Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tadej Pogacar blikt op eigen gravelstrook vooruit op Strade Bianche: “Paul Seixas oogt goed”
Wie drie keer Strade Bianche wint, krijgt een gravelstrook naar zich vernoemd in de Italiaanse eendagskoers. Tadej Pogacar verzekerde zich met zijn zege van vorig jaar van zijn eigen sector. Vandaag, twee dagen voordat hij jacht maakt op zijn vierde overwinning, was hij op de bewuste Colle Pinzuto aanwezig om de bijbehorende gedenksteen te onthullen. Pogi blikte daar ook kort vooruit op de wedstrijd van zaterdag.
“Ik houd van deze koers en nu maak ik ook deel uit van de geschiedenis. Dat maakt me vereerd en bescheiden”, zei Pogacar tijdens een korte plechtigheid tegenover onder meer Sporza.
Fabian Cancellara
De Sloveen is de tweede renner die een eigen strook krijgt in Strade Bianche. De Monte Sante Marie draagt al jaren de naam van Fabian Cancellara, winnaar in 2008, 2012 en 2016. “Ik voel me een beetje starstruck naast Fabian. Als kind keek ik naar hem op. Het was geweldig om hem te zien koersen op deze wegen. Als tiener had ik hier niet van durven te dromen.”
Dat hij nu zelf ook zijn eigen strook heeft in Strade Bianche, inclusief gedenksteen, vindt Pogacar bijzonder. “Ik hoop dat deze steen hier blijft staan”, lachte hij. “Hopelijk steelt niemand hem of laat de natuur de steen niet verdwijnen. Nee, serieus: dit betekent toch iets. Dit is iets anders dan een trofee die je op het podium krijgt. Alle passanten of toeschouwers kunnen dit zien.”
Cancellara was aanwezig bij de ceremonie – foto: Fotopersburo Cor Vos
Paul Seixas
De wereldkampioen blikte ook nog kort vooruit op zaterdag, als hij voor zijn vierde zege in Strade Bianche gaat. “Ik kijk er echt naar uit. Ik heb deze winter hard gewerkt om goed aan het seizoen te kunnen beginnen. Ik heb een mooie periode achter de rug met veel trainingsblokken, thuis en op stage. Ik heb er zin in, maar de tijd is zo snel gegaan.”
Pogi werd ook nog gevraagd of iemand hem zaterdag zal kunnen volgen. Paul Seixas, bijvoorbeeld. “Ik hoop dat er niemand op deze strook voor mij rijdt. Maar iemand als Paul Seixas oogt goed, ja.”
Dan ben je geen journalist meer in mijn ogen.