Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tadej Pogacar boekt na solo van 80 kilometer recordzege in Strade Bianche
Tadej Pogacar heeft voor de vierde keer in zijn carrière Strade Bianche gewonnen. De Sloveen viel op goed tachtig kilometer van de streep aan, liet al zijn concurrenten achter en rondde zijn solo succesvol af. Hij is nu alleen recordhouder wat het aantal overwinningen in de Italiaanse gravelklassieker betreft. Paul Seixas werd tweede, Isaac Del Toro derde. Romain Grégoire en Gianni Vermeersch vervolledigden de top-vijf. Wout van Aert werd tiende.
Het parcours van Strade Bianche was enigszins aangepast ten opzichte van vorig jaar. De organisatie besloot om in totaal zestien kilometer aan grindstroken weg te snijden: van 80 naar 64 kilometer. Daarnaast was de koers in zijn geheel twaalf kilometer korter dan de editie van 2025. Maar aan de finale werd niet gesleuteld.
In die finale wachtten weer de volgende grindstroken: San Martino in Grania (9,4 km), Monte Sante Marie (11,5 km), Monteaperti (0,6 km), de naar Tadej Pogacar vernoemde Colle Pinzuto (2,4 km), Le Tolfe (1,1 km), Strada del Castagno (0,7 km), Montechiaro (3,3 km) en nogmaals Colle Pinzuto (2,4 km) en Le Tolfe (1,1 km). Vervolgens ging het op en af richting Siena. Daar werd, na de steile klim van Via Santa Caterina, gefinisht op het beroemde Piazza del Campo.
Tadej Pogacar was bij zijn seizoensdebuut meteen de torenhoge topfavoriet. Hij won Strade Bianche immers al in 2022, 2024 en 2025. Zijn eigen ploeggenoot Isaac Del Toro, oud-winnaar Tom Pidcock en het Franse toptalent Paul Seixas leken de voornaamste uitdagers. Verder stonden onder meer Wout van Aert, Matteo Jorgenson en Romain Grégoire aan de start.
Ook Tibor Del Grosso was van de partij, maar de Nederlander van Alpecin-Premier Tech wachtte niet tot de finale. Hij glipte mee met de vroege vlucht, die verder bestond uit Visma-renner Tim Rex, Martin Marcellusi, Jack Haig, Patrick Konrad, Anders Foldager, Samuele Zoccarato, Adrien Boichis en Davide Toneatti. De negen kregen echter nooit veel ruimte van het peloton.
Del Grosso in de vroege vlucht – foto: Fotopersburo Cor Vos
Pogacar demarreert, Seixas biedt (even) weerwerk
Net voor de Monte Sante Marie werden de vluchters weer ingerekend. UAE Emirates XRG voerde het tempo nu nog wat hoger met mannen als Florian Vermeersch en Jan Christen. Ze leken een aanval van Tadej Pogacar voor te bereiden en inderdaad, op goed tachtig kilometer van de streep versnelde de wereldkampioen inderdaad. Tom Pidcock schoof mee in het wiel, maar kreeg – voor de tweede keer in korte tijd – een kettingprobleem. Zo sloeg Pogi meteen een gat op zijn concurrenten.
Paul Seixas gaf zich nog niet gewonnen en probeerde de bres te dichten. Aanvankelijk zaten Matteo Jorgenson en Isaac Del Toro in zijn wiel, maar zij moesten de jonge Fransman op den duur laten rijden. Seixas wist vervolgens zijn karretje aan te haken bij Pogacar. Voor heel eventjes, althans. Plots brak het toptalent van Decathlon CMA CGM en was Pogacar écht weg.
Pogacar maakt het verschil – foto: Fotopersburo Cor Vos
Seixas viel terug tot bij Del Toro en na de Monte Sante Marie werden de twee ingerekend door Jorgenson, Pidcock en Romain Grégoire. Hun achterstand liep al snel op tot een minuut. De derde groep, met onder meer Wout van Aert, zat op zestig kilometer van de streep al op anderhalve minuut van Pogacar. Vanuit die groep reden eerst Ben Healy en Andreas Kron naar Seixas en co, vervolgens sloot ook de rest aan. Zo kregen we een groep van zeventien renners achter de eenzame koploper.
Strijd om plek twee
Verschillende renners probeerden te ontsnappen uit dit pelotonnetje. Pidcock bijvoorbeeld, die op Le Tolfe een versnelling plaatste. Net nadat de Brit aanging, kwam Healy – tussen het rijen dikke publiek – ten val. Ook Christen kwam zo tot stilstand, maar beiden konden hun weg vervolgen. Daarmee was de rust echter nog niet wedergekeerd. Een groepje met Christen, Del Toro, Grégoire, Seixas, Pidcock, Jorgenson én Gianni Vermeersch scheidde zich namelijk af van de rest.
Seixas en Del Toro waren het sterkste bij de achtervolgers – foto: Fotopersburo Cor Vos
Door de demarrages achter hem verloor Pogacar wel wat van zijn pluimen, maar dat was maar van korte duur. De Sloveen voerde het tempo weer wat op en breidde zijn voorsprong weer uit tot een minuut en driekwart. We konden ons weer gaan focussen op de strijd om plek twee. Daarvoor hadden Seixas en Del Toro de beste papieren, bleek ook op de laatste keer Colle Pinzuto. De twee jongelingen reden samen weg bij Pidcock en co.
Vierde zege Pogacar
Del Toro werkte mondjesmaat mee met Seixas, maar de Fransman deed het leeuwendeel van het werk. Écht dichter bij Pogacar kwamen ze zo niet. De Sloveen begon met een comfortabele voorsprong aan de Via Santa Caterina, de laatste helling naar het centrum van Siena. Hij kon zodoende rustig vieren op het Piazza del Campo. Met zijn vierde zege is hij alleen recordhouder geworden. Tot vandaag deelde hij dat record met drievoudig winnaar Fabian Cancellara.
Achter Pogacar legde Seixas beslag op de tweede plaats. Del Toro, die niet veel meer tot de limiet leek te gaan, eindigde als derde. Romain Grégoire en Gianni Vermeersch vervolledigden de top-vijf.
Strade Bianche (1.UWT)
Siena → Siena (201 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:45:15 | |
| 2 | + 01:00 | |
| 3 | + 01:09 | |
| 4 | + 02:04 | |
| 5 | " | |
| 6 | + 02:07 | |
| 7 | + 02:14 | |
| 8 | + 02:20 | |
| 9 | + 03:46 | |
| 10 | " |
Gigantisch knap wat Pogi doet; en hij is ook nog eens een sportief en prettig persoon. Maar langzaam begin ik af te haken.
Zoals de idioten waar Healy tegenaan reed bij een poging aan te vallen?
Als je aan prettige en sportieve mensen denkt denk ik natuurlijk ook aan mensen die er een zwarte lijst op na houden en de concurrenten letterlijk belachelijk probeert te maken door ze op nare manier na te doen. Echt zo'n aardig joch joh poe poe.
Want jij ziet de naam Gianetti en denkt, zo zeg dat is een betrouwbare knakker? Een absolute sieraad voor de schone wielersport?
Uiteindelijk kon hij op 80 kilometer van de finish gedurende een halve kilometer op een meter of 20 blijven hangen, terwijl Pogacar echt nog wel harder kon als het nodig was geweest.
Mooi contrast ook met Christen daarachter, die zo een keel gesneden had voor een stekje hoger
Ben benieuwd hoe lang hij dat vol houdt.
Ik kan geen genoeg krijgen van dat gejank van mensen die het niet leuk vinden als het niet zo gaat als zij willen.
Seixas was indrukwekkend.
Kan zomaar eens best of the rest worden dit jaar.
Enne… valpartijen, het bloed gutste weer de goten in…
Gaaaap.