Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Simon Pellaud: “Unbound blijft gewoon een shit race; niemand zal er ooit op vakantie gaan”
Interview Sinds de UCI in 2022 in de gravelwereld stapte, geldt hun WK uiteraard als grootste wedstrijd van het jaar. Er is zelfs een heuse UCI World Gravel Series opgetuigd, met gravelwedstrijden over heel de wereld. Maar de grootste en meest prestigieuze van allemaal is nog altijd een op zichzelf staand event. Unbound Gravel is ongeëvenaard en geldt als officieus wereldkampioenschap. Simon Pellaud werd vorig jaar tweede en vertelt in de Zomergids van Wielerflits Magazine breeduit over Unbound Gravel 2026.
Wie Unbound Gravel wint, vergaart eeuwige roem. Eind mei staat Emporia in de staat Kansas (Verenigde Staten) weer centraal voor de grootste gravelwedstrijd op aarde. Samen met Simon Pellaud – gravelaar bij Cervélo – blikken we vooruit op de Amerikaanse wedstrijd, die leidend is voor de gehele fietsindustrie als het om gravel gaat. De 33-jarige Zwitser werd vorig jaar bij zijn eerste deelname meteen tweede achter Cameron Jones. “Een bittere zilveren medaille”, kijkt hij met weemoed terug. “Het ging mis in de laatste voedingszone. Ik kreeg geen koolhydraten mee, waardoor ik de laatste vijftig kilometer zonder zat. Ik finishte niet tweede; ik verloor Unbound.”
Unbound Gravel is voor hem lelijk in al haar ‘schoonheid’. Want dat is-ie volgens Pellaud niet. “Het blijft gewoon een shit race. Unbound is de grootste gravelwedstrijd op aarde, de meest beroemde. Maar het is gewoon keihard afzien voor 320 kilometer. Je moet geluk hebben. Uiteraard vindt er een natuurlijke selectie plaats. Deze wedstrijd is zo speciaal omdat je moet overleven. Ik wil heel graag revanche nemen dit jaar. Het is ongeveer het enige in mijn carrière wat ik nog wil behalen. Maar het is tegelijkertijd de moeilijkste wedstrijd om te winnen. Daarom doet mijn herinnering aan vorig jaar ook zo veel pijn, ondanks dat de beleving eromheen wel top was.”
Volgens Pellaud heeft de organisatie dit jaar het parcours aangepast ter ere van het twintigjarig bestaan. Unbound begon in 2006 als Dirty Kanza. “Je moet gewoon slim zijn en niet te veel over een laag gewicht van je fiets nadenken. Comfort en weerstand maken het verschil in mijn ogen. Agressief koersen zit in mijn bloed, maar ik ga met de meest defensieve setup rijden die ik heb. En dan komt het aan op voedingsstrategie en domweg geluk. Dat is nog niet echt aan mijn zijde dit jaar door een knieblessure en pech in verschillende wedstrijden. Áls ik daarvan gespaard blijf, weet ik dat mijn vorm goed is. In de Ronde van Azerbeidzjan heb ik spanning in de benen gezet.”
Pellaud hoopt dat dit goed genoeg is om eind mei mee te doen voor winst in Unbound. “Uiteraard draait het ook om het totaalplaatje. Behoudens dat ik de wedstrijd vorig jaar echt verloren heb doordat het misging met mijn voeding, koester ik wel warme herinneringen aan die trip. Dat moet ook wel, want het is niet de mooiste plek om te zijn. Als het regent, krijg je er echt te maken met blubber. Je kunt er niet doorheen rijden. Geen mens op de wereld zal ooit naar Emporia in Kansas op vakantie gaan. Het is een klein stadje in de middle of nowhere. En toch is de reis naar de Verenigde Staten en die vlakte daar ontdekken iets speciaals. That is what gravel is all about!”
Unbound Gravel (National)
Emporia → Emporia (325.8 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 08:37:09 | |
| 2 | + 42 | |
| 3 | + 05:22 | |
| 4 | + 05:24 | |
| 5 | + 10:34 | |
| 6 | + 11:06 | |
| 7 | + 11:59 | |
| 8 | + 12:00 | |
| 9 | " | |
| 10 | + 12:45 |
