Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tom Dumoulin is openhartig als het gaat over doping: “Ik vind het een heel moeilijk onderwerp”
Het gaat tegenwoordig vooral weer over de sport zelf en zijn mooie verhalen, maar het wielrennen worstelt ook al decennia met een hardnekkige dopinggeschiedenis. Het is dus niet zo gek dat de nachtelijke controles bij Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard voor veel commotie zorgen. Bij De Avondetappe ging het woensdag over het gevoelige onderwerp.
De Belgische wetenschapper en dopingonderzoeker Peter Van Eenoo sprak in het wielerprogramma zijn zorgen uit over gendoping. Dumoulin is blij dat het onderwerp ter sprake komt, maar heeft het er toch ook moeilijk mee.
“Ik vind het een heel interessant onderwerp en het is goed dat we het behandelen, maar ik merk toch ook dat ik het een moeilijk onderwerp vind. Ik ben prof geworden op mijn twintigste en ik heb mijn hele carrière niks anders gevoeld alsof ik mezelf moest verdedigen.”
Donkere wolk
“Het wielrennen ligt zo onder een vergrootglas. Ik kreeg altijd vragen over doping en nu nog steeds trouwens. Het maakt me ook een beetje triestig, dat we het nu weer over gendoping hebben. Het is ook heel goed, want het is de enige manier om het uit onze sport te krijgen, maar ik merk dat ik het ook echt een moeilijk onderwerp vind. Ik heb toch het gevoel dat ik de wielersport moet verdedigen.”
-
Lees ook Dopingexpert Van Eenoo over nachtelijke controles: "Alleen vanwege zeer specifieke redenen"
“Het hangt altijd als een soort donkere wolk boven de sport. Zodra er prestaties zijn die we niet kunnen begrijpen, is er meteen de vervolgvraag: klopt dit wel? Dat vind ik ontzettend moeilijk, omdat ik daar in zekere zin ook het slachtoffer van ben geweest. Ik heb een grote ronde gewonnen, ik ben zo’n klassementsrenner geweest. Ik heb heel vaak dat soort vragen gekregen en ik werd heel vaak gecontroleerd… Ik vind het moeilijk.”
“Prestaties in twijfel getrokken”
“Het voelt bijna alsof de prestaties die ik tijdens mijn carrière heb behaald in twijfel worden getrokken door mensen die vaak buiten het wielrennen staan. Je werkt je hele leven toe naar een bepaalde prestatie of wedstrijd, dan haal je dat en dan geloven mensen dat niet. Dan denkt iemand dat je dat met valsspelen hebt bereikt.”
Dumoulin won de Giro in 2017 – foto: Fotopersburo Cor Vos
Mede-analist Marcel Kittel kan zich zeker verplaatsen in Dumoulin, want de Duitser had er vooral in zijn thuisland last van. Het Duitse wielrennen ging na de donkere dagen van het EPO-tijdperk ook door een zeer moeilijke fase. De Tour de France werd zelfs enkele jaren niet live uitgezonden op de Duitse televisie.
“In alle interviews met Duitse media – tijdens mijn carrière, maar ook nu, moet ik een vraag over doping beantwoorden. Voor mij is het een soort van normaal geworden, maar deze controles vinden plaats voor de schone atleten. Zo kijk ik ook naar mezelf: je weet dat je schoon bent. Je hoeft je niet te verdedigen. Dit wordt gedaan om de schone atleten te beschermen”, aldus de voormalig topsprinter.
En dan aan de andere kant het gevaar van Gen doping. Dat is wel lelijk hoor. Specialist Peter van Eenoo was erg duidelijk. Het is enorm duur en complex. Een individu krijgt dat nooit voor elkaar, landen daarentegen wel......oei.
Naar mijn mening is het probleem echter dat een deel van de volgers direct een conclusie trekt en meteen naar doping wijst, zonder ook maar te overwegen dat er andere redenen zouden kunnen zijn.
Stel dat morgen de klimtijd van Pantani op de Alpe d'Huez wordt verbroken. Dan zullen sommige mensen meteen concluderen dat dit een absoluut bewijs is voor doping. Als je echter kijkt naar de fiets, de kleding, training, voeding, etc dan zie je dat er op veel vlakken overduidelijke en ook vaak objectief meetbare verbeteringen zijn gemaakt. Pantani reed die tijd in 1995, dat is 31 jaar geleden. Dat die tijd nog steeds staat is in mijn ogen juist een aanwijsbare reden om aan te nemen dat het wielrennen in een totaal andere situatie zit dan 30 jaar geleden.
Zonder enige onderbouwing meteen naar doping wijzen is gewoon een luie en makkelijk reactie. Als meerdere mensen dit maar blijven rondtoeteren als of het een voldongen feit is, dan zullen steeds meer mensen gaan aannemen dat het inderdaad wel doping moet zijn. Dit is gewoon schadelijk voor de sport en niet eerlijk tegenover de atleten.
Maar dit wil niet zeggen dat je geen vraagtekens mag zetten.
De laatste tijd zo vrolijke Tom, gelukkig! ging toch weer even in de piepmodus. ‘Altijd maar verdedigen..’, klonk het verongelijkt. Marcel Kittel had een volwassener houding: ik ben schoon en voor de rest zoeken de kletskousen het maar uit. Ik hoef me niet te verdedigen. Sociaal heel intelligente man, die Kittel.
Gek dat je bij marathons iedereen lyrisch hoort spreken over nieuwe schoentjes en dat het bij wielrennen over doping gaat.
Vaughters sprak in een artikel laatst heel mooi erover, hij zei dat zijn generatie het eigenlijk verkloot heeft op geloofwaardigheid en betrouwbaarheid en dat hij excuses blijft maken.
Messi als kind aan de groeihormonen op zijn 39e nog top fit. Wat een toeval.
Tennissers een half jaar er uit met "blessures"
Spanje 2010 wereldkampioen (Fuentes) NL spelers. Die gasten werden niet moe!!!!
En uiteindelijk is er altijd wel een oud ploeglid/medewerker die uiteindelijk zijn/haar mond voorbijpraat.
Dus met de middelen die beschikbaar zijn zou je kunnen concluderen dat het een redelijk schone sport is.
Het verleden heeft geleerd dat er doping bestond waarvoor destijds geen opsporings middel was.
Dit gegeven plus de buitengewone prestaties die door sommigen worden neergezet leidt tot verdenking.
Feit is dat er redelijk weinig renners 'gepakt' worden heden ten dagen.
Kortom, er wordt veel gecontroleerd maar niet op de momenten waarop het moet.
Misschien wel bewust om ons als kijkers het idee te geven dat er geen doping wordt gebruikt en het de teams/renners de ruimte geeft om de doping tot nachtelijke kleine dosis te beperken.
Jonathan Vaughters had het wel over een periode voor het bloedpaspoort. Met het bloedpaspoort hadden ze alle renners van die US Postal ploeg ook zonder problemen kunnen aanwijzen dat ze prestatiebevorderende middelen gebruikten.
En je laatste zin slaat nergens op. Compleet uit de lucht gegrepen en niks meer dan een wilde insinuatie.
Na alle schandalen heeft de wielersport als geen andere sport geprobeerd om doping zo veel mogelijk tegen te gaan. Daarnaast is de UCI op allerlei vlakken te betrappen op gepruts. Kijk naar de soms onduidelijke regelgeving en het inconsequent toepassen van de regels. En dan kom jij met een complottheorie als of de UCI een soort mastermind is dat in staat is om met een doordachte strategie ons als kijkers voor de gek te houden.
"Ik word tweede achter een renner die als een mijnwerker op zijn fiets zit. Dat snap ik gewoon niet", vertelde de Nederlander, die vaststelde hoe ploegmakker Primoz Roglic alsnog naast de eindzege greep.’
Ik denk dat we op dit gebied echt de Belgen, Spanjaarden, Italianen, etc uit die periode missen.
Zolang het doping verhaal, peletonbreed, nog niet open en bloot op tafel komt te liggen blijft het gevaar van gebruik ook groter dan nodig...Als je het mij vraagt tenminste
Gendoping is er daar 1 van en ook tijdens de nachtelijke uren is er veel mogelijk, rond de wedstrijden, maar al helemaal tijdens al die hoogte stages waarbij er alle ruimte is om iedere avond om middernacht een spuitje te zetten die om 05:00 uur niet meer te detecteren is.
Dat er jaren geen doping geval meer is geweest bij de toppers in de wielersport terwijl de prestaties sneller zijn verbeterd dan toen EPO zijn intrede deed en we moeten geloven dat dit is omdat puur komt door betere voeding……. wie dat gelooft houdt zichzelf voor de gek. Er gaat op een bepaald moment iemand uit de school klappen of het komt op een andere manier naar buiten en dan zal je de insiders (die nu ook hun mond houden omdat ze hun brood verdienen in of om de sport) horen zeggen “ja natuurlijk wordt er al jaren gedoopt, dachten jullie als kijkers dan echt dat het normaal was waar jullie naar keken?”.
Blijkbaar is er aangegeven dat Gendoping iets is wat (nog) niet beschikbaar is voor individuen. Als dit op grote basis gebeurd dan wordt dit snel een publiek geheim. Dit was ook het geval in het EPO tijdperk.
Als je die EPO-periode namelijk vergelijkt met de huidige tijd dan zijn er duidelijke verschillen. Er waren toen gewoon onmiskenbare geluiden die kwamen van binnenuit de sport dat er iets niet klopte. Die geluiden hoor je nu niet. Ik hoor eigenlijk alleen volgers die doping roepen omdat Pogacar zo ver boven de rest uitsteekt.
Ik ga echt niet mijn hand in het vuur steken voor Pogacar en, zoals ik in een andere reactie al melde, mogen er zeker vraagtekens worden gezet. Echter zie ik tot nu toe gewoon veel te weinig aanleiding om al de keiharde conclusies te trekken dat er hoe dan ook sprake van doping moet zijn.
Kijk er zal best iemand in een bepaalde discipline, klimmen tijdrijden of klassiek, er boven uit steken op minimaal niveau. Maar nu is het zn groot verschil naar andere renners op alle vlakken. Daarnaast zie je de omkadering die stinkt als een otter. Die otter is gewassen maar zn geur blijft altijd hangen..