Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Volgens Tom Boonen was Wout van Aert niet ‘veruit de beste’ in Parijs-Roubaix
Mathieu van der Poel won drie jaar op rij Parijs-Roubaix, maar moest afgelopen zondag genoegen nemen met een vierde plaats. Toch is Tom Boonen van mening dat de Nederlander beter reed dan ooit. “Ik denk dat hij nog nooit zo rap gereden heeft als dit jaar, eerlijk gezegd”, laat hij weten in de podcast Wielerclub Wattage.
“Hij was zondag veruit de beste man in koers”, gaat Boonen verder. “Hij heeft vijf kilometer rapper gereden dan de rest in zijn anderhalf uur durende achtervolging. Maar uiteindelijk heeft de winnaar gelijk”, is de 45-jarige Belg, die zelf vier keer het kasseimonument wist te winnen, van mening.
Van der Poel zag in het Bos van Wallers zijn kansen op een vierde kassei in rook opgaan, toen hij in korte tijd twee keer lek reed. Een snelle fietswissel met Jasper Philipsen bood geen oplossing, want de Nederlander geraakte niet in de pedalen van zijn ploegmaat. “Jasper reed op prototype-pedalen. Mathieu heeft daar ook eventjes op gereden aan het begin van het seizoen, maar nu niet. Dit had nooit mogen gebeuren”, baalde ploegleider Christoph Roodhooft na afloop.
Van der Poel reed een indrukwekkende achtervolging – foto: Fotopersbureau Cor Vos
Wat volgde was een lange achtervolging voor de achtvoudig wereldkampioen veldrijden. Van een achterstand van meer dan tweeënhalve minuut op de kop van de koers, kwam Van der Poel in de finale toch nog tot op 20 seconden van de koplopers. Toch zat meestrijden voor de overwinning er niet meer in, waardoor Mathieu van der Poel voor het eerst in vijf seizoenen geen monument heeft weten te winnen.
Voor Boonen doet dat niets af aan de prestatie van de Nederlander. “Ik denk dat hij nog nooit zo rap gereden heeft als dit jaar, eerlijk gezegd”, is hij van mening. Van der Poel wist dit voorjaar wel de Omloop het Nieuwsblad en de E3 Saxo Classic te winnen. Waar en wanneer MVDP voor het eerst weer in actie zal komen, is nog onduidelijk.
Maar zoals vaker gezegd: antwoorden op de vraag wie het beste was, sterkste was, de snelste sprint reed, etc. zijn niet relevant. Het enige wat telt is om binnen de regels van het spel als eerste over de finish te komen.
Dus, ja, MVDP was fysiek beter, maar WVA heeft toch zeker verdiend gewonnen omdat hij beter de tegenslag overweg kon, of tegenslag beter kon vermijden. (WVA ging als eerste door het bos van Wallers, en kon dus beter zijn spoor uitkiezen, zit je in het wiel dan heb je minder zicht over hoe de kasseien liggen)
((nou heb ik een aantal keer door het bos van wallers over de kasseien gedokkerd, en ik vond niet dat het veel uitmaakt of je dat in je eentje deed of in het wiel zat, zowieso onmogelijk om geen deuken in je velgen te krijgen als je met lage bandenspanning rijdt))
Maar: pech, slechte tactische keuzes, dom materiaalbeleid, een fitte WvA en een superieure Pogacar.
Of hij dan zonder lekke band weg was gereden van Van Aert en Pogacar? Kan je niets over zeggen. Van Aert reed bv. ook 2 keer lek. De tweede keer deed Pogi er initieel toch alles aan om hem af te houden. En ook Pogacar reed 2 keer lek en verloor veel tijd.
Evengoed kan je zeggen dat Van Aert zonder al die pech destijds de edities van '19, '22 en '23 had gewonnen. Ook nergens op gebaseerd.
Volgend jaar komen ze wellicht alle 3 terug en krijgen we hopelijk weer een leuke titanenstrijd.
Desalniettemin wel indrukwekkend dat hij tussendoor 50 renners voorbij reed waarvan er nauwelijks eentje kon volgen, ook niet op minder zware stroken.
pechvogels was hij degene die kon winnen omdat Pogacar en al zeker Mathieu
veel meer in hun krachtenarsenaal moeten tasten hadden.
Mathieu koopt niks met " de beste' geweest te zijn, maar bewijst tevens
dat de '2 besten' niet gewonnen hebben door hun pech, die veel meer
impact hadden tijdens het koersverloop dan bij Wout het geval was.