Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Hoogste tijd dat Visma | Lease a Bike een ander gezicht toont
Analyse Met Tim Merlier die in deze ronde voor de derde keer naar de ritzege sprintte, is de Tour de France na de twaalfde etappe geruisloos over de helft gegleden. Een ronde die overigens op de flanken van de Col du Tourmalet, al op dag zes, grotendeels in een definitieve plooi viel. Tadej Pogačar troont riant in het geel, terwijl Jonas Vingegaard op een bijna onoverbrugbare achterstand van 3’36” op de tweede plaats kampeert. Tot dusver is zijn formatie, Visma | Lease a Bike, bovendien geen schim van de onstuitbare brigade die de Deen de voorgaande jaren naar de gele trui loodste.
Natuurlijk is het nog te vroeg voor definitieve conclusies. De echte balans kan pas worden opgemaakt wanneer het peloton, na de beklimming van de Col du Sarenne, voor de tweede opeenvolgende dag finisht in l’Alpe d’Huez. Maar in dit tussenrapport, opgemaakt aan de oevers van de Saône in het hart van de Bourgogne, is de conclusie helder: niet alleen Vingegaard moet in het tweede bedrijf een ander gezicht tonen, ook de manschappen om hem heen zullen uit een fundamenteel ander vaatje moeten tappen.
Van het achttal dat vorig jaar als de gevreesde ‘killer bees’ de Tour kleurde, stonden anderhalve week geleden in Barcelona slechts vijf renners aan de start: Vingegaard, Edoardo Affini, Victor Campenaerts, Matteo Jorgenson en Sepp Kuss. Het beproefde trio Tiesj Benoot, Wout van Aert en Simon Yates moest worden vervangen door Bruno Armirail, Per Strand Hagenes en Davide Piganzoli.
Daarmee wordt direct pijnlijk zichtbaar hoeveel ervaring en pure klasse de ploeg heeft moeten inleveren. Benoot bezweek afgelopen winter voor een lucratief contract bij Decathlon – CMA CGM. Wout van Aert worstelt met een hardnekkige elleboogblessure sinds zijn zware val, een week voor de Tour de l’Ain. En Simon Yates hing in januari, volslagen onverwacht, zijn fiets aan de wilgen.
Buiten de specifieke kwaliteiten van deze namen, wissel je hiermee in één klap 37 grote rondes aan ervaring in voor slechts twaalf stuks (waarvan er bovendien negen op het conto van Armirail staan). Routiniers als Van Aert en Yates zijn nagenoeg onvervangbaar. Dat geldt evenzeer voor de afwezigheid van Christophe Laporte, die voor het tweede jaar op rij in de Tour ontbreekt. De Fransman liep bij een trainingstocht in de aanloop naar de Tour een spierscheuring in zijn quadriceps op.
Zege in de ploegentijdrit. Foto: Fotoburo Cor Vos
Zowel in de voorbereiding als tijdens deze Tour bleef het geel-zwarte (voor deze gelegenheid zwart-gele) achttal niet gespaard van pech. Affini smakte hard tegen het asfalt tijdens het Italiaans kampioenschap tijdrijden. Hoewel hij in de ploegentijdrit in Barcelona direct zijn waarde bewees, start je na zo’n klap simpelweg niet in absolute topvorm. En in een Tour waarin het kwik vanaf de openingsdag steevast boven de dertig graden Celsius stijgt, is van snel herstel nauwelijks sprake.
Armirail kwam in de derde etappe zwaar ten val en hield daar een gekneusde rechterknie aan over. Pas op weg naar Chalon-sur-Saône repte de ploegleiding voor het eerst over merkbare progressie in het rijden van de Fransman.
Jorgenson gaf na de eerste week al toe dat de extreme hitte een zware wissel op zijn fysiek trekt. In de tiende rit gleed de Amerikaan bovendien met hoge snelheid onderuit in de afdaling van de Puy Mary, wat hem een flinke verzameling schaafwonden en kneuzingen opleverde. Alsof die gifbeker nog niet leeg was, meldde de ploeg woensdag dat hij kampt met griepverschijnselen en momenteel in isolatie binnen de ploeg verblijft.
Ondertussen is Victor Campenaerts eerlijk. De Belg bleef tot dusver weliswaar gespaard van fysiek leed, maar mist simpelweg de superbenen van de afgelopen jaren. Sepp Kuss toonde twee maanden geleden in de Giro d’Italia weliswaar flitsen van zijn klimvermogen uit zijn glansjaar 2023, maar ook de Amerikaan zoekt in deze Tour nog naar zijn beste vorm. Zo rust de druk ongewild op de schouders van de jonge nieuwkomers Davide Piganzoli en Per Strand Hagenes, die tot dusver keurig aan de verwachtingen voldoen.
Toch blijft de hoop op een wederopstanding van Vingegaard binnen het kamp van Visma | Lease a Bike springlevend. Bergop gaf de tweevoudig Tourwinnaar op de Tourmalet en de Pertus nauwelijks toe op Pogačar; het tijdsverlies werd voornamelijk opgelopen in de afdalingen en op de vlakkere stroken. De wattages die hij trapt, voeden het interne optimisme. Tel daarbij op dat de Deen traditioneel pas echt warmloopt in de loodzware slotweek, en dat de aanstaande ritten in de Vogezen en de Alpen perfect aansluiten bij zijn klimcapaciteiten, en je begrijpt waarom de ploeg weigert te wanhopen.
Pogacar neemt na Tourmalet het geel over van Vingegaard. foto: fotopersburo Cor Vos
Vaak weerspiegelt de ploeg de vorm van de kopman; een team veert nu eenmaal op zodra de kopman floreert. Bij de ploegbus van Visma | Lease a Bike in Chalon-sur-Saône oogt de sfeer dan ook ontspannen en heerst er een nuchter optimisme. De sprintersritten zijn overgangsdagen waarin de ploeg dit jaar niks te winnen heeft. Naast UAE Emirates XRG is de Nederlandse formatie immers de enige ploeg die volledig is afgestemd op het winnen van het algemeen klassement.
Toch kun je je afvragen of de ploeg scherpte mist wanneer er in dit soort ritten geen secundair doel is. Met smaakmakers als Van Aert en Laporte in de gelederen koers je op vlakke dagen immers altijd met het vizier op dagsucces. Een strategie die de ploeg ook zeker een overweging had genomen, maar dus niet kon omdat beiden in lappenmand vertoeven.
Critici zullen opmerken dat het management sprinter Olav Kooij nooit had mogen laten gaan. Financieel kon Visma | Lease a Bike afgelopen winter echter simpelweg niet opboksen tegen het vorstelijke salaris dat Decathlon – CMA CGM op tafel legde voor de Nederlandse sprinter die in deze Tour voor het oog van de wereld zijn naam vestigt.
Met de winst in de prestigieuze ploegentijdrit op zak en een voorlopige tweede plaats in het klassement, doet Visma | Lease a Bike nog altijd volop mee om de hoofdprijs. Maar nu de Vogezen, de Jura en de Alpen opdoemen, wordt het voor het achttal wel de hoogste tijd om in alle opzichten een ander, dominanter gezicht te tonen dan in de eerste helft van deze Tour.
- Stop met het inzetten van zeven knechten achter een renner als Vingegaard, die realistisch gezien Pogacar niet gaat verslaan. Het lijkt erop dat Visma is gezwicht voor de eisen van de Deense media en Vingegaard. Vandaag was de eerste keer in twaalf etappes dat een renner (Hagenes) probeerde om het in zijn eentje te doen.
Het resultaat is dat het team schittert door zijn afwezigheid en er het meest gedemotiveerd uitziet sinds 2019. Lidl-Trek is een voorbeeld van hoe de doelstellingen in deze Tour worden afgewogen.
- Het team heeft een grondige vernieuwing nodig, die alleen kan worden bereikt door versterkingen, met name in de bergtrein. Het team is te ver achterop geraakt bij UAE, en de "goedkope" aankopen van renners van Bardiani, Polti, Tesfatsion, enz. zijn niet voldoende.
- Vingegaard bevindt zich al in de laatste fase van zijn professionele carrière. Als hij morgen stopt, wordt Visma automatisch een middenveldploeg, omdat hij hun enige kopman is die in staat is tot een eindoverwinning in een Grand Tour. En eerlijk gezegd heb ik geen zin in een ploeg die draait om Brennans sprints en de achtste plaatsen van Piganzoli of Nordhagen. Ze zullen een Finn of een Seixas moeten aantrekken en het werk moeten doen dat de scouts van het ontwikkelingsteam de afgelopen jaren hebben nagelaten door talentvolle klimmers die in het peloton opdoken volledig te negeren.
- De ploeg oogt nog steeds ontzettend sterk, getuige ook de ploegentijdrit. Beetje flauw om de grote-ronde ervaring van Per Strand af te zetten met Wout. Natuurlijk kiest iedereen voor Wout als ze beide fit zijn. Zelfde tussen Piganzoli en Yates waar ze ook weinig aan kunnen doen.
- De conclusies zijn vooral gebaseerd op een buitenaardse Pogacar. Was hij er niet bij, of gevallen zoals Froome in 2014, hadden ze de grootste kans op winst gehad van alle ploegen, en ook een ploeg om de gele trui te verdedigen.
- Visma heeft nu geloof ik het 5e of 6e budget. Elk jaar dat ze rondes, klassiekers en meer winnen blijft ontzettend knap en getuigt van sterk intern beleid.
ik denk dat de auteur wat wedstrijden door elkaar haalt
Dat stukje personele wisselingen hebben ze vorige jaren niet zo stevig mee te maken gehad (wat ook wel vrij uniek was) als dit jaar, en is Grischa nog niet eens genoemd.
Dat daar ‘iets mindere’ renners voor in de plaats komt valt ook wel te verklaren, zeker als je niet beschikt over een budget zoals UAE.
Toch ergens wel het idee dat ze uit andere vaatjes aan het tappen zijn zoals niet gelijk mee met pogi, slotfase peloton laten lopen (wat UAE ook doet, dus geen winst meer). Mis eigenlijk nog wel het gebrek van extra hulp door andere ploegen, het blijft nog erg veel UAE vs VLB.
(en het is nog niet eens achteraf).