Pogacar breekt Van der Poel en wint zijn derde Ronde van Vlaanderen, debutant Evenepoel derde
Tadej Pogacar heeft voor de derde keer in zijn carrière de Ronde van Vlaanderen gewonnen. De wereldkampioen reed op de laatste keer Oude Kwaremont weg bij Mathieu van der Poel en soleerde vervolgens naar de streep. Van der Poel werd tweede, de debuterende Remco Evenepoel derde. Wout van Aert en Mads Pedersen vervolledigden de top-vijf.
Na de start in Antwerpen duurde het eventjes voordat de vlucht van de dag tot stand kwam. Er werd slag om slinger gedemarreerd, maar niemand kreeg echt de ruimte. Pas na dertig kilometer was het raak. Dertien renners sloegen een gat, in het peloton twijfelde men en weg waren ze. Silvan Dillier, een ploeggenoot van Mathieu van der Poel, was een van de aanvallers.
In de ontsnapping zaten ook twee Nederlanders – Julius van den Berg (Picnic PostNL) en Hartthijs de Vries (Unibet Rose Rockets) – en vier Belgen: Dries De Pooter (Jayco AlUla), Frederik Frison (Pinarello-Q36.5), Victor Vercouillie (Flanders-Baloise) en Luca Van Boven (Lotto-Intermarché). De overige kopgroepleden luisterden naar de namen Kamil Gradek (Bahrain Victorious), Luke Lamperti (EF Education-EasyPost), Connor Swift (INEOS Grenadiers), Edoardo Zamperini (Cofidis), Eric Antonio Fagúndez en Jambaljamts Sainbayar (beiden Burgos Burpellet BH), de eerste Mongoolse deelnemer ooit aan de Ronde van Vlaanderen.

De vroege vluchters – foto: Fotopersburo Cor Vos
Spoorwegovergang
In het peloton controleerde UAE Emirates XRG, de ploeg van topfavoriet Tadej Pogacar. Nils Politt en vooral Mikkel Bjerg hielden het verschil op ongeveer drie minuten, tot er op ongeveer 212 kilometer van de finish een opvallend incident plaatsvond. Net op het moment dat het peloton een spoorwegovergang passeerde, gingen de spoorbomen naar beneden. Een deel van het peloton kon doorrijden, maar veel renners moesten voet aan de grond zetten.
De eerste groep – met daarin onder meer Tadej Pogacar – kreeg vervolgens het sein van de wedstrijdjury om vaart te minderen, om zo het tweede peloton – met Mathieu van der Poel – de kans te geven om terug te komen. UAE Emirates XRG leek niet erg happig om het tempo te laten zakken, maar gaf uiteindelijk toch gehoor aan de oproep, waardoor de ‘geloste’ renners weer konden aansluiten. De jury ging daarna in beraad of de doorgereden renners uitgesloten moesten worden, maar uiteindelijk werd niemand gediskwalificeerd.

De mannen die halt moesten houden – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het waren de vluchters die van deze situatie konden profiteren. Zij zagen hun voorsprong ‘gratis’ verder oplopen en begonnen uiteindelijk met vijfeneenhalve minuut aan de eerste keer Oude Kwaremont, op 138 kilometer van de finish. In de daaropvolgende kilometers liep het verschil langzaam maar zeker wat terug. Op de Wolvenberg tekende Axel Huens (Groupama FDJ-United) vervolgens voor de eerste aanval vanuit het peloton. Hij kwam niet weg, maar het spel zat nu wel op de wagen.
UAE zorgt voor serieuze schifting
Onder meer Christophe Laporte en Paul Magnier probeerden te anticiperen. Tomáš Kopecký (Unibet Rose Rockets) vloog er eveneens in en sloeg een gaatje. Hij reed even voor de meute uit, maar werd nog voor de kasseien van de Jagerij weer gegrepen. Terwijl Jonas Abrahamsen en Per Strand Hagenes terug moesten komen na materiaalpech, ging het op hoge snelheid naar de Molenberg. Eerst nam Red Bull-BORA-hansgrohe het initiatief, maar richting de voet nam UAE Emirates XRG het commando over. De troepen van Pogacar gaven flink gas.

De grote tenoren toonden zich al vroeg – foto: Fotopersburo Cor Vos
Op de klim zelf schudde Florian Vermeersch al eens aan de boom. Hij ranselde de boel stevig uit elkaar. Er bleef een groep van zo’n vijftien renners over, met alle grote favorieten. Pogacar, Evenepoel en Van der Poel draaiden zelf direct mee, Wout van Aert en Mads Pedersen hielden zich nog even afzijdig.
Zaten ook bij dit elitegroepje: Florian Vermeersch (UAE Emirates XRG), Michael Gogl (Alpecin-Premier Tech), Gianni Vermeersch, Tim van Dijke (beiden Red Bull-BORA-hansgrohe), Christophe Laporte (Visma | Lease a Bike), Stan Dewulf (Decathlon CMA CGM), Magnus Sheffield, Samuel Watson (beiden INEOS Grenadiers), Matej Mohoric (Bahrain Victorious), Jasper Stuyven (Soudal Quick-Step), Matteo Trentin en Rick Pluimers (beiden Tudor).
Stilte voor de storm
Terwijl deze groep al gauw een minuut pakte op het peloton, begon het even stevig te regenen. Gelukkig voor de renners was het van korte duur; de zon brak al snel weer door. Met nog 78 kilometer te gaan, volgde de samensmelting tussen de vroege vluchters en de favorietengroep. Zo ging het met bijna dertig renners naar Berg Ten Houte. Hier verhoogde Pogacar het tempo, waarna Evenepoel overnam. De versnelling zorgde ervoor dat enkele leden van de oorspronkelijke kopgroep overboord gingen.

foto: Fotopersburo Cor Vos
Op weg naar de Hotond sloop Florian Vermeersch vervolgens op kousenvoeten weg. Vroege vluchter Swift – niet lang daarvoor nog gevallen – volgde en ook Rick Pluimers glipte mee. Het viel even stil, maar Christophe Laporte zag het gevaar. De Fransman van Visma | Lease a Bike trok door en bracht de groep zo terug bij Vermeersch, Pluimers en Swift. Alles weer bij elkaar. Zo ging het naar de tweede keer Oude Kwaremont.
Pogacar valt aan, Van Aert en Evenepoel kraken
Nog voor het kasseienstuk ging Pogacar aan. Van Aert sprong direct naar het wiel, daarachter volgden Pedersen en Evenepoel. Van der Poel zat wat te ver, maar reed eerst naar het wiel van Evenepoel. Toen Pedersen een gat begon te laten, sprong de Nederlander naar Van Aert en Pogacar. Evenepoel moest wat meters laten, maar kon later zijn karretje weer aanhaken. Ondertussen kreeg Van Aert het juist lastig. Net voor de top moest de Belg lossen.
🚴🇧🇪 | De grote vier! 🙇🙇 #RVV26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/Obfce4SVqT
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 5, 2026
Richting de Paterberg probeerde Van Aert nog terug te komen, maar het gat werd groter en groter. Bovendien stonden de drie op de Paterberg zelf niet stil. Integendeel. Evenepoel nam over van Pogacar en wilde zijn tegenstanders onder druk zetten, maar dat liet de wereldkampioen niet gebeuren. Pogacar nam de kop weer, gooide er nog een versnelling bovenop en reed Evenepoel eraf. Van der Poel kon nog wel naar Pogi toe. De twee waren op vijftig kilometer van de finish samen weg.
Evenepoel keert bijna terug
Evenepoel hield de twee in het zicht en kon bijna weer aansluiten, maar toen doemde de Koppenberg al op. Daar verloor de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe weer terrein: het verschil liep van zes seconden op naar twintig tellen. Van Aert en de teruggekeerde Pedersen volgden al op meer dan vijftig seconden. Zij leken geslagen. Dat gold niet voor Evenepoel, want richting de Marlboroughstraat sloot hij bijna weer aan. Net op dat moment voerde Pogacar het tempo echter weer op.
Evenepoel gaf zich niet gewonnen, maar aan de voet van de Taaienberg was zijn achterstand weer opgelopen tot tien seconden. En bergop liepen de Sloveen en de Nederlander nog wat verder uit. In de fase daarna bleef Evenepoel zich kranig verweren, maar bovenop de Oude Kruisberg zag het er toch somber uit voor hem. Het gat was nu een halve minuut. Pogacar en Van der Poel waren nog bij elkaar, maar laatstgenoemde leek het wel lastig te hebben.

Evenepoel in de achtervolging op Van der Poel en Pogacar – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dat bleek op de Oude Kwaremont. Pogacar ging weer vroeg aan en sloeg meteen een gat. Van der Poel brak echter niet. Richting het einde van de klim leek hij zich weer wat te herpakken en zelfs wat dichter bij de wereldkampioen te komen. Op weg naar de Paterberg liep de schade echter weer op. Aan de voet van de laatste klim van de dag was het verschil al opgelopen tot twaalf seconden. Het leek over en uit.
Bergop deed Pogacar er nog een paar seconden bij op en richting Oudenaarde liep hij nog verder uit. Bij het ingaan van de slotkilometer had hij driekwart minuut op Van der Poel, bijna anderhalve minuut op Evenepoel en meer dan twee minuten op Van Aert. De Sloveen ging zijn derde Ronde van Vlaanderen winnen. Van der Poel finishte als tweede, Evenepoel mocht als nummer drie het podium op en Van Aert werd vierde.
Ronde van Vlaanderen (1.UWT)
Antwerpen → Oudenaarde (271 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 06:20:07 | |
| 2 | + 34 | |
| 3 | + 01:11 | |
| 4 | + 02:04 | |
| 5 | + 02:48 | |
| 6 | + 04:28 | |
| 7 | " | |
| 8 | + 04:30 | |
| 9 | + 05:22 | |
| 10 | " |
Dat gezegd zijnde: hij is heel goed.
Volgende week geen hellingen.
Mathieu moet altijd Remco laten terugkomen aangezien hij het alleen tegen Pogi nooit zou redden op de laatste keer OK. Lekker in het wiel slepen ...
Als Pogi meedoet bij een beetje lastig parcours met hoogtemeters en stijle hellingen kijk ik al niet eens meer.
0,0 spanning.
Knap van hem, een doodsteek voor de sport.
En ook Remco terug dabei. Sterkere Mads terug. Ik vrees voor Wout ...
Straf spierballengevecht gezien, maar hopelijk keert het tactisch aspect snel terug in de koers.
og eens één grote battle zien op de Muur en Bosberg tussen de 5!