Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tour 2026: Mauro Schmid toont zich slimste vluchter in Belfort, favorieten houden zich stil
Mauro Schmid heeft de dertiende rit in de Tour de France gewonnen. De Zwitser van Jayco AlUla was de snelste na een sprint met Harold Tejada. De twee wisten zich te onderscheiden uit een ruime kopgroep. Daarachter kregen we geen strijd tussen de favorieten voor het algemeen klassement.
“Vandaag begint de Tour pas echt”, stelde Remco Evenepoel op dag dertien van de Tour de France. Na twee gemakkelijke dagen stond er immers opnieuw wat klimwerk op de planning. Niet in de eerste 140 kilometer van de etappe weliswaar, maar nadien wachtten met Col des Croix (5,4 km aan 4,9%) en Ballon d’Alsace (8,7 km aan 6,9%) twee Vogezenklimmen voor de afdaling naar Belfort voor het ultieme slot van de rit moest zorgen.
Strijd om vlucht van de dag
Die eerste vlakke stroken zorgden ook voor een vreemd begin van de rit. Ploegen als XDS Astana en EF Education-EasyPost probeerden het met hun hele selectie, maar evident was het niet om weg te geraken. Het duurde uiteindelijk 35 kilometer vooraleer 37 renners zich konden afzonderen na een scheurtje in het peloton. Een opvallende naam voorin was Jasper Philipsen, een van de kanshebbers voor het groen, waardoor groene trui Mads Pedersen moest reageren.
Lidl-Trek kreeg het gaatje niet dicht, waardoor Pedersen dan maar mee schoof in een tegenreactie van zo’n twintig renners. In totaal kwamen er zo 57 renners op kop te rijden. Naast sprinter Philipsen zagen we in de eerste groep ook goede klimmers zoals Tim Wellens, Brandon McNulty, Maxim Van Gils, Ben Healy, Harold Tejada, Kevin Vauquelin, Emiel Verstrynge, Romain Gregoire, Ion Izagirre, Mauro Schmid, Julian Alaphilippe, Marc Hirschi, Tom Pidcock, Quinten Hermans, Romain Gregoire, Julian Alaphilippe en Jordan Jegat terug.
Bahrain Victorious in de achtervolging – foto: Fotopersburo Cor Vos
Bij Pedersen zaten dan weer interessante namen zoals Ben O’Connor, Luke Plapp, Magnus Cort, Michal Kwiatkowski en Lars Craps. Maar cadeau kregen ze het niet. Voorin deden de troepen van Philipsen en co er alles aan om de achtervolgende groep met Pedersen zeker tot de tussensprint – waar iedere dag 20 punten te rapen liggen – af te houden, maar de samenwerking was niet ideaal.
Zo’n 30 kilometer voor de tussensprint kwam alles voorin toch samen. Intussen hadden die 57 leiders van UAE Emirates XRG een geruststellende voorsprong van zo’n acht minuten gekregen, maar dat veroorzaakte een beetje onrust in het peloton. Omdat Tom Pidcock in het algemeen klassement op zo’n 11 minuten stond, kwam hij virtueel de top 10 binnen. Dat was niet naar de zin van het Bahrain Victorious van nummer negen Lenny Martinez, dat dan maar zelf ging achtervolgen om de schade te beperken.
Ballon d’Alsace
Veel zoden aan de dijk bracht dat niet, voorin maakte immers ook Pinarello Q36 tempo voor Pidcock. De ruime leidersgroep bleef zo uitlopen en begon met een voorsprong van bijna negen minuten aan de Ballon d’Alsace, ooit de eerste col in de Tour de France. Daar was het Rick Pluimers die de debatten opende, maar zonder succes. Daarna staken ook Craps en Hirschi even hun neus aan het venster, maar hun versnelling was niet fel genoeg om echt verschillen te maken.
Jayco AlUla, dat vier (!) pionnen mee had, besloot dan maar de controle op zich te nemen. Met Michael Matthews hadden ze namelijk een snelle man met goede klimmersbenen mee. Dat plan leek een tijdje te werken, maar op drie kilometer van de top begonnen de echte klimmers eraan. Even had Maxim Van Gils een mooie kloof, maar Pidcock ging hem eigenhandig terughalen. Intussen nog maar met een achttal renners in zijn spoor.
Daarop was het tijdrijder Plapp die de rest probeerde te verrassen. Opnieuw moest Pidcock zijn verantwoordelijkheid nemen. Plapp probeerde het nadien nog een tweede en zelfs een derde keer. Maar Plapp, Pidcock, Van Gils, Vauquelin, Tejada, McNulty, Wellens, Mauro Schmid, Clement Braz Afonso en Jordan Jegat geraakten elkaar op de flanken van de Ballon d’Alsace niet kwijt.
Tejada en Schmid op weg naar de finish – foto: Fotopersburo Cor Vos
En ook niet alle renners daarachter waren uitgeteld. Een groep met Matthews kwam immers op een halve minuut van de tien leiders boven. In het peloton bepaalde Lidl-Trek intussen het tempo op (nog steeds) een achttal minuten van de kop van de koers. Verder kregen we geen strijd tussen de favorieten bergop, wellicht in de wetenschap dat we nog een zwaar weekend voor de boeg hebben.
Tactisch steekspel
Eens beneden werd het een tactisch spel. Poging na poging volgden, maar de tien controleerden elkaar goed uit. Op vijftien kilometer van de streep reageerde Tejada op de poging van Schmid, waarna er voor het eerst wat vertwijfeling volgde. Voor de rest het goed en wel beseften, hadden de twee tien seconden beet. In de achtergrond viseerden de anderen net iets te veel Pidcock en Wellens.
Die tien seconden werden er snel twintig. De twee zagen de strijd om de ritzege naderen, maar op een stukje vals plat bergop op vijf kilometer van de streep probeerden Vauquelin en Jegat alsnog de sprong te maken. De twee slaagden niet in hun opzet. Voorin begon Schmid wel erg vroeg te pokeren. Al op zo’n anderhalve kilometer van de streep wilde hij niet meer op kop komen.
Het bleek de goede ‘move’ van Schmid. Tejada bleef langer doorrijden en zette, toen hij de rest opnieuw zag naderen, ook als eerste de sprint in. Schmid kwam er vrijwel onmiddellijk naast en ging in de laatste meters ook over Tejada. Het leverde hem de ritzege op, die hij vierde met een knappe ‘wheely’. Daarachter klopte Pidcock Van Gils in de sprint voor plek drie.
Tour de France (2.UWT)
Etappe 13: Dole → Belfort (205.8 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:06:58 | |
| 2 | " | |
| 3 | + 02 | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | + 11 |
Na de snelste etappe ooit in de tdf eergisteren, staat deze nu op 4.
Ze rijden idd sneller dan ooit