhus Haugset een mooie tandem kan vormen bij Uno-X. Top tien is mogelijk, maar winnen, dat gaat niet gebeuren. Toch? Hetzelfde lijkt te gelden voor een renster als Yara Kastelijn (Fenix-Premier Tech). Sterk, ijzersterk zelfs, maar de Tour winnen is een ander paar mouwen.

Ook Puck Pieterse zal niet direct een doel maken van het klassement, maar zich vooral toeleggen op ritwinst. Ook prachtig! En dan kan ze altijd nog zien…

Puck Pieterse – foto: Fotopersburo Cor Vos