De negende etappe is er eentje voor de echte klimmers. Over 187,4 kilometer moeten de renners ruim 5.100 hoogtemeters verwerken. De benen krijgen nauwelijks rust en in de laatste 22 kilometer volgt met de Alto de Aitana een loodzware slotklim van formaat.

Al direct na de start loopt de weg omhoog. De eerste klim is 3,1 kilometer lang en stijgt gemiddeld 4,4 procent. Daarna volgt opnieuw een glooiende passage. Voor vluchters is dit ideaal terrein om een groep op de been te brengen. Een ongecategoriseerde klim van 1,7 kilometer à 6,3 procent wordt gevolgd door de Puerto de Tárbena, goed voor 7,2 kilometer à 5,4 procent.

Daarna volgt de Coll de Rates, een korte klim van 1,5 kilometer aan 6,2 procent, voordat de weg eindelijk serieus naar beneden duikt. Na 56 kilometer komen de renners door Orba, maar van een rustige middenfase is weinig sprake. De Puerto de El Miserat staat vervolgens op het menu: 5,2 kilometer aan liefst 10 procent. Later volgt nog de Port de Tollos, met 4 kilometer klimmen aan 5,7 procent.

De renners zijn dan ongeveer halverwege, maar het zwaarste werk moet nog komen. Na de Port de Tudons en de Port de Benifallim krijgen ze de slotklim naar de Alto de Aitana voorgeschoteld. Die klim is in totaal 22 kilometer lang en stijgt gemiddeld 5,8 procent.

De zwaarste kilometer ligt op ongeveer zes kilometer van de top, waar het gemiddeld 9,4 procent omhoog loopt. Vanaf daar blijft de weg stevig stijgen met gemiddeld ongeveer 8 procent. De finish ligt bovendien op een weg die normaal afgesloten is omdat hij militair terrein doorkruist. De Alto de Aitana was tien edities geleden al eens aankomstplaats in de Vuelta, waar Pierre Latour zegevierde en Damiano Cunego in 2009 de beste was.