Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Pogacar breekt Van der Poel en wint zijn derde Ronde van Vlaanderen, debutant Evenepoel derde
Tadej Pogacar heeft voor de derde keer in zijn carrière de Ronde van Vlaanderen gewonnen. De wereldkampioen reed op de laatste keer Oude Kwaremont weg bij Mathieu van der Poel en soleerde vervolgens naar de streep. Van der Poel werd tweede, de debuterende Remco Evenepoel derde. Wout van Aert en Mads Pedersen vervolledigden de top-vijf.
Na de start in Antwerpen duurde het eventjes voordat de vlucht van de dag tot stand kwam. Er werd slag om slinger gedemarreerd, maar niemand kreeg echt de ruimte. Pas na dertig kilometer was het raak. Dertien renners sloegen een gat, in het peloton twijfelde men en weg waren ze. Silvan Dillier, een ploeggenoot van Mathieu van der Poel, was een van de aanvallers.
In de ontsnapping zaten ook twee Nederlanders – Julius van den Berg (Picnic PostNL) en Hartthijs de Vries (Unibet Rose Rockets) – en vier Belgen: Dries De Pooter (Jayco AlUla), Frederik Frison (Pinarello-Q36.5), Victor Vercouillie (Flanders-Baloise) en Luca Van Boven (Lotto-Intermarché). De overige kopgroepleden luisterden naar de namen Kamil Gradek (Bahrain Victorious), Luke Lamperti (EF Education-EasyPost), Connor Swift (INEOS Grenadiers), Edoardo Zamperini (Cofidis), Eric Antonio Fagúndez en Jambaljamts Sainbayar (beiden Burgos Burpellet BH), de eerste Mongoolse deelnemer ooit aan de Ronde van Vlaanderen.
De vroege vluchters – foto: Fotopersburo Cor Vos
Spoorwegovergang
In het peloton controleerde UAE Emirates XRG, de ploeg van topfavoriet Tadej Pogacar. Nils Politt en vooral Mikkel Bjerg hielden het verschil op ongeveer drie minuten, tot er op ongeveer 212 kilometer van de finish een opvallend incident plaatsvond. Net op het moment dat het peloton een spoorwegovergang passeerde, gingen de spoorbomen naar beneden. Een deel van het peloton kon doorrijden, maar veel renners moesten voet aan de grond zetten.
De eerste groep – met daarin onder meer Tadej Pogacar – kreeg vervolgens het sein van de wedstrijdjury om vaart te minderen, om zo het tweede peloton – met Mathieu van der Poel – de kans te geven om terug te komen. UAE Emirates XRG leek niet erg happig om het tempo te laten zakken, maar gaf uiteindelijk toch gehoor aan de oproep, waardoor de ‘geloste’ renners weer konden aansluiten. De jury ging daarna in beraad of de doorgereden renners uitgesloten moesten worden, maar uiteindelijk werd niemand gediskwalificeerd.
De mannen die halt moesten houden – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het waren de vluchters die van deze situatie konden profiteren. Zij zagen hun voorsprong ‘gratis’ verder oplopen en begonnen uiteindelijk met vijfeneenhalve minuut aan de eerste keer Oude Kwaremont, op 138 kilometer van de finish. In de daaropvolgende kilometers liep het verschil langzaam maar zeker wat terug. Op de Wolvenberg tekende Axel Huens (Groupama FDJ-United) vervolgens voor de eerste aanval vanuit het peloton. Hij kwam niet weg, maar het spel zat nu wel op de wagen.
UAE zorgt voor serieuze schifting
Onder meer Christophe Laporte en Paul Magnier probeerden te anticiperen. Tomáš Kopecký (Unibet Rose Rockets) vloog er eveneens in en sloeg een gaatje. Hij reed even voor de meute uit, maar werd nog voor de kasseien van de Jagerij weer gegrepen. Terwijl Jonas Abrahamsen en Per Strand Hagenes terug moesten komen na materiaalpech, ging het op hoge snelheid naar de Molenberg. Eerst nam Red Bull-BORA-hansgrohe het initiatief, maar richting de voet nam UAE Emirates XRG het commando over. De troepen van Pogacar gaven flink gas.
De grote tenoren toonden zich al vroeg – foto: Fotopersburo Cor Vos
Op de klim zelf schudde Florian Vermeersch al eens aan de boom. Hij ranselde de boel stevig uit elkaar. Er bleef een groep van zo’n vijftien renners over, met alle grote favorieten. Pogacar, Evenepoel en Van der Poel draaiden zelf direct mee, Wout van Aert en Mads Pedersen hielden zich nog even afzijdig.
Zaten ook bij dit elitegroepje: Florian Vermeersch (UAE Emirates XRG), Michael Gogl (Alpecin-Premier Tech), Gianni Vermeersch, Tim van Dijke (beiden Red Bull-BORA-hansgrohe), Christophe Laporte (Visma | Lease a Bike), Stan Dewulf (Decathlon CMA CGM), Magnus Sheffield, Samuel Watson (beiden INEOS Grenadiers), Matej Mohoric (Bahrain Victorious), Jasper Stuyven (Soudal Quick-Step), Matteo Trentin en Rick Pluimers (beiden Tudor).
Stilte voor de storm
Terwijl deze groep al gauw een minuut pakte op het peloton, begon het even stevig te regenen. Gelukkig voor de renners was het van korte duur; de zon brak al snel weer door. Met nog 78 kilometer te gaan, volgde de samensmelting tussen de vroege vluchters en de favorietengroep. Zo ging het met bijna dertig renners naar Berg Ten Houte. Hier verhoogde Pogacar het tempo, waarna Evenepoel overnam. De versnelling zorgde ervoor dat enkele leden van de oorspronkelijke kopgroep overboord gingen.
foto: Fotopersburo Cor Vos
Op weg naar de Hotond sloop Florian Vermeersch vervolgens op kousenvoeten weg. Vroege vluchter Swift – niet lang daarvoor nog gevallen – volgde en ook Rick Pluimers glipte mee. Het viel even stil, maar Christophe Laporte zag het gevaar. De Fransman van Visma | Lease a Bike trok door en bracht de groep zo terug bij Vermeersch, Pluimers en Swift. Alles weer bij elkaar. Zo ging het naar de tweede keer Oude Kwaremont.
Pogacar valt aan, Van Aert en Evenepoel kraken
Nog voor het kasseienstuk ging Pogacar aan. Van Aert sprong direct naar het wiel, daarachter volgden Pedersen en Evenepoel. Van der Poel zat wat te ver, maar reed eerst naar het wiel van Evenepoel. Toen Pedersen een gat begon te laten, sprong de Nederlander naar Van Aert en Pogacar. Evenepoel moest wat meters laten, maar kon later zijn karretje weer aanhaken. Ondertussen kreeg Van Aert het juist lastig. Net voor de top moest de Belg lossen.
🚴🇧🇪 | De grote vier! 🙇🙇 #RVV26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/Obfce4SVqT
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 5, 2026
Richting de Paterberg probeerde Van Aert nog terug te komen, maar het gat werd groter en groter. Bovendien stonden de drie op de Paterberg zelf niet stil. Integendeel. Evenepoel nam over van Pogacar en wilde zijn tegenstanders onder druk zetten, maar dat liet de wereldkampioen niet gebeuren. Pogacar nam de kop weer, gooide er nog een versnelling bovenop en reed Evenepoel eraf. Van der Poel kon nog wel naar Pogi toe. De twee waren op vijftig kilometer van de finish samen weg.
Evenepoel keert bijna terug
Evenepoel hield de twee in het zicht en kon bijna weer aansluiten, maar toen doemde de Koppenberg al op. Daar verloor de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe weer terrein: het verschil liep van zes seconden op naar twintig tellen. Van Aert en de teruggekeerde Pedersen volgden al op meer dan vijftig seconden. Zij leken geslagen. Dat gold niet voor Evenepoel, want richting de Marlboroughstraat sloot hij bijna weer aan. Net op dat moment voerde Pogacar het tempo echter weer op.
Evenepoel gaf zich niet gewonnen, maar aan de voet van de Taaienberg was zijn achterstand weer opgelopen tot tien seconden. En bergop liepen de Sloveen en de Nederlander nog wat verder uit. In de fase daarna bleef Evenepoel zich kranig verweren, maar bovenop de Oude Kruisberg zag het er toch somber uit voor hem. Het gat was nu een halve minuut. Pogacar en Van der Poel waren nog bij elkaar, maar laatstgenoemde leek het wel lastig te hebben.
Evenepoel in de achtervolging op Van der Poel en Pogacar – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dat bleek op de Oude Kwaremont. Pogacar ging weer vroeg aan en sloeg meteen een gat. Van der Poel brak echter niet. Richting het einde van de klim leek hij zich weer wat te herpakken en zelfs wat dichter bij de wereldkampioen te komen. Op weg naar de Paterberg liep de schade echter weer op. Aan de voet van de laatste klim van de dag was het verschil al opgelopen tot twaalf seconden. Het leek over en uit.
Bergop deed Pogacar er nog een paar seconden bij op en richting Oudenaarde liep hij nog verder uit. Bij het ingaan van de slotkilometer had hij driekwart minuut op Van der Poel, bijna anderhalve minuut op Evenepoel en meer dan twee minuten op Van Aert. De Sloveen ging zijn derde Ronde van Vlaanderen winnen. Van der Poel finishte als tweede, Evenepoel mocht als nummer drie het podium op en Van Aert werd vierde.
Ronde van Vlaanderen (1.UWT)
Antwerpen → Oudenaarde (271 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 06:20:07 | |
| 2 | + 34 | |
| 3 | + 01:11 | |
| 4 | + 02:04 | |
| 5 | + 02:48 | |
| 6 | + 04:28 | |
| 7 | " | |
| 8 | + 04:30 | |
| 9 | + 05:22 | |
| 10 | " |
Bovendien is dit parcours zo eerlijk, wat je ook doet, je komt op je plek terecht... Dan liever eervol, toch?
Toch is Pogacar in een sprint met 2 ooit 4e geworden. De sterkste heeft inderdaad gewonnen, maar de terechte vraag is of een andere uitkomst mogelijk is met ander koersgedrag.
Als MvdP zijnde moet je juist willen dat Evenepoel terugkomt.
Ten eerste omdat Pogacar dat duidelijk niet wou, hij zette telkens aan op hem moment dat Remco weer in de buurt kwam. Dus als Pog ten koste van alles wil dat Remco niet terugkomt, is hij vermoeider.
Ten tweede, omdat als je er alsnog op de Kwaremont af moet, dan kun je misschien nog met Remco samenwerken om Pog terug te halen. En als je uiteindelijk de benen niet hebt om Remco er in de sprint op te leggen, dan had je sowieso niet gewonnen.
11
111
Iedereen op zijn plaats vandaag
Ook een hele mooie top 5.
Zefs de top 10 is schitterend.
Pogacar is zoals iedereen aan kon zien komen by far de beste. Iedereen wist van tevoren dat als je de wedstrijd rijdt zoals Pogacar wilt, hij altijd met de winst ervandoor gaat. En wat doen ze, allemaal rondrijden alsof Pogacar hun kopman is.
Red-Bull met misschien wel de schandaligste vertoning. Voor de afscheiding op de Molenberg waren het al vooral zij ipv UAE die de anticiperende renners terug gingen halen, terwijl ze daar juist mee moeten zitten. Na de Molenberg gaan ze volle bak meerijden en souperen ze hun hele team op. De gedachte zou wel zijn dat Remco dan minder hoeft te positioneren en dat meer vermoeidheid in de groep in het voordeel van Remco is. Dat is natuurlijk deels waar, maar deze tactiek is vooral het best voor de sterkste dus Pogacar. Ik denk zelfs dat ze Remco's kans om te winnen alleen maar hebben verlaagd door wat ze deden, want de zwaardere wedstrijd is nog beter voor Pogacar dan voor Remco en je haalt elke mogelijkheid op een geïsoleerde Pogacar weg. Conclusie is dus dat ze vooral een wedstrijd hebben gereden met als hoofddoel het podium. Als ze dat zelf in hun hoofd hadden, is dat jammer voor ons als kijker, maar opzich te begrijpen. Maar als ze dachten dat ze zouden winnen op deze manier, mogen ze de ploegleiders ontslaan.
Alpecin was als ploeg nergens dus echt het ploegenspel hebben ze niet kunnen spelen. Van der Poel zelf heeft wel zijn best gedaan om het Pogacar zo makkelijk mogelijk te maken. Constant overnemen terwijl je er op de Oude Kruisberg al bijna afgereden wordt. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar Van der Poel verliest nu voor de 3de keer precies op dezelfde manier van Pogacar.
Visma had iig nog het juiste idee. Die probeerden eerst al voor de Molenberg te anticiperen met Laporte en namen nauwelijks over na de Molenberg. Alleen dan bizar dat je met de hele ploeg exclusief Laporte te slapen ligt voor de Molenberg en daardoor de hele ploeg op moet branden om Van Aert in de wedstrijd te houden. Van Aert was sowieso al niet genoeg voor de winst zoals je van te voren kon verwachten, maar ze leken daar in ieder geval rekening mee te hebben gehouden in hun plan.
Uiteindelijk hebben we gewoon 100 kilometer gekeken naar de beste renners ter wereld, die allemaal racen om de absolute topfavoriet de voor hem perfecte wedstrijd te bezorgen en dit sloopt toch wel een deel van het vermaak van deze schitterende wedstrijd.
Pogacar zijn ploeg is sterk genoeg de wedstrijd te controleren tot het moment dat Pogacar het zelf wel aan kan.
Alles tot de Molenberg had UAE ook zonder hulp van een andere ploeg wel kunnen controleren. Vanaf daar heeft Pogacar met Vermeersch iemand die heel het peleton (op 15 man na) uit het wiel knalt en daarna prima in staat zou zijn geweest om in zijn eentje de wedstrijd te controleren tot de ene laatste keer Kwaremont. En vanaf dat punt kan Pogacar het zelf af.
En die beurtjes die van der Poel deed stelde geen drol voor. Elke keer dat van der Poel overnam kwam Evenepoel meteen een stuk dichterbij.
Ja het parcours is zwaar, maar door volle bak mee te rijden zorg je er alleen maar voor dat het nog zwaarder wordt en worden zulke grote gaten gecreëerd.
Ja UAE is sterk, maar na de Molenberg zitten er van dat team alleen nog Vermeersch en Pogacar en duurt het nog 50 kilometer tot de volgende Oude Kwaremont, dat de eerstvolgende echt zware klim is, waar Pogacar van iedereen af kan komen. Als alle andere teams daar niet helpen, redden Pogacar en Vermeersch dat echt niet met zijn tweëen. Dan kun je vanuit die groep gaan anticiperen met subtoppers, kun je voorsprong pakken en valt de favorietengroep wss terug in het peleton. En ja UAE zal het dan waarschijnlijk alsnog vanuit daar redelijk bij elkaar houden, maar je creëert wat moeilijkheden voor hen en je zorgt dat je rijders vooruit hebt die in die mega gaten die nu in de uitslag zitten kunnen komen.
Maar Red-Bull en Van der Poel kiezen er actief voor om dat niet te doen. Ze kiezen ervoor om het Pogacar niet lastiger te maken, maar hun eigen zekerheid op ereplekken te vergroten. RedBull soupeert iedereen op na de Molenberg. Het is hun goed recht om daar voor hun podium te rijden, maar ik vind het dan jammer dat ze het niet Pogacar lastig maken voor de winst. Van der Poel is het zijn goed recht om mee te rijden om Evenepoel achter te houden (en hij deed echt wel wat flinke beurten daar), maar dan is hij vooral voor plek 2 aan het rijden en dat vind ik jammer.
Ik denk dus dat andere ploegen echt niet zo veel meer kunnen doen. Als je naar de uitslag kijkt hoeft Vermeersch er in die 50km van Molenberg naar Kwaremont alleen voor te zorgen dat er niemand meer dan 4,5 minuut wegrijdt. Dat moet voor Vermeersch echt geen probleem zijn. En als 1 van de andere 4 toppers wegspringt, springt Pogacar er gewoon achteraan en krijg je hoogstens de koers die je nu ook hebt gezien, maar dan al op een eerder moment.
Ben het wel met je eens dat het mogelijk iets spannender wordt als elke ploeg bereid is om hun kansen volledig op spel te zetten om te proberen Pogacar te doen verliezen. Dat is alleen gewoon niet realistisch. Normaal gesproken is dat juist het mooie aan wielrennen. Elke ploeg met zijn eigen belangen en eigen tactiek. Met iemand als Pogacar maakt dit gegeven de koers voor ons bankzitter helaas minder spannend.
De finale van deze RVV is eerlijk, iedereen op zijn plaats.
Pogacar outstanding
MVDP sterk maar had misschien beter nog minder kop gedaan samen met pogi?
WVA op zijn plaats
Wie nog niet begrijpt dat g.vermeersch en de van dijkjes minder kans hebben op een top resultaat dan Evenepoel in zo een wedstrijd hebben er niet zoveel van begrepen
En juist wielrennen is een sport waar niet altijd de sterkste wint, maar je met een slim plan het hem lastig kan maken. Dan kan de topfavoriet nog steeds winnen, maar dan creëer je in ieder geval spanning in de wedstrijd. Sterker nog, ik denk dat wielrennen bij uitstek de sport is, die je moet kijken als je geniet van tactische steekspellen en proberen te ontlopen van een man tegen man gevecht tegen een absolute topfavoriet. Als ik races had willen zien, waarvan ik van te voren precies weet hoeveel vermogen alle deelnemers kunnen leveren en waar ze precies eindigen op die volgorde was ik wel Formule 1 fan geweest.
Mathieu held!!!!
Remco held!!!
Wout held!!
Mads held!
Met zijn overnemen op de paterberg maakte hij de leeuwenkoningen wakker. En daarmee maakte hij dat hij gelost werd, en allen kwam te zitten
Voor de rest een prima koers gereden. Maar er waren er 2 beter.
Sterk debuut, dat wel…
1) Remco die 5m op kop reed
2) mvdp die met Pogacar bleef meerijden
3) g.vermeersch en van Dijke die hun kansen opgaven voor evenepoel
Er was een tijd dat "de grote mannen" tot de laatste 10-20 km hun kruit drooghielden, nu vallen ze al van verre aan en is het man tegen man: dat is toch de echte koers? Maar nee hoor: het is weer niet goed.
We hebben vandaag een mooie koers gezien, er is geprobeerd om de koers al van ver open te breken: precies zoals het plan was. En dat is ook aardig gelukt, maar Pogacar was ook zonder ploeg gewoon de beste. Daar kun je over zeuren, je kunt ook gewoon respect hebben voor de prestaties van die man.
Misschien probeerde hij dat ook wel sneaky want het was tijdens zijn beurten dat ie wat dichter kwam..?
Maar goed: het scheelde uiteindelijk niet hééél erg veel, en hij heeft het volste recht om wel mee te rijden.
Je hoeft alleen maar naar de uitslag van vandaag te rijden. De eerste "normale" coureur is Stuyven op plek 5 en die wordt op 4,5 minuut gereden. Pogacar hoeft slecht rekening te houden met 2, hoogstens 4 renners.
Natuurlijk is Pogacar de sterkste renner, dus waarom blijven meerijden als Mohoric zijnde?
Jij legt ongetwijfeld elke ochtend 3 monumenten tussen je boterham?
Volgend jaar niet meer meerijden dus, ook al is het tegen hun natuur.
Proficiat Matje, deze "Wout van Aert" heb je dik verdiend.
1 van de mooiste edities van de Hoogmis van het Vlaamse wielrennen.
En, het grote onderlinge respect voor elkaar is een positieve gewaarwording!
Van der Poel was ook erg sterk, maar ik vraag mij af of hij niet beter op Evenepoel had gewacht i.p.v. mee te draaien met Pogi. Je zag aan Mathieu zijn gezicht dat hij het al erg diep had moeten zoeken om Pogi te volgen. Dan kan je volgens mij beter niet inzetten op een gevecht mano a mano op die Oude Kwaremont waar niemand Pogacar kan volgen. Met een extra man in het groepje had het op een wat tactischer race kunnen uitdraaien. Nu ja, de beste wint uiteraard en wellicht was hij op geen enkele manier te verslaan vandaag.
Evenepoel deed het ook erg goed, kwam net wat explosiviteit tekort om mee te zijn. Kan hier wellicht in de toekomst nog eens terugkomen om te winnen. Van Aert en Pedersen ook prima, maar op duidelijke afstand. Zal volgende week ook erg moeilijk zijn voor hen om te winnen.
Deze koers is zodanig zwaar dat je je niet kan wegsteken en de waardeverhoudingen zijn duidelijk. In deze Ronde van Vlaanderen staat op Pogacar geen maat.