Vuelta 2026: Sterke Enric Mas geeft statement af met winst op Alto de Aitana
Enric Mas heeft een statement afgegeven in de Vuelta a España 2026. De Spanjaard mocht vandaag na de opgave van Tadej Pogacar starten in de rode leiderstrui, maar toonde in de bergrit naar de Alto de Aitana dat hij momenteel de grote favoriet is voor de eindzege. Mas rekende in een sprint-à-deux af met Oscar Onley, Primoz Roglic kwam als derde over de streep.
De negende etappe van de Vuelta a España was er een voor de echte klimmers. Over 187,4 kilometer moesten de renners ruim 5.100 hoogtemeters verwerken. De benen kregen onderweg nauwelijks rust – met onder meer de Puerto de Tárbena (7,2 km à 5,4%) en bijzonder steile Puerto de El Miserat (5,2 km à 10%) – en in de laatste 22 kilometer volgde met de Alto de Aitana nog een slotklim van formaat.
De Alto de Aitana (22 km à 5,8%) is zeker geen onbekende berg in de Vuelta. Deze beklimming was al meerdere keren aankomstplaats in de drieweekse ronde. Claus Michael Møller was in 2001 de eerste winnaar en daarna waren ook Leonardo Piepoli (2004), Damiano Cunego (2009) en Pierre Latour (2014) aan het feest. Wie zou er – een dag na de veelbesproken opgave van Tadej Pogacar – zegevieren op deze klim?

Zes renners slaan handen ineen
Met het uitvallen van de Sloveen zagen veel renners een misschien wel uitgelezen kans om te strijden voor de ritzege, en dus zagen we een fikse strijd voor de vroege vlucht. Zes renners slaagden er uiteindelijk in om een kloof van betekenis uit te bouwen, met Pavel Sivakov Andreas Kron, Alastair MacKellar, Fabian Weiss, Alessandro Romele en de afscheidnemende Alexey Lutsenko. Het peloton gaf deze vluchters echter niet zomaar een vrijgeleide.

Enric Mas voor de start, in de rode trui – foto: Fotopersburo Cor Vos
In het peloton waren er immers nog genoeg renners die de oversteek wilden maken. Op de flanken van de Puerto de Tárbena zagen de betere klimmers de kans om nog naar de kopgroep van vijf (Weiss was inmiddels gelost) te springen. Dit was dan weer slecht nieuws voor de sprinters, want zij moesten in deze fase van de wedstrijd – op ruim 150 kilometer van de finish – al de bus opzoeken.
Tien tegenaanvallers maken oversteek
Waar het peloton steeds verder werd uitgedund, wisten tien tegenaanvallers zich los te rukken, op jacht naar de kopgroep. De namen? Finn Fisher-Black, Stefan Küng, Bruno Armirail, Ben Turner, Santiago Buitrago, Ramses Debruyne, Valentin Paret-Peintre, Gijs Leemreize en Urko Berrade. Na een ziedende achtervolging in de dalende kilometers richting de volgende klim, de Puerto de El Miserat, was de samensmelting een feit.
Lag de koers daarmee in een eerste plooi? Nog niet helemaal: twaalf renners namen geen genoegen met de situatie, trokken ten strijde, maar keken op dat moment al wel tegen een achterstand aan van een dikke minuut. In het peloton was de rust dan eindelijk weer teruggekeerd. Movistar nam de kop in dienst van de nieuwe leider Enric Mas, maar had schijnbaar vrede met de koerssituatie en liet het verschil steeds verder oplopen.

Alexey Lutsenko liet zich weer zien in de aanval – foto: Fotopersburo Cor Vos
De kopgroep werd intussen steeds groter, aangezien de tegenaanvallers sterk genoeg bleken om de sprong te maken, al duurde het wel even vooraleer alle renners hun wagonnetje konden aanpikken. Dit gebeurde echter wel op zo’n tachtig kilometer van de finish. Het door Movistar aangevoerde peloton volgde op dat moment al op een kleine vijf minuten, waardoor een strijd op twee fronten steeds aannemelijker werd.
Romele wacht niet op slotklim
De strijd in de kopgroep barstte overigens al vrij vroeg los, nog ruim voor de voet van de Alto de Aitana. Romele wilde niet wachten op de slotklim en besloot te anticiperen. De Italiaan – die deze week al meerdere keren zijn neus aan het venster stak met enkele korte klasseringen – zette zijn medevluchters zo serieus onder druk. Spaans kampioen Marcel Camprubi en Pavel Sivakov roken het gevaar en gingen op zoek naar de eenzame vluchter.
Met nog dertig kilometer te gaan kreeg Romele ook daadwerkelijk het gezelschap van Camprubi en Sivakov. De renner van XDS Astana kwam daarvoor nog wel als eerste boven op de Puerto de Benifallim, maar dit was ook meteen zijn laatste wapenfeit, want op de Alto de Aitana moest hij zijn mede-aanvallers vrijwel meteen laten gaan. Kregen we dan een tweestrijd tussen een Spanjaard en Fransman voor de etappezege?

Camprubi en Sivakov slaan de handen ineen – foto: Fotopersburo Cor Vos
Sivakov op jacht naar zege, maar favorieten komen eraan
Het zag er lange tijd goed uit voor de vluchters, maar onder aanvoering van Decathlon CMA CGM kwam het peloton toch met rasse schreden dichter. De kopman van deze ploeg, Felix Gall, had duidelijk snode plannen op de slotklim en zette zijn ploeggenoten aan het werk. Na kopbeurten van onder meer Sander De Pestel en Léo Bisiaux, was het aan Gregor Mühlberger om zijn landgenoot en kopman te lanceren op de Alto de Aitana.
Op de steilere stroken van deze beklimming zagen we dan de verwachte aanval van Gall, maar de Oostenrijker kon zijn concurrenten nog niet van zich afschudden. Met de versnelling van Gall was de finale wel echt geopend, want niet veel later zagen we demarrages van een opnieuw sterke Jarno Widar, Richard Carapaz, Oscar Onley en rodetruidrager Mas. Dit zorgde nog niet voor afscheiding, maar wel voor een hergroepering.
Mas kraakt concurrenten
De overgebleven vluchters werden namelijk één voor één bij de lurven gegrepen richting de top van de Alto de Aitana. De dappere Sivakov hield nog het langst stand, maar ook aan zijn vluchtavontuur kwam een einde. Wat volgde, was een interessant schouwspel tussen de beste ronderenners in deze Vuelta. We zagen een spervuur aan demarrages, maar niemand leek in staat om een beslissende kloof uit te bouwen.

Mas trekt door, alleen Onley kan volgen – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dit was echter buiten Mas gerekend. De leider had blijkbaar nog een serieuze aanval in de benen en gooide nu al zijn kaarten op tafel. Witte trui Oscar Onley ging mee, maar ook de taaie Primoz Roglic wist het gaatje nog te dichten op dit tweetal. De Sloveen moest echter opnieuw passen op het moment dat Mas nog maar eens op de pedalen ging staan. Onley beet zich vast in het wiel van de rode trui.
Bekijk hier de sprint tussen Mas en Onley:
🚴🇪🇸 | Gisteren wilde hij de rode trui niet, vandaag wel. En vandaag is een mooie dag om te schitteren in het rood. Enric Mas wint op de Aitana! 🙌🔴 #LaVuelta26
Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/1VMEhzeGuU
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) August 30, 2026
Mas leek vervolgens de rode loper uit te rollen voor de op papier toch snellere Onley, maar de Brit had al alle moeite van de wereld om de Spanjaard überhaupt te volgen in de laatste kilometer. Mas bleef daarentegen onverstoorbaar het tempo bepalen, ging vervolgens zelf de sprint aan en won afgetekend op de top van de Alto de Aitana. De Spanjaard won zo niet alleen de etappe, maar zet ook (of vooral) zijn kandidatuur om de Vuelta te winnen kracht bij.
Mas loopt verder uit
Roglic wist de schade al bij al nog te beperken, maar ziet Mas toch weer verder uitlopen in het klassement. Het verschil tussen beide kemphanen is nu 1:18 in het voordeel van de kopman van Movistar. Felix Gall deed nog slechtere zaken: de Oostenrijker kwam als vierde over de streep, op achttien tellen van Mas, en staat nu 1:39 in het krijt bij de Spanjaard. Ook nog het vermelden waard: de prestatie van Widar. De jonge Belg werd knap zevende op de Alto de Aitana.
Vuelta a España (2.UWT)
Etappe 9: Villajoyosa → Alto de Aitana (187.4 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 05:10:40 | |
| 2 | " | |
| 3 | + 12 | |
| 4 | + 18 | |
| 5 | + 20 | |
| 6 | " | |
| 7 | + 25 | |
| 8 | + 33 | |
| 9 | + 54 | |
| 10 | + 01:41 |
De druk zal nu in elk geval bij Movistar liggen. De ploeg van Gall gaat dit niet nog een keer zo doen lijkt me.
Maar best n keer aardig en ik gun t Mas wel.
Ik voorspel wel dat ie de Vuelta niet wint, want is nou eenmaal de tragische figuur die hij is.
zo zie je maar wat zelfvertrouwen kan doen met een coureur