Vader overleden renner: “Screenings zijn prima, maar niet voldoende”

dinsdag 7 juli 2020 om 14:47
Vader overleden renner: “Screenings zijn prima, maar niet voldoende”

foto: Cor Vos (archief)

Wielrenners die tijdens de koers overlijden aan hartfalen: het lijkt steeds vaker voor te komen. Afgelopen zaterdag rouwde de wielerwereld nog om het overlijden van de slechts 20-jarige Niels De Vriendt. “Screenings zijn prima, maar niet voldoende.”

Aan het woord is Danny Goeleven, die twee jaar geleden zijn zoon Jeroen verloor als gevolg van hartfalen. Jeroen Goeleven was pas 25 jaar oud en koerste al bijna vijftien jaar zonder klachten. De amateurwielrenner werd voortdurend gescreend, maar er werd nooit een hartprobleem geconstateerd. Hij overleed in zijn slaap.

Na zijn dood bleek dat Goeleven last had van een zeldzame erfelijke hartziekte, beter bekend als ARVC. Mensen die last hebben van ARVC, kampen met een verhoogd risico op ritmestoornissen door vervetting en littekenvorming. Goeleven senior, die bijna dertig jaar op de spoeddienst en intensive care heeft gewerkt, luidt de noodklok.

“Het kan levens redden”
“Die screenings zijn prima, maar niet voldoende”, zo vertelt hij in gesprek met Gazet van Antwerpen. “ARVC kan bijvoorbeeld worden opgespoord met een MRI-scan. Waarom die dan niet laten maken? Een ander voorstel: mijn moeder heeft thuis een kastje dat de werking van haar hart registreert. Waarom kunnen we dat tijdens wedstrijden niet bij een aantal renners doen?”

“Ja, het kost misschien veel geld. Maar die gasten rijden vaak op fietsen van 5.000 euro. Wat stelt een paar honderd euro dan voor? En vooral: het kan levens redden!”

Dit artikel delen:

5 Reacties

ssj 7 juli 2020 om 15:42

Goed punt. Een paar honderd euro is niet veel geld in vergelijking tot zowel een mensenleven als de andere kosten.

Voor de purist zal zo'n kaste wel te zwaar zijn tijdens een wedstrijd. Wellicht dragen tijdens (intensieve) trainingen?

KennyKlimmen 7 juli 2020 om 16:18

Mooi idee.

Spartacus 7 juli 2020 om 16:19

Paar aspecten die nader onderzocht moeten worden:
– hoe vaak is ARVC de oorzaak van de hartstilstand? Als dat maar bijvoorbeeld in 5% van de gevallen zo is, heeft het dan zin om al deze maatregelen in te voeren, los van het feit of die zin hebben? Immers:
– wat is de sensitiviteit, specificiteit en de voorspellende waarde van de MRI voor het aantonen van ARVC? Een diagnostisch onderzoek heeft past zin als deze waarden gunstig zijn.
– een kastje dat de werking van het hart registreert? Klinkt als een Holtertape. Maar die registreert alleen een ECG. Daar heb je niets aan als je hart stilstaat. Eerder zou je dan moeten denken aan een ICD (defibrillator), en die kost zeker meer dan een aantal fietsen…. Maar dan nog: wat is de toegevoegde waarde van een ICD bij specifieke deze groep? Kan een ICD een dood voorkomen bij een hartstilstand bij deze wielrenners? Hangt toch sterk af van de oorzaak van de hartstilstand, waar helaas toch weinig over bekend is.

Cyclinglife 7 juli 2020 om 16:29

Zelf geen kennis van zaken vandaar mijn vraag. Moet je elk jaar testen op arvc en andere hartkwalen? Of kan je met 1 mri scan in het begin deze ziekte vaststellen? En welke ziektes aan het hart kan je in 1x vast stellen en welke moeten steeds gecontroleerd worden?
Als bv arvc ieder jaar opnieuw gecontroleerd moet worden via de mri kan ik me voorstellen dat dit heel veel meer kost dan nu geschetst word.

Secondant 7 juli 2020 om 17:01

Is dit ook niet de verantwoordelijkheid van de persoon zelf? Je kunt zo’n medisch onderzoek gewoon zelf aanvragen. Waarom is dat de werkgever’s verantwoordelijkheid?
Ik kies elk jaar voor een basis medische screening (bloed, urine, x-ray etc.) en kies elk jaar een extra iets dat ik wil laten onderzoeken. Dit kan een hartfilmpje zijn, een MRI, hersenscan, cameratje in de keel etc. Dit kost mij jaarlijks totaal zo’n 250 euro. Waarom is mijn werkgever degene die dit moet betalen? Ik kan toch ook die verantwoordelijkheid nemen?

Headlines

Materiaalzone

Populair