Zo’n beetje ieder jaar kun je je klok erop gelijk zetten. Iemand zal zich afvragen wat de monumenten zijn voor het vrouwenpeloton en dat balletje ergens opgooien. Wat volgt is een hele discussie. Deze wel? Waarom deze niet? Hé, en waarom zouden we per se blind het mannenwielrennen moeten kopiëren? En alsof de UCI er met hun definitie zoveel verstand van heeft? In al die — al met al vrij zinloze — discussie staat er toch een ding als een paal boven water. De Ronde van Vlaanderen is zonder twijfel de grootste. De mooiste. De hoogste tijd dus voor een stevige voorbeschouwing.

Historie

• 

  10 nov

  Lees ook Sinds 2004 rijdt ook het internationale vrouwenpeloton de Hoogmis in het beloofde wielerland

  10 nov

---

Laatste editie

Liep het lekker in 2025 voor Lotte Kopecky? Absoluut niet. En zelfs dat is nog een understatement. Bijna alles wat er fout kon gaan, ging er fout, als je er met een droeve blik op terugkijkt. Tegelijkertijd: verwachten we dan niet teveel? Het is niet omdat een sporter ooit een keer wat wint, dat een sporter dat voor altijd gaat kunnen blijven doen. Het is veel te gemakkelijk om dat vanuit een ivoren toren te roepen.

Ook wielrensters zijn soms net mensen, ziet u.

Hoewel je enerzijds best zou kunnen meegaan in het narratief dat het een wat minder jaar was voor Koningin Kopecky, die zelf ook blij is dat 2025 achter haar ligt, mag je die ene hoogdag die er wél was niet onderschatten.

En laat die hoogdag er nu net zijn gekomen op de dag van de Hoogmis. Veel mooier kan het niet. En ja, misschien waren haar metgezellen in de slotfase wat te passief, waardoor de uitslag voor de sprint eigenlijk al vaststond. Maar wat kan Kopecky daaraan doen? Zij deed ‘gewoon’ wat ze zo goed kan. Winnen. Al voor de derde keer op de Minderbroedersstraat.

Dan kun je honderd keer een wat minder jaar hebben gehad, maar veel coureurs zouden direct tekenen voor een rotjaar met rondewinst.

• 

  6 apr

  Lees ook Lotte Kopecky sprint naar de zege in Ronde van Vlaanderen en grijpt record

  6 apr

Parcours

Ten opzichte van een jaar geleden is weer het nodige aan het parcours van de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen gesleuteld. De koers is vooral in de openingsfase wat tammer geworden. Vergeleken met vorig jaar zijn de beklimmingen van de Edelareberg en de kasseistrook bij Doorn eruit gehaald, wat er mede voor zorgt dat de koers in 2026 een aantal kilometer korter is dan een jaar eerder. De eerste helling volgt nu pas na 82 kilometer en is de Wolvenberg, als de rensters al bijna halfweg koers zijn.

Wij wielerliefhebbers kijken natuurlijk vooral naar de obstakels die verderop op de route liggen. Na de Wolvenberg (650 meter aan 7,9%) zal De Ronde bij de vrouwen echt losbarsten, als de rensters de Vlaamse Ardennen echt intrekken. Na deze klim volgen de kasseistroken en beklimmingen elkaar in rap tempo op, te beginnen met de kasseien van Kerkgate en de Jagerij, die al zes kilometer na de top van de Wolvenberg bestormd worden. Niet veel later volgt dan ook al de Molenberg (460 meter aan 7%).

De rensters zijn dan al bijna bij het zwaartepunt van De Ronde. Na de Marlboroughstraat (900 meter aan 4,8%) en Eikenberg (1200 meter aan 5,2%) volgt namelijk de loeizware Koppenberg (600 meter aan 11,6%), vanwaar er nog 48 kilometer zijn te rijden. Na de Bult van Melden is het spel echt op de wagen en gaan we langzaam maar zeker weten wie er overblijven in de strijd om de zege.

De finale is zo goed als intact gebleven. Na de Koppenberg volgen de kasseien van de Mariaborrestraat (zonder de Steenbeekdries), waarna de Taaienberg (530 meter aan 6,6%) een volgende forcing moet voeren. In Ronse dient vervolgena het befaamde duo Kruisberg-Hotond zich aan. Op deze tweetrapsraket is in het verleden al diverse malen de beslissing gevallen. We noemen Van Dijk, we noemen Van der Breggen.

De meest logische plek waar een schifting kan worden gemaakt is de Oude Kwaremont (2200 meter aan 4%). Voorts is ook de Paterberg (360 meter aan 12,9%) er nog. De top van deze laatste klim ligt op circa dertien kilometer van de streep, op vier kilometer van het voor de laatste keer oversteken van de Schelde. In de resterende negen kilometer op weg naar de finish zou je zeggen dat er door een flinke groep achtervolgers die goed samenwerken zeker een en ander worden rechtgezet. Toch wordt dit scenario zelden uit de kast getrokken, en dus zullen we na de Paterberg weten welke rensters er overblijven in de strijd om de zege.

Favorieten

Wie met een wat cynische inborst in het leven staat, zou kunnen zeggen dat lang niet alle toppers van de partij waren in de koersen die zij won. Maar zoals een groot koersfilosoof ooit zei: win maar eens een koers. En dat is precies wat Lotte Kopecky in Milaan-San Remo met aardig wat overtuiging deed. De grote vis hengelde ze vakkundig binnen en daarmee is voor haar het voorjaar in principe al geslaagd. En opnieuw bewees ze dat ze nooit zomaar mag worden afgeschreven.

En dat geldt dus ook in aanloop naar de Ronde van Vlaanderen. Haar optreden in Dwars Door Vlaanderen was wat bleekjes, dat geeft ze zelf ook als eerste grif toe, maar alleen een dwaas zou derhalve geen rekening meer met haar houden.

En als de Ronde winnen makkelijk was, had iedereen het wel gedaan.

• 

  2 apr

  Lees ook Lotte Kopecky 'wakkergeschud' richting de Ronde: "Weet waar ik zondag aan moet werken"

  2 apr

Feit is wel dat de ijzeren greep die SD Worx-Protime lang had op het vrouwenpeloton wat is verslapt. Ze zijn nog steeds een serieus goede ploeg, maar zo dominant als een paar jaar geleden? Nee mevrouw, die tijd lijkt geweest. Toch kan de ploeg maar zo weer winnen in Oudenaarde. Is het niet met Kopecky, dan misschien wel met Lorena Wiebes, een ideale stok achter de deur.

Eén Kemmelberg-zwaluw maakt nog geen Kwaremont-zomer, maar toch. In een scenario à la Coryn Rivera moet het absoluut mogelijk zijn voor Wiebes om te winnen, al is dat scenario wel een zeldzaamheid. En met de voorspelde forse wind in de rug in de laatste tien kilometer, wordt dat mogelijk heel lastig.

Toch is de kans wel groter dat het net als in Dwars Door Vlaanderen de grootste motoren zijn die aan het feest mogen. Het was voor Marlen Reusser nog wel even wennen, het was immers haar eerste koers sinds de UAE Tour, maar ze wist het desondanks toch maar mooi af te maken. Het maakt haar automatisch een van de topfavorieten voor deze koers.

Leunen kon Reusser enigszins op de aanwezigheid van Cat Ferguson in de achtervolgende groep, waardoor ze wat kon profiteren. Dat zal in de Ronde vermoedelijk wel anders zijn, want dit is normaliter nog iets te hoog gegrepen voor de Britse. En mag het ook! Ferguson moet immers nog 20 worden. Maar dat betekent niet dat Reusser het alleen hoeft te doen, want Movistar kan ook een beroep doen op Liane Lippert, de nummer drie van verleden jaar.

Maar als er één ploeg is om bang van te worden, is dat toch wel FDJ United-SUEZ. De logische spits is Demi Vollering — simpelweg supersterk, al is ook zij natuurlijk niet onverslaanbaar. Als ze ergens op te pakken is, dan toch wel op de sprint, zullen vele concurrenten denken. Ondanks haar snelheid, blijft ze daarin wel kwetsbaar. Dus: aanklampen als ze een van haar indrukwekkende versnellingen inzet, want die gaat sowieso komen. Voor Vollering is het dan hopen dat ze iedereen losrijdt, al gaat het ook weer veel te ver om te zeggen dat ze kansloos is in sprints. Integendeel.

Met een Franziska Koch en een Élise Chabbey in de gelederen kan de formatie van Stephen Delcourt weleens de nieuwe SD Worx gaan worden van deze koersen. Een paar weken geleden met Strade Bianche dachten er ook niet heel veel meer dan een enkele malle voorbeschouwer dat Chabbey kon winnen. En Wat Er Toen Gebeurde Zal Je Verbazen. Het is het collectieve voordeel waar ze allemaal eventueel van zouden kunnen profiteren.

Er zijn zeker jaren geweest waarin het vrij accuraat was, maar de diverse meningenmannen die blijven volhouden dat er maar drie, vier vrouwen zijn die echt een grote koers kunnen winnen, zijn vermoedelijk in de war met het mannenwielrennen. Zeven WorldTour-wedstrijden zijn we ver in het klassieke Europese eendagswerk en in al die koersen zagen we een andere winnares.

Die reeks zou zich gewoon kunnen verderzetten. Want de hiervoor aangestreepte namen behoren absoluut tot de grotere kanshebbers, maar daarmee zijn we er nog lang niet. Nog niet raak geschoten? Elisa Longo Borghini bijvoorbeeld. Diverse keren mochten ploeggenoten het doen, de Ronde kan binnen het UAE Team ADQ-blok toch eigenlijk alleen maar voor haar zijn. Toch?

Pauline Ferrand-Prévot mocht in haar rentreejaar gelijk al meesprinten om de winst, een week voor ze uitpakte in Parijs-Roubaix. Ook dit jaar behoort ze in de Ronde tot de kanshebbers, al is het maar omdat Ferrand-Prévot nu eenmaal tot de allergrootsten allertijden mag worden gereken.

Nog niet op dat niveau (maar wel al erg fijn koersend dit jaar): PFP’s ploeggenote Lieke Nooijen. Makkelijk scoren na die podiumplaats in Waregem zou je kunnen zeggen, maar haar opmars is echt al wat langer bezig. Meedoen om de zege in de Ronde lijkt nog iets te hoog gegrepen, maar met haar aanvallende ingesteldheid kan ze best een eind komen. Aan de inzet van Nooijen zelf zal het zeker niet liggen.

En van kamp PFP is het een kleine stap naar PP. Puck Pieterse is een graag geziene smaakmaker, maar is ze ook een afmaker? Nog niet in het Vlaamse werk. Want ja, win maar eens een koers. Tegelijkertijd weet iedereen dat het ook zomaar kan gebeuren. Want als Pieterse wint, dan wint ze groots. Toch is dit niet meteen haar meest ideale koers.

Bij AG Insurance-Soudal wordt het tijd voor de kopvrouwen om ook te gaan oogsten. Want het zit steeds op een of andere manier nog wat tegen voor Kim Le Court en Letizia Borghesi. Lek op een verkeerd moment, achter een valpartij, zelf gevallen, et cetera. Maar als ze het om weten te draaien in deze koers, is dat alweer heel snel vergeten. Le Court is meer de gekende naam, maar Borghesi is toch ook hard aan de weg aan het timmeren. En ze lijkt dit jaar voorlopig zelfs wat sterker dan haar Mauritiaanse ploeggenote. Dat belooft…

Meer Flandrien dan Borghesi worden ze niet gemaakt. De vrouw uit Cles won op tamelijk hilarische wijze in 2019 een Giro-rit. Een dag na de fameuze ritzege van Marianne Vos voor de juichende Lucy Kennedy, stak Borghesi op vrijwel identieke wijze Nadia Quagliotto voorbij.

Nog geen jaar later had haar carrière ook best voorbij kunnen zijn toen ze een enge oogziekte kreeg. Maar het kwam goed. En hoewel de theorie van de ketchupfles bij Borghesi nog niet op gaat (het blijft bij een profzege), heeft ze zich in de slagschaduw van de vedettes ontwikkeld tot een sterkhouder in de klassiekers.

Verdere namen om op te letten? Noemi Rüegg krijgt voor het eerst in lange tijd ondersteuning van Olympisch kampioene Kristen Faulkner (die na een seizoen lang achter de feiten aanlopen de Ardennenklassiekers heeft omcirkeld als eerste hoofddoel) en de behoorlijk sterke Nina Berton. Letizia Paternoster blijft een naam om in de gaten te houden, net als Pfeiffer Georgi, Thalita de Jong en de klassiekerkern van Lidl-Trek.

Weer en TV

Ideale temperaturen op te koersen krijgen de renners voorgeschoteld op zondag. Bij de start is het nog frisser, maar later klimt de temperatuur tot 14 graden Celsius. De zon schijnt de hele dag en er wordt geen regen verwacht. Wel blaast de wind aan een kracht van 3 Beaufort vanuit het zuidoosten.

Bekijk alle tv-zenders en uitzendtijden in onze tv-gids Wielrennen op TV.

---

Wielerflits Magazine is jouw Tour Femmes-gids!

---

De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Femmes Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France Femmes en de Tour voor mannen, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Nienke Vinke, unieke fotografie uit het vrouwenpeloton, Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor en nog veel meer!

---

Bestel nu de Wielerflits Magazine Zomergids