Voorbeschouwing: Milaan-San Remo 2021

Voorbeschouwing: Milaan-San Remo 2021

foto: Cor Vos

zaterdag 20 maart 2021 om 08:00

Het is vaak wachten op de Poggio, maar Milaan-San Remo is zoveel meer dan deze traditionele scherprechter in de finale van La Primavera. Milaan-San Remo is het eerste wielermonument van het seizoen en de koers van Costante Girardengo, Fausto Coppi en Eddy Merckx. WielerFlits blikt uitgebreid vooruit op de lenteklassieker!

Historie

Mark Cavendish wist het zo treffend te verwoorden in gesprek met Wilfried de Jong voor een speciale Holland Sport-documentaire over Milaan-San Remo. “La Primavera kondigt het begin van de lente aan. En het verloop van de wedstrijd past daarbij. Het begint met koud, grijs en somber weer. De race begint en dan is het een soort optocht. Er valt nog niks te winnen, je moet gewoon kilometers malen. Het is pas bij de bevoorrading dat de koers vaart neemt.”

De renners prenten zich bij de bevoorrading in dat de wedstrijd pas écht begint bij het naderen van de Capo Mele, Capo Cervo en de Capo Berta. En als de coureurs in de verte de Cipressa zien liggen, is het pas echt alle hens aan dek in het peloton. “Je daalt af naar de zee en komt bij de kust, de Rivièra. Dan ga je naar rechts en dan begint de wedstrijd pas echt. Deze koers is als een opera, met een aanzwellend crescendo”, aldus Cavendish, die in 2009 de dirigent met dienst was.

Fausto Coppi won in de jaren veertig drie keer La Primavera – foto: Cor Vos

In Milaan-San Remo winnen niet alleen maar de bonkige Flandriens of explosieve Ardennenmannen. Ook volhardende ronderenners, opportunistische rasaanvallers, sterke sprinters en lepe eendagscoureurs kwamen wel eens als eerste aan in San Remo. Het is ook meteen de aantrekkingskracht van de lenteklassieker. In Milaan-San Remo mogen heel wat renners dromen van het allerhoogste. Als je maar goede benen en een beetje geluk hebt.

De geschiedenis van Milaan-San Remo loopt ver terug, naar het begin van de twintigste eeuw. Na een valse start in 1906 besloot de invloedrijke journalist Tullo Morgagni om de wedstrijd nieuw leven in te blazen. Morgagni kwam met het idee om de afstand tussen Milaan en San Remo op één dag af te leggen. De Italiaan ging met zijn voorstel naar de Italiaanse sportkrant La Gazzetta dello Sport en de rest is geschiedenis. Italië was een wielerklassieker rijker.

Bij Milaan-San Remo denken we al snel aan zacht lenteweer, maar de eerste edities werden in spookachtige omstandigheden verreden. De pioniers van het wegwielrennen werden in de eerste uitgaves geteisterd door barslecht weer. Als ze niet verkeerd reden door een onoplettende seingever of de invallende schemering, dan moesten ze wel bevroren opgeven op de flanken van de Passo del Turchino. Helletochten, zo mogen we de eerste edities wel omschrijven.

Francesco Moser was een keer de beste in San Remo, Bernard Hinault nooit – foto: Cor Vos

Gelukkig ging het ook vaak genoeg over de epische confrontaties tussen gezworen rivalen. Denk maar aan de jaren tien en twintig van de vorige eeuw, toen Costante Girardengo, Gaetano Belloni en Giovanni Brunero het vaak met elkaar aan de stok kregen. Girardengo kwam als grote overwinnaar uit de strijd, aangezien de eerste echte ‘campionissimo’ van het Italiaanse wielrennen liefst zes keer Milaan-San Remo wist te winnen. In 1928 won hij zijn zesde en laatste MSR voor een zekere Alfredo Binda, nog zo’n grootheid uit de Italiaanse wielersport.

Later kreeg La Primavera te maken met een felle strijd tussen Binda en Learco Guerra en nog wat later tussen Fausto Coppi (winnaar in 1946, 1948 en 1949) en Gino Bartali (1939, 1940, 1947 en 1950). Het Italiaanse wielrennen floreerde in de jaren veertig en vijftig van de twintigste eeuw als nooit tevoren, maar na het afscheid van ‘De Grote Twee’ kwam het Italiaanse wielrennen een beetje in een wak terecht en was het aan de buitenlanders om te zegevieren in het noorden van Italië.

Met Rik van Steenbergen, Germain Derycke en Rik Van Looy waren meerdere Belgen aan het feest en ook Raymond Poulidor, Miguel Poblet en Tom Simpson zegevieren na het tijdperk ‘Coppi-Bartali’. Arie den Hartog was in 1965 de eerste Nederlander die zijn naam op de erelijst wist te zetten. Voor de thuisrijders bleven slechts wat kruimels over, zeker na de entree van Eddy Merckx (recordhouder met zeven overwinningen) en Roger De Vlaeminck (drievoudig laureaat) op het hoogste toneel.

Fabian Cancellara komt in 2008 solo over de meet – foto: Cor Vos

Na de oogstjaren van Merckx en De Vlaeminck zagen we steeds vaker weer een Italiaan op het hoogste schavotje staan, met onder meer Giuseppe Saronni (als wereldkampioen), Francesco Moser, Gianni Bugno, Claudio Chiappucci en Maurizio Fondriest. Vervolgens was het de beurt aan rappe mannen Erik Zabel, een viervoudig winnaar van Milaan-San Remo, en Óscar Freire (2004, 2007 en 2010) om meerdere keren te zegevieren in de Italiaanse klassieker.

Milaan-San Remo werd ook aan het begin van de 21e eeuw zelden gewonnen door een eendagsvlieg, al komen Matthew Goss en Gerald Ciolek wellicht in aanmerking voor een dergelijke kwalificatie. Wat ook opvalt is het brede pallet aan winnaars. Puncheurs en klassiekerspecialisten (denk aan Paolo Bettini, Fabian Cancellara, Simon Gerrans en Michal Kwiatkowski) maar ook pure sprinters (Mario Cipollini, Alessandro Petacchi en Cavendish) zijn in staat om Milaan-San Remo te winnen.

Om nog even terug te komen op Cavendish. De Britse spurtbom, die tegenwoordig uitkomt voor Deceuninck-Quick-Step, vergelijkt Milaan-San Remo met een opera. “Een opera heeft drie delen: een begin, midden en einde. De opening dient ertoe om iedereen erbij te betrekken en om het verhaal op gang te brengen. Dan komt het middelste deel, waar je gewoon geniet van de show. En dat gaat door tot vlak voor het einde. En dat maakt het zo bijzonder.”

Laatste tien winnaars Milaan-San Remo
2020: flag-be Wout van Aert
2019: flag-fr Julian Alaphilippe
2018: flag-it Vincenzo Nibali
2017: flag-pl Michal Kwiatkowski
2016: flag-fr Arnaud Démare
2015: flag-de John Degenkolb
2014: flag-no Alexander Kristoff
2013: flag-de Gerald Ciolek
2012: flag-au Simon Gerrans
2011: flag-au Matthew Goss

Milaan-San Remo werd 21 keer gewonnen door een Belg, terwijl Arie den Hartog (1965), Jan Raas (1977) en Hennie Kuiper (1985) een keer wisten te zegevieren namens Nederland. 

Óscar Freire schreeuwt het uit na zijn derde overwinning, 2010 – foto: Cor Vos


Vorig jaar

Andrei Tchmil was lange tijd de laatste Belgische winnaar van Milaan-San Remo, maar veel Belgen beschouwen de in Moldavië geboren en in Italië volwassen geworden Tchmil niet als een echte ‘Vlaming’. De sierlijke klassiekerspecialist Fons De Wolf, in de jaren zeventig van de vorige eeuw de gedroomde opvolger van Eddy Merckx en in 1981 winnaar van La Primavera, was tot voor kort voor veel mensen de laatste Belgische triomfator van de lenteklassieker.

In 2020 kreeg De Wolf dan eindelijk een opvolger met Wout van Aert. Die laatste wist in Milaan-San Remo zijn hoogvorm te verzilveren en in Italië zijn eerste monumentale klassieker binnen te halen. En dat na een zeer turbulente periode na zijn zware valpartij in de Tour de France van 2019. Van een rolstoel naar het zegevieren op de Via Roma: voor de renner van Jumbo-Visma kon het niet mooier na een zeer intensieve revalidatieperiode.

De vroege vlucht – foto: Cor Vos

Ook in de 111e editie van Milaan-San Remo is het lang wachten op de beslissing. De beginfase heeft iets weg van een processietocht en ook in 2020 valt het koersverloop perfect uit te tekenen. Een traditionele vroege vlucht (renners van Italiaanse ProTeams als Bardiani-CSF-Faizanè en Vini Zabú-KTM mogen natuurlijk niet ontbreken) kleurt in de eerste uren het koersverloop, terwijl het peloton in alle rust langs de Italiaanse Rivièra koerst.

Het is pas na ruim tweehonderd kilometer koers, als de renners de voet van de Cipressa bereiken, dat er iets te beleven valt in het peloton. Op deze beroemde helling schieten de favorieten vaak wakker en stijgt de nervositeit onder de ploegleiders. Julian Alaphilippe, na zijn zege in 2019 de titelverdediger, krijgt voor de voet van de Cipressa af te rekenen met pech, maar weet met hulp van zijn ploegmaten op tijd weer aan te sluiten in het peloton.

Wout van Aert houdt Julian Alaphilippe in de gaten – foto: Cor Vos

Op de Cipressa wordt er voor de eerste keer geschift, maar de beslissing valt ook nu weer op de flanken van de Poggio. Op deze niet al te steile maar wel cruciale helling is het aan Alaphilippe om de boel uiteen te schudden. De Fransman van Deceuninck-Quick-Step weet met een langgerekte demarrage het kaf van het koren te scheiden. Alleen Van Aert is in staat om in de buurt te blijven van Alaphilippe, alle andere favorieten moeten onherroepelijk passen.

Alaphilippe begint met een beperkte voorsprong aan de afdaling van Poggio. Van Aert moet op de klim zelf voor zijn eigen tempo kiezen, maar heeft zichzelf niet opgeblazen en slaagt er al snel in om de Fransman weer bij te benen. Een achtervolgend groepje – met daarbij Mathieu van der Poel en Peter Sagan – volgt al iets verder en lijkt geklopt, al is het in de finale wel een secondenspel tussen koplopers Van Aert-Alaphilippe en de achtervolgers.

In de laatste kilometer kan het pokeren beginnen tussen de twee matadoren. De voorsprong op de groep Van der Poel-Sagan is zeer klein, maar Van Aert blijft zeer koel in het centrum van San Remo en weet Alaphilippe perfect op te vangen in de sprint. Heel even lijkt de Fransman misschien op weg naar zijn tweede zege in Milaan-San Remo, maar het is Van Aert die op de Via Roma naar de zege sprint en het uitschreeuwt van geluk. De comeback is een feit.

Van Aert geniet van een slok champagne – foto: Cor Vos

Na afloop weet Van Aert even niet wat hij moet zeggen. “Om zo te beginnen aan het tweede deel van het seizoen is echt fantastisch. Ik win gewoon twee grote wedstrijden op rij. Ik heb er geen woorden voor. De overwinning van vorige week (Strade Bianche, red.) zorgde ervoor dat de druk eraf was. Ik kon vrijer koersen, maar ik had gelukkig ook de benen van vorige week.” Het bleek voor de winnaar van Milaan-San Remo het begin van een wonderseizoen.

Uitslag Milaan-San Remo 2020
1. flag-be Wout van Aert (Jumbo-Visma) in 7u16m09s
2. flag-fr Julian Alaphilippe (Deceuninck-Quick-Step) z.t.
3. flag-au Michael Matthews (Team Sunweb) op 2s
4. flag-sk Peter Sagan (BORA-hansgrohe) z.t.
5. flag-it Giacomo Nizzolo (NTT Pro Cycling) z.t.

Van Aert wint Milaan-San Remo, Alaphilippe buigt het hoofd – foto: Cor Vos


Parcours

Milaan-San Remo start ook dit jaar, hoe kan het ook anders, in Milaan. Vanuit de modestad gaat het traditioneel richting de Ligurische kust, maar in vergelijking met vorig jaar is het parcours op de schop gegaan. De eerste belangrijke wijziging is het schrappen van de iconische Passo del Turchino. Op de flanken van de Turchino begint volgens Mark Cavendish de lente pas écht, als men door de beroemde tunnel is gereden.

Vorig jaar reden de renners ook al niet over de Turchino, aangezien een aantal burgemeesters van de Ligurische kuststeden in coronatijd de doorkomst van Milaan-San Remo afschoten. Dit jaar stonden de burgervaders zeker niet onwelwillend tegenover een passage van La Primavera, maar nu is de Passo del Turchino niet te bereiken vanwege een aardverschuiving in aanloop naar de klim. Als alternatief heeft de organisatie voor de Colle del Giovo gekozen.

De Colle del Giovo ligt zo’n veertig kilometer ten westen van de Turchino, maar voor het koersverloop zal het allemaal weinig uitmaken. Ook de Giovio is niet meer dan een loper van zo’n veertig kilometer, wat voor doorgewinterde profs geen problemen moet opleveren. Zeker niet gezien de positionering van de Colle del Giovio: de top van deze helling ligt op goed 120 kilometer van de streep in San Remo.

Wat ook opvalt is de terugkeer van de Capo Mele, Capo Cervo en Capo Berta in de finale van Milaan-San Remo. Het zal niet meteen leiden tot een waar slagveld, maar de drie Capo’s luiden toch altijd het begin in van de echte finale en we zien hier vaak de vroege vlucht uit elkaar spatten. Bovendien is dit een heikel punt voor de pure sprinters: hoe goed verteren rappe mannen als Caleb Ewan en Fernando Gaviria deze korte klimmetjes?

Francesco Casagrande demareert tijdens de beklimming van de Cipressa – foto: Cor Vos

Na de Capo Berta moeten de renners nog goed 43 kilometer afleggen tot finishplaats San Remo. In het peloton zal de spanning voelbaar zijn, zeker als de renners het dorpje San Lorenzo al Mare bereiken, traditioneel het beginpunt van de Cipressa. Deze voorlaatste beklimming is 5,6 kilometer lang aan 4,1% en doorgaans vallen hier de eerste slachtoffers onder de sprinters. Het is ook een ideaal punt voor de Vincenzo Nibali’s van deze wereld om aan te vallen.

Eenmaal boven op de Cipressa volgt een razendsnelle afdaling richting de voet van de Poggio. Wie met wonderbenen kampt op de Cipressa, kan wellicht iets proberen in de technische afzink, al zien we vaak dat de koers pas echt ontploft op de flanken van de Poggio. Met nog ongeveer tien kilometer te gaan, beginnen de renners aan deze net geen vier kilometer lange helling (aan 3,7%) met een maximale piek van 8% net onder de top.

De Poggio bleek de voorbije jaren doorslaggevend voor winst en verlies. In 2017 ontsnapten Peter Sagan, Julian Alaphilippe en latere winnaar Michal Kwiatkowski op deze klim, het jaar erop bleek de Poggio het vertrekpunt voor de solerende Vincenzo Nibali. En ook in 2019 en 2020 wisten de sprinters niet meer terug te keren na de Poggio. Wat krijgen we dit jaar? Na de technische afdaling van een zestal kilometer is het nog twee kilometer doorrammen richting de Via Roma.

Peter Sagan voert de forcing op de Poggio, 2017 – foto: Cor Vos

Er was overigens nog wat onduidelijkheid over de finish op de Via Roma, aangezien de lokale prefectuur ook andere opties wilde openhouden. Zo werd een finish aan de Corso Cavalotti, waar Milaan-San Remo in de jaren ’90 regelmatig finishte, voorgesteld. Dit om het centrum van San Remo te ontlasten, aangezien er een verbod is op bijeenkomsten voor inwoners. Dit plan werd uiteindelijk afschoten en dus finishen we ook dit jaar weer op de Via Roma.

Zaterdag 20 maart, Milaan – San Remo (299 kilometer)

Start: 10.00 uur in Milaan
Finish: tussen 16.47 en 17.22 uur San Remo
Afstand: 299 kilometer

Beklimmingen:
Colle del Giovo – na 166 kilometer
Capo Mele – na 241 kilometer
Capo Cervo – na 246 kilometer
Capo Berta – na 255 kilometer
Cipressa (5,6 km aan 4,1%) – na 271,8 kilometer
Poggio (3,7 km aan 4%) – na 289,8 kilometer

Gabriele Colombo op de Poggio, 1999 – foto: Cor Vos


Favorieten

Milaan-San Remo heeft dit jaar 25 ploegen aan het vertrek. De negentien WorldTeams zijn verplicht om te starten en ook de ProTeams Alpecin-Fenix, Androni Giocattoli-Sidermec, Arkéa-Samsic, Bardiani-CSF-Faizanè, Novo Nordisk en Total Direct Energie zijn van de partij.

Mathieu van der Poel – foto: Cor Vos

In de weken voorafgaand aan Milaan-San Remo ging het met name over ‘De Grote Drie’. Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Julian Alaphilippe worden het vaakst genoemd als mogelijke winnaars en het zal zaterdag waarschijnlijk afhangen van details. Nu staan er nog wel meer (semi)favorieten en outsiders aan de start in Milaan, al is het maar de vraag of de Belg, Fransman en Nederlander zijn af stoppen op de Cipressa en met name de Poggio.

Als we dan toch een topfavoriet moeten aanwijzen, dan komen we al snel uit bij Mathieu van der Poel. De kopman van Alpecin-Fenix is als een wervelwind aan het seizoen begonnen en dus staat de zegeteller al op vier voor de Nederlandse kampioen. Van der Poel opende zijn rekening in de UAE Tour, won op een indrukwekkende manier Strade Bianche en was ook in Tirreno-Adriatico outstanding met ritzeges naar Gualdo Tadino en Castelfidardo.

Wint Van der Poel Milaan-San Remo, 60 jaar na de zege van zijn opa Poulidor? – foto: Cor Vos

Van der Poel wist dit seizoen al enkele straffe stoten uit te halen, met zijn tweede etappewinst in Tirreno-Adriatico nog vers in het geheugen. Een ding is zeker in aanloop naar Milaan-San Remo: de Nederlander is klaar om als eerste over de streep te komen op de Via Roma. Van der Poel is in de vorm van zijn leven, blaakt van het zelfvertrouwen en beschikt over het totaalpakket om zaterdag te zegevieren. Van der Poel is na een zware koers razendsnel en kan als geen ander de Poggio opknallen.

Van der Poel zal het zaterdag wel zwaar te verduren krijgen, want met Wout van Aert staat ook zijn ‘gezworen concurrent’ aan het vertrek. De Belg won vorig jaar in San Remo en lijkt klaar om zijn titel met succes te verdedigen. In Tirreno-Adriatico liet hij namelijk zien dat het met de vorm wel snor zit. Van Aert begon met ritwinst in Lido di Camaiore, wist zich bergop te onderscheiden en finishte na zijn tijdritzege uiteindelijk knap als tweede in de eindstand, achter de ongenaakbare Tadej Pogačar.

Van Aert was zeer tevreden over zijn optreden in Italië, de ploegleiding van Jumbo-Visma was verrast dat de Belg kon wedijveren met de beste klimmers ter wereld. De vraag is alleen of Van Aert al over de explosiviteit beschikt om Van der Poel te volgen op de Poggio. In een sprint hoeft de regerende winnaar niemand te vrezen, maar Van der Poel heeft het voordeel van zijn explosieve(re) aanzet over de eerste meters. Het zijn slechts details, maar die beslissen vaak wel over winst en verlies in een monument als Milaan-San Remo.

Wout van Aert – foto: Cor Vos

Met Julian Alaphilippe staat er nog een kandidaat-winnaar aan de start. De Fransman van Deceuninck-Quick-Step kende ook een goede generale repetitie met het oog op Milaan-San Remo. In de tweede etappe van Tirreno-Adriatico, die naar Chiusdino, slaagde hij erin om zijn twee grootste rivalen – Van der Poel en Van Aert – van de ritzege te houden. Eenzelfde scenario kan zich komende zaterdag zomaar weer voltrekken, gezien de klasse van de wereldkampioen.

Alaphilippe weet, net als Van Aert, hoe het is om als eerste over de streep te komen in Milaan-San Remo. In 2019 wist hij zijn geweldige voorjaar te bekronen in San Remo, door in een sprint van een elitegroepje af te rekenen met mannen als Michal Kwiatkowski, Peter Sagan en Van Aert, die toen als zesde over de streep kwam. Het geeft maar aan dat ook Alaphilippe na een zware koers op zijn sprint kan rekenen. Bovendien kan hij de forcing voeren op de Poggio.

Julian Alaphilippe – foto: Cor Vos

Als Van der Poel, Van Aert en/of Alaphilippe versnellen op de Poggio, zijn de sprinters normaal gesproken gezien. Vroeger waren de rappe mannen nog wel in staat om deze scherprechter te overleven, om vervolgens te profiteren van een samensmelting in de laatste kilometers. Sinds 2017 zien we echter dat de beslissing telkens valt op de Poggio, en de sprinters hooguit nog in aanmerking komen voor het laatste podiumplekje of een verdere ereplaats.

We kijken met andere woorden naar rappe mannen die wél in staat zijn om met de betere renners mee te gaan over de Poggio. Dan denken we al snel aan Davide Ballerini. De oersterke Italiaan is bezig aan een uitmuntend seizoen. In de Tour de La Provence wist hij al twee keer naar de ritzege te sprinten en ook in Omloop Het Nieuwsblad kwam hij als eerste over de streep. Ballerini heeft er inmiddels een specialiteit van gemaakt: winnen na een selectieve wedstrijd.

De Italiaan kan in het spoor van Van der Poel, Van Aert en Alaphilippe de schade beperken op de Poggio en dan wellicht, bij een eventuele hergroepering, voor de zege sprinten. Bovendien kan Ballerini profiteren van de sterkte van Deceuninck-Quick-Step. Alle aandacht zal uitgaan naar Alaphilippe en ook Sam Bennett is een troefkaart om uit te spelen. En Ballerini? Die zal kunnen profiteren van een rol in de luwte, om dan op het juiste moment toe te slaan…

Sam Bennett – foto: Cor Vos

Ook Michael Matthews (de nummer drie van vorig jaar) en Christophe Laporte zijn twee rappe mannen die meer kunnen dan alleen overleven. Sterker, beide renners hebben de punch om zo lang mogelijk mee te gaan op de Poggio. Matthews liet in Parijs-Nice al mooie dingen zien, vooral bergop, en is met zijn sprintsnelheid altijd een gevaarlijke klant. Ook Laporte deed het uitstekend in de Koers naar de Zon, met twee tweede plekken in selectieve etappes.

Als we een sprint krijgen van een uitgedunde groep, mogen we zeker wat verwachten van Matthews en Laporte. Hetzelfde geldt ook voor Magnus Cort, die we ook bij de favorieten scharen voor zaterdag. De sterke Deen is rap aan de meet en komt vaak bovendrijven na een zware wedstrijd. Klimmen kan Cort als de beste, zeker voor een (semi)sprinter, al heeft hij nog nooit een koers van het statuur Milaan-San Remo gewonnen.

Een van onze laatste sterren gaat naar Maximilian Schachmann. Het is misschien een opvallende keuze, maar de Duitser won onlangs nog Parijs-Nice en kan wellicht profiteren van zijn rol als outsider. Schachmann beschikt over de vinnigheid om iets te proberen op de Poggio en kan zomaar met een elitegroepje naar de streep rijden. Als de renner van BORA-hansgrohe dan voor een alles-of-nietsaanval kiest, wie gaat hem dan halen met het risico op een counter?

Philippe Gilbert – foto: LaPresse – Fabio Ferrari

We zijn er nog lang niet, aangezien veel renners kans maken op een mooie klassering in Milaan-San Remo. Bij een afmattingskoers is het uitkijken naar renners als Davide Formolo, ex-winnaars Vincenzo Nibali en Michal Kwiatkowski, Søren Kragh Andersen, Quinn Simmons, Matej Mohorič, Oliver Naesen, Alexey Lutsenko, Tim Wellens en Philippe Gilbert. Die laatste droomt nog altijd van een zege in La Primavera, aangezien hij dan alle vijf de wielermonumenten op zijn naam heeft geschreven.

Het is ook uitkijken naar explosieve springveren als Alex Aranburu (vorig jaar nog zevende in San Remo) en Sergio Higuita. En wat mogen we verwachten van Alberto Bettiol en Fabio Felline? Die laatste was uitstekend op dreef in Tirreno-Adriatico en is ook zeker niet traag na een zware koers. Dat kunnen we ook zeggen van Iván García, Matteo Trentin en Anthony Turgis. Trentin doet altijd wel mee om een mooie ereplaats, maar kan hij ook die laatste stap zetten?

Nizzolo werd vorig jaar vijfde in San Remo – foto: Cor Vos

Over een renner als Greg Van Avermaet hebben we het nog helemaal niet gehad. De ervaren Belg was goed op dreef in Tirreno-Adriatico, maar Milaan-San Remo is zeker niet zijn meest favoriete klassieker. Vanuit Belgisch oogpunt is het ook uitkijken naar Jasper Stuyven. En wat met Tom Pidcock? De Brit is wellicht in staat om de Grote Drie te volgen op de Poggio en is zeker niet traag aan de meet. Mocht het onverhoopt toch een spurt worden van een grote groep, dan zijn de sprinters niet kansloos voor de zege. Aan rappe mannen geen gebrek in deze Milaan-San Remo.

Zo kan UAE Emirates Fernando Gaviria en oud-winnaar Alexander Kristoff uitspelen en rekent Groupama-FDJ op de winnaar van 2016, Frans kampioen Arnaud Démare. BORA-hansgrohe heeft met Pascal Ackermann een rappe man in de gelederen en de naam van Sam Bennett is al voorbijgekomen in deze voorbeschouwing. Europees kampioen Giacomo Nizzolo, vorig jaar nog vijfde, is de vooruitgeschoven sprintpion bij Qhubeka ASSOS.

Caleb Ewan – foto: Cor Vos

Ook Elia Viviani (Cofidis), Sonny Colbrelli (Bahrain Victorious), Caleb Ewan (Lotto Soudal), John Degenkolb (Lotto Soudal), Nacer Bouhanni (Arkéa-Samsic), Niccolò Bonifazio (Total Direct Energie), Hugo Hofstetter en Davide Cimolai (Israel Start-Up Nation) en Andrea Pasqualon (Intermarché-Wanty-Gobert) zullen hopen op een groepsspurt. Een laatste renner om te noteren: Peter Sagan. In Tirreno liep het nog van geen kant, hoe gaat het nu met de Slowaak?


Favorieten volgens WielerFlits
**** Mathieu van der Poel
*** Wout van Aert, Julian Alaphilippe
** Davide Ballerini, Michael Matthews, Christophe Laporte
* Magnus Cort, Sam Bennett, Giacomo Nizzolo, Maximilian Schachmann

Website organisatie
Deelnemerslijst (ProCyclingStats)


Weer en TV

In startplaats Milaan kan er bij de start een buitje vallen en het lijkt ook niet op te klaren gedurende de middag. De gemiddelde temperatuur zal schommelen rond de tien graden Celsius. De wind zal niet echt een rol van betekenis spelen.

De wedstrijd is ook dit jaar weer exclusief te volgen via Eurosport (vanaf 12.45 uur), Eurosport online (van bij de start) en het Belgische VTM (vanaf 13.35 uur). De koers is ook te zien via GCN+. Sporza en de NOS beschikken niet over de uitzendrechten en brengen de klassieker dan ook niet in de huiskamers.


Dit artikel delen:

112 Reacties

Arry1337 18 maart 2021 om 07:18

Wint Mathieu? Of toch Wout? Of gaat Julian ze overmeesteren? Blijven ze wel weg? Wie wint anders de sprint? Denk jij het te weten?

Milaan-San Remo is de voorlaatste mogelijkheid voor de fans van spelletjes om mee te doen met het klassement van dit spel voor de rest van het seizoen. Maar, je kunt ook gewoon eenmalig of zo nu en dan mee doen.

Interesse? Kijk even hier op het forum!:

https://www.wielerflits.nl/wielerforum/topic/fan-flandrien-milaan-san-remo/

KV 18 maart 2021 om 07:51

Hij stond er eerst wel op maar is er inderdaad vanaf gehaald.

djerkson 18 maart 2021 om 07:56

Als de logica van de voorbije twee weken wordt gerespecteerd wint Mathieu. Dark horse is voor mij Gilbert, hij is beter dan men zou vermoeden.

zotvankoers 18 maart 2021 om 08:06

Ik gun het hem zo hard maar t wordt lastig voor Gilbert. De explosiviteit is afgebot dus de poggio zal het niet worden. A la tchmil dan maar?

Derierre de la course 18 maart 2021 om 11:20

Gilbert zou inderdaad schitterend zijn.

CechRepublic 19 maart 2021 om 13:10

Ik hoop enorm op Gilbert.

Overweeg de volle 7 uur te gaan kijken en dan mijn hersenactiviteit vooraf en direct na afloop te laten meten.

Silent Hill 18 maart 2021 om 07:59

Pidcock zou wel eens als enige de Grote 3 kunnen volgen op de Poggio.

Het Rode Rugnummer 18 maart 2021 om 08:35

Helemaal mee eens.

bartp25 18 maart 2021 om 09:15

Ik denk dat niemand MvdP kan volgen.

Duh 18 maart 2021 om 10:53

Of Higuita. Donker paard, niet genoemd.

SoloSlim 18 maart 2021 om 11:04

@Bart
Alaphilippe kan Vdp zeker volgen maar rijden ze dan samen weg of speculeert Julian en hoever zit Wout achter?

bartp25 18 maart 2021 om 12:32

Hoe weet je dat zo zeker dat Alaphilippe kan volgen? Dat heb ik de afgelopen weken toch niet gezien. Ik heb toch vooral gezien dat niemand de versnelling van MvdP kan volgen op dit moment, ook Alaphilippe en WvA niet.

Jose Maria 18 maart 2021 om 13:36

Het zou mooi zijn, maar ik denk eerlijk gezegd dat de afstand nog het even te veel is voor hem. Hij heeft nog maar 2 koersen boven de 200km gereden in zijn carriere, de omloop van dit jaar en het WK van 2020. Dan is explosief zijn op km 290 toch nog wel een vraagteken. We zien het ieder jaar weer, renners die je op zo’n pukkel normaal gesproken zou verwachten redden het dan toch niet. Het zijn vrijwel altijd renners met ‘body’ of de ervaren rotten. Vederlichte nieuwkomers heb ik nog niet vaak zien schitteren op de Poggio tot en met San Remo.

Chippen 18 maart 2021 om 13:37

de poggio en eigenlijk heel milaan-san remo zijn aanzienlijk minder zwaar dan de vorige koersen waar niemand mvdp kon volgen. de vraag is of de poggio wel hard genoeg is om het verschil te maken als het allemaal op het grote mes kan

madeinstars 18 maart 2021 om 08:21

Van der Poel was de afgelopen weken verreweg de explosiefste. Ik denk dat niemand hem kan volgen op de Poggio. Als hij de afdaling verkend heeft, zou hij daar met zijn techniek ook goed doorheen moeten komen. Dan hangt het allemaal af van die laatste kilometers. Als VDP niemand mee heeft (die over wil nemen) en daarachter wordt georganiseerd, dan kan iemand anders ook nog wel winnen.

Jooop 18 maart 2021 om 08:38

Van Aert gaat nooit zoveel toegeven op de Poggio dat hij dat niet meer kan dichtrijden, wel of niet samen met Alaphilippe. Denk zelf dus niet dat Van Der Poel alleen aan gaat komen. En op deze aankomt (hoge snelheid) schat ik de kansen voor Van Aert in de sprint hoger in dan voor Van Der Poel. En Alaphilippe gaat pokeren met idee dat Ballerini en wie weet Bennett er nog bij kunnen komen.

Het Rode Rugnummer 18 maart 2021 om 08:44

@jooop hoezo nou weer niet? Het hele seizoen is WVA al wat minder op de heuvels ten opzichte van VDP. Denk aan Strade, denk aan de heuvel rit in de Tirreno. Tuurlijk, Wout is super goed en dit komt door wat meer klimwerk, het is ook niet erg, maar WVA is nou eenmaal minder op de explosieve heuvels dus het kan best dat hij zoveel gaat toegeven.

Maillot à Pois 18 maart 2021 om 09:01

@RodeRugnummer
Het héle seizoen? Het seizoen is pas begonnen en Van Aert heeft nog maar twee koersen gereden. Dus voor conclusies voor wat volgt is het nog véél te vroeg.
Ik denk ook dat Van der Poel het explosiefst zal zijn zaterdag, maar ik denk niet dat hij op de top van de Poggio genoeg voorsprong heeft om weg te blijven.

Jooop 18 maart 2021 om 09:08

@Rugnummer: Omdat de Poggio niet heel erg steil is. Op een steile beklimming kan Van Der Poel met een explosie in heel korte tijd een enorme voorsprong nemen (zie la Tolfe in de Strade). Op een minder steile beklimming is de snelheid hoger en is het moeilijker om heel veel sneller te gaan. Bovendien kan Van Aert als geen ander als hij gelost is weer aansluiten. Dat zijn de twee redenen waarom ik Van Der Poel niet zonder Van Aert naar de meet zie rijden.

crossedrdebosse 18 maart 2021 om 12:31

@Jooop

Ik volg uw analyse niet helemaal dat Wout meer kans zou hebben in een sprint omdat hij sneller is. Alsof snelheid het enige is wat telt in een sprint? Sprinten is heel erg moeilijk en snelheid is daar maar een onderdeel van. Het gaat om talloze facetten in het sprinten waardoor men als eerste over de finish komt.
Juist omdat Mathieu explosiever en meer aanleg heeft zal Matieu in het voordeel zijn (sprint a deux) . Wout zou, om de explosiviteit te counteren er een lange sprint van kunnen maken. In een sprint a deux is een lange sprint niet makkelijk te initiëren, want dan kan men volgen, slipstreamen en dan overnemen.

In een sprint a deux zal Wout het 9 van de 10 keer afleggen tegen Mathieu. Dit zijn niet eens mijn eigen woorden. De heer Nys weet het treffend te stellen in een interview in maart 2019:
https://www.nieuws365.be/news/3026/van-aert-en-van-der-poel-in-een-sprint-dan-wint-hij-negen-van-de-tien-keer

Mocht u de heer Nys niet kennen, dat is een hele grote meneer in het veldrijden en kan een aardig potje analyseren (vind ik dan). Heel prettig, integer en sport man pur sang, met veel kennis en ervaring. Hij heeft zelf ook gereden tegen beide heren in het veld.

1,5 jaar na het interview waren de heren op de afspraak in de RVV. Ik hoef denk ik niet te vertellen hoe dat afliep.

[Edit] later toegevoegd:
Ik denk dat het tactisch beter zou zijn voor Wout om zijn wapen te laten spreken: power. Met zoveel power in de benen (anders dan snelle vezels/explosiviteit) en het feit dat Wout écht kan afzien (tijdrijderskwaliteit), is misschien eerder aan gaan een beter idee, maar zeker niet met Mathieu naar de laatste 150m rijden.

Wat een weelde toch dat we zulke talenten hebben om naar te kunnen kijken. Ik ben groot fan van beide renners. Ze maken elkaar ook sterker. Fantastisch! [/Edit]

madeinstars 18 maart 2021 om 12:44

Vorig jaar schaalde het niets of WvA was te laat gekomen voor Alaphilippe. Als het klopt wat we tot nu toe gezien hebben en als het verschil MvdP – JA net zo groot is als in Strade, dan wordt het lastig voor Wout hoor.

Jooop 18 maart 2021 om 13:23

@crossedrdebosse: In maart 2019 waren de sprintcapaciteiten van Van Aert nog niet zo bekend en ontwikkeld als nu. In een hele korte sprint vanuit een heel laag tempo lukte het Van Der Poel maar net om Van Aert voor te blijven in de ronde van Vlaanderen. De meeste analisten zeggen dat als Van Aert de spint daar iets langer maakt hij waarschijnlijk wint. In een vlakke sprint a deux geef geef ik Van Aert de grotere kans (wint 2 van de 3).

Michelangelo 18 maart 2021 om 16:57

@Jooop,
Een sprint a deux wat langer maken is makkelijker gezegd dan gedaan. Je tegenstander heeft maar 1 persoon om op te letten.
Maak je de sprint langer, begin je dan van op kop? Of in het wiel? Ga je naast elkaar fietsen?

Kijk naar de baansprint en beoordeel hoeveel mogelijkheden er zijn om te winnen en te verliezen in zo’n sprint. Dat maakt het zo boeiend om naar te kijken.

lo squalo dello Stretto 18 maart 2021 om 08:27

Rijdt hij weeral niet? Vorig jaar ook al zo onbegrijpelijk dat hij en Stuyven niet startten. Zo veel kansen zijn er toch niet in het voorjaar.

Het Rode Rugnummer 18 maart 2021 om 08:36

Grappig om te zien dat tot 2016 jaren lang sprinters wonnen, maar daarna renners zoals Kwiatkowski en van Aert.

Tom V 18 maart 2021 om 09:44

En Nibali niet te vergeten!

Marik 18 maart 2021 om 09:02

Voor mij is het vooral verrassend dat Laporte in de poll hoger staat dan Van Aert.

Barry Batsbak 18 maart 2021 om 09:24

Greg van Avermaet wint na een solo van 50km. Uit stomme verbazing laten ze hem rijden.

WernerFranke 18 maart 2021 om 09:36

Ja dat is inderdaad wel de stijl van Greg, een lange solo.

Barry Batsbak 18 maart 2021 om 09:45

Niemand verwacht dit Werner… en met hun open monden van verbazing vangen ze ook nog eens extra wind… Dit wordt een huzarenstukje.

Jean Dumas 19 maart 2021 om 07:29

Je denkt toch niet dat DQS en TJV naar elkaar gaan kijken?

Handige Harry 20 maart 2021 om 09:18

Zo pijnlijk als mensen overduidelijk sarcasme niet herkennen.

Jooop 18 maart 2021 om 09:32

Zou mooi zijn als de verwachte overmacht van Van Art en Van Der Poel de andere ploegen tot een andere benadering zou bewegen.
Een groep met sterkere mannen die op de Cipressa er van door gaat. Van Avermeat, Pidcock, Schachmann, Gilbert (wie nog meer?) waaronder een sterks renner van DQS (Asgreen of Stybar). Iedereen die zichzelf kansen toedicht maar tegelijk weet kansloos te zijn als ze wachten tot het laatste deel van de Poggio.

Jumbo Visma heeft al aangegeven niet het werk alleen te willen doen. Alpecin Fenix laat graag anderen de kastanjes uit het vuur halen. En dan het hele peloton dat kijkt naar wat Van Aert en Van Der Poel gaan doen. Wie durft het langst te wachten? Alaphilippe die geen werk doet en in het zog mee gaat.

De kopgroep die het haalt en dan het eindeloos napraten over wie de wieltjeszuiger is en wij zijn verantwoordelijkheid niet nam. Dat Van Der Poel zichzelf de grote favoriet heeft gemaakt legt de druk toch wat meer bij hem.

mackie 18 maart 2021 om 10:09

Maar vdP kennende zal die echt wel mee springen als de bovengenoemde mannen gaan op de Cipressa, en dan volgen WVA en LouLou ook echt wel

Jooop 18 maart 2021 om 10:16

Van Der Poel zit op dat moment veel te ver achteraan energie te sparen. En als hij wel meespringt rijden de anderen niet door met hem.

Mirra 18 maart 2021 om 09:34

Turgis gaat hier verrassen!

djerkson 18 maart 2021 om 10:13

Door te vallen voor de officiële start?

Mirra 18 maart 2021 om 10:42

Of vlak na de finish à la VDP?

djerkson 18 maart 2021 om 13:14

Ik zal nederig mijn ongelijk toegeven in dat geval. Puike renner hoor, hij mag me altijd verrassen.

Monsieur vdS 18 maart 2021 om 09:35

Ik hoop echt dat van der Poel al op de Cipressa aanvalt, dat zou echt een mooie stunt zijn.

WernerFranke 18 maart 2021 om 09:37

Ook zelfmoord

SoloSlim 18 maart 2021 om 11:44

Blijft spijtig dat Pogacar en Roglic niet mee doen.. zij konden al een vuurtje stoken op de Cipressa en Vdp uit zijn kot lokken.

mik-hail-tal 18 maart 2021 om 09:50

Vdp een ster meer dan Van Aert en Laporte meer stemmen in de poll dan Van Aert.
Zure Noorderburen.

harryjohan71 18 maart 2021 om 09:58

Dat kunnen ook de Belgen zijn, die de ondersteuning van Van Aert onvoldoende vinden. Volgens mij willen JV fans graag dat Van Aert wint.

Wheely 18 maart 2021 om 10:04

De Laporte fans zijn je zuiderburen.

Sammysosa 18 maart 2021 om 14:11

Misschien wordt het tijd om het idee te begraven dat de Nederlanders hier tegen Wout van Aert zouden zijn. Of dat we niet juichen voor WvA. Ik heb bijna net zo hard gejuicht om WvA’s overwinning in de Strade als die van MvdP in de Ronde. Wout is totaal omarmd door het Nederlandse volk en de wielerliefhebber in het bijzonder.

Lendilonus 19 maart 2021 om 20:21

Van iemand die zich naar de meest creatieve wereldkampioen aller tijden vernoemt, had ik toch minder trolgedrag verwacht. Mathieu was de afgelopen weken in zowel de Strade als de ‘punchritten’ duidelijk de betere en hij lijkt op dit moment explosiever. Dan is het toch logisch dat Mathieu de topfavoriet voor San Remo is, wat een wedstrijd is voor explosieve mannen met een punch heuvelop.

antilek 18 maart 2021 om 09:58

Ik hoop op Mathieu, maar er zijn zoveel favorieten. Het kan eigenlijk alleen maar beter t.ov. vorig jaar.Bij geen pech, zoals valpartijen, lekke band geef ik hem de beste kansen. Hij zou voor het einde veel moeten berekenen wat hij moet doen.

Koers 18 maart 2021 om 10:05

Net eens even gekeken maar in de laatste 7 jaar (enorm chauvinistisch gerekend, omdat dat het eerste jaar sinds 2001 was dat een Nederlander won) hebben de Nederlanders 5 keer een monument gewonnen, koploper! Trek je die jaren door kom je heel snel bij de Belgen uit natuurlijk, maar het geeft maar weer eens aan dat we in ons handjes mogen knijpen met de successen, temeer omdat er maar eenmaal echt een Nederlandse favoriet was.

Om in de sfeer te komen:
Holland Sport: https://www.youtube.com/watch?v=zN3sIplMpjs
De kleedkamer: https://www.youtube.com/watch?v=vpv7V7mTHdw

Wheely 18 maart 2021 om 10:23

Mooie docu’s!

Van de rest van je post snap ik werkelijk waar geen snars. :)

Koers 18 maart 2021 om 10:35

Excuus, het woordje monument ontbrak.

Wheely 18 maart 2021 om 10:40

Ah ja zo! Het wordt tijd dat “we” deze nu ook binnenslepen deze eeuw.

Groetjesaandevoetjes 18 maart 2021 om 11:51

Inderdaad. 2013 – 2016 waren even wat mindere jaren voor de belgen, maar voor de rest winnen ze de laatste jaren minstens 1 monumenten per jaar

Laatste Nederlanders:
Terpstra 2014 Parijs Roubaix
Poels 2016 Luik Bastenaken Luik
Terpstra 2018 Vlaanderen
Mollema 2019 Lombardije
van der Poel 2020 Vlaanderen

Chippen 18 maart 2021 om 13:41

nu nog een wk, dat is wel heel lang geleden

Wheely 18 maart 2021 om 14:06

@Chippen
Klopt het wordt weer eens tijd. Het WK veldrijden 2021, WK Dames 2020 en het WK TT 2017 allemaal niet meegerekend dan. Een Tour overwinning zou ook wel weer een keer leuk zijn.

VespavanBern 19 maart 2021 om 07:13

Verbeter me gerust: maar volgens mij waren zowel van der poel RVV 2020 en Terpstra RVV 2018 op voorhand de topfavoriet. En Terpstra was in 2014 Roubaix ook gewoon favoriet. Mollema en Poels (en dan vooral die laatste) waren voor mij eigenlijk de enige echte verrassingen.

Krakowic 18 maart 2021 om 10:14

Ik verwacht een entente van de oude garde. Gilbert, Van Avermaet, Kristoff en Sagan, die nog één keer willen laten zien dat hun tijd nog niet definitief voorbij is. Drie nieuwe zonnegoden aan het firmament, maar de lente is nog te jong om hen volop te laten stralen. Oorlog vanaf de capo’s en vervolgens slag om slinger demarreren, net zo lang tot dat er iemand weggeraakt. Als ze het elkaar maar gunnen, dan kunnen ze de grote drie hier laten verliezen, daar ben ik van overtuigd.

zotvankoers 18 maart 2021 om 10:24

Dat de wind geen belangrijke rol gaat spelen durf ik betwijfelen. Er wordt een matige (windkracht 4) voorspeld uit N tot NO. Aangezien het peloton in zuid tot zuidwestelijke richting rijdt kan dat wel eens voor animo zorgen. Gek genoeg is sanremo de enige plaats waar een zuidelijke wind wordt voorspeld dus in de finale misschien toch tegenwind

toiletduck 18 maart 2021 om 10:37

Waar haal je die info vandaan? Ik kom niet verder dan lichte wind in de rug in de diepe finale op diverse weersites.

zotvankoers 18 maart 2021 om 10:41

Meteovista. Milaan en de provincie savona windkracht 4 op zaterdag

SoloSlim 18 maart 2021 om 11:38

N-NO wind betekent wind op kop op de poggio. Ook al is het maar 2 beaufort, het zal toch de groep iets meer gesloten houden.

vincenzo 18 maart 2021 om 13:47

Wind uit de noordoosten is zeker níet de wind op kop op de Poggio. Eerder de wind mee of in de rug!

Romāns Vainšteins 18 maart 2021 om 13:50

N NO betekent eveneens wind in de rug in de laatste 100 k maar dat gaat zich waarschijnlijk grillig vertalen naar de echte rugwind aangezien de rechterflank voor 75% afgedekt is door de rotsen. Dicht bij / aan zee heb je altijd ook wat wind vanuit het vlakke water, je zou er een natuurkundige op moeten zetten om dit zuiver te vertalen naar de koers, in ieder geval is ook het eerste gedeelte met rugwind dus ik ga uit van een snelle uitgave.

SoloSlim 18 maart 2021 om 14:28

@Vincenzo
N-NO is wel degelijk wind op kop op de poggio.
Net voor de poggio draait de kust terug omhoog.

vincenzo 18 maart 2021 om 20:51

De route de Poggio op kronkelt wat en bij het opdraaien is er gelijk een stukje bergop naar het noorden met wellicht 100 meter tegenwind. Daarna volgt een stuk in zuidoostelijke richting (wind in de zij) om via het noorden weer terug te buigen naar het noordwesten (wind in de zij). Demarrages die het halen tot de finish worden halverwege ingezet (schat ik in op basis van mijn herinnering). Dat kan ook nu zonder last te hebben van tegenwind. Het steilste gedeelte begint na 2,5 km klimmen. Wind uit het noordwesten zou pas echt ongunstig zijn voor een demarrage (daar) bergop.

SoloSlim 19 maart 2021 om 09:26

Je hebt gelijk Vincenzo, net google maps eens bekeken en het eerste stukje zal de wind effe of kop zitten en daarna in de zij.

Jean Dumas 18 maart 2021 om 10:42

Sprint VDP/Van Aert op de Via Roma. Wout licht in het voordeel vanwege de hoge snelheid.

Sven1 18 maart 2021 om 10:46

Ik verwacht een verrassing. Matthews kan hier wel eens vanboven op het podium staan.

Groetjesaandevoetjes 18 maart 2021 om 11:44

Pure sprinters als Bennett en Ewan verwacht ik echt niet meer in Milaan – San Remo. Niemand heeft daar behoefte aan. Quick Step rijdt liever voor Flipje en Ballerini, Lotto rijdt liever voor Wellens, Gilbert, Degenkolb.

Ben het ook eens met de hoge verwachtingen voor Matthews en Laporte. Vond die beide heel sterk in Parijs Nice. En ben benieuwd wat Ineos doet.

TrEb 18 maart 2021 om 12:00

en Aranburu niet te vergeten met Fellini

ProfrondeZevenbergen 18 maart 2021 om 21:01

Fellini, wie is dat?

Romāns Vainšteins 18 maart 2021 om 21:08

Een beroemde filmmaker

TrEb 19 maart 2021 om 14:16

neef van Felline

yo-eddy 18 maart 2021 om 11:47

Vrij zeker dat Alaphilippe of VdP al op de Cipressa een schifting gaat doorvoeren als ze de benen hebben (het blijvenn mensen he), van Aert kan zijn karretje wederom ternauwernood aanhaken, daarna gewoon oorlog tot aan de meet. zet van Aert en Vdp op 50/50

Sammysosa 18 maart 2021 om 21:16

Dat verwacht ik ook, en knappe jongen als je dan niet meegaat, waardoor dat groepje ook direct een betere kans heeft om met voorsprong aan de Poggio te beginnen.

TriThi 18 maart 2021 om 12:10

Ik denk dat VDP wint, indien hij bovenop een gaatje heeft. Alleen of met Alaphilippe maakt niet uit. De afdaling kan hij zeer snel nemen.
Mij staat de afdaling, waar Evenepoel helaas viel, vorig jaar in Lombardije nog bij. Het lijkt wat vergeten. Nibali die zette in die afdaling volle bak druk, maar zag VDP toch wel razendsnel dichterbij komen!

yo-eddy 18 maart 2021 om 13:15

staat ook nog op mijn netvlies uit Lombardije, inlopen op een vol dalende Nibali is geen sinecure

SoloSlim 18 maart 2021 om 17:11

Misschien toch eens herbekijken dan.. nadat Remco gevallen was laten ze het gaspedaal los en ging het echt traag. Missie geslaagd leek het.

yo-eddy 19 maart 2021 om 09:46

@soloslim, ook daarvoor maakte VdP al tijd goed. Hij is wat zwaarder en heeft een ongeevenaarde fietscontrole. Schurter in de afdaling kunnen volgen vraagt meesterlijke afdaal kunsten.

VespavanBern 18 maart 2021 om 12:21

Om een of andere reden heb ik het idee dat dit heel goed een sprinters MSR zou kunnen worden. Iedereen gaat naar mvdp kijken en als hij dan wellicht net niet het verschil kan maken…. Ik weet dat het niet rationeel is, maar toch. Ik zet mijn geld in op ballerini.

EDIT: Maar het mooiste zou natuurlijk Gilbert zijn….

SpeedyLegs 18 maart 2021 om 12:25

Mathieu gaat alle koersen winnen, die Adri en Raymond hebben gewonnen.

Romāns Vainšteins 18 maart 2021 om 13:52

Kerckhoffs is toch nooit coureur geweest joh.

Martino87 18 maart 2021 om 12:28

Het is al een wonder dat er een Nederlander favoriet is. Sinds 1990 is er slechts drie keer een Nederlander in de top 10 geëindigd!

Headlines

Materiaalzone

Populair