Eindejaarslijstjes: De beste wielrenner van 2022

Eindejaarslijstjes: De beste wielrenner van 2022

foto: Cor Vos

dinsdag 6 december 2022 om 19:45

In de maand december blikt WielerFlits traditioneel terug op het afgelopen wielerseizoen met de reeks Eindejaarslijstjes. Wat waren de hoogte- en dieptepunten van het afgelopen jaar en welke renners verdienen nog een eervolle vermelding voor 2022? Elke werkdag is er een nieuwe lijst met bijbehorende poll. Vandaag staat centraal: de beste wielrenner van 2022.

Binnenkort verschijnt de nieuwe voorjaarseditie van RIDE, waarin we uitgebreid vooruitblikken op het nieuwe wielerseizoen. Het wordt wederom een lekker dikke editie vol verhalen over alles wat de wielersport zo mooi maakt. Pre-order hem nu online en ontvang leuke extra's. Wil je onze voorjaarsgids extra voordelig ontvangen? Neem dan nu een abonnement en ontvang maar liefst 20% korting!

flag-be Wout van Aert

We beginnen met een renner die inmiddels niet meer weg te denken is uit de eindejaarslijstjes. Wout van Aert kende ook in 2022 weer een seizoen met vele hoogtepunten, mooie overwinningen, straffe stoten en een stevig portie drama. De polyvalente Belg van Jumbo-Visma begon zijn wegcampagne in eigen land, in het koersmaffe Vlaanderen met de traditionele opener van het voorjaar. In Omloop Het Nieuwsblad liet Van Aert er geen gras over groeien en wist hij meteen zijn eerste mooi vis binnen te hengelen. Na een indrukwekkende machtsontplooiing op de Bosberg, soleerde hij naar winst in Ninove.

Met een eerste semiklassieker op zak zette Van Aert zijn alternatieve voorbereiding door richting zijn grote doelen in het voorjaar: Milaan-San Remo, maar toch met name de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. De Belgische kampioen was erop gebrand om dit jaar wél toe te slaan in de heilige wielerkoersen voor kasseienvreters. Hij liet zelfs zijn geliefkoosde Strade Bianche schieten en zette dit jaar in Parijs-Nice (en dus niet Tirreno-Adriatico) de puntjes op de i. Ook in de ‘Koers naar de Zon’ was Van Aert alomtegenwoordig. Hij won niet alleen de individuele tijdrit en de puntentrui, maar zorgde er bijna eigenhandig voor dat zijn ploegmaat Primož Roglič de ronde kon winnen.

Van Aert leek met andere woorden helemaal klaar voor de belangrijkste wielerweken in het voorjaar. Zijn eerste hoofddoel, Milaan-San Remo, verliep nog niet naar wens, maar vervolgens won hij op imponerende wijze de E3 Saxo Bank Classic. Het was genoeg om als topfavoriet naar de Ronde van Vlaanderen te trekken, maar een coronabesmetting op een wel zeer slecht moment gooide roet in het eten. Geen eerste zege in ‘De Hoogmis’ dus, aangezien Van Aert niet kon starten in Vlaanderens Mooiste. Ook de Amstel Gold Race kwam te vroeg voor Van Aert, die zich vervolgens wel wist te revancheren met podiumplekken in Parijs-Roubaix (2e) en Luik-Bastenaken-Luik (3e).

Na een voorjaar met twee gezichten werd het vizier gericht op de Tour de France. Na een goede generale repetitie in het Critérium du Dauphiné (twee ritzeges + de groene puntentrui) kende Van Aert ook weer een bijzonder succesvolle Ronde van Frankrijk. Als rittenkaper, sprinter, rasaanvaller, tijdrijder, meesterknecht, manusje-van-alles, modelploegmaat en sportieve patron van het peloton. Met drie ritoverwinningen en een eerste groene trui (de eerste Belgische winnaar van het groen sinds Tom Boonen in 2007) was het op persoonlijk vlak een zeer succesvolle ronde voor Van Aert, die echter ook van onschatbare waarde was voor zijn ploegmaat en eindwinnaar Jonas Vingegaard.

Na een onvergetelijke Tour de France had Van Aert nog één wedstrijd met rood omcirkeld in zijn agenda: het wereldkampioenschap wielrennen in het Australische Wollongong. In aanloop naar de mondiale titelstrijd was hij weer de regelmaat zelve met top 3-noteringen in de BEMER Cyclassics, Grand Prix de Montréal, maar bovenal winst in de Bretagne Classic. Van Aert stond dan ook met het nodige vertrouwen aan de start van het WK, maar moest genoegen nemen met een rol in de schaduw van zijn landgenoot Remco Evenepoel. Die laatste soleerde op grandioze wijze naar de regenboogtrui, Van Aert eindigde als vierde.

Belangrijkste resultaten in 2022

flag-be Omloop Het Nieuwsblad – flag-nr1
flag-be E3 Saxo Bank Classic – flag-nr1
flag-fr Bretagne Classic – flag-nr1
flag-fr Vierde etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Achtste etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Twintigste etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Puntenklassement Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Vierde etappe Parijs-Nice – flag-nr1
flag-fr Eerste etappe Critérium du Dauphiné – flag-nr1
flag-fr Vijfde etappe Critérium du Dauphiné – flag-nr1

flag-fr Parijs-Roubaix – flag-nr2
flag-de BEMER Cyclassics – flag-nr2
flag-ca GP de Montréal – flag-nr2
flag-be Luik-Bastenaken-Luik – flag-nr3


flag-be Remco Evenepoel

Wout van Aert is niet de enige Belgische wielrenner die kans maakt op de uitverkiezing ‘wielrenner van het jaar’, want uiteraard mag ook Remco Evenepoel niet ontbreken in onze lijst. 2022 was veel, maar bovenal een grand-cru jaar voor de coureur van Soudal-Quick Step. In het verleden werd er nog weleens laatdunkend gedaan over de prestaties van Evenepoel. Zeer mooi, maar het is slechts een…, werd er dan vaak gezegd. Dergelijke kanttekeningen lijken nu verleden tijd, aangezien de nog altijd maar 22-jarige coureur uit Schepdaal dit jaar enkele zeer prestigieuze overwinningen wist te boeken.

Maar beginnen doen we ook nu bij het begin. Evenepoel begon zijn wielercampagne dit jaar al vrij vroeg, in de Ronde van Valencia. De allrounder begon meteen met een sportieve knal aan het nieuwe seizoen, aangezien hij in de openingsrit naar de zege soleerde. In de strijd om de eindzege kwam Evenepoel net tekort ten opzichte van Aleksandr Vlasov, maar met een tweede plek in het eindklassement kon de Belg met een tevreden gevoel terugkijken op zijn eerste koers van het seizoen. In de daaropvolgende Volta ao Algarve was het wél kassa voor Evenepoel, die niet voor het eerst in zijn nog jonge carrière wist toe te slaan in de tijdrit.

Na deze inleidende beschietingen kreeg Evenepoel de kans om zich te meten met de wereldtop in het rondewerk. Eerst in Tirreno-Adriatico, vervolgens in de Ronde van het Baskenland. In die eerste koers zakte hij na een goed begin door het ijs in de koninginnenrit naar Carpegna, in de Ronde van het Baskenland kwam hij al een stuk beter voor de dag en eindigde hij na een knotsgekke slotrit als vierde in de algemene rangschikking. Het bleek een ideale opmaat naar de Ardennenklassiekers. In Luik-Bastenaken-Luik beleefde Evenepoel – en we overdrijven niet – zijn echte doorbraak als afmaker op het allerhoogste niveau.

En Evenepoel won niet zomaar het vierde wielermonument van het seizoen. Nee, hij deed het met de voor hem zo kenmerkende panache. Op de Redoute plaatste de Quick-Step-Alpha Vinyl-kopman de beslissende aanval uit de favorietengroep. Dit bleek het begin van een fameuze maar bovenal succesvolle solo, op weg naar de eerste Belgische overwinning in Luik sinds Philippe Gilbert in 2011. “Het was mijn beste dag op de fiets ooit. En dit is dan de perfecte dag om een geweldige dag te hebben. Ik heb het gevoel dat ik terug op topniveau ben. Alleen toekomen hier in Luik is heel moeilijk, het is echt geweldig”, liet hij na afloop weten.

Met zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik viel er een sportieve last van de schouders van Evenepoel, en het bleek ook niet de laatste grote overwinning van hem in 2022. Zo zegevierde hij in aanloop naar de Vuelta a España voor een tweede keer in de Clásica San Sebastián, ook nu weer na een imponerende solistische onderneming. En daar bleef het niet bij, want Evenepoel schreef in de Vuelta nog meer (Belgische) wielergeschiedenis, door er na een drie weken durende rollercoaster met de eindzege vandoor te gaan. Hij trad daarmee in de voetsporen van Johan De Muynck, die in 1978 de Giro d’Italia won en lange tijd de laatste Belgische winnaar was van een grote ronde.

In Luik-Bastenaken-Luik bewees Evenepoel dat hij een grote klassieker kan winnen, in de Vuelta a España vestigde hij zijn naam als succesvol ronderenner. Alsof dat nog niet genoeg was, volgde in het Australische Wollongong de kers op een al bijzonder fraaie taart. Op het WK wielrennen veroverde Evenepoel een bronzen medaille op de tijdrit, maar het sportieve hoogtepunt moest nog komen in de wegrit. Evenepoel kroonde zich namelijk, na een solo van ruim twintig kilometer, op grootse wijze tot de nieuwe wereldkampioen. En zo ging hij met een topklassieker, grote ronde en de regenboogtrui de wintermaanden in, als de nieuwe ster van het internationale wielrennen.

Belangrijkste resultaten in 2022

flag-wc Wereldkampioenschap wielrennen op de weg – flag-nr1
flag-be Luik-Bastenaken-Luik – flag-nr1
flag-es Clásica San Sebastián – flag-nr1
flag-es Tiende etappe Vuelta a España – flag-nr1
flag-es Achttiende etappe Vuelta a España – flag-nr1
flag-es Eindklassement Vuelta a España – flag-nr1
flag-pt Eindklassement Volta ao Algarve – flag-nr1
flag-no Eindklassement Tour of Norway – flag-nr1
flag-be Belgisch kampioenschap tijdrijden – flag-nr1

flag-es Eindklassement Ronde van Valencia – flag-nr2
flag-wc Wereldkampioenschap tijdrijden – flag-nr3


flag-si Tadej Pogačar

Als we het hebben over het seizoen van Tadej Pogačar, leggen we al gauw de nadruk op zijn nederlaag in de Tour de France. Wat we gemakshalve dan even vergeten, is dat de Sloveen dit jaar wel weer de nodige grote koersen wist te winnen. De meeste renners kunnen allemaal maar dromen van winst in de Ronde van Lombardije en Strade Bianche, laat staan in één seizoen. En daar bleef het niet bij voor de kopman van UAE Emirates, die ook op rondegebied de nodige adelbrieven wist te verzamelen en – wat toch ook niet onbelangrijk is – met zijn manier van koersen de wielerfan weer op de banken wist te krijgen.

Pogačar begon ook dit jaar weer als een wervelwind aan het seizoen. Na de UAE Tour, Strade Bianche en Tirreno-Adriatico kon hij nog altijd een perfect rapport overleggen. In de UAE Tour wist hij de sponsors te plezieren door na een spannend duel af te rekenen met Adam Yates, in Strade Bianche reed hij de verzamelde tegenstand volledig aan gort en in Tirreno-Adriatico stond er opnieuw geen maat op de geweldenaar uit Komenda. Zijn eerste nederlaag leed hij pas in Milaan-San Remo. Pogačar deed er wel alles aan om weg te rijden op de Poggio, maar slaagde niet in zijn missie en kwam als vijfde over de streep.

Pogačar richtte zijn blik vervolgens op de kasseienklassiekers, waar hij zich eens wilde testen met het oog op de toekomst. Een natuurtalent als Pogačar heeft echter geen tot nauwelijks last van aanpassingsproblemen en dus deed hij ook in het Vlaamse werk vrolijk mee om de knikkers. In Dwars door Vlaanderen brak een gebrek aan ervaring hem nog enigszins op, maar dit maakte hij meer dan goed in de Ronde van Vlaanderen. Hij was namelijk de man die de koers in handen nam en met zijn versnellingen op de Oude Kwaremont en Koppenberg het peloton uiteen wist te rijden. Helaas voor Pogačar was er één renner in staat om te volgen: Mathieu van der Poel.

De Nederlander wist met hangen en wurgen het wiel van zijn Sloveense tegenstrever te houden en vloerde hem na een nagelbijtende slotfase in de sprint. Pogačar finishte zelfs niet op het podium en bleef zo met een kater achter, maar mocht wel trots zijn op zijn prestatie. Na Vlaanderens Mooiste hoopte Pogačar in Luik-Bastenaken-Luik sportieve revanche te nemen, maar door het overlijden van zijn schoonmoeder liet hij La Doyenne aan zich voorbijgaan. In plaats daarvan nam hij de tijd om bij te komen en de batterijen weer op te laden voor zijn hoofddoel van het seizoen: een derde opeenvolgende Tourzege.

Pogačar botste in de Ronde van Frankrijk echter op een beresterke Jonas Vingegaard en Jumbo-Visma. De tweevoudige Tourwinnaar begon overigens nog uitstekend aan de ronde, ging na tien etappes gewoon aan de leiding, maar werd in de bergen vakkundig gesloopt door Jumbo-Visma. In de Alpenrit naar de Col du Granon ging hij kopje onder, verloor meer dan drie minuten op een ontketende Vingegaard en bleek vervolgens niet meer in staat om de verloren tijd goed te maken. Na eindoverwinningen in 2020 en 2021, moest hij dit jaar genoegen nemen met de meest ondankbare ereplaats: tweede.

Pogačar ging echter niet bij de pakken neerzitten en wist zich in het najaar weer op te richten, met zeges in de GP de Montréal, Tre Valli Varesine en (voor een tweede opeenvolgende keer) de Ronde van Lombardije. Alleen het WK liep uit op een teleurstelling, maar verder mag de Sloveen toch weer tevreden terugkijken op zijn seizoen.

Belangrijkste resultaten in 2022

flag-it Ronde van Lombardije – flag-nr1
flag-it Strade Bianche – flag-nr1
flag-ca GP de Montréal – flag-nr1
flag-fr Zesde etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Zevende etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Zeventiende etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-ae Eindklassement UAE Tour – flag-nr1
flag-it Eindklassement Tirreno-Adriatico – flag-nr1
flag-si Eindklassement Ronde van Slovenië – flag-nr1

flag-fr Eindklassement Tour de Franceflag-nr2
flag-it Giro dell’Emillia – flag-nr2


flag-dk Jonas Vingegaard

Als we puur kijken naar het aantal overwinningen afgelopen seizoen, komt Jonas Vingegaard niet in de buurt van de eerder genoemde renners in dit eindejaarslijstje. En toch hoort de Deense klimmer thuis in het rijtje, als winnaar van de grootste wielerkoers op aarde. De renner van Jumbo-Visma mag zich vanaf nu voor eeuwig een Tourwinnaar noemen. De Tour de France winnen, het is maar weinig renners gegeven, maar Vingegaard slaagde er dit jaar in om de schier onklopbare Tadej Pogačar op de knieën te krijgen. Met hulp van zijn ploeg Jumbo-Visma, dat staat buiten kijf, maar Vingegaard was duidelijk ook de beste klimmer in de ronde.

Vingegaard begon zijn seizoen overigens ook in Frankrijk. In de Faun-Ardèche Classic kwam hij nog niet in het stuk voor, maar in zijn tweede wedstrijd van 2022 was het wel meteen raak. In de Drôme Classic versloeg hij Guillaume Martin en Benoît Cosnefroy na een lastige koers met de nodige hoogtemeters. Vingegaard werd vervolgens keurig tweede in Tirreno-Adriatico, achter de ongenaakbare Pogačar, maar voor mannen als Mikel Landa, Richie Porte, Jai Hindley en Remco Evenepoel. Ook in de Ronde van het Baskenland liet hij zich van voren zien, al was zijn optreden (6e) ook geen daverend succes.

Na een mislukte Ardennencampagne stond voor Vingegaard alles in het teken van de Tour de France. In het Critérium du Dauphiné liet hij zich al van zijn beste kant zien. De eindzege ging naar zijn ploeggenoot en kopman Primož Roglič, maar Vingegaard maakte bergop bij momenten een sterkere indruk, won de slotetappe met aankomst op Plateau de Solaison en mocht als tweede man mee het eindpodium op. Door zijn sterke optreden, en vooral zijn tweede plaats in de Tour van 2021, ging de Deen als mede-kopman van start in de 2022-editie van de Ronde van Frankrijk.

Bij de start van de ronde waren de meeste ogen nog gericht op Roglič, maar de Sloveen ging niet voor het eerst in een belangrijke wedstrijd tegen de grond en moest na de veertiende etappe gedesillusioneerd opgeven. Net op het moment dat Vingegaard stevig aan de leiding stond en alle hulp wel kon gebruiken om zijn grootste tegenstrever Tadej Pogačar van zich af te houden. De Deen bleek echter overduidelijk de sterkste klimmer in de Tour, wat hij liet zien in de zwaarste bergetappes van de ronde naar de Col du Granon en Hautacam. Vingegaard wist, met hulp van een ijzersterke ploeg en Wout van Aert in het bijzonder, de koers in zijn voordeel te beslissen.

In de laatste Pyreneeënrit naar skioord Hautacam nam Vingegaard de laatste twijfels weg door Pogačar de genadeklap te geven, en zo Denemarken een tweede Tourzege te bezorgen, na de eerste en nog altijd veelbesproken triomf van Bjarne Riis in 1996. “Het is ongelooflijk. Nu heb ik eindelijk de Tour gewonnen. De Tour is de grootste wedstrijd ter wereld en de grootste koers die je kan winnen. En ik heb het gedaan. Niemand kan me dit nog afpakken nu”, klonk het na drie weken afzien. De grote vraag is nu of Vingegaard kan bevestigen en zichzelf in 2023 kan opvolgen als Tourwinnaar. Maar die eerste Tourzege, die is in elk geval binnen.

Belangrijkste resultaten in 2022

flag-fr Elfde etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Achttiende etappe Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Eindklassement Tour de Franceflag-nr1
flag-fr Achtste etappe Critérium du Dauphiné – flag-nr1
flag-fr Drôme Classic – flag-nr1
flag-hr Derde etappe CRO Race – flag-nr1
flag-hr Vijfde etappe CRO Race – flag-nr1

flag-it Eindklassement Tirreno-Adriatico – flag-nr2
flag-fr Eindklassement Critérium du Dauphiné – flag-nr2


Eervolle vermeldingen

Wout van Aert, Remco Evenepoel, Tadej Pogačar en Jonas Vingegaard zijn toch wel de uitblinkers van het voorbije wielerseizoen bij de mannen, maar we willen ook nog even stilstaan bij de Giro-zege van Jai Hindley. De Australische klimmer van BORA-hansgrohe was twee jaar geleden al eens tweede in La Corsa Rosa, maar was dit jaar de beste in de Italiaanse ronde door in de allerlaatste bergrit Richard Carapaz uit het roze te fietsen. Goed voor zijn eerste eindoverwinning in een grote ronde, een mijlpaal voor Hindley en het Australische wielrennen.

Jai Hindley – foto: Cor Vos

We hebben in 2022 ook weer genoten van Mathieu van der Poel, al was het voor de Nederlander tevens een zeer bewogen jaar met de nodige ups en downs. In het voorjaar wist hij – ondanks een verre van vlekkeloze voorbereiding – met Dwars door Vlaanderen en de Ronde van Vlaanderen twee klassiekers te winnen. Daar kwam nog een ritzege in de Giro d’Italia bij, met als mooie bonus enkele dagen de roze leiderstrui. Daar staat tegenover dat de Tour de France uitdraaide op een deceptie en zijn najaar werd overschaduwd door het inmiddels veelbesproken hotelincident, de nacht voor de WK-wegrit.

Verder kende Mads Pedersen een bijzonder sterk seizoen, met als sportieve uitschieters drie ritzeges én de groene puntentrui in de Vuelta a España. Ook mannen als Jasper Philipsen (twee ritzeges in de Tour, waaronder de slotrit met aankomst op de Avenue des Champs-Élysées), Fabio Jakobsen (ritwinst in de Tour en de Europese titel in München), Primož Roglič (winst in Parijs-Nice en het Critérium du Dauphiné, maar ook zeer veel pech in de grote rondes), Dylan van Baarle (zegevierend in Parijs-Roubaix) en Arnaud Démare (drie ritoverwinningen in de Giro d’Italia en Parijs-Tours) verdienen een eervolle vermelding.


Stem hier op jouw favoriet!

Dit artikel delen:

94 Reacties

Panache 6 december 2022 om 12:01

De beste wielrenner sinds lange tijd: Pogacar.
De succesvolste wielrenner van 2022: Evenepoel.
De grootste vis op weergaloze wijze binnen gehaald: Vingegaard.
De superrenner die er altijd, in iedere rol, staat: Van Aert.

Ik ga daar niet één renner uit kiezen, maar vind wel dat dit de beste vier van het jaar waren en alle vier op hun eigen manier verdedigbaar.

9
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 12:22

Beetje de Henny Huisman-approach

-1
Panache 6 december 2022 om 12:24

Haha. Ivo Niehe kon ik wel hebben, maar Henny Huisman…. :( Laat ik het positief zien: alles beter dan Peter Jan Rens.

-1
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 12:33

Zo zie je maar. Zowel Ivo Niehe als Henny Huisman zou ik in een ander tijdperk mijn hondsdolle, uitgehongerde veelvraat op laten afdenderen. Rens daarentegen schat ik als mooi faalbaar en menselijk in.

-2
Kopinkas 6 december 2022 om 13:00

De hamvraag is natuurlijk: wie had het meeste panache?
Was het Pogi met z’n waanzinnige solo in de Strade, zijn aanvalsdrift op de Poggio, zijn wurgmachtsgreep op de Oude Kwaremont, en zelfs met zijn heerlijke chasse patate in Dwars door Vlaanderen, en zijn reageerdrift op Roglic in de Alpenrit waar alles kantelde…
Of toch Van Aert met zijn exploot op de Bosberg (dat sommigen deed verzuchten: was dat nog maar de finale van de Ronde van Vlaanderen), met zijn zelden vertoonde albatrosvlucht in het geel op en over Cap Blanc Nez richting Calais, met de aanzet waarmee hij Pogacar de benen afsneed en nog maar eens de loper uitrolde voor Vingegaard?
Of was het Evenepoel, met zijn vertoon in het Baskenland, waar hij sprints uitrolde voor Alaphilippe en zich de steilste hellingen opblufte tot het hem finaal toch opbrak, met die dollemansrit nà La Redoute waarbij hij Armirail nog een tijdje als een stuk drijfhout meesleepte, blindelings over vluchtheuvels reed alsof het een computerspelletje was, en niet instortte op de Roche aux Faucons, met die haast belachelijke solo in San Sebastian, en dan de niet te stuiten vroege aanval op het WK, waarbij finale overblijver Lutsenko als een nat washandje werd afgeschud.
Ik weet wel zeker: Vingegaard was het niet. Die had telkens het lanceerplatform van zijn ploeg nodig.

5
Mooie Sjors 6 december 2022 om 14:37

Van Vingegaard kan je dan weer zeggen dat hij op het grootste moment van het seizoen al de rest naar huis heeft gereden. Pogi 3 minuten aan de broek smeren op de Granon. Op Hautacam de onverslaanbaar gewaande nogmaals achterlaten. In de slot-tijdrit nog de tijd hebben om even in de remmen te gaan om Van Aert een geschenk te doen. Wat doet een Tirreno of Baskenland ertoe als je in de Tour de concurrentie wegblaast?

Ik zet Vingegaard ook achter ouderwetse veelvraten als Evenepoel en Pogacar, maar een totaal gebrek aan panache kan je hem nu ook niet verwijten vind ik.

-1
Pietspeed 7 december 2022 om 21:10

Wie is de beste wielrenner van 2022 is de vraag. Grappig dat velen meegaan in het omzeilen van de vraag cq de vraag niet beantwoorden. Oftewel dit zgn eindejaarslijstje wordt jaarlijks voor de kat z’n…gethematiseerd en beschreven. Ook dan maar alle andere verkiezingen afschaffen waar ‘de beste’ gekozen wordt. Andere logica valt er niet te trekken uit Panache opmerkingen.

0
xistnc 6 december 2022 om 19:56

Het mooie van dit soort verkiezingen is, dat je eigenlijk twee keer mag kiezen!

Eerst mag je zelf de criteria kiezen op grond waarvan je een renner beter vindt dan zijn collega’s en daarna mag je die criteria nog zelf toepassen ook. Jawadde!

Bijzonder dat dit topic overloopt van mensen die anderen de les lezen over hun keuze en/of menen dat hun eigen keuze die van iedereen zou moeten zijn…

Ik vind ‘de beste renner’ niet hetzelfde als ‘de beste erelijst’ en daarmee kom ik uit bij Wout. Wereldkampioen, Nationaal Kampioen, Tour de France, Parijs-Nice, allemaal grote zeges waar zijn naam in hoofdletters onder staat. Belangrijke semi-klassiekers als de Omloop en E3, met bovendien podium in Roubaix en Luik vlak na Corona. Groene en andere kleuren truien bij de vleet.

5
Marik 6 december 2022 om 21:00

Precies dit xistinc. Ik heb gestemd op Remco, maar als er andere wielerflitsers zijn die op een andere renner hebben gestemd en ook nog de moeite nemen om dat te onderbouwen in een reactie zonder belediging dan is dat prima voor mij.
En als anderen deze flitsers dan weer de les menen te moeten lezen, ach ja…..

-2
Beer 6 december 2022 om 21:30

REV was de beste van het seizoen. Dat valt feitelijk te onderbouwen. Winnen telt. Wat x schrijft is een subjectieve populariteitscontest.

0
Kopinkas 7 december 2022 om 08:15

Wereldkampioen, nationaal kampioen: qué?

0
Marik 7 december 2022 om 10:04

Beer, we hebben het al vaker gehad over wat feitelijk betekent. Jij hebt er een andere definitie voor dan ik. Op zich is het vreemd dat we het woord feitelijk op een subjectieve manier behandelen. Dat is een echte contradictio in terminis.

0
Limal 7 december 2022 om 10:44

Beer en xistnc lijken me het eens dat het een subjectieve populariteitscontest is, maar niet met het feit (hihi) dat dit ok is. Wat het ook volgens mij wel is.

Dat Evenepoel dit ging winnen was bij aanvang al een zekerheid na diens jaar. Dat Van Aert nog aardig in de buurt komt is ook geen verrassing – zowel onder TJV fans als vele meer neutrale wielervolgers is hij net dat tikkeltje populairder en hij had ook gewoon een sterk jaar. Wat me wél verrast is het grote verschil in stemmen tussen Wout en Pogacar/Vingegaard – dat de prestaties van Wout drie keer zo goed waren als die van Pogi is moeilijk te onderbouwen. Zie ook de Vélo d'Or – daar scoort Evenepoel ongeveer evenveel punten als Annemiek (beiden dus afgetekend "de beste" ) maar eindigen Wout, Tadej en Jonas met quasi gelijke punten. Zoals ik in een eerdere reactie suggereerde is dit volgens mij het gevolg van slechts op 1 renner te kunnen stemmen in plaats van een top-3 te kiezen – dit maakt de factor 'populariteitscontest' net wat groter. (Jumbo-vis Vingegaard lijdt bij het systeem hier trouwens ook onder de grotere populariteit van Van Aert.)

0
Beer 7 december 2022 om 10:52

Ter info; mijn top 4:
1. Evenepoel
2. Pogacar
3. van Aert
4. Vingegaard

0
Marcel de Gendt 7 december 2022 om 11:20

@Limal,
Ik zie eigenlijk vooral dat het “niet ok is om op iemand anders te stemmen dan Evenepoel”. Waarbij vervolgens een mening als een feit wordt geponeerd. En andermans mening als ongeldig verzinsel.

Terwijl de situatie in mijn ogen toch echt minder eenduidig is dan bij de dames. Daar deed Annemiek in haar eentje wat Pogacar, Evenepoel, Van Aert en Vingegaard samen deden. Namelijk de dikste vis binnen hengelen (TdF winnen), de meest uiteenlopende vissen (klassiekers, WK, alle grote rondes), als eerste eindigen op de ranking en ook nog eens het hoogste niveau laten zien wat dit jaar in het damespeloton te zien was.

Bij de dames heb ik weinig redeneringen gezien die het aannemelijk maken om bij iemand anders uit te komen dan bij Annemiek. Bij de mannen kun je met aannemelijke redeneringen echt bij iemand anders uitkomen dan Evenepoel. Overigens niet bij veel anderen dan de “grote vier” die genoemd zijn. Maar da’s dan weer een mening en geen feit.

2
Romāns Vainšteins 7 december 2022 om 11:26

Dat verschil zal komen doordat REVKET, Pogi en WvA pure beeldrenners zijn en Vingegaard een flink stuk minder.

-1
Secondant 6 december 2022 om 08:59

Uit objectiviteit kun je alleen maar op Evenepoel stemmen natuurlijk. Met afstand de grootste erelijst in 2022. Elke stem tegen hem is puur uit jaloezie of afgunst.

3
Wheely 6 december 2022 om 10:47

Klopt maar het is uiteindelijk een subjectieve stemming. Je zou best kunnen redeneren dat Vingegaard met de Tour de grootste wedstrijd heeft gewonnen of Pogacar met de Strade de mooiste. Uiteindelijk kom ik ook subjectief op Evenepoel uit. WK, GT, monument, daar is voor mij zowel subjectief als objectief niks tegen in te brengen.

2
thenewGOAT 6 december 2022 om 11:40

Tjah…Zelfs al zou hij ooit in 1 seizoen MSR, LBL, Lombardije de Tour èn het WK winnen, dan nog zullen er altijd van die gefrustreerde hersenlozen zijn die vinden dat hij, om God wat voor reden dan ook, niet de beste van het seizoen was. Voorwaar, het moet niet makkelijk zijn om zo door het leven te moeten stappen. Oprecht medelijden is wat zulke gekken verdienen. Niet meer, niet minder.

-9
Michiel 6 december 2022 om 13:35

Wat een sneue beredenering van je. Typisch een Remco fan. Vingegaard ftw

-3
UrbanSteel 6 december 2022 om 12:30

Remco, punt. Hier is geen speld tussen te krijgen.

3
Pietspeed 6 december 2022 om 14:10

Klopt, wel 10 spelden. Lijkt wel een Remco hype die wrs ingegeven is door wat het laatst aan prestaties gezien is het meeste blijft hangen. Zo werkt het echter niet.

-3
Deel Koeper 6 december 2022 om 15:09

Ontroerend om de onverhoedse populariteit van de UCI ranking te mogen vaststellen. Na al die jaren van irrelevantie eindelijk respect voor die rangschikking.

2
Handige Harry 6 december 2022 om 20:34

Als het beste team ter wereld 8 toprenners nodig heeft om jou te slopen dan ben je gewoon de beste ter wereld.

2
tramontana 7 december 2022 om 01:24

Stel deze vraag: “Zou Pog zijn uitslagen ruilen met die van Evenepoel dit jaar? Met inbegrip van de manier waarop?”

LBL – solo 30km – minuut voorsprong
Goud WK wegrit – solo 25km – 2 minuten voorsprong
Brons WK TT
Vuelta eindwinst + 2 ritten
San Sebastian – solo 45km – 2 minuten voorsprong
+ 5 extra overwinningen

of zou hij kiezen voor Lombardije waar hij in een sprint Mas klopt? Zijn enige “exploot” tav tegenstand zagen we in Strade. Onzichtbaar op WK en in de tour bergop WvA moeten lossen.

Mwa, ik denk dat hij er niet lang moet over nadenken.

2
Panache 7 december 2022 om 08:05

Ik denk ook dat Pogacar zijn 2022 palmares graag zou willen ruilen met Evenepoel. Maar wil je deze denkwijze verdedigen dan moet je ook de vraag stellen of Vingegaard zijn 2022 palmares zou willen ruilen met Evenepoel en op dat vlak twijfel ik of er in zijn geval ook een volmondig ‘ja’ uit zou komen. Waarmee ik niets meer wil zeggen dan dat dit soort redeneren ook gewoon subjectief blijft.

2
Marcel de Gendt 7 december 2022 om 09:52

Denk je niet dat eender welke wielrenner (ook Evenepoel en Pogacar) zijn eigen benen eraf zou willen schroeven en de Tour-benen van Wout van Aert eronder zou willen plakken? Bijna in je eentje een heel tourpeloton aan gort rijden, 3 weken lang. Dat was gewoon ongezien in de post-epo tijd.

En ja, ik denk ook net als Panache dat je bij Vingegaard twijfels zou zien als je hem de vraag zou stellen om zijn palmares van 2022 in te ruilen voor dat van Remco. En wie weet zou Remco ook wel twijfelen als hij e.e.a. zou kunnen ruilen voor een tourzege.

Kortom, meerdere denkpistes mogelijk die prima verdedigbaar zijn.

1
tramontana 8 december 2022 om 02:06

Prima die aanvullende info. Tourwinst is uiteraard geweldig mooi, maar ik denk dat velen de gele trui van Vingegaard jàren later ook zullen herinneren als “die met WvA”. Niks mis mee, maar persoonlijk schat ik de koersexploten van Remco wel hoger in. Die heeft het toch dikwijls helemaal zelf afgedwongen.

0
Mooie Sjors 6 december 2022 om 08:55

Ik zou gaan voor:
1) Evenepoel
2) Pogacar
3) Vingegaard
4) Van Aert

Maar bij de Vélo d’Or zie je bv. Van Aert op 2, al lag het van 2 tot 4 dicht bij elkaar qua punten.

Bij Van Aert wellicht door zijn manier van koersen en uitstraling (grote smaakmaker van de Tour), veelzijdigheid en elke koers weer op topniveau, de 2 andere hebben grotere overwinningen.

Wel duidelijk de ‘Grote 4’ van 2022.

1
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 09:53

Persoonlijk heb ik zoiets van

1. REVKET
2. De wat mij betreft redelijk in elkaar gehaakte combi WvA-Vingy
3. Pogi

Nu maar hopen dat 2023 uitdraait op iets van:

1. Flip
2. Mohoric
3. Een naam die niemand zag aankomen van tevoren maar waar iedereen achteraf wijs zit te lullen dat het geen verrassing is inclusief vergezochte statistieken die die wijsneuzerige stelling pogen te onderbouwen.

Elk jaar hetzelfde is boring immers.

1
Mooie Sjors 6 december 2022 om 10:06

Geen enkel jaar is hetzelfde. Vorig jaar in december was Evenepoel nog het lachertje van Wielerflits. Alaphilippe (non-seizoen), Van der Poel (goede eerste helft, daarna weggeslagen) en Van Aert waren de 'Grote 3' van de eendagskoersen, aangevuld met Roglic (2 grote rondes het einde niet gehaald) en Pogacar (toch niet onklopbaar). Dit jaar zie je een andere orde, en die zal er volgend jaar ongetwijfeld ook weer zijn.

Maar leuk, zo'n wish list :)
MSR: Van der Poel (blijkbaar dé koers in de ogen van Roodhooft)
RVV: Pogacar
PR: Van Aert
LBL: Alaphilippe
Giro: Evenepoel
Tour: Roglic
WK: Mohoric
Vuelta: Mas
Lombardije: Bardet

En 1 daarvan vervangen door een totale verrassing.

0
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 10:50

Mijn jaar zag er meer zo uit:

Strade : Mohoric
MSR: Girmay
GW: Mohoric
RvV: Flip
PR: Mohoric
AGR: Flip
Luik: Flip

Waarom denk je anders dat ze op 1 en 2 eindigen duh . Ze winnen ook Flip (3) en Mohoric (2) touretappes op ma-gi-stra-le wijze.

WK: Iemand anders, uit een lange kopgroep. voor een nét te laat aanstormend superduo Flip_Mohoric wier millimeterspurt onverifieerbaar is.
Lombardije is voor REVKET, enige seizoenszege na een verder buitensporig ongelukkig jaar in de regenboogtrui. Krijgt wel een tweeling, dat wel.

Op de meet haalt hij de originele Bramati uit zijn achterzakje.

Giro: Almeida
Tour: Carapaz
Vuelta: Rodriguez

0
Mooie Sjors 6 december 2022 om 10:52

Ook mooi. :)

0
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 12:40

Die nr 3 is dan trouwens Rodriguez, wint 4 etappes in de vuelta en met 12 min verschuil de ronde, het is al even geleden dat we zoiets zagen.

-2
Kopinkas 6 december 2022 om 13:06

Heerlijke kolder dit.
En inderdaad: als je op zoek gaat naar kolderieke (soms kolerieke) figuren in het peloton dan kom je al snel blij Flip en Mohoric uit.

0
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 13:14

Geef me Flip en Mohoric ipv MvdP en WvA, any day, vooral op feestjes en partijen.

0
Massimo Bataille 6 december 2022 om 13:17

Als we dan toch gaan zeveren:
MSR – Sagan (eindelijk)
Ronde v.Vl – Van Avermaet (eindelijk)
Roubaix: Vanmarcke of Lampaert ( eindelijk)
LBL: Alaphillipe (eindelijk)
Giro: Thomas (eindelijk)
TdF: Roglic (eindelijk)
Vuelta: Mas (eindelijk)
Lombardije: Bardet

Zou gewoonweg perfect voorspelling van 5 jaar geleden kunnen zijn =D
En bekroning op carriére van velen

2
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 13:28

Leuk gedaan maar ik zie het eindelijke van Thomas in de giro niet in. Sommigen zouden in al hun hijgerigheid daar nú al REVKET invullen (eindelijk)

-1
Kopinkas 6 december 2022 om 13:33

@Massimo
Sagan die MSR nooit wint, idem dito voor GVA in de Ronde en voor Lampaert/Vanmarcke (inderdaad heerlijk inwisselbaar) in Roubaix, dat is natuurlijk net de schoonheid van de sport.
Die nederlagen blijven vaak langer in het collectieve geheugen hangen dan eventuele winst. Ik denk even terug naar de jaren tachtig: Kelly die nooit de Ronde van Vlaanderen (Johan Lammerts!) of de wereldtitel wint (Lemond in Chambéry), Criquielion die nooit LBL wint (de klucht met Roche, en de derde hond Argentin), Vanderaerden die nooit MSR wint (de tranen bij de winst van Maechler)…

0
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 15:41

Leif Hoste die nooit de ronde won ook een kingsize parel natuurlijk

1
Wheely 6 december 2022 om 16:36

Remco is de beste,

Hup Remco!

1
wimvl 6 december 2022 om 17:06

Uiteraard Remco Evenepoel. Behoeft geen verdere commentaar.

1
tramontana 6 december 2022 om 19:16

Remco Evenepoel is de renner van het jaar.
Vuelta, WK en LBL alleen al hadden daarvoor kunnen zorgen, Remco doet er nog San Sebastian bij en nog een hoopje rittenkoersen.
De manier waarop hij die overwinningen binnenhaalde, is niet minder dan indrukwekkend te noemen. Solo het peloton meermaals op minuten zetten, keer op keer. De rest kan in 2023 maar beter zijn oren uitkuisen.

1
Beer 7 december 2022 om 07:00

Uiteindelijk zien we hier dezelfde uitslag als in de Velo d’Or. Blijkbaar zo gek nog niet. België boven!

1
Geit in mijn Kelderman 6 december 2022 om 09:20

Evenepoel natuurlijk. Wie anders? WK, monument, grote ronde winnen in een jaar. Wie was de laatste die dat deed? Maar er zullen hier best een paar zijn die uit puur contrair willen zijn of uit sneu nationalisme het Remco misgunnen.

0
Cochise 6 december 2022 om 09:58

Gohja, er hebben ook bijna 100 mensen niét op Van Vleuten gestemd.

1
VespavanBern 6 december 2022 om 16:59

Onprettige reactie. Waarom is het nodig direct met een waardeoordeel richting mensen die een andere kijk op iets hebben te komen?

-2
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 17:11

Misschien wel omdat je je kokkerds overdwars in de kassen heb zitten wanneer je niet ziet dat REVKET deze winnen moet?

-2
Johnnie Doe 6 december 2022 om 09:37

Romana Evenepoel… irritante mens maar met voorsprong.

0
Limal 6 december 2022 om 10:27

Wel interessant om deze stemming te vergelijken met diegene die we onlangs hadden in het forum. Daar kon (na meerdere voorrondes) op dezelfde vier renners gestemd worden, maar dan gerangschikt van 'eerste' tot 'vierde'. Wat mij betreft geeft dat voor de ereplaatsen een realistischer resultaat dan wanneer enkel DE beste aangeduid kan worden (zeker in een situatie zoals bij de dames waar Van Vleuten iedereen overschaduwde).

Het resultaat op het forum:
1. Remco Evenepoel 48
2. Tadej Pogacar 76
3. Jonas Vingegaard 92
4. Wout van Aert 94

https://www.wielerflits.nl/wielerforum/topic/finale-wf-renner-van-het-jaar-2022/page/2/

0
Wheely 6 december 2022 om 10:41

Edit: Scherp, aangepast!

0
Lalsacien 6 december 2022 om 10:54

Mooiste erelijst dit jaar is Evenepoel, renner van het jaar eveneens maar de beste?
Ik ga toch voor Pogacar. Als je kijkt naar het aantal vergaarde punten dan staat hij bovenaan.

0
Cintu 6 december 2022 om 20:23

Zelfde redenering bij mij : Evenepoel is voor mij zeker de renner van het jaar en heeft dit jaar het mooiste palmares bij elkaar gereden (op één jaar met klassieker + grote ronde + WK op jong leeftijd al gewonnen waar slechts enkelingen in hun hele carrière in slagen).
Maar beste renner is naar mijn gevoel toch Pogacar. En dat zeg ik als grote Evenepoel-fan. Dus de redenering van sommigen hierboven dat er maar één mogelijk antwoord is kan ik niet echt volgen.

0
ssj 6 december 2022 om 11:16

Pogi. Staat niet voor niets bovenaan de UCI ranking. Overall het meest constant / beste gepresteerd.

Hoewel het gevoelsmatig qua overwinningen de revket zou moeten zijn.

0
Marcel de Gendt 6 december 2022 om 14:53

Beste wielrenner, wat is dat?

Degene die de dikste vis binnen hengelt? Da’s Vingegaard met zijn tourzege, geel in Parijs is de heilige graal van het wielrennen
Degene die het meeste dikke vissen binnen haalde van verschillende soort? Da’s Evenepoel, met o.a. LBL, Vuelta en WK
Degene die van begin tot het eind van het jaar alsmaar mooie vissen uit het water haalde? Pogacar (met zijn zeges en ereplaatsen van UAE tour tot Lombardije).
Degene die op het allerhoogste niveau aan het vissen was? Wout van Aert tijdens de TdF, zelden iemand op zulk hoog niveau zien fietsen.

Als je het toch op een of andere manier moet objectiveren, dan heb je daar de UCI ranking voor. En dan kom je uit bij Pogacar. Hoewel de erelijst van Evenepoel misschien het meest indrukwekkend oogt. Maar waarbij hij misschien al die titels zou willen ruilen voor de gele trui van Vingegaard.

0
Dave Dubbeldammer 6 december 2022 om 18:22

@dorpspastoor: Ja hoor, dank voor je mening maar ik zie de opbouw en uitkomst van je betoog van kilometers ver aankomen, en ik ben niet de enige. Voer voor shrinks!

-1
Romāns Vainšteins 6 december 2022 om 18:58

Ga lekker vissen anders, met je vissen altijd.

-2
Beer 6 december 2022 om 21:24

Den beste was Evenepoel. Hoe hard je hem ook 3 jaar lang de grond ingeboord heb.

1
jan jansen 6 december 2022 om 17:54

Remco is de beste
Hup Remco

0
bunchsprinter 8 december 2022 om 00:06

Olav Kooy verdient ook wel een eervolle vermelding

0
Beer 6 december 2022 om 08:18

REV. No brainer.

-1
jooprioolpijp 6 december 2022 om 17:09

Da’s nou niet aardig, REV heeft best een paar hersencellen.

1
Baroudeur Baroudeur 6 december 2022 om 17:44

In een illuster lijstje bijgezet worden met Hinault, Merckx en Binda. Maar toch volgens veel "kenners" hier niet de beste renner van het seizoen. Zegt heel wat over het niveau van dit forum. Er moest eens een Nederlands vlaggetje achter die Revket staan, je zou wat meemaken… Eat your heart out "kenners"!

-1
Lalsacien 6 december 2022 om 18:18

Er zitten op dit forum geen kenners. Enkel supporters, liefhebbers en trollen. De kenners werken binnen het wielrennen.

-1
Kopinkas 7 december 2022 om 14:24

@Lalsacien
Onzin, je hoeft geen doener te zijn om een kenner te zijn.
Zo zijn er ook wielerflitsers die van koerstactiek duizend keer meer kaas gegeten hebben dan de helft van het huidige, door oortjes aangedreven profpeloton, maar bij wijze van spreken zelf nog geen col van tweede categorie overgeraken, zelfs met elektrische ondersteuning.
Alvast fijn om te horen dat jij jezelf geen kenner vindt.

0
Gr.R. 7 december 2022 om 11:22

Vingegaard. Opzeker. Tuurlijk, hij had een geweldige ploeg, met een superieure van Aert. Maar je moet het nog wel afmaken. Niet bezwijken onder de druk van buitenaf, miljoenen kijken mee. Maar ook de druk vanuit de ploeg, TJV wilde wel heel graag, misschien iets te graag, nadat eerdere poging een ietwat minder succesvol waren.

-1
  • 1
  • 2

Laatste nieuws

Populair

Materiaalzone