WK veldrijden 2022 in Fayetteville: Parcoursverkenning met Sven Nys

WK veldrijden 2022 in Fayetteville: Parcoursverkenning met Sven Nys

© Nico Dick

zaterdag 29 januari 2022 om 07:30
Special

WielerFlits is in Fayetteville en verkende deze week uitgebreid het WK-parcours met Sven Nys. De voormalige wereldkampioen, die overigens een van zijn twee titels behaalde in het Amerikaanse Louisville, heeft het over een selectief parcours. “De lange klim zal in elke categorie beslissend zijn.”

Eerder deze week las u op WielerFlits al het verhaal over hoe het WK veldrijden in de Amerikaanse staat Arkansas is terechtgekomen. Sven Nys bezocht de site al ter gelegenheid van de wereldbekermanche in oktober, maar toen werd in de modder gecrost. Een groot contrast met wat de veldrijders dit weekend zullen voorgeschoteld krijgen. De ondergrond ligt er kurkdroog bij. En de omloop, die zich op de top van Millsap Mountain bevindt, is razendsnel.

Kunstgras
“Drie jaar geleden zijn ze hier van nul met de opbouw gestart”, vertelt Nys. “De aanleg van dit parcours alleen al heeft ongeveer vijf miljoen dollar gekost.” Een deel van dat budget is opgegaan in… kunstgras. “De ondergrond zit vol stenen en was allesbehalve geschikt om op te crossen. Een scenario zoals dat bewuste WK in het Luxemburgse Bieles moest vermeden worden, dus werd het hele parcours vol grasmatten gelegd.”

“Dat zorgde in oktober – toen de regen met bakken uit de lucht viel – nog voor kleine ongemakken omdat er gleuven ontstonden tussen de matten door. Intussen is het gras ingegroeid en werden nog een aantal stukken toegevoegd. Vandaar dat de omloop er nu als een biljart uitziet. En hoe meer er over gereden wordt, hoe beter het bolt”, ondervindt Nys tijdens een eerste rondje.

Het hele parcours – op één passage na – bestaat uit kunstgras – foto: © Nico Dick

Het parcours is op te delen in drie grote stukken. Een lange afdaling, vrij snel na de start, gevolgd door een al een lange klim. het laatste deel is vooral crosstechnisch, deels gebaseerd op de Superprestigemanche van Ruddervoorde. Daarin zit een trappenpartij met 37 treden als laatste noemenswaardige hindernis.

Overzicht van de belangrijkste passages

De start is breed en lang, met een flauwe bocht naar links bij het induiken van het veld. Daarna volgt snel een scherpe, haakse bocht, evenwel zonder echt gevaar op valpartijen. “Een bewust lusje”, legt Nys uit, “om de hoge startsnelheid te breken en het peloton op een lint te krijgen, want hierna gaan we onmiddellijk vol een lange en razendsnelle afdaling in.”

“Ooit Mario Bros gespeeld? Het computerspelletje waarmee je met een autootje over een parcours scheurt en probeert niet uit de bocht te vliegen. Wel, je kan de afdaling ermee vergelijken”, lacht Nys. “Maar dan op de fiets en door een bos. Dit is – mede dankzij de grasmatten – perfect aangelegd.”

Extra lus als breker
De afdaling duurt bijzonder lang, maar wordt wel even onderbroken door een bruggetje. “Om de snelheid er uit te halen voor de brug, is na de Wereldbeker een extra lus ingebouwd. Zo wordt de brug vanuit stilstand opgereden. Dit is trouwens het enige stukje zonder kunstgras, dus dat wordt opletten voor stenen die boven komen. De brug zelf dient als breker voor de lange afdaling, die hierna gewoon verder slingert tot aan het diepste punt van het parcours.”

Sven Nys duikt in volle vaart naar beneden – foto: © Nico Dick

Na de afdaling, begint onmiddellijk de klim. Het eerste deel is ‘vals plat’. “Dat wordt gezegd”, grijnst Sven Nys. “Maar dat valt lelijk tegen, omdat je de snelheid van de afdaling niet kan meenemen naar het eerste stuk van de klim. Zo goed bolt dat dus niet. En de klim duurt en blijft duren. Eerst licht bergop, dan een steiler stuk, dan weer wat gematigder en finaal komt er nog een nieuw aangelegde bult. Ik ken geen enkele cross in Europa met zo’n lange helling, zelfs niet de Koppenberg. Schrijf maar op: deze klim bepaalt wie wereldkampioen wordt.”

‘Halfkoers zal al eens getest worden’
“Als renner voel je hier in de eerste of de tweede ronde al of je de benen hebt om te winnen of niet. Een sprinter zal vooral mikken op overleven, om het dan af te maken aan de finish. Anderen, zoals Toon Aerts of Eli Iserbyt, gaan die klim willen benutten om hier het verschil te maken. Aerts met de lengte van de klim in zijn voordeel, Iserbyt met de steiltegraad.”

“Hier moeten de Belgen de koers hard maken”, weet Nys. “Best in volle finale, al vermoed ik dat ze halverwege al een keer gaan testen om te zien hoe de waardeverhoudingen zijn. Niet all-in, want het is geen parcours dat er zich toe leent om lang alleen te rijden. Maar zo’n test halfkoers is interessant. Ook wij als toeschouwer gaan daar al veel wijzer worden.”

Gisteren verkenden de renners voor het eerst, dit is het steilste stuk van de klim – foto: Cor Vos

“Niet onbelangrijk: Hier verken je als renner maar beter degelijk, want de keuze van de versnellingen is belangrijk en dat is zeer individueel, ook omdat niet alle toppers met hetzelfde materiaal rijden. Wie met Shimano rijdt, doet het met een ‘dubbele plateau’. Wie met SRAM rijdt, met een enkele. Ook de bandenkeuze ligt nog niet vast. Ik verwacht dat het griffo gaat worden: die hebben iets minder grip, maar bollen beter. Om dat vooraf goed in te schatten, verken je als renner best op dezelfde uren als wanneer je je wedstrijd rijdt. Dan is – uitgaande van identieke weersomstandigheden – de ondergrond vergelijkbaar.”

“Nog dit. Toen ik dit in oktober voor het eerst zag, schoot de naam Wout van Aert me meteen door het hoofd. Dit is een honderd procent Van Aert-klim. Hij kon hier zeker het verschil maken. Nu komen we uit bij een viertal favorieten: Tom Pidcock, Eli Iserbyt, Toon Aerts en Lars van der Haar. Voor Michael Vanthourenhout had het wellicht iets technischer moeten zijn.”

Tunnel onder parcours
“Na de eerste passage door de materiaalpost – ik verwacht weinig wissels – heb je nog het laatste bultje om de klim pittig af te sluiten. Dat extra hellinkje was er niet tijdens de Wereldbeker, maar is het gevolg van een tunnel die gemaakt is voor het publiek, zodat zij het parcours niet hoeven te dwarsen. De renners boven de tunnel, vandaar de hindernis.”

We zijn nu opnieuw boven, waarna de renners aan het derde deel van het parcours beginnen: het meest crosstechnische gedeelte. Al valt dat best mee. Het is blijkbaar geïnspireerd op Ruddervoorde. Maar belangrijker: halverwege die laatste zone ligt de laatste hindernis die naam waardig, een immense trappenpartij, bestaande uit 37 treden.

Zijn conditie is nog prima, maar toch ziet Sven Nys af op de trappen – foto: © Nico Dick

Nys komt puffend boven. “Je moet die trappen van beneden aankijken om te beseffen hoe hoog en lastig dit is. Vermoedelijk zal de binnenkant voor de mannen met de kleinere beentjes zijn. De grotere jongens als Toon Aerts zijn wellicht beter af door rechts te lopen. Dit is inderdaad de laatste zware hindernis richting de finish. Nadat je in volle finale all in bent gegaan op de klim, moet je die inspanning hier doortrekken om een eventuele kleine voorsprong vast te houden. Ook onderweg is de trappenpartij van belang: ze zorgt voor afmatting.”

Eens boven op de trappen, volgt een spectaculaire afdaling. Tenminste, zo ziet die eruit. “Maar om eerlijk te zijn, eigenlijk stelt dit weinig voor. Zelfs jij gaat hier vlot naar beneden rijden”, weet Nys. “Dit is gewoon een extraatje om de Amerikaanse fan te vermaken. Eentje voor de show.”

“Nu maken we nog een laatste lus, vooraleer we richting de carroussel gaan. Knap afgewerkt, maar daar gaat het verschil niet meer gemaakt worden. Als het hier nog samentroept, wordt het een sprint. Een lange laatste rechte lijn van bijna 200 meter, heel licht bergaf. Je kan mooi je lijn kiezen. Het heeft geen zin om de sprint in te zetten. Integendeel, je zit maar beter in tweede of derde positie.”

De afdaling na de trappen oogt spectaculair, maar stelt volgens Nys amper iets voor – foto: Cor Vos

Conclusie

“Dit is een gewoon een heel mooie omloop. Ik ben onder de indruk van de arbeid die geleverd is”, zegt Nys. “Ik heb hier een Olympische Spelen-gevoel. Deels artificieel, wel opgebouwd met natuurlijke elementen als hout en stenen. Zelfs voor de cameramannen zijn houten staketsels – inclusief afdak – gebouwd. Als je dit parcours afkeurt, dan is dat omdat je hier niet bent geweest.”

“Op sportief vlak wordt dit een eerlijk WK met de lange klim als scherprechter. Dat het een vliegmeeting kan worden? Daar ga ik niet mee akkoord. Uiteraard bepalen de weersomstandigheden of een parcours er droog of nat bij ligt. En nee, het is niet super technisch. Maar dat is in het verleden al meermaals het geval geweest. Brede parcoursen, weinig haakse bochten, wat meer lichtlopend. Dat komt de spankracht ten goede.”

Dit artikel delen:

9 Reacties

Fast Freddy 28 januari 2022 om 12:37

Wacht ff, kunstgras is toch nep? Op de foto ziet het er toch vrij echt uit. Hier hebben ze toch gewoon graszoden van echt gras uitgerold??

Steven_E 28 januari 2022 om 13:11

Ik vermoed grasmatten met ingeplante zoden ertussen.

de condor uit best 28 januari 2022 om 14:07

lees even het bijschrift van de foto jongen….

Wheely 28 januari 2022 om 15:48

Lees even de tekst vriend, het is mij ook niet helemaal duidelijk.. het lijkt mij tevens stug dat ze op kunstgras gaan rijden.

De haai van Messina 28 januari 2022 om 14:05

Wetra veldje

Wheely 28 januari 2022 om 20:16

Is dit weer zo’n Vlaams-Nederlands dingetje? Met kunstgras bedoelen wij van die plastic groene troep die Rob Geus in zijn tuin heeft. Hier rijden ze volgens mij gewoon op plaggen.

Limal 28 januari 2022 om 20:35

Ik zit eigenlijk al te lang in het buitenland om met zekerheid uitspraken te doen over Vlaams taalgebruik, maar ik denk dat wij eerder ‘grasmatten’ dan ‘plaggen’ zouden zeggen. ‘Kunstgras’ is iets heel anders natuurlijk, hoewel er bij het voetbal ook plaggen worden toegepast die ter versteviging doorweefd zijn met synthetische vezels. (of iets in die aard) Laten we dat dan maar ‘hybride kunstgrasmatplaggen’ noemen ;-)

Dikke Man 29 januari 2022 om 08:57

Kunstgras is sinds oktober ook goed ingegroeid?! Iemand een grasexpert? Op de foto’s lijken het inderdaad zoden maar dan snap ik niet waarom dat 5 miljoen kost.

dit is mijn voorwiel 29 januari 2022 om 10:42

Het zal geen 5mil aan graszoden zijn…

Headlines

Materiaalzone

Populair