Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Waarom Rick Pluimers een bijzondere cirkel rondmaakt in de Amstel Gold Race 2026
Interview Parijs-Roubaix overslaan om te debuteren in de Amstel Gold Race 2026. Je moet er wat voor over hebben. Maar Rick Pluimers heeft dat. De 25-jarige Nederlander van Tudor Pro Cycling rijdt zondag eindelijk zijn eerste Amstel, nadat hij eigenlijk al twee keer eerder zou starten. Zijn debuut is voor hem speciaal, vanwege de liefde van zijn familie voor de koers. “Bij de start maken we ongetwijfeld een heel dierbare foto”, kijkt hij bij WielerFlits vooruit.
Bij de Zwitserse ploeg van eigenaar Fabian Cancellara heeft Pluimers zondag een vrije rol. Kopmannen van dienst zijn klassiekerspecialisten Julian Alaphilippe en Marc Hirschi, die in hun topjaren kandidaat-winnaars waren. “Als je in de fase komt met de Gulperberg, Kruisberg en de Eyserbosweg, dan weet je snel genoeg hoe je jezelf voelt”, denkt de in Enter opgegroeide Pluimers. “Als daar een van ons drieën sterker blijkt te zijn… dan zal snel duidelijk zijn voor wie we gaan. Ik heb er in ieder geval veel zin in. Ik heb Parijs-Roubaix er expres voor overgeslagen.”
Maar goed ook, wat Pluimers had naar eigen zeggen zes dagen nodig om te herstellen van een loodzware Ronde van Vlaanderen. “Het duurde tot afgelopen zondag voordat ik weer een beetje een lekker gevoel in mijn benen had. Zelf droom ik er zondag van dat het een beetje een gesloten koers blijft, zoals in 2024 het geval was. Als je die uitslag erbij pakt, daar waren er negen vooruit met daarachter nog een grote groep. Ik hoop daarom nu ook stiekem op een scenario waarin een grote groep de laatste keer Cauberg oprijdt. Dan dicht ik mezelf nog wel wat kansen toe.”
Pluimers ziet af als een beest in de Ronde van Vlaanderen – foto: fotopersburo Cor Vos
Trotse ouders
Dat Pluimers ook gaat proberen te genieten zondag staat wel vast. Hij heeft een speciale band met de Amstel Gold Race. Zijn vader Gerrit en moeder Monic hebben meerdere keren de toertocht gereden. “Ik romantiseer dat misschien een beetje, maar de liefde voor deze koers is groot.” Ooit hadden ze tijdens de toertocht een actie dat ze een krantenknipsel hadden waarop het lijf van Lance Armstrong neutraal was, in de editie die Michael Boogerd in 1999 won. De kop boven het ‘artikel’ was dan: ‘Gerrit Pluimers wint de Amstel Gold Race!’. Dat krantenknipsel hangt nog steeds bij ons in de garage. Ik heb hem van de week nog gezien, haha!”
“Ik vind dat wel iets heel moois”, glundert Pluimers. “Mijn vader heeft goede herinneringen aan al die toerversies. Samen met de familie van Herman Lammertink en de familie Kaal van mijn moeders kant, gingen ze altijd het hele weekend naar de Amstel Gold Race. Ze kennen elkaar van bij AWV De Zwaluwen. Ik vond het toen ook al heel vet, de koers zelf. De Amstel Gold Race was altijd heel leuk om naar te kijken. De edities met Philippe Gilbert waren heel gaaf. Ik ben nooit mee geweest naar zo’n weekend, maar wel toen het WK in Valkenburg was in 2012. Dat was heel vet!”
Pluimers was toen pas twaalf jaar, maar de herinneringen van destijds kan hij nog zo oplepelen. “Stond ik daar langs de kant, bidons te vangen van mijn idolen. Dat weet ik nog heel goed. Of ik ze nog heb? Nee, ik denk dat die allemaal verschimmeld zijn. Bij de jeugd reed ik altijd met die bidons. Ik had bijvoorbeeld eentje van Mark Cavendish gevangen, dat vond ik dan gaaf om mee te fietsen. Die heb ik heel lang gebruikt. Zondag gaan daarom speciaal zijn. Tranen zullen er niet vloeien, daarvoor is de familie Pluimers te nuchter. Maar het is zeker een goed moment voor een dierbare foto. Dan kan die mooi naast dat krantenknipsel in mijn vaders garage”, glimlacht hij.
