Team DSM bijt van zich af: “Onze manier van werken is de toekomst”

Team DSM bijt van zich af: “Onze manier van werken is de toekomst”

foto: Nico Dick

woensdag 11 augustus 2021 om 08:00
Interview

Te strenge regels. Tegenvallende resultaten. Renners die willen opstappen. Materiaal dat niet in orde is. Team DSM krijgt het al maanden zwaar te verduren. Maar de ploeg bijt van zich af. In een exclusief interview met WielerFlits geven hoofdcoach Rudi Kemna (53) en ploegleider Matt Winston (34) tekst en uitleg. “Misschien doen we dat te weinig. Team DSM staat nochtans voor transparantie.” Vandaag het eerste deel van het gesprek.

13 juli van vorig jaar. De toen 23-jarige Michael Storer, een Australisch talent, moet onmiddellijk het Team Sunweb-trainingskamp in het Oostenrijkse Kühtai verlaten. De brave jongen was in een plaatselijke shop een bus shampoo gaan kopen. Het nieuws haalt alle media. ‘Geen toeval dat dit gebeurt bij de ploeg van manager Iwan Spekenbrink’, klinkt het. ‘Daar zijn de regeltjes immers bijzonder strikt en streng.’

Parijs-Nice dit jaar. Søren Kragh Andersen wil voor de start van een etappe zijn zadelhoogte laten aanpassen. Een paar millimeter maar. Maar de Deen krijgt een ‘njet’ van de ploegleiding. Het zijn maar twee voorbeeldjes waaruit blijkt dat de leiding van Team DSM, zoals de ploeg vandaag heet, met behoorlijk harde hand regeert. Tenminste, zo zien wij – de buitenwereld – dat toch.

Matt Winston, sinds eind 2018 ploegleider bij het team, is een beetje lastig als hij er naar gevraagd wordt. Winston bevestigt trouwens het verhaal. “Team DSM werkt met meerdere experts. De juiste mensen op de juiste plaats. Onder hen een bikefitter (gespecialiseerd in fietspositie, red.). Vóór het seizoen gaat de renner bij hem langs om alles op te meten. Dat gebeurt in overleg, waarna akkoord wordt gegaan met alle afmetingen en de positie op de fiets”, doet de Brit zijn verhaal.

‘Geen impulsiviteit’
“En dan is het seizoen aan de gang. Renners worden nerveus. We naderen bepaalde doelen. Er komen twijfels. En plots beslist een renner in z’n eentje om het zadel twee millimeter te laten verhogen. ’s Morgens, net voor de rit, notabene. Daarmee sluit de renner in kwestie niet alleen onze expert uit en toont hij geen respect voor hem, maar maakt hij de mecaniciens nerveus, enzovoort. Bovendien heeft elke renner zes fietsen en een tijdritfiets. Die zijn dan niét aangepast. En de renner loopt ook nog eens het risico dat spieren overbelast worden en rugklachten ontstaan. Dus nee, dat doen we niet impulsief.”

Kemna vult aan. “Stel je de ochtend voor een monument voor. Dan moet een topsporter gefocust zijn, niet aan de zadelpositie denken. Precies daarin willen wij het verschil maken. Zelfvertrouwen hebben, plezier beleven aan de uitdaging. Niet aan alles gaan twijfelen. We hebben renners die zich daar graag in laten begeleiden en snel ontwikkelen. Anderen zeggen ‘ja’, maar staan er minder voor open en durven de confrontatie met zichzelf niet aangaan.”

Mag een renner dan geen andere zadelhoogte willen? “Natuurlijk wel”, zegt Winston. “Buiten de wedstrijden kan hij contact opnemen met de bikefitter en het probleem bespreken. De kans dat er een aanpassing komt, is groot. Dan wordt dat in alle logboeken aangepast en alle fietsen worden aangepakt. Dat kan. Maar wij willen niet dat een renner slechte keuzes maakt. Gaan wij daarmee in de fout? Ik denk het niet. Maar de buitenwereld krijgt jammer genoeg maar één kant van het verhaal te horen. Waarom word ik niet gebeld om dit te duiden?”

Matt Winston, ploegleider bij Team DSM – foto: Nico Dick

“Weet je, voor de start van elke wedstrijd wordt de fiets exact gemeten. De bandendruk wordt vooraf bepaald. Ook op advies van een expert. De avond voor elke wedstrijd of rit krijgt elke renner een document met dat advies. Als er opmerkingen zijn, kan dat besproken worden. Als er niet gereageerd wordt, dan is het dát. Maar laat dan net voor de wedstrijd niet op eigen initiatief wat lucht uit de banden ontsnappen. Wielrennen is topsport. Het hoogste niveau en geen ‘old school’ meer zoals vroeger.”

“Ook het verhaal Storer in Kühtai lijkt me de logica zelve”, gaat Winston voort. “Toen (juli 2020, red) wisten we amper wat Covid-19 was. Maar we wisten wel dat het serieus was. Organisatoren vertelden ons dat, als er corona uitbrak in meerdere teams, er niet snel weer gekoerst zou worden. De Tour de France stond op het spel. Dan hebben alle partijen hun verantwoordelijkheden. Ook de teams. Sunweb, toen onze hoofdpartner, zorgde voor een fantastisch hotel op de top van een berg, in de middle of nowhere.”

“Maar de regels waren inderdaad streng. Vooraf kreeg iedereen een mail met onze intenties. ‘Alsjeblief, breng alles wat je nodig hebt mee van thuis, want ter plekke verlaten we onze bubbel niét.‘ Bij het begin van de stage is dat tijdens een meeting nog eens duidelijk herhaald. Zelfs alle medewerkers van het plaatselijke hotel hebben zes weken lang ín het hotel geleefd. Na de werkuren gingen ze niet naar huis, om geen risico’s te nemen.”

“En dan gaat er eentje snel een bus shampoo kopen… Wat moet je dan doen? Het door de vingers zien? Wat als hij drie dagen later positief test? Dan ga je andere dingen in de media lezen. Akkoord of niet? Trouwens, we zagen dit ook niet als straf! Het corona-gebeuren was een nieuwe ervaring voor iedereen. Eigenlijk moeten we het zien alsof Michael zijn verantwoordelijkheid nam.”

Wat deze voorbeelden betreft, akkoord. Maar ook de laatste maanden volgen de geruchten elkaar op. Meerdere renners willen opstappen bij Team DSM. Daar hebben jullie tot nu nooit op gereageerd, terwijl jullie beklemtonen een transparant team te zijn.
Kemna: “Dat zijn we ook! We willen heel graag onze doelen en de manier waarop we daar naartoe werken delen met de buitenwereld. Anderzijds vinden we ook integriteit belangrijk. De geruchten waar jij het nu over hebt, die gaan hoofdzakelijk over interne dingen. Dingen die niet naar buiten hoeven te komen. En daar gaan we uiteraard niet onmiddellijk op reageren in de media. Eén van onze kernwoorden is ‘cooperation‘. Samenwerking. Respect is een belangrijke pijler daarin. We verwachten van onze medewerkers en renners dan ook dat ze bepaalde ‘issues’ niet met de media delen.”

Door niet te reageren, voeden en versterken jullie de geruchten.
Kemna: “Als jullie horen dat renners willen opstappen, dan kan je bij ons wel om een reactie vragen. Maar ik heb de volledige Tour de France gedaan, ik heb een pak negatieve berichten over ons team zien verschijnen, maar niemand is me in de Tour ooit iets komen vragen. Natuurlijk heeft de media een observerende rol en moeten jullie nieuws brengen. Dat lijkt me fair, maar wij zijn betrokken partij. Dan kan je bij ons checken of het klopt.”

Uit ervaring weten we dat betrokken teams over zulke dingen de waarheid al eens durven te verdraaien. En als we vanuit andere ploegen horen dat Ilan Van Wilder er wordt aangeboden, dan gaan we er vanuit dat het klopt dat hij ontevreden is bij Team DSM…
Kemna: “Het spel van liegen willen wij niet spelen. Ik weet hoe het werkt in de wereld. Wij houden daar ook niet van en dat hou je op termijn ook niet vol. Als je hier vandaag één moment het gevoel hebt dat ik lieg, dan hoop ik dat je me dat vertelt.”

Afgesproken. Laten we beginnen met Van Wilder. Nemen jullie afscheid van hem?
Kemna: “Die vraag zal ik straks beantwoorden. Ik wil eerst nog even de filosofie van Team DSM uitleggen. Want die geeft je een antwoord op veel vragen. Kijk, we weten hoe we een topteam moeten maken. Door heel hard te werken, in combinatie met onze passie en overgave. En met cooperation, samenwerking, als sleutelwoord. Dat laatste is ontzettend belangrijk. Een groep uitermate gedreven en kundige mensen, op en naast de fiets, die met een gezamenlijke aanpak hetzelfde doel nastreven.”

Rudi Kemna en cooperation… ‘Daar draait het om’ –  foto: Nico Dick

“Jonge rennertjes koersen individueel. Ouders kopen een fiets, zoon- of dochterlief probeert wedstrijden te winnen. Dat is de normale weg. Maar naarmate je ouder wordt, evolueer je naar een teamsport, waarin je moet leren samenwerken. En die samenwerking – cooperation – is ons doel, dat is de sleutel tot succes bij Team DSM. Daarom hebben we overigens ook een Development Team opgericht. Over dat leren samenwerken wordt bij elke sollicitatie uitgebreid gepraat. En daar horen nu eenmaal afspraken bij. Afspraken tussen renners, coaches, experts. Dat is onze structuur, wat we doen en wat we ook gaan blijven doen.”

Winston: “We creëren een topsportomgeving. Straks vertrek ik naar de Vuelta. We zijn drie dagen vooraf ter plaatse en bespreken alles tot in de details. Daarna kunnen we met een heldere geest van start en spreken we alleen nog over koers. Ik kom van British Cycling, waar we ook zo werkten, weliswaar met de Olympische Spelen als hoofddoel. Ook bij Team DSM willen we in perfecte omstandigheden naar onze doelen toeleven.”

Maar dat lukt niet altijd even goed?
Kemna: “Wat we net vertellen, dat is de ideale wereld. Maar niet alle karakters zijn dezelfde. En daar loopt het bij ons soms nog fout. Dat is een proces waar we door moeten. Waar we aan werken. Dat ‘samenwerken’ betekent ook dat iedereen zich aan zijn rol houdt. Zoals een mecanicien zich niet moeit met de tactiek, zo moeten ook renners zich tot hun rol beperken. En aanvaarden dat hen verteld wordt dat iets beter is…”

“Wat dat betreft, hebben we nog werk voor de boeg. Nog niet elke renner in de ploeg zit vandaag op dat niveau. En dat leidt tot issues, kleine conflicten. Dat mogen wij, ploegleiders, onszelf verwijten. Opvoeden is een deel van onze job. Praten, motiveren, maar ook bekritiseren. Zo maak je elkaar beter en heb je een goede werkomgeving. Die balans van ‘cooperation’ missen we momenteel een beetje. Als een sprinter niet wint, moet hij niet alleen naar de prestatie van zijn lead-out, maar ook naar zijn eigen prestatie kijken. Iedereen is betrokken.”

Ilan Van Wilder… In februari vertelde jij me dat jullie met hem naar een grote ronde toewerken. Uiteindelijk rijdt hij er geen. Ook niet de Vuelta.
Kemna: “Klopt. Ilan is een talent. Een goede jongen. Maar hij heeft nog grote stappen te zetten in de factor ‘cooperation’. Dat is nog niet op het niveau dat we willen en dat is een reden om hem niet te selecteren voor de Vuelta. Fysiek was hij er klaar voor. Maar ook de onderlinge samenwerking is noodzakelijk om de ploeg boven zichzelf te laten uitstijgen. Beide aspecten zijn even belangrijk. Voor iedereen binnen Team DSM.”

Winston: “Het is een coaching proces. Off-bike en on-bike. Elke renner heeft een development plan. Op lange en op korte termijn. Maar dat kan uiteraard aangepast worden. Wat het off-bike plan betreft, heeft Ilan nog stappen te zetten.”

Hij werd niet vrolijk van die niet-selectie. 
Kemna: “Alle begrip! Ik had ook niet verwacht dat hij blij zou zijn. Maar de selectie maken, is onze rol. En die is gebaseerd op zijn evolutie.”

Ilan Van Wilder in actie op het BK tijdrijden – foto: Cor Vos

Een jaar geleden stelden jullie hem wel op voor diezelfde Ronde van Spanje, ondanks een knieblessure.
Kemna: “Gezien de medische vertrouwelijkheid kunnen we daar niet dieper op ingaan, maar feit is dat we hem niet meer konden vervangen omdat – mede door de corona-omstandigheden en verplichtingen – dat praktisch onhaalbaar was. We konden niet zomaar switchen. Belangrijk: wat vorig jaar gebeurd is, heeft geen enkele invloed op zijn niet-selectie van dit seizoen.”

“Maar blijkbaar zijn intussen wat frustraties geuit die de buitenwereld bereikt hebben. Dat hij wilde vertrekken, wist ik persoonlijk niet, tot ik het las op WielerFlits. Uiteraard was ik verwonderd…  Team DSM heeft de naam streng te zijn. Wel, eigenlijk zijn we nog niet streng genoeg. Ik hoop wel dat je dat optekent met ook onze kant van het verhaal. Wat erachter zit, namelijk iedereen beter maken. Maar dat gaan we niet versoepelen. Ik ben overtuigd dat onze manier van werken de toekomst is.”

Intussen kampen jullie wel met renners die willen opstappen.
Kemna: “Over Van Wilder: je hebt het antwoord zelf gegeven. Teams gaven aan dat hij aangeboden werd. Zijn management speelt daar uiteraard een belangrijke rol in. Als ik Ilan zijn resultaten zie, zou ik ook interesse hebben. Als je dan een manager hebt die hem aanbiedt… Zo werkt het normaal niet, hé. Meer zelfs, het is totaal niet toegestaan. En dát is het verhaal dat hier echt relevant is. Dan vind je het gek dat er wat wrijvingen ontstaan?”

“Wij zijn ook niet zinnens Ilan Van Wilder te laten vertrekken (hij ligt nog onder contract tot eind 2022, red). Wij willen met hem verder werken. Maar zijn management maakt het moeilijk en dat zorgt voor extra druk. Dat is geen voordeel voor hen. Zeker niet voor Ilan. Maar wij zijn gemotiveerd om hem verder op te leiden. Het is een talent dat iets meer tijd nodig heeft omdat zijn ‘cooperation’ nog niet op punt staat. We werken daaraan.”

Wat dat opstappen betreft, jullie hebben in het verleden uiteraard wel gemakkelijk afscheid genomen van een aantal renners. En zo een beeld gecreëerd dat een scheiding vlot mogelijk is.
Kemna: “We hebben bij al die renners wel een overeenkomst gemaakt om onder het contract uit te komen. Telkens met wederzijds akkoord. Maar ergens klopt wat je zegt. Misschien was dat fout. We hebben de naam dat dat mogelijk is in ons team. Daar leren we dan ook weer van richting de toekomst.”


Donderdag volgt het tweede deel. Over het ontstane imagoprobleem, het al dan niet vertrekken van een aantal renners, de kwesties Leknessund, Matthews en Hirschi, etc…

Dit artikel delen:

205 Reacties

siepelstad 10 augustus 2021 om 20:41

Van wilder is grof gezegd eigenwijs en wil niet meewerken

Turtlehead 10 augustus 2021 om 23:31

Als dat zo is, dan zeg ik: ‘Gelukkig maar’.
Vervang ‘meewerken’ maar liever door ‘doen wat hem gezegd wordt’.

Edwin Jansen 10 augustus 2021 om 22:11

Klinkt me meer als een gevalletje PR foutje. Dit interview is te veel, te laat. "We verwachten van onze medewerkers en renners dan ook dat ze bepaalde ‘issues’ niet met de media delen." Wellicht is dat toch een beetje te naïef? En als het dan toch gebeurd reageer je niet. Je weet dat 1 van de communicatiewetten is dat je per definitie niet niet kunt communiceren en als je zelf niet communiceert het altijd negatiever wordt uitgelegd dan dat je zelf wil. Nu heb je een beeld gecreëerd bij de buiten wereld die ze overduidelijk niet willen, of beter gezegd nu lijkt het erop alsof ze bij DSM niet geïnteresseerd zijn in hoe de buitenwereld over hen denkt. Lijkt me lastig om zo te blijven werken. En dan de pers verwijten dat ze hen niets vragen. Niet echt handig. Het wordt lullen als brugman totdat je een ons weegt. Het gaat heel veel energie kosten, die je liever in iets anders steekt. Maar goed wie ben ik als buitenstaander. Ik ben Rudy in ieder geval nog steeds dankbaar voor de training die hij me ooit gaf.

djerkson 10 augustus 2021 om 22:49

Veel geblaat, weinig wol. Als 6 mannen moeten belissen of je je zadel mag aanpassen als renner, dan ben je allesbehalve professioneel bezig. Ook: als ze willen doorgaan met Van Wilder, dan hadden ze hem wel in een grote ronde kunnen opstellen. Nee, ik ben echt niet overtuigd.

Simcha 10 augustus 2021 om 23:13

Dat een renner nerveus is vanwege zijn zadelhoogte, dan maakt dat allemaal niet uit, maar het is wel heel erg als een mecanicien nerveus wordt. En je toont geen respect als je een mecanicien vraagt om zijn werk te doen. Het klinkt lulliger dan bedoeld, maar dit neigt toch heel sterk naar autisme?

Angedelamontagne 11 augustus 2021 om 00:13

Die Kemna en Winston zijn niet goed wijs. Wat een hoop onzin kramen die uit! Stel je voor dat ze daar een echt goed renner zouden hebben! Sorry Lance je mag niet naar de Tour want je bent geen teamspeler! Eddy jij gaat nu naar huis want je bent te veel met je materiaal bezig! Alejandro je bent mentaal niet klaar voor de Waalse Pijl want je cooperation lijkt nergens naar! Sorry Greg, voor dat Triathlonstuur moet je na het seizoen maar even contact opnemen met de mecaniciens. En ga zo maar door. Oelewappers eerste klas!

Panache 11 augustus 2021 om 08:36

Zo’n Lance heeft toch juist voor een professionaliseringsslag gezorgd binnen het wielrennen?
Jouw post is een typische uiting van een uiterste denkwijze waarmee je dichter tegen de geïnterviewden aanleunt dan je zelf zou willen.

Angedelamontagne 11 augustus 2021 om 09:49

DSM heeft niet veel met professionalisering te maken maar met achterhaald hokjesdenken en een gebrek aan vertrouwen in de motor van de ploeg, de renners. Ik wou even schetsen hoe dat bij grote kampioenen zou overkomen. Ik kan denk ik nog tientallen eclatante overwinninngen opsommen die er onder DSM niet zouden zijn geweest door hun cooperation, het aanvragen van een materiaalwijziging na het seizoen,…

Panache 11 augustus 2021 om 11:47

Je suggereert dat grote kampioenen niet op specialisten vertrouwen omdat ze het zelf zo goed weten, dat is hoogstens een aanname die je onterecht gebruikt om je mening (dat je het allemaal maar niks vindt) mee te onderschrijven.
Ik zie het al voor me: Lance, ik heb je trainingsschema met wat extra supplementen uitgeschreven. Leuk en aardig mijnheer Ferrari, maar ik heb een goed gevoel bij buffalo meat.

roeleur 11 augustus 2021 om 01:03

Cooperation and Innovation? Wat kan een toprenner nou aan het Rudy en Matt-project gelegen zijn. Dat project gaat immers om Rudy en Matt. Zoals mijn opa zei: “Als je een speciale vis wilt zijn moet je uit de school zwemmen.”

Mark 11 augustus 2021 om 01:29

Leiderschap is leiden zoals een herder, de beste schaapjes voorop laten lopen zonder dat ze het gevoel hebben vanuit de achterhoede geleid te worden.

De zadelhoogte had eerder besproken moeten worden, volgens mij is het logisch dat dit verandert gedurende het seizoen, dat moet niet een verrassing zijn. Iets dat steeds gecheckt moet worden, zowel door het team als de renner.

De kwestie van Storer, leek me een logische beslissing. Risico is er, wellicht had er vooraf duidelijker een grens getrokken moeten worden over wat toelaatbaar is en wat niet. Sponsoractiviteiten op meer dan 1,5 meter verbieden, ja dat lijkt ook logisch, maar dan moet je dat wel stellen.

Tollpatscher 11 augustus 2021 om 08:08

Ik bevrees dat ’t op deze manier “de weg er naar toe is het doel” wordt.

KeesD 11 augustus 2021 om 10:37

Van het ooit zo mooie Argos Shimano, dat leuke vriendenteam, een team met een sympathieke uitstraling, leuke renners, goede prestaties etc. is werkelijk helemaal niets meer over.

Shinzawai 11 augustus 2021 om 10:46

Inhoudelijk zullen ze op veel punten gelijk hebben, maar ik mis vooral een stukje empathisch leiderschap. Probeer de renners te begrijpen, praat met ze en probeer samen een visie op te bouwen i.p.v. deze op te leggen. Maak ook duidelijk dat de staf er is om de renners te ondersteunen en dat renners met twijfels en onzekerheden altijd een luisterend oor vinden.

BW52 11 augustus 2021 om 10:56

Het interview geeft blijk van een hoge graad van ‘mierenneukerigheid’ in deze ploeg. Keurslijf weinig ruimte voor koersplezier.

Panache 11 augustus 2021 om 12:01

In dit topic wordt wel duidelijk welke visie op arbeid de Wielerflitsers zelf hebben en wat dat zegt over hun leeftijd, cultuur en soms ook eigen prestaties.

Wat mij zelf lichtelijk verwonderde is de hoge waarde toegekend aan 'plezier' (welke zou ontbreken in de DSM werkwijze). Of de DSM werkwijze geen of minder plaats biedt aan plezier en lolletjes maken weet ik niet, maar om plezier als zowat het belangrijkste uitgangspunt voor een topsportcarrière centraal stellen vind ik nogal wat. Nee ik heb het niet over het andere uiterste om dag in dag uit met tegenzin je beroep te beoefenen, er zit nog heel veel tussenin. Ik zie ook wel in de media de sporter verkondigen dat ze er vooral lol in hebben gehad en dacht dat mensen wel door dit marketingdingetje heen zouden prikken. Op echt topniveau, dus het niveau waarop Van Aert, Pogacar, Alaphilippe, Bernal etc. (dus niet Laurens Ten Dam) presteren, daar zijn zo veel opofferingen, pijn en doorzettingsvermogen voor nodig geweest dat het bijna een gotspe is om over plezier te praten. Je moet heel, heel diep gaan om voor de echte hoofdprijzen mee te kunnen doen. Ik ben er van overtuigd (mening) dat op het allerhoogste niveau (waar dan ook) je niet meer over lol kunt spreken, omdat er altijd een handvol tegenstanders zijn die door de lol heen zich nog meer vermageren, nog meer uurtjes draaien, of door een nog nauwer/gevaarlijker gaatje murwen in de sprint.

S. Morgenstern 11 augustus 2021 om 12:19

Plezier in wat ze doen is voor die toppers gewoon één van de voorwaarden om tot hun prestaties te komen, juist ook door alle opofferingen die ze doen. De opmerkingen in die richting reduceren tot opvattingen alsof het alleen om plezier zou gaan, is net zo onzinnig als doen alsof plezier noemen voor dat soort gasten als een gotspe zou voelen.

Romāns Vainšteins 11 augustus 2021 om 12:28

Gelukkig zijn er nog wel enkelen over die het vooral om eigen vermaak en dat van het publiek gaat :

‘Kijk jongens, zonder plankje!’

Michelangelo 11 augustus 2021 om 13:08

Ik snap de mening van Panache volledig, en ook ik ben het er mee eens dat de reacties veel zeggen over hoe iedereen zelf in het leven staat en kijkt naar werk en sport.

Ik denk dat wij heel vaak sport “romantiseren”. Het leven van een topsporter is fantastisch, maakt geweldige dingen mee, staat in de spotlights, en heeft van zijn passie zijn beroep kunnen maken. Die moeten dus ook echt plezier hebben in wat ze doen…

Maar een trainingsrit in de zeikende regen is geen plezier; dat is gewoon werk. Gruwelijk op je plaat gaan en met een nagelborstel het vuil uit de schaafwonden borstelen is ook geen plezier. Jezelf compleet binnenstebuiten trekken op een tijdritfiets ook niet. Dat is gewoon WERK. Net als het constant opletten wat je eet of drinkt, en hoe laat je naar bed gaat. En topsporters werken 24 uur per dag, 7 dagen per week en bijna 365 dagen per jaar.

En waar zit dan het plezier? In die mooie trainingsritten in de zon. Zot doen in de bus met je maten. De beste zijn, als winnaar over de streep gaan. Net zoals bij de gemiddelde kantoorpik ook niet alles leuk is, maar je na een dag werken met plezier terug kijkt op die mop bij de koffieautomaat, het compliment van de klant of het succesvol afgeronde klusje of project. Zolang het maar meer energie oplevert dan het kost kun je dat heel lang volhouden…

Ik geloof echt wel dat plezier de basis is om te gaan wielrennen, en ook om een bepaald niveau te bereiken. Maar wil je de beste zijn, dan is er niet enkel ruimte meer voor plezier. En ik denk dat DSM met name ook bezig is om alles eromheen zo goed mogelijk te regelen, zodat er zo min mogelijk energie verloren hoeft te gaan aan randzaken. De renner moet vooral trappen.

En als je als renner energie krijgt van het sleutelen aan je fiets, het nadenken over koerstactiek of zelf je eten bepalen en koken, dan zit je denk ik bij DSM gewoon niet goed…..

S. Morgenstern 11 augustus 2021 om 13:11

Dat er enkel ruimte zou moeten zijn voor plezier is toch niet wat er wordt voorgesteld?! Volgens mij maak je dezelfde onterechte denkstap, door te doen alsof de aanwezigheid van plezier de afwezigheid van alle andere genoemde dingen zou betekenen.

Klein Verzet 11 augustus 2021 om 13:25
Quote van Panache 11 AUGUSTUS 2021 OM 12:01:
In dit topic wordt wel duidelijk welke visie op arbeid de Wielerflitsers zelf hebben en wat dat zegt over hun leeftijd, cultuur en soms ook eigen prestaties.

Lijkt me heerlijk (niet echt) om op basis van een korte reactie op een Wielerflitsbericht een persoonsanalyse te kunnen maken. U werkt bij Google?

Mark 11 augustus 2021 om 13:30

Vanwaar de sneer naar Ten Dam. Alsof hij maar wat aanrommelde, heeft toch een prima carrière gehad en als topsporter veel bereikt. Dat je alleen maar kijkt naar wie de prijzen pakt, om te beoordelen wie topsporter is of niet, is echt onzin.

Romāns Vainšteins 11 augustus 2021 om 13:49

En wederom komt de Mollema-visie hier als best toepasbaar uit de bus. Weet altijd dat de boeken die je meeneemt tig x interessanter zijn dan het 'vak' dat je beoefent. Dat je überhaupt betaald krijgt voor overdreven lichamelijke spelletjes doen is sowieso een dikke meevaller. Probeer er iets moois van te maken zonder dat je jezelf er in ver;liest. Bemoei je zo min mogelijk met randfiguren.

Michelangelo 11 augustus 2021 om 14:08

Ik zie “de Mol” ook niet snel bij DSM koersen… alhoewel hij me wel het type lijkt dat de zadelhoogte of de bandendruk aan iemand anders over durft te laten.

Annemiek van der Sluijs 11 augustus 2021 om 12:48

En wat zeggen ze: 'eigenlijk zijn we nog niet streng genoeg'. Helaas denken ze bij team DSM dat ze een school runnen waarbij de renners huiswerk moeten maken, luisteren naar de meester en vooral niet veel eigen inbreng & gevoel mogen laten horen. Wanneer je als renner je land wilt vertegenwoordigen op de Olympische Spelen, mag je voor straf niet naar de Vuelta. Totaal geen respect voor ervaren renners die bovendien zorgen voor positieve media exposure. Bizar! Dit alles verklaart de leegloop boven de 23 en het zichtbare gebrek aan teamfeeling & plezier dat oa bij JV, Trek en Deceunick er wel van afstraalt! Sinds de naam Sunweb op het shirt is vervangen, is de zon volledig verdwenen bij het team. Zo ontzettend jammer want door hen ben ik ooit groot wielerfan geworden, maar nu voel ik totaal geen support meer voor deze ploeg. Hopelijk zien ze weer eens het licht…

wilfried white 11 augustus 2021 om 13:10

Leuk interview dat best een goede inkijk geeft in de management ideeën die leven in het moderne wielrennen. Het idee dat het interview geeft is dat ze de Moneyball gedachte dat sporters het best te begrijpen zijn aan hun data te ver hebben doorgevoerd. Met als resultaat een systeem waarin een wielrenner niets anders is dan iemand die de functie heeft om op bepaalde momenten bepaalde wattages te trappen.

rennerske 11 augustus 2021 om 16:15

Duidelijke visie van DSM! Renners kunnen daarin meegaan of niet. In het laatste geval niet instappen dus, in het eerste geval: niet zeiken!

Headlines

Materiaalzone

Populair