Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tour 2026: Tadej Pogacar slaat daags na rustdag nieuwe slag in Centraal Massief, goede zaak Remco Evenepoel
Tadej Pogacar heeft de puntjes nog eens op de i gezet in de tiende etappe van de Tour de France. In de laatste veertien kilometer reed de gele trui al zijn concurrenten weer uit het wiel, om uiteindelijk met meer dan een halve minuut over de aankomst te komen. Logischerwijs zit hij nog steviger in de gele trui.
In deze tiende etappe trok het peloton in 167 kilometer door het Centraal Massief. Na een vlakke openingsfase vanuit Aurillac, volgden in de finale nog ruim 3900 hoogtemeters. Het klimgedeelte werd geopend met de Côte de Pailherols (3 km à 7,2%) na zeventig kilometer, waarna de rest van de rit geen vlakke meter meer telde.
Er waren ook nog de beklimmingen van de Col de la Griffoul (5,9 km à 6,7%), Col Prat de Bouc (3,1 km à 6,5%) en de Cote de Murat (5,2 km à 5,3%). De race moest pas goed ontbranden op de loeisteile Puy Mary (7,8 km à 6%). Na een korte afdaling volgde dan de loodzware Col de Pertus (4,4 km à 8,5%) met 14 kilometer te gaan. In de absolute slotfase was er dan nog de Col de Font de Cère (3,1 km à 5,8%).
Op voorhand was er twijfel of de aanvallers zich hier zouden kunnen uitleven. Een aantal renners vermoedden dat UAE Emirates iets in haar schild voerde, maar in de eerste kilometers zagen we toch een spervuur aan demarrages. Lidl-Trek probeerde die pogingen te controleren, omdat het ambities had met Mads Pedersen bij de tussensprint. Even liet het op die manier zelfs de groep scheuren, zelfs Remco Evenepoel en Tadej Pogacar waren mee voorin.
Toch kwam alles weer samen en Pedersen deed een uitstekende zaak. De Deen pakte de volle buit van 25 punten voor Max Kanter en Biniam Girmay, terwijl zijn dichtste concurrenten Tim Merlier en Jasper Philipsen al in de achtergrond hingen. Hoewel we op dat moment nog niet in de bergen waren toegekomen, was het terrein toch al voldoende lastig. Meteen na de tussensprint profiteerde Mathieu van der Poel van de verwarring en ging hij aanvallen.
In de kilometers die daarop volgden was Van der Poel misschien wel een van de meest attractieve renners. Niet alleen in dienst van zichzelf, Van der Poel nam ook ploegmaat Ramses Debruyne op sleeptouw. Op die manier lag hij aan de basis van een kopgroep van dertien renners, die in verschillende schuifjes tot een grotere groep van 31 renners zou evolueren.
De andere, belangrijkste namen voorin? Alex Baudin, Ben Healy (EF Education-EasyPost), Sergio Higuita, Harold Tejada (XDS Astana), Thymen Arensman, Kevin Vauquelin (INEOS Grenadiers), Valentin Paret-Peintre, Louis Vervaeke (Soudal Quick-Step) Ben O’Connor (Jayco AlUla), Margo Frigo (NSN), Javier Romo (Movistar), Ion Izagirre (Cofidis), Romain Grégoire, Guillaume Martin (Groupama-FDJ) en Jorgan Jegat (TotalEnergies).
Alleen, de vrees die het peloton vooraf had dat UAE Emirates XRG alles wilde controleren, kwam ook uit. Ze gaven die groep nooit meer voorsprong dan anderhalve minuut. Voorin moesten ze daarom meteen stevig tempo rijden en in geen tijd werd die groep weer uitgedund. Met name Javier Romo maakte veel indruk. Eerst met Tejada, Higuita en Healy en later alleen slaagde hij erin om een tijdje alleen voorop te rijden.
Tussen 80 en 40 kilometer van het einde was het beeld redelijk eentonig. Voorin had je Romo die zich helemaal leeg reed, achterin lieten de renners van UAE zich gelden en zo kwam alles steeds meer op een zakdoek te liggen. Op 38 kilometer van het einde was het liedje van Romo gezongen, waarna Richard Carapaz (EF Education EasyPost) de volgende aanvaller van dienst was.
Aangezien de Ecuadoriaan helemaal niet gevaarlijk meer was in het algemeen klassement, gingen de UAE’ers niet als een bezetene achtervolgen. Het tempo bleef wel redelijk hoog in het peloton, waar intussen nog amper 25 renners overbleven. Omdat veel knechten uitgereden waren, kon Carapaz op de flanken van de lastige Col de Puy Mary zijn kloof zo vergroten tot een minuut.
Carapaz en Romo onderweg – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het lastigste deel van de rit moest dan nog altijd komen. Bij het opdraaien van de Col de Pertus vielen er plots veel lijken. Meteen ging Mattias Skjelmose (Lidl-Trek) overboord, niet veel nadien zouden nog meer schaduwkopmannen én knechten van Pogacar en Vingegaard volgen. Even leek het erop dat de aanvallen zouden uitblijven, maar op een kleine kilometer van de top achtte Pogacar zijn moment toch gekomen.
Niemand deed een poging om te volgen. De gele trui leek te vliegen, reed in een ruk naar Carapaz, en ging er zelfs nog over ook. De verschillen waren op de top redelijk beperkt. De Ecuadoriaan volgde op amper vijf tellen; Vingegaard, Paul Seixas (Decathlon CMA CGM), Juan Ayuso (Lidl-Trek), Florian Lipowitz en Evenepoel (Red Bull-BORA-hansgrohe) nog eens tien tellen verder. Alles leek speelbaar, maar in de afdaling en daaropvolgende beklimming deed Pogacar en alleen maar tijd bij.
Bij de achtervolgers was Isaac Del Toro (UAE) de opvallende afwezige, en ook Evenepoel kende kwade momenten. Toch wist de jonge Belg bij het ingaan van de slotkilometer nog terug bij de achtervolgende groep te komen, en in de laatste rechte lijn van hen weg te sprinten. Vingegaard moest zich dan weer neerzetten, na vele inspanningen om de schade op Pogacar te beperken.
Uiteindelijk zou Pogacar over de aankomst komen met een kloof van 32 seconden op Evenepoel en 35 op Seixas. Goed voor zijn 24e ritzege in de Tour de France, maar vooral weer een belangrijke slag ten opzichte van zijn concurrenten in het algemeen klassement.
Tour de France (2.UWT)
Etappe 10: Aurillac → Le Lioran (166.6 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 03:58:08 | |
| 2 | + 32 | |
| 3 | + 34 | |
| 4 | " | |
| 5 | + 38 | |
| 6 | " | |
| 7 | + 44 | |
| 8 | + 01:31 | |
| 9 | + 01:59 | |
| 10 | + 02:03 |
Adrie VDP is ook enkele keren betrapt op dopinggebruik trouwens; om het allemaal een beetje in het juiste perspectief te zetten.
Meer heuveletappes!
Het is niet zo dat van Aert dagelijks of met grote regelmaat Pogacar bergop kapot rijdt. Als hij dat als klassiek renner/sprinter iedere etappe zou doen, ja dan zou ik het wel verdacht vinden.
Del Toro ook een klap gehad, maar strijd ook nog mee voor het podium. Lipowitz, Ayuso en Seixas lijken wat mij betreft te gaan uitmaken wie 3e wordt.
Ik zie niet in hoe Evenepoel 3e kan worden. 2x bergop al niet kunnen volgen. Wel 2x knap teruggekomen in de afdaling. Respect daarvoor. Echter is het mijns inziens duidelijk zichtbaar dat hij bergop niet mee kan met de kandidaten voor plek 3. In de alpen gaat hij ook bergop moeten finishen en zijn de bergen stukken hoger. Dus dan verliest hij wrs ook meer.
Hij gaat wel top 10 eindigen denk ik, maar verwacht hem achter Pog, Ving, Lipo, Ayuso. Del Toro is een vraagteken na vandaag en van Seixas weet je niet of hij nu al 3 weken volhoudt, maar die verwacht ik eerder op plek 5. Ook Skeljmose lijkt bergop sterker dan Evenepoel overigens.
Pogacar steekt er zoals verwacht ver boven uit, maar voor de rest vind ik het nog best een 'kijkwaardige' tour.
Krijgen nog een mooie strijd voor het podium.
Vingegaard eigenlijk het tegenovergestelde: ja hij verliest wat tijd aan het eind, maar hij deed vanaf die rare aanval/beurt van Lipowitz waar Evenepoel moet lossen eigenlijk alles zelf in de achtervolging op Pogacar (dit was heel duidelijk te zien op de multiview). Niet heel gek dat hij dan daarna op het explosieve deel als lichtste van de groep een klein gaatje moet laten. Die steekt echt nog wel een stuk boven de andere podiumkandidaten uit als het bergop gaat en die gaat heel makkelijk tweede worden.
Ik denk inderdaad dat hij heel makkelijk tweede 'kan' worden, maar dan moet hij toch stillaan het geweer van schouder veranderen, en ook wat achterom gaan kijken.
Hierna komen verder ook niet heel tactisch ingewikkelde etappes meer. Het is gewoon Pogacar/UAE volgen tot de aankomst bergop en dan zodra Pogacar gaat eigen tempo. Dan rijdt hij alle andere klassementsmannen op minuten, terwijl hij zelf elke etappe ongeveer 45 seconden achter Pogacar zal zitten.
Del Toro met een verrassende off-day. Grote klap omtrent zijn podium ambities.
Evenepoel pakt dan wel de 2e plek en tijdswinst, maar heeft mentaal wel een klap gehad denk ik. 2e keer dat hij op een berg niet kan volgen en door een afdaling weer terugkomt. Hij doet bergop onder voor de kanshebbers podium en ik verwacht dat Evenepoel in de Alpen nog tijd gaat verliezen.
Grootste vraagteken van de dag, voor mij Lidl. Ben je met 2 man over + Remco eraf. Ga je niet op kop rijden, om het verschil te vergroten? Je had hier toch Vingegaard kunnen helpen? Mss was Remco dan niet teruggekomen? Gemiste kans in mijn ogen.
EDIT: maar misschien konden ze nu ook gewoon niet beter.
Dat is wel een heel vrijpostige aanname ;)
Eerst maar twee keer sprinten nu...
Wel mooi om te zien dat Pogacar voor het eerst in lange tijd ook echt kapot zat op het einde. Als we dan toch een klein beetje hoop mogen hebben...
Vingegaard rijdt km’s lang op kop en niemand neemt over. Wellicht had hij gewoon in de groep gezeten als zijn benen minder was en had hij dezelfde tijd als Del Toro verloren.
Er is er één die ver boven de rest uit steekt en daar kan je de rest (dus Vingegaard ook) niet aan afmeten.
Wat een geweldenaar is Pogacar.
Het is alleen jammer dat hij niet bij Visma rijdt
Dan zouden lof en glorie klinken voor dit fenomeen ipv negatieve reacties
Saaiste tour ooit voor de winst van het AK Poggi gaat met dubbele cijfers in minuten winnen. Er zijn. Voorheen had je dan vaak nog strijd voor de etappe winst zelfs dat is nu niet meer eens aan de orde. Na het saaiste seizoen ooit kwa klassiekers is er ook in de kleine rondes geen strijd en de Giro was ook al saai ..