Team DSM bijt van zich af: “Onze manier van werken is de toekomst”

Team DSM bijt van zich af: “Onze manier van werken is de toekomst”

foto: Nico Dick

woensdag 11 augustus 2021 om 08:00
Interview

Te strenge regels. Tegenvallende resultaten. Renners die willen opstappen. Materiaal dat niet in orde is. Team DSM krijgt het al maanden zwaar te verduren. Maar de ploeg bijt van zich af. In een exclusief interview met WielerFlits geven hoofdcoach Rudi Kemna (53) en ploegleider Matt Winston (34) tekst en uitleg. “Misschien doen we dat te weinig. Team DSM staat nochtans voor transparantie.” Vandaag het eerste deel van het gesprek.

13 juli van vorig jaar. De toen 23-jarige Michael Storer, een Australisch talent, moet onmiddellijk het Team Sunweb-trainingskamp in het Oostenrijkse Kühtai verlaten. De brave jongen was in een plaatselijke shop een bus shampoo gaan kopen. Het nieuws haalt alle media. ‘Geen toeval dat dit gebeurt bij de ploeg van manager Iwan Spekenbrink’, klinkt het. ‘Daar zijn de regeltjes immers bijzonder strikt en streng.’

Parijs-Nice dit jaar. Søren Kragh Andersen wil voor de start van een etappe zijn zadelhoogte laten aanpassen. Een paar millimeter maar. Maar de Deen krijgt een ‘njet’ van de ploegleiding. Het zijn maar twee voorbeeldjes waaruit blijkt dat de leiding van Team DSM, zoals de ploeg vandaag heet, met behoorlijk harde hand regeert. Tenminste, zo zien wij – de buitenwereld – dat toch.

Matt Winston, sinds eind 2018 ploegleider bij het team, is een beetje lastig als hij er naar gevraagd wordt. Winston bevestigt trouwens het verhaal. “Team DSM werkt met meerdere experts. De juiste mensen op de juiste plaats. Onder hen een bikefitter (gespecialiseerd in fietspositie, red.). Vóór het seizoen gaat de renner bij hem langs om alles op te meten. Dat gebeurt in overleg, waarna akkoord wordt gegaan met alle afmetingen en de positie op de fiets”, doet de Brit zijn verhaal.

‘Geen impulsiviteit’
“En dan is het seizoen aan de gang. Renners worden nerveus. We naderen bepaalde doelen. Er komen twijfels. En plots beslist een renner in z’n eentje om het zadel twee millimeter te laten verhogen. ’s Morgens, net voor de rit, notabene. Daarmee sluit de renner in kwestie niet alleen onze expert uit en toont hij geen respect voor hem, maar maakt hij de mecaniciens nerveus, enzovoort. Bovendien heeft elke renner zes fietsen en een tijdritfiets. Die zijn dan niét aangepast. En de renner loopt ook nog eens het risico dat spieren overbelast worden en rugklachten ontstaan. Dus nee, dat doen we niet impulsief.”

Kemna vult aan. “Stel je de ochtend voor een monument voor. Dan moet een topsporter gefocust zijn, niet aan de zadelpositie denken. Precies daarin willen wij het verschil maken. Zelfvertrouwen hebben, plezier beleven aan de uitdaging. Niet aan alles gaan twijfelen. We hebben renners die zich daar graag in laten begeleiden en snel ontwikkelen. Anderen zeggen ‘ja’, maar staan er minder voor open en durven de confrontatie met zichzelf niet aangaan.”

Mag een renner dan geen andere zadelhoogte willen? “Natuurlijk wel”, zegt Winston. “Buiten de wedstrijden kan hij contact opnemen met de bikefitter en het probleem bespreken. De kans dat er een aanpassing komt, is groot. Dan wordt dat in alle logboeken aangepast en alle fietsen worden aangepakt. Dat kan. Maar wij willen niet dat een renner slechte keuzes maakt. Gaan wij daarmee in de fout? Ik denk het niet. Maar de buitenwereld krijgt jammer genoeg maar één kant van het verhaal te horen. Waarom word ik niet gebeld om dit te duiden?”

Matt Winston, ploegleider bij Team DSM – foto: Nico Dick

“Weet je, voor de start van elke wedstrijd wordt de fiets exact gemeten. De bandendruk wordt vooraf bepaald. Ook op advies van een expert. De avond voor elke wedstrijd of rit krijgt elke renner een document met dat advies. Als er opmerkingen zijn, kan dat besproken worden. Als er niet gereageerd wordt, dan is het dát. Maar laat dan net voor de wedstrijd niet op eigen initiatief wat lucht uit de banden ontsnappen. Wielrennen is topsport. Het hoogste niveau en geen ‘old school’ meer zoals vroeger.”

“Ook het verhaal Storer in Kühtai lijkt me de logica zelve”, gaat Winston voort. “Toen (juli 2020, red) wisten we amper wat Covid-19 was. Maar we wisten wel dat het serieus was. Organisatoren vertelden ons dat, als er corona uitbrak in meerdere teams, er niet snel weer gekoerst zou worden. De Tour de France stond op het spel. Dan hebben alle partijen hun verantwoordelijkheden. Ook de teams. Sunweb, toen onze hoofdpartner, zorgde voor een fantastisch hotel op de top van een berg, in de middle of nowhere.”

“Maar de regels waren inderdaad streng. Vooraf kreeg iedereen een mail met onze intenties. ‘Alsjeblief, breng alles wat je nodig hebt mee van thuis, want ter plekke verlaten we onze bubbel niét.‘ Bij het begin van de stage is dat tijdens een meeting nog eens duidelijk herhaald. Zelfs alle medewerkers van het plaatselijke hotel hebben zes weken lang ín het hotel geleefd. Na de werkuren gingen ze niet naar huis, om geen risico’s te nemen.”

“En dan gaat er eentje snel een bus shampoo kopen… Wat moet je dan doen? Het door de vingers zien? Wat als hij drie dagen later positief test? Dan ga je andere dingen in de media lezen. Akkoord of niet? Trouwens, we zagen dit ook niet als straf! Het corona-gebeuren was een nieuwe ervaring voor iedereen. Eigenlijk moeten we het zien alsof Michael zijn verantwoordelijkheid nam.”

Wat deze voorbeelden betreft, akkoord. Maar ook de laatste maanden volgen de geruchten elkaar op. Meerdere renners willen opstappen bij Team DSM. Daar hebben jullie tot nu nooit op gereageerd, terwijl jullie beklemtonen een transparant team te zijn.
Kemna: “Dat zijn we ook! We willen heel graag onze doelen en de manier waarop we daar naartoe werken delen met de buitenwereld. Anderzijds vinden we ook integriteit belangrijk. De geruchten waar jij het nu over hebt, die gaan hoofdzakelijk over interne dingen. Dingen die niet naar buiten hoeven te komen. En daar gaan we uiteraard niet onmiddellijk op reageren in de media. Eén van onze kernwoorden is ‘cooperation‘. Samenwerking. Respect is een belangrijke pijler daarin. We verwachten van onze medewerkers en renners dan ook dat ze bepaalde ‘issues’ niet met de media delen.”

Door niet te reageren, voeden en versterken jullie de geruchten.
Kemna: “Als jullie horen dat renners willen opstappen, dan kan je bij ons wel om een reactie vragen. Maar ik heb de volledige Tour de France gedaan, ik heb een pak negatieve berichten over ons team zien verschijnen, maar niemand is me in de Tour ooit iets komen vragen. Natuurlijk heeft de media een observerende rol en moeten jullie nieuws brengen. Dat lijkt me fair, maar wij zijn betrokken partij. Dan kan je bij ons checken of het klopt.”

Uit ervaring weten we dat betrokken teams over zulke dingen de waarheid al eens durven te verdraaien. En als we vanuit andere ploegen horen dat Ilan Van Wilder er wordt aangeboden, dan gaan we er vanuit dat het klopt dat hij ontevreden is bij Team DSM…
Kemna: “Het spel van liegen willen wij niet spelen. Ik weet hoe het werkt in de wereld. Wij houden daar ook niet van en dat hou je op termijn ook niet vol. Als je hier vandaag één moment het gevoel hebt dat ik lieg, dan hoop ik dat je me dat vertelt.”

Afgesproken. Laten we beginnen met Van Wilder. Nemen jullie afscheid van hem?
Kemna: “Die vraag zal ik straks beantwoorden. Ik wil eerst nog even de filosofie van Team DSM uitleggen. Want die geeft je een antwoord op veel vragen. Kijk, we weten hoe we een topteam moeten maken. Door heel hard te werken, in combinatie met onze passie en overgave. En met cooperation, samenwerking, als sleutelwoord. Dat laatste is ontzettend belangrijk. Een groep uitermate gedreven en kundige mensen, op en naast de fiets, die met een gezamenlijke aanpak hetzelfde doel nastreven.”

Rudi Kemna en cooperation… ‘Daar draait het om’ –  foto: Nico Dick

“Jonge rennertjes koersen individueel. Ouders kopen een fiets, zoon- of dochterlief probeert wedstrijden te winnen. Dat is de normale weg. Maar naarmate je ouder wordt, evolueer je naar een teamsport, waarin je moet leren samenwerken. En die samenwerking – cooperation – is ons doel, dat is de sleutel tot succes bij Team DSM. Daarom hebben we overigens ook een Development Team opgericht. Over dat leren samenwerken wordt bij elke sollicitatie uitgebreid gepraat. En daar horen nu eenmaal afspraken bij. Afspraken tussen renners, coaches, experts. Dat is onze structuur, wat we doen en wat we ook gaan blijven doen.”

Winston: “We creëren een topsportomgeving. Straks vertrek ik naar de Vuelta. We zijn drie dagen vooraf ter plaatse en bespreken alles tot in de details. Daarna kunnen we met een heldere geest van start en spreken we alleen nog over koers. Ik kom van British Cycling, waar we ook zo werkten, weliswaar met de Olympische Spelen als hoofddoel. Ook bij Team DSM willen we in perfecte omstandigheden naar onze doelen toeleven.”

Maar dat lukt niet altijd even goed?
Kemna: “Wat we net vertellen, dat is de ideale wereld. Maar niet alle karakters zijn dezelfde. En daar loopt het bij ons soms nog fout. Dat is een proces waar we door moeten. Waar we aan werken. Dat ‘samenwerken’ betekent ook dat iedereen zich aan zijn rol houdt. Zoals een mecanicien zich niet moeit met de tactiek, zo moeten ook renners zich tot hun rol beperken. En aanvaarden dat hen verteld wordt dat iets beter is…”

“Wat dat betreft, hebben we nog werk voor de boeg. Nog niet elke renner in de ploeg zit vandaag op dat niveau. En dat leidt tot issues, kleine conflicten. Dat mogen wij, ploegleiders, onszelf verwijten. Opvoeden is een deel van onze job. Praten, motiveren, maar ook bekritiseren. Zo maak je elkaar beter en heb je een goede werkomgeving. Die balans van ‘cooperation’ missen we momenteel een beetje. Als een sprinter niet wint, moet hij niet alleen naar de prestatie van zijn lead-out, maar ook naar zijn eigen prestatie kijken. Iedereen is betrokken.”

Ilan Van Wilder… In februari vertelde jij me dat jullie met hem naar een grote ronde toewerken. Uiteindelijk rijdt hij er geen. Ook niet de Vuelta.
Kemna: “Klopt. Ilan is een talent. Een goede jongen. Maar hij heeft nog grote stappen te zetten in de factor ‘cooperation’. Dat is nog niet op het niveau dat we willen en dat is een reden om hem niet te selecteren voor de Vuelta. Fysiek was hij er klaar voor. Maar ook de onderlinge samenwerking is noodzakelijk om de ploeg boven zichzelf te laten uitstijgen. Beide aspecten zijn even belangrijk. Voor iedereen binnen Team DSM.”

Winston: “Het is een coaching proces. Off-bike en on-bike. Elke renner heeft een development plan. Op lange en op korte termijn. Maar dat kan uiteraard aangepast worden. Wat het off-bike plan betreft, heeft Ilan nog stappen te zetten.”

Hij werd niet vrolijk van die niet-selectie. 
Kemna: “Alle begrip! Ik had ook niet verwacht dat hij blij zou zijn. Maar de selectie maken, is onze rol. En die is gebaseerd op zijn evolutie.”

Ilan Van Wilder in actie op het BK tijdrijden – foto: Cor Vos

Een jaar geleden stelden jullie hem wel op voor diezelfde Ronde van Spanje, ondanks een knieblessure.
Kemna: “Gezien de medische vertrouwelijkheid kunnen we daar niet dieper op ingaan, maar feit is dat we hem niet meer konden vervangen omdat – mede door de corona-omstandigheden en verplichtingen – dat praktisch onhaalbaar was. We konden niet zomaar switchen. Belangrijk: wat vorig jaar gebeurd is, heeft geen enkele invloed op zijn niet-selectie van dit seizoen.”

“Maar blijkbaar zijn intussen wat frustraties geuit die de buitenwereld bereikt hebben. Dat hij wilde vertrekken, wist ik persoonlijk niet, tot ik het las op WielerFlits. Uiteraard was ik verwonderd…  Team DSM heeft de naam streng te zijn. Wel, eigenlijk zijn we nog niet streng genoeg. Ik hoop wel dat je dat optekent met ook onze kant van het verhaal. Wat erachter zit, namelijk iedereen beter maken. Maar dat gaan we niet versoepelen. Ik ben overtuigd dat onze manier van werken de toekomst is.”

Intussen kampen jullie wel met renners die willen opstappen.
Kemna: “Over Van Wilder: je hebt het antwoord zelf gegeven. Teams gaven aan dat hij aangeboden werd. Zijn management speelt daar uiteraard een belangrijke rol in. Als ik Ilan zijn resultaten zie, zou ik ook interesse hebben. Als je dan een manager hebt die hem aanbiedt… Zo werkt het normaal niet, hé. Meer zelfs, het is totaal niet toegestaan. En dát is het verhaal dat hier echt relevant is. Dan vind je het gek dat er wat wrijvingen ontstaan?”

“Wij zijn ook niet zinnens Ilan Van Wilder te laten vertrekken (hij ligt nog onder contract tot eind 2022, red). Wij willen met hem verder werken. Maar zijn management maakt het moeilijk en dat zorgt voor extra druk. Dat is geen voordeel voor hen. Zeker niet voor Ilan. Maar wij zijn gemotiveerd om hem verder op te leiden. Het is een talent dat iets meer tijd nodig heeft omdat zijn ‘cooperation’ nog niet op punt staat. We werken daaraan.”

Wat dat opstappen betreft, jullie hebben in het verleden uiteraard wel gemakkelijk afscheid genomen van een aantal renners. En zo een beeld gecreëerd dat een scheiding vlot mogelijk is.
Kemna: “We hebben bij al die renners wel een overeenkomst gemaakt om onder het contract uit te komen. Telkens met wederzijds akkoord. Maar ergens klopt wat je zegt. Misschien was dat fout. We hebben de naam dat dat mogelijk is in ons team. Daar leren we dan ook weer van richting de toekomst.”


Donderdag volgt het tweede deel. Over het ontstane imagoprobleem, het al dan niet vertrekken van een aantal renners, de kwesties Leknessund, Matthews en Hirschi, etc…

Dit artikel delen:

205 Reacties

Abdoe 10 augustus 2021 om 09:11

Voor het eerst dat een artikel over wielrennen me aan Japke-d. Bouma doet denken. Veel blabla die moet uitstralen dat dit een team is van de toekomst, maar zoals hierboven al aangegeven klinkt er juist een ouderwets top-down-management in door. Een soort karikatuur van het Team Sky van 10 jaar geleden.

Een echt team van de toekomst heeft de mentale gezondheid van de renners als prioriteit. Als er zoveel renners afhaken en je toch zo overtuigd blijft van je gelijk, dan heb je de pizzaplaat van Roy van den Berg voor je kop.

Melkzuur 10 augustus 2021 om 09:14

Renners met een beetje karakter, een eigen wil, zijn hier niet op hun plaats. Een renner zoals Hinault er bijvoorbeeld een was, willen ze dus niet in hun team. Enkel ja-knikkende robots zijn welkom bij DSM, als ik het goed heb begrepen.

Pietspeed 10 augustus 2021 om 12:22

Zo kun je het ongeveer zien idd.

Lalsacien 10 augustus 2021 om 15:16

Renners met het karakter van Hinault rijden er niet meer rond. Toen moest veel zelf geregeld worden. Geen enkele renner doet dat nu nog.

Pietspeed 11 augustus 2021 om 09:47

@lalsalien
Natuurlijk rijden er wel renners met het karakter van bijvoorbeeld een Hinault rond. Het punt is dat de facilitering en ondersteuning professioneler, wetenschappelijker etc is. En dat maakt dat renners veel zaken niet meer zelf hoeven te regelen.

Lalsacien 11 augustus 2021 om 14:27

@Pietspeed “En dat maakt dat renners veel zaken niet meer zelf hoeven te regelen.” En dat moest Hinault veel zelf doen. En dat bedoel ik eigenlijk. Karakter en regelaar.

Thijs E 10 augustus 2021 om 09:20

Zoals we dan altijd in Brabant zeggen; de cooperation moet wel van twee kanten komen.

Zeggen dat je transparant bent en het daadwerkelijk zijn blijkt weer eens enorm te verschillen. “moet aan zijn off-bikeplan werken”. Niemand buiten DSM die snapt wat dat betekent, het is managementspeak waar je van alles onder kunt scharen wat je niet aanstaat, een stok om te slaan.

De bandenspanning door een expert laten bepalen is ook zo iets, onderwijs de renners daar dan in en geef ze zelf de verantwoordelijkheid, zij rijden met die fiets.

AdZ 10 augustus 2021 om 09:24

Goed interview, slecht verhaal.

De houding, overtuiging van het eigen gelijk en de minimale ruimte voor de renners komen op mij eng, bijna sektarisch over.

Pietspeed 11 augustus 2021 om 09:55

Dat is het ‘nare’ eigenlijk van de houding van DSM. Het eigen gelijk, het alternatiefloze.
Citaat : “…. Wat erachter zit, namelijk iedereen beter maken. Maar dat gaan we niet versoepelen. Ik ben overtuigd dat onze manier van werken de toekomst is.”

Alsof er dus bij nb beter presterende WT teams geen experts rondlopen en hun aanpak eigenlijk niet de goede is.
DSM is kennelijk meer als opleidingsploeg te beschouwen waar jonge talenten gevormd en nog gekneed kunnen worden.

toiletduck 10 augustus 2021 om 09:24
Quote:
Dat ‘samenwerken’ betekent ook dat iedereen zich aan zijn rol houdt. Zoals een mecanicien zich niet moeit met de tactiek, zo moeten ook renners zich tot hun rol beperken. En aanvaarden dat hen verteld wordt dat iets beter is…”

Dit is juist een mega archaïsch beeld van samenwerking. De overtuigingen die momenteel domineren zitten toch meer in de hoek van t-shaped, multidisciplinair, holistisch samenwerken en meer van dat. Dat wil niet zeggen dat de mecanicien de tactiek moet bepalen, maar je moet toch zeker niet alle stapjes in de keten helemaal van te voren dichttimmeren. Kruisbestuiving leidt tot creativiteit, zelfontplooiing over de randjes van je baan leidt tot plezier.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 09:52

@WC eend,
Ik ben het helemaal met je eens als het gaat over het buiten de hokjes denken en plezier. Maar er zit ook een keerzijde aan, namelijk dat je straks een legertje “zelfbenoemde experts” hebt, waar je alle regie over kwijt bent. En dan maak ik de link met de Nederlandse corona aanpak, waarin we verworden zijn tot een land met 17 miljoen virologen, waar iedereen zijn eigen ding doet, zelf maar bepaalt of hij of zij in quarantaine moet of zichzelf moet laten testen bij klachten, etc.

Als je de parallel doortrekt, dan denk ik dat de landen die het beste door de coronacrisis gekomen zijn ook de landen zijn met duidelijk beleid, discipline bij de mensen, experts die bepalen, en strakke handhaving.

Of dit dan ook het land is waar jij het gelukkigst in bent, dat is uiteraard een ander verhaal. Maar daar moet je dus ook rekening mee houden als je ergens naar toe verhuist (of tekent in geval van een wielerploeg). De één zal prima gedijen bij veel structuur, de ander gruwelt ervan….

AdZ 10 augustus 2021 om 10:30

Slechte vergelijking @Michelangelo.

Corona vroeg en vraagt inderdaad om crisismanagement, duidelijk en strak beleid, regie.

Bij een wielerploeg zou ik veel meer het fenomeen van zelfsturende teams verwachten, waar de ploegleider (=PO) de opdrachten verstrekt, prioriteiten bepaalt en de staf (=scrummaster) coacht en faciliteert. Bij jonge renners wat meer coaching, bij senior renners vooral het faciliteren. En ja, 2mm omlaag 'op het laatste moment' is dan faciliteren.

Dit model heeft de toekomst.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 10:46

@AdZ,
Of het een slechte vergelijking is weet ik niet, aangezien de corona crisis heeft uitvergroot waar de zwakke plekken zitten in de Nederlandse cultuur. Namelijk het individualisme, eigenwijsheid, polderen, gebrek aan verbondenheid en solidariteit, niet luisteren naar experts, etc.

Jij komt met voorbeelden over scrumsessies en zelfsturende teams, en dat die route DE weg is naar succes. In mijn ogen is dit EEN weg naar succes. Of misschien ook wel EEN weg richting falen.

Beide routes hebben sterktes en zwaktes. Zelfsturende teams hebben het risico in zich om alle kanten op te bewegen. De aanpak van DSM heeft het risico in zich dat ze iedere vorm van zelfontplooiing dood slaat.

Vergelijking is dus zeker niet slecht. En de aanpak van DSM misschien ook niet. Het is hooguit niet jouw aanpak, en jij zou er waarschijnlijk niet tekenen. Maar ALS je tekent, dan teken je niet alleen voor de zak met geld en de wedstrijden die je kunt fietsen, maar ook voor de aanpak. Want ik neem aan dat daar in de contractfase echt wel over wordt gesproken, en er bewust voor wordt getekend.

madeinstars 10 augustus 2021 om 12:12

Uiteraard is het een idiote vergelijking, want ik denk dat Soren Kragh Andersen, die al zijn hele leven (professioneel) op een fiets zit, veel meer weet van een bikefit en zadelhoogte dan de gemiddelde Nederlander van een pandemie.

Dus het vergelijken van professionals (wielrenners) die binnen het kader van hun beroep het wel of niet eens zijn met andere professionals binnen de ploeg met willekeurige Nederlanders die het niet eens zijn met virologen, is ridicuul.

Panache 10 augustus 2021 om 21:37

Prima vergelijking Michelangelo en ook juist gezien dat het Nederlandse “maatwerk voor mij, niet voor anderen” een zwakte kan zijn. De jas DSM past niet iedereen, maar of DSM daarom moet veranderen zodat de jas meerderen past…?

VTI 11 augustus 2021 om 15:21

Helemaal eens! Dat het gepresenteerd als een vernieuwende manier begrijp ik dan ook helemaal niet. Als dat oprecht gemeend wordt, schiet de kennis zwaar tekort. Misschien moeten ze dit soort dingen binnen DSM dan ook maar overlaten aan een organisatiekundige ipv (oud-)wielrenners ;-)

Murcia 10 augustus 2021 om 09:26

Op de prima vragen van Nico volgen antwoorden die een mix zijn van management guru antwoorden en de Gereformeerde Bond. Het woord cooperation wordt te pas en te onpas er in gefietst maar blijkt in de praktijk neer te komen op altijd doen wat de leiding zegt, op die manier kweek je sekteleden en geen individuen die met hun eigen opvattingen en botsing van ideeën de ploeg en zichzelf sterker maken.

jooprioolpijp 10 augustus 2021 om 09:31

Uit de reacties blijkt dat je in dit interview (dank @ redactie!) precies kunt lezen wat je wilt. Vind je DSM een stel micromanagende dominees, dan zie je dat. Wil je een rationele en professionele aanpak zien, dan zie je dat. Het is in elk geval een uitgesproken aanpak, en eentje die zich makkelijk laat framen als het even niet gaat zoals gewenst. Een renner (of z’n manager) denkt elders meer te verdienen en roept ‘protocollen’ en heel WF knikt begrijpend.
Wel lijkt het me een team dat je als renner qua aanpak een beetje moet liggen. Ik zie echter nergens dat er geen ruimte is voor eigen meningen, wat velen d’r graag van maken. Dat je geen experts inhuurt om die vervolgens door de renners kort voor de start van een race genegeerd te laten worden lijkt me logisch.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 10:10

@Jooprioolpijp, je slaat de spijker op zijn kop als je praat over perspectief en lezen wat je wilt lezen.

Het mag duidelijk zijn dat het mainstream perspectief is dat team DSM een totalitaire ploeg is waar individuen geen ruimte hebben. En ik denk dat dit perspectief logisch is als je de Nederlandse samenleving als vertrekpunt neemt. We zijn in Nederland een cultuur van eeuwig polderen, kinderen die al zelf alles moeten kunnen bepalen, het individu dat centraal staat, niemand die je zegt wat je moet doen of laten. En handhaving kan al helemaal niet.

Vanuit een dergelijke cultuur is de aanpak van DSM moeilijk te begrijpen. Maar is de Nederlandse cultuur de enige manier om succes te behalen? Wij Nederlanders denken vaak van wel (we weten immers altijd alles beter), maar als je vraagt hoe buitenlanders naar Nederland kijken, dan zien ze een ontzettend eigenwijs en niet aan te sturen volkje, dat alles beter weet, eeuwig over alles vergadert, en uiteindelijk hard beweegt maar weinig meters maakt. Ik denk niet dat pakweg een Chinees de Nederlandse manier van werken en denken ziet als de weg richting succes.

Wie heeft er “gelijk”? Ik denk dat allebei de routes naar succes prima mogelijk zijn. Waarbij de randvoorwaarde is dat je als renner mee gaat in de filosofie. Een leger waarbij iedereen doet wat hij zelf wil is niet succesvol, een brainstorm met gedrilde Chinezen waarschijnlijk ook niet.

Of deze manier van werken de toekomst is? In theorie wel, als je kijkt naar het gebruik van experts op de plekken waar hun kracht ligt. Maar alles valt of staat met de mate waarin je de mensen in de ploeg kunt overtuigen dat dit de route is naar succes. En dat zal in een samenleving die zich steeds verder ontwikkelt richting “individu” en “ik” almaar lastiger worden.

Het zal dus de kunst zijn om de juiste renners te vinden en te behouden. En dan helpt het niet mee om makelaars te hebben die zich niet aan afspraken houden…

Sammysosa 10 augustus 2021 om 09:32

‘In theorie zijn theorie en praktijk hetzelfde. In de praktijk niet.’ Één van mijn favoriete waarheden die de leiding van DSM in ieder geval niet heeft begrepen. Het lijkt erop alsof de ooit opgeschreven missie en visie van DSM in de hoofden van Kemna en Winston een onwrikbare heiligheid is geworden waar alles voor moet wijken, terwijl je zo’n bedrijfsplan natuurlijk opstelt om ondersteunend te zijn aan het doel: renners opleiden en wedstrijden winnen.

Dat hele ‘cooperation’ is natuurlijk prachtig. Samenwerken is inderdaad belangrijk in een teamsport. Maar het is niet het doel. Het is een middel. Bij DSM is het middel het doel geworden, waardoor het in de weg staat van het échte doel; winnen.

josi 10 augustus 2021 om 11:05

Goed gezegd. Wat heb je aan een ploeg waarin iedereen ‘helemaal op punt staat’ op het gebied van ‘cooperation’ als dat niet in resultaten uitmondt? Er wordt eigenlijk met geen woord gerept over het sportieve aspect, alsof dat bijzaak is geworden in het streven naar dat ene hogere doel waar het etiket ‘cooperation’ op is geplakt.

Arema Pro Cycling Team 10 augustus 2021 om 09:36

Er is ook 0,00000 over van wat ooit een vrijbuitersploeg was ten tijden van Skil en Giant. Zo zonde. Je hoort ook, afgezien van Degenkolb, helemaal niks over nieuwe renners of contract verlengingen….Storer en Hindley gaan al weg, wie volgen er nog allemaal?

ghostwriter 10 augustus 2021 om 10:48

Ik was fan van die ploeg maar ze lijken te veel in hun eigen onzin te gaan geloven.

Cochise 10 augustus 2021 om 09:43

Beetje vreemd van een ex-profrenner om dat verhaal van die zadelhoogte te verbieden. Iedereen weet dat profs doorheen een seizoen regelmatig hun zadel of schoenplaatjes een paar mm aanpassen naargelang de pijntjes en kwaaltjes die ze voelen. Ik begrijp dat je wil vermijden dat dit tot nefaste gevolgen lijdt, maar je kan dat dan toch niet oplossen door hem “een week later naar de expert te sturen”. Beetje flexibiliteit zou daar veel helpen.

ghostwriter 10 augustus 2021 om 10:49

Ook het mentale gedeelte wordt daarin onderschat.

Cochise 10 augustus 2021 om 11:44

Klopt. Als ik rondrijd in een oncomfortabele positie waarbij ik niet het gevoel heb dat ik al m’n kracht kwijt kan dan is dat niet “opgelost” door een tabelletje van een expert waarin staat dat ik wél sneller zou moeten rijden in die positie.

Lalsacien 10 augustus 2021 om 15:23

@Cochise als jij rondrijdt met een verkeerde zadelhoogte dan is dat niet iets wat je tijdens een wedstrijd even aanpast. Zoiets als een tijdrit fiets uitproberen tijdens de Tour (Mollema). Dat moet je inrijden.

Cochise 10 augustus 2021 om 15:56

Dat bedoel ik juist. Voor DSM is er enkel “de juiste zadelhoogte” en alle andere worden als “de verkeerde” gecatalogeerd. Maar profrenners gaan heel vaak (ja ook tijdens een rittenwedstrijd) hier en daar een milimetertje aanpassen omdat ze last hebben van een bepaalde spiergroep en dat op die manier wat willen ontlasten of omdat ze zich die dag tijdens de opwarming toch niet comfortabel voelen bij “de juiste zadelhoogte”.

Baukema Tomoulin 10 augustus 2021 om 09:44

Volgens mij is de bedoelde structuur zoals dat bij F1 ook is. Het team is meer dan het poppetje in de auto/op de fiets. Iedereen gehoorzaamd en doet precies zijn eigen werk, of je nou renner, mechanieker of buschauffeur bent en dan komt het resultaat op een wetenschappelijke manier. Het verschil is wel dat in de F1 de poppetjes in de auto 95% van het resultaat aan het team kunnen toeschrijven en er beperkt zelf invloed op hebben met goed kunnen rijden. Terwijl in het wielrennen iemand met fantastische benen individueel het complete team resultaat kan veranderen. Dus een beetje luisteren en meegaan in de gekke fratsen van je kopman lijkt mij wel logisch als die kopman dat gekke, niet wetenschappelijke, aspect nodig heeft om mentaal die topprestatie te kunnen leveren.

leffie 10 augustus 2021 om 09:46

Ik vraag mij af hoelang de sponsors blijven mee gaan in dit verhaal voor een sponsor is het belangrijk dat er resultaten worden behaald en niet negatief in het licht komen

De Cabybara van de Conradkade 10 augustus 2021 om 10:01

Veel van mijn observaties zijn hierboven al geuit, maar waar ik zelf wel benieuwd naar ben is hoe Kemna en Winston terugkijken op het huidige seizoen wat toch uitermate matig is. Blijkbaar kan je structuur nog wel zo fantastisch zijn, het betekent niet automatisch dat je ook resultaten behaald.

Team DSM staat 22ste op de UCI-lijst, allerlaatste van de WorldTour teams. Lekker samengewerkt jongens, echt de manier van werken voor de toekomst.

Ik hoop dat dat in deel 2 nog naar voren komt.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 10:13

@Cabybara,
Vorig jaar was het met dezelfde structuur en filosofie een heel ander verhaal. Prima TdF, 2 man op Giro podium.

Was het toen DANKZIJ de structuur een succes, of ONDANKS de structuur een succes? Of pas je een gevalletje scorebordjournalistiek toe om je oordeel te vellen?

Wheely 10 augustus 2021 om 10:03

Fantastisch interview, DSM lijkt compleet zijn doel voorbij gestreefd te zijn. Die kerels lijken helemaal koekoek.

Moet wel optekenen dat ze vorig jaar echt een geweldige Tour reden terwijl we ze daarvoor ook allemaal verguisden, en wat volgde was een absurde Giro maar wel met resultaten.

Rsw85 10 augustus 2021 om 10:10

Die resultaten van vorig jaar hebben met de kennis van nu toch ook vooral te maken gehad met het vreemde seizoen vanwege de lockdown en uitgestelde wedstrijden. Een aantal Teams kwamen daar zeer goed uit en een aantal ook zeer matig. Dit jaar lijken de ‘normale’ verhoudingen er weer te zijn.

Rsw85 10 augustus 2021 om 10:08

Ben dan toch wel benieuwd wat er ‘off-bike’ nog aan mankeert bij Van Wilder. Het zou mooi zijn als ze dan eens aangeven waar je dan off-bike allemaal aan moet voldoen en wat ze hiermee bedoelen.

Team DSM lijkt één waarheid te kennen en dat is de eigen waarheid. Dat is hun goed recht en als renner weet je waar je voor kiest maar als de resultaten ver achterblijven dan keert deze manier van werken zich des te sneller tegen je als team. Het is fijn voor het team dat ze DSM binnengehaald hebben na die goede tour vorig jaar want nu op zoek gaan naar een sponsor zou een stuk moeilijker zijn geweest.

Erg benieuwd naar het tweede deel. Ik hoop dat er ook nog ingegaan wordt op de giro van 2020 en de casus Kelderman die ze daar toch hebben laten vallen.

Scott Sunderland 10 augustus 2021 om 10:43

Dat “cooperation” klinkt behoorlijk eng. Renners moeten zich schikken in en aanpassen aan een bepaald kil en mechanisch format. En doe je dat niet dan moet je als renner beter aan je cooperation werken. Hier zit geen gevoel in. Ik proef geen passie. Het klinkt niet eens alsof ze het over mensen hebben maar over machines. Griezelig bijna. Ik snap nu nog meer dat je als renner hier zo snel mogelijk vandaan wilt. En op basis van resultaten werkt dit systeem ook niet kennelijk.

AdZ 10 augustus 2021 om 11:34

Griezelig als in sektarisch, zó overtuigd van je eigen visie en aanpak…

ghostwriter 10 augustus 2021 om 10:44

Als dit het beste propaganda praatje is wat DSM heeft is het er nog erger aan toe dan ik dacht. Als ik een wielrenner had die aan aanbieding van DSM en andere ploegen had zou DSM na dit stuk laag op mijn lijstje komen te staan.

Kaj 10 augustus 2021 om 15:12

Maar ja een renner heeft een manager en de manager denkt in provisie. Net als bij voetballer is de renner slechts Klapvee

Scott Sunderland 10 augustus 2021 om 10:55

Mijn advies aan de sponsor : deze gasten per direct ontslaan, je excuses aanbieden aan de renners en het overige personeel en menselijke ploegleiders en trainers aannemen in plaats van mechanische. Ik vraag niks voor dit advies. Alleen een beetje cooperation.

platteprijs 10 augustus 2021 om 13:03

Kon dat maar. Spekenbrink is volgens mij eigenaar van de ploeg. DSM niet. DSM kan enkel opstappen als sponsor en een andere ploeg gaan ondersteunen. Misschien moeten ze Beat een handje helpen proconti te worden.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 14:42

Ik heb begrepen dat Loes Gunnewijk en Koos Moerenhout beschikbaar zijn….

Kaj 10 augustus 2021 om 15:10

leuk bedacht maar een sponsor zorgt voor de zak met geld en Spekenbrink heeft met zijn bedrijf de worldtour licentie.

nasibal 10 augustus 2021 om 11:05

Ik vind het eigenlijk een heel helder een duidelijk verhaal. DSM heeft een duidelijke visie, plan van aanpak en hebben de 'ballen' daar aan vast te houden. Dat concept op zichzelf kan ik eigenlijk alleen maar respecteren.

Vervolgens is de vraag of je het inhoudelijk eens bent met die visie en het plan van aanpakt, of je je er als renner (maar dus ook als medewerker in welke vorm dan ook) lekker bij voelt, of het voor jou werkt en of je er tussen past. Zo niet, dan is DSM niet de plek voor je en dat is ook prima. Zo wel, dan zou het wel eens heel goed voor je kunnen werken.

Het kan natuurlijk ook dat je er gaandeweg achter komt dat het niet voor jou is, dat is ook prima. Dán is de vraag vervolgens hoe je daar mee om gaat. En dan moet ik toch eerlijk zeggen dat het 'media-spelletje' niet mijn voorkeur heeft en dat ik ook hier wel weer respect heb voor de wijze waarop DSM hier mee omgaat. Terechte opmerkingen denk ik van Kamna dat hij nooit gecontacteerd werd tot nu toe om iets te duiden. Dart zou eigenlijk wel moeten natuurlijk.

Thijs E 10 augustus 2021 om 12:23

Waarom moet je wachten totdat je om commentaar gevraagd wordt? Je kunt ook reageren via een persbericht.

Ten tweede heb ik een donkerbruin vermoeden dat meerdere mensen bij DSM meermaals om commentaar is gevraagd, maar men ervoor koos om zich te focussen op de onderhanden koers en niet te reageren. Of in hun termen: de off-bike transparantie tijdelijk buiten de cooperation met de buitenwereld te laten.

horsm 10 augustus 2021 om 11:12

Ik ben geloof ik de enige die het wel een goed verhaal vindt. DSM heeft een benadering waarmee ze enorm veel succes kunnen boeken (zie vorig jaar) maar ook de plank mis kunnen slaan. Ik vind dat zelf sympathieker dan de succesteams die met een dikke portemonnee alles opkopen (UAE, Bahrein, INEOS). Het aantal toprenners dat ze in de loop der jaren hebben opgeleid is indrukwekkend. Daarnaast is het nog steeds een van de weinige teams dat een betrouwbaar anti-doping beleid heeft.

Maar goed hier wordt altijd harder ingehakt op Nederlandse teams die falen dan dat er gejuicht wordt bij successen.

Edit: eens dus met @nasibal

platteprijs 10 augustus 2021 om 13:04

Het is een Duitse ploeg.

horsm 10 augustus 2021 om 17:03

Niet echt.

Pietspeed 10 augustus 2021 om 11:18

Het lijkt wel een kinderlijk opvoedingskamp wat bij DSM gaande is. De renner en mens worden daar onder pseudo wetenschappelijk geneuzel gemodelleerd naar een product van de ideale profwielrenner. Lijkt wel op een Chinees of communistisch model. De menselijke maat is ver te zoeken.
Het negatieve beeld wordt met het interview iig nog eens versterkt door Kemna. Ga zo door en je houdt geen team over behalve ‘management’.

horsm 10 augustus 2021 om 11:33

Overdrijven is ook een vak.

Pietspeed 11 augustus 2021 om 12:59

Vraag me af wie hier overdrijft? Lijkt me dat DSM met zo’n aanpak behoorlijk doorschiet. Normaal heiligt het doel de middelen. Maar hier wordt bijna het doel ondergeschikt aan de middelen gemaakt. ‘Off-bikeplan’ tot hoever gaat dat? Tot in de privésfeer, buiten de werktijden?

Pannenkoek 10 augustus 2021 om 11:22

Met veel plezier het artikel gelezen. Zou niet perse een ploeg zijn waar ik kan aarden, maar in principe is het hebben van experts voor alle aspecten en daar op vertrouwen wel goed. Voeg dan alleen een psycholoog toe die praat met de renners en zorgt dat ze ook vertrouwen hebben in die experts en dat ze onrust en angst (2mm zadelhoogte wijzigen) kunnen loslaten.
Het cirkeltje moet wel rondgemaakt worden en als er ergens een hiaat valt krijg je onrust en ellende.
Eigenlijk blijkt uit veel dat ze gewoon niet compleet zijn, dit werkt als je zorgt dat het werkt. Als het niet werkt schiet je met zijn allen tekort. Blijkbaar is van Wilder’s off-bike plan niet afdoende: hoe kan dit? waar schiet hij in te kort? Wat kan de ploeg doen om te zorgen dat hij daar wel een been kan bijtrekken? Of als laatste, past hij wel binnen de cultuur?

ghostwriter 10 augustus 2021 om 11:24

“De bandendruk wordt vooraf bepaald. Ook op advies van een expert. De avond voor elke wedstrijd of rit krijgt elke renner een document met dat advies. Als er opmerkingen zijn, kan dat besproken worden. Als er niet gereageerd wordt, dan is het dát. Maar laat dan net voor de wedstrijd niet op eigen initiatief wat lucht uit de banden ontsnappen.”

Dat advies klinkt dan meer als een opdracht dan een daadwerkelijk advies. Daar, wat bedoelt hij met “niet op gereageerd wordt”? Dat klinkt alsof ze niet eens het fatsoen hebben om altijd te reageren op de opmerkingen die wielrenners op hun eigen materiaal hebben.

nasibal 10 augustus 2021 om 11:26

Lijkt me toch een heel duidelijk verhaal? De renners krijgen van tevoren het advies in te zien. Willen ze hier over in gesprek kan dat, doen ze dat niet (oftwel: reageren ze niet op het gecommuniceerde advies) dan wordt aangenomen dat ze er 'oké' mee zijn.

Renners krijgen dus de kans om te reageren op het advies, maken ze daar géén gebruik van, maar gaan ze vervolgens tóch op eigen initiatief dingen veranderen, dan wordt dat niet gewaardeerd. Dat snap ik wel. Als ik jou zeg: 'Zo en zo gaan we het doen, als je het er niet mee eens bent of opmerkingen hebt dan hoor ik het graag vóór dan en en dan van je, dan praten we er over' , je zegt vervolgens helemaal niets en gaat dan tóch wat anders doen, dan zou ik daar toch ook wel iets van vinden ja.

Cochise 10 augustus 2021 om 11:54

Om op dit concreet voorbeeld verder te gaan: klinkt allemaal heel goed in theorie. Je krijgt ’s avonds de juiste bandendruk en neemt op dat moment aan dat het inderdaad de beste optie is. ’s Morgens rijd je naar de start en door wat vochtigheid in de lucht heb je het gevoel dat je toch niet zo stabiel in de bochten kan gaan met die bandendruk als je zou willen. Dan begrijp ik uit de regels dat het niet toegelaten is om daar nog op in te spelen, daar had je de avond voordien dan maar bij moeten stilstaan. Maar renners zijn geen robots, renners hechten ook waarde aan hun gevoel, en ik begrijp heel goed dat het ontzettend frustrerend is als je daar dan in wordt geremd.
Ik trek het in het belachelijke maar als Mvdp na een rondje in het slijk naar Adrie roept dat hij 1,2 bar in zijn tubes wil dan wil hij toch ook niet als antwoord dat de expert gisterenavond gezegd heeft dat het 1,4 bar moet zijn en hij daar toen geen opmerkingen op had?

Thijs E 10 augustus 2021 om 12:25

Matje is door Adri bijgebracht dat je zelf verantwoordelijkheid neemt voor je bandendruk

nasibal 10 augustus 2021 om 11:24

Wat denk ik deze discussie lastig maakt is dat je een ‘wielerteam’ (of welke topsporter dan ook) op twee manieren kan zien:

1) Een topsporter die centraal staat met een groep mensen die achter hem/haar staan om zijn prestatie mogelijk te maken.

2) Een groep mensen die allemaal vanuit een eigen expertise een toevoeging heeft in het behalen van een bepaald doel.

In de eerste variant draait alles om de fietser. In de tweede variant is de fietser niet ‘meer of minder’ dan ieder ander en verschilt slechts in zijn taak. Zijn taak in het geheel is ‘trappen’. Net zoals de kok als taak ‘koken’ heeft en de mechanicien ‘sleutelen’.

We vinden het heel normaal dat de mechanicien niet kookt en de kok niet aan fietsen sleutelt. Waarom vinden we het dan niet normaal dat van een fietser gevraagd wordt zich alleen tot fietsen te beperken? DSM gaat duidelijk uit van model 2, terwijl veel mensen (zeker van buitenaf) een beetje redeneren vanuit model 1 lijkt het.

ghostwriter 10 augustus 2021 om 11:28

Omdat de fietser alleen het maximale uit zichzelf zal halen als hij vertrouwen heeft in zijn trainingen, materiaal, etc.. De kok kookt niet voor zichzelf maar voor de wielrenners en de mechanics sleutelen niet aan hun eigen fiets maar aan die van de wielrenners. De wielrenner staat dus altijd centraal en alles moet erop gericht zijn om de wielrenner optimaal te laten presteren.

nasibal 10 augustus 2021 om 11:32

En de wielrenner fietst niet voor zichzelf, maar voor het team. Het team staat centraal. Het team haalt het resultaat, niet de fietser. Maar iemand zal die trappers rond moeten trappen, daarom is hij in dienst. De kok kookt ook niet voor de fietser. Als de kok voor de fietser zou koken zou hij wel het lievelingsgerecht van de fietser koken, ipv iets wat goed is voor het leveren van een prestatie. De mechanicien sleutelt ook niet aan de fiets van de wielrenner, maar aan de fiets van het team. De wielrenner fietst op die fiets.

Er vertrouwen in hebben dat iemand vanuit een expertise iets beter weet dan jij, of beter kan dan jij, is ook een stukje professionaliteit. De kok en de mechanicien vertrouwen er op dat de fietser harder fietst dan zij. Als de kok net zo hard kon fietsen als de fietser en net zo goed kon sleutelen als de mechanicien zou hij alles zelf wel doen.

ghostwriter 10 augustus 2021 om 11:36

Nee, de wielrenner rijdt voor zichzelf (als an niet in dienst van het team). Een expert in zadel hoogte is geen expert in de wielrenner zelf. Het idee dat een zadel expert beter weet hoe iemand op de fiets wil zitten is absurd. Dan onderschat je enorm hoe belangrijk het mentale aspect is. Hetzelfde geld voor eten, uiteindelijk zal elke wielrenner voorkeuren hebben die misschien fysiek niet 100% optimaal zijn maar de wielrenner als mens zich prettiger laten voelen. Kijk naar Tjallingii die een vegetariër was. Dat was fysiologisch gezien misschien niet ideaal maar het verlies wat daarin werd gemaakt werd goed gemaakt door het mentale aspect. De wielrenner als persoon moet centraal staan als je het maximale uit hem wil halen.

nasibal 10 augustus 2021 om 11:39

Je zegt dat wielrenner voor zichzelf fietst, al dan niet in dienst van een team. Werk jij dan ook voor jezelf, al dan niet in dienst van je baas? Dat lijkt me toch niet. Je werkt voor het resultaat van je baas (het bedrijf), dat doe je vanuit jouw kwaliteiten en krijgt daar vervolgens voor betaald. Waarom zou het bij die wielrenner anders zijn?

ghostwriter 10 augustus 2021 om 11:41

Ik werk voor mijzelf in dienst van mijn werkgever. Mijn werkgever vertelt mij wat ik moet doen maar niet hoe ik dat moet doen. Zolang ik mijn taken afrond maakt het mijn werkgever niet uit of ik die afgrond terwijl ik netjes achter een stoel zit of ondersteboven aan het plafon hang. Mijn werkgever vertrouwt erop dat ik goed begrijp hoe ik het maximale uit mezelf kan halen en ondersteund me daarin.

horsm 10 augustus 2021 om 11:42

@ghost, maar Kemna heeft het toch juist ook over het mentale aspect van de zadelafstelling? Hij zegt dat de afspraak om niet op het laatste moment aan instellingen te rommelen tot doel heeft om de renners hun rust te laten behouden. Daar kan ik me iets bij voorstellen.

Maar goed, het gaat er in dit soort gevallen natuurlijk om hoe het gebracht wordt. Het lijkt erop of Kemna tegen de haren van sommigen instrijkt. Waarschijnlijk heeft het team behoefte aan een Zeeman-achtige empathische coach.

Ik begreep dat DSM in de laatste maanden gezocht heeft naar een renner die wat meer senior is en die vanuit het team de youngsters kan bijsturen. Dat lijkt me nuttig. Om die reden heeft Jumbo-Visma het contract met 'cultuurdragers' Gesink en Van Emden verlengd. Zij hebben ook duidelijk een mentorfunctie.

Bij DSM had Roy Curvers in het verleden die rol. Net als Gesink was dat een renner die al meedraaide vanaf de begindagen van het team. En inderdaad: eigenlijk begon het gedonder bij DSM ook nadat Roy vertrok. Nu rijden er eigenlijk bijna geen oudgedienden meer bij het team.

Degenkolb wordt nu binnengehaald om die rol van Curvers te vervullen. We zullen zien of het genoeg is. Misschien was het een idee om tegelijkertijd zijn mattie Koen de Kort binnen te hengelen.

ghostwriter 10 augustus 2021 om 11:45

@horsm
Als hij daadwerkelijk denkt dat dit een wielrenner rust zou geven begrijpt hij totaal niet hoe mensen werken. Sommige mensen geeft dat rust, voor andere geeft een kleine aanpassing juist rust. Iemand verbieden zijn eigen materiaal aan te passen wanneer hij dat wil zal weinig atleten rust geven. Vertrouwen in je materiaal hebben is van groter belang dan dat het materiaal volgens de theorie ideaal is.

Mensen die in theoretische vakken werken (zoals ik) horen goed te begrijpen dat theorie en praktijk vaak ver van elkaar afstaan. Wat theoretisch de ideale zadelhoogte is zal in praktijk dat niet zijn als de wielrenner zich niet prettig voelt bij die zadelhoogte.

madeinstars 10 augustus 2021 om 11:52

Maar Nasibal, dan moet je er ook maar weer van uitgaan dat je onfeilbare mechaniekers en voedingsexperts hebt. En wel zo onfeilbaar dat ze het áltijd beter weten dan de renner. Zelfs een ervaren en gearriveerde renner als Kragh Andersen, bijvoorbeeld. Dat kan zo zijn en dat is een keuze die ze maken, maar het staat compleet haaks op de term ‘cooperation’ die ze zelf de hele tijd noemen en of dat daadwerkelijk de manier van werken is die de toekomst heeft, waag ik sterk te betwijfelen.

Ik neem aan dat ze bij een Ineos, Jumbo en Quickstep bijvoorbeeld ook zeer goede bikefitters, mechaniekers en voedingsexperts hebben, maar daar hoor je dit soort verhalen toch niet. Waar zit dan het verschil in aanpak? Het komt op mij over alsof die ploegen meer aandacht hebben voor de persoonlijke behoeftes van de individuele renners, zonder het teamaspect van het wielrennen uit het oog te verliezen.

Juist het feit dat wielrenners allemaal individuen zijn, die uiteindelijk het verschil moeten maken door hun prestaties, mis ik compleet in dit verhaal van DSM. Het klinkt alsof ze het hebben over machines in een fabriek die precies op de juiste manier volgens de protocollen in elkaar gestoken moeten zijn om de boel draaiende te houden.

Nogmaals: dat is een aanpak die je kan kiezen, maar om nou te stellen dat de de machines aan de lopende band in de volkswagenfabriek ‘samenwerken’ met de mechaniekers die aan ze sleutelen en de managers die de processen beheren, nee. De woordkeuze cooperation lijkt me dan totaal niet van toepassing.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 11:59

@Ghostwriter en Nasibal,
Interessante discussie, die heel goed twee perspectieven over het voetlicht brengt. Complimenten daarvoor!

Zo’n voorbeeld over zadelhoogte: biomechanisch en aerodynamisch is daar heel veel over te zeggen, met een enorme wetenschap erachter. Maar ook vanuit psychologisch oogpunt kun je er vanalles van vinden, ook met wetenschap erachter. En heel veel onderbuikgevoel van een renner.

Heeft 1 van beiden meer gelijk dan de ander? Waarschijnlijk niet. Maar ik denk dat je uiteindelijk voor het grotere plaatje een manier van werken bepaalt om successen te behalen. En in dit geval hebben ze ervoor gekozen om op een andere manier ruimte te geven aan het onderbuik gevoel van de renner en de psychologische kant: we doen niks impulsief en op onderbuik, als we iets veranderen dan doen we dat weloverwogen met de experts erbij.

Sommige mensen werken graag met “trial and error” om op die manier resultaten te boeken. Maar je kunt op basis van theorieen en modellen ook heel veel resultaten boeken. Het vraagt een andere manier van denken en leven. En niet voor iedereen past dat.

En dan het stuk over voor wie je feitelijk werkt. Ook daar komt exact tot uiting waar de uitersten liggen. Werk je voor jezelf in de tijd van de baas, of werk je voor het behalen van de bedrijfsdoelen? Ook dat zijn verschillende manieren om ernaar te kijken, en beide manieren zijn prima bruikbaar om goede resultaten te boeken. Waarbij in de eerste filosofie wordt uitgegaan van het individu dat door zelfontplooiing de juiste dingen gaat doen om als individu succesvol te zijn (en als de individuen succesvol zijn is het collectieve resultaat goed), en bij de andere dat door duidelijke structuren iedereen in zijn kracht gezet wordt om collectief het beste resultaat te halen.

En wie heeft er gelijk? Het succes hangt denk ik vooral af van hoeveel geloof je hebt in de aanpak. Als je geen vertrouwen hebt in de kok, de mechaincien of de ploegleiding, dan heb je bij DSM denk ik niks te zoeken.

ghostwriter 10 augustus 2021 om 12:17

Het doet me denken aan een voetbaltrainer die spelers zo volpropt met tactische aanwijzingen dat hij alle creativiteit van een speler kapot maakt doordat een speler als een soort robot zich over het veld begeeft (zoals Di Maria onder Van Gaal).

Michelangelo 10 augustus 2021 om 12:34

@Ghostwriter,
Ik denk dat Van Gaal een coach is (en een aanpak heeft) waarbij niet ieder individu tot zijn recht komt. Het was ook een coach die het individu niet groter maakte dan het team.

Nu weet ik niet of voetbal (en voetballers) te vergelijken zijn met wielrennen (en wielrenners). Als een voetballer rondjes moet lopen, dan snijdt 9 van de 10 voetballers ieder hoekje af. Terwijl de doorsnee wielrenner van zichzelf de gehele training 110% moet afwerken. Maar het voorbeeld van Di Maria en Van Gaal tekent denk ik wel dat niet iedere aanpak voor ieder individu geschikt is.

Maar om daarmee de hele aanpak van Van Gaal (of in dit geval DSM) meteen af te serveren gaat mij ook te ver.

De Slob 10 augustus 2021 om 11:30

Enge sekte. Typisch calvinistische Nederlandse wij-weten-alles-beter-en-daar-gaan-we-niets-aan-veranderen-mentaliteit van Kemna ook. Hoeveel klachten moeten ze nog krijgen voor ze in zien dat renners hier niet blij van worden? Opdoeken die handel.

horsm 10 augustus 2021 om 11:36

Maar met die houding hebben ze in het verleden toch juist hun successen behaald? Ik snap dat je graag met je juichkeep om voor de buis zit, maar een team als DSM kent nou eenmaal niet alleen pieken maar ook dalen.

Michelangelo 10 augustus 2021 om 11:41

Het is in mijn ogen juist allesbehalve de Nederlandse “ikweethetbeter-mentaliteit”.

Woorden als cooperatie, teambelang etc zijn woorden die totaal niet passen in de Nederlandse “dikke IK- maatschappij”. We vinden in Nederland dat alles moet draaien om het individu, getuige ook het merendeel van de reacties hierboven.

De “ikweethetbeter-mentaliteit” zie je dan ook vooral terug in de reacties. WIJ als WF-ers weten het allemaal beter. Er is maar 1 manier, en dat is NIET de DSM manier!

Maar zoom eens een beetje uit. En worden we dan echt zoveel succesvoller als we het individu centraal stellen? Of wordt het dan wel heel erg lastig om collectieve doelen te halen, aangezien niet ieder individu daar zelf voordeel van heeft? Kijk naar de corona aanpak, kijk naar het klimaatvraagstuk, en beoordeel zelf hoe succesvol de liberale aanpak daadwerkelijk is. En vergelijk dat dan met een land als China, dat gewoon een stuk succesvoller is in het aanpakken van dit soort vraagstukken. Omdat ze daar wel werken vanuit een strakke regie, duidelijke regels en een collectief doel wat bereikt moet worden.

Of je er zelf happy van wordt is een andere vraag…. Maar zoals je ervoor kiest om niet in China te wonen kies je er ook voor om wel of niet bij zo’n ploeg te tekenen.

madeinstars 10 augustus 2021 om 12:01

Michelangelo, dat lijkt me een veel te grote conclusie ten opzichte van wat velen in deze comments beweren.

Ik zie weinig mensen zeggen dat alles moet draaien om de individu. Ik zie wel veel mensen opmerken dat de wensen en autonomie van de individu niet compleet genegeerd kunnen worden in het kader van ‘teambelang’, omdat je uiteindelijk wel met individuen met individuele belangen en karakters te maken hebt.

Om daar een hele verhandeling over libertarisme en ‘ik-maatschappijen’ aan op te hangen, lijkt me veel te kort door de bocht. Evenals je conclusies in dit gehele topic dat een DSM-werkwijze beter zou passen in de Japanse cultuur. Om maar iets te noemen: het idee van zelfsturende teams en het weghalen van ‘managementlagen’ is juist iets dat grotendeels uit Japan komt. De clichés over de totale hiërarchische maatschappij in Japan zijn inmiddels wel een beetje achterhaald.

Het probleem lijkt mij niet zozeer dat de renners te egoïstisch zijn om niet te kunnen ‘samenwerken’, maar dat het idee van samenwerking voor de leiding van DSM iets heel anders lijkt te betekenen dan voor veel renners (en ook voor veel reageerders hier.)

Michelangelo 10 augustus 2021 om 13:15

Als je het stuk goed leest, dan wordt bij DSM de autonomie van de renner niet genegeerd. En kan er echt wel gesproken worden over het zadel 2 mm lager of hoger. Tenminste, zo lees ik het.

Wat mij "stoort" aan veel van de reacties hier is dat ze de aanpak van DSM achterhaald vinden, niet vinden kunnen, en voorbij gaat aan de individuele renner. En dat het dus logisch is dat de ploeg niet presteert en renners weg willen. En dat is waar ik het over probeer te hebben.

De manier van kijken naar organisaties (en dus ook DSM) wordt denk ik in belangrijke mate bepaald door de omgeving waarin je opgroeit en de dingen die je daarin ziet. En in de Nederlandse cultuur staan teambelang en collectieve doelen niet hoog aangeschreven, en wordt ieder kind tegenwoordig opgevoed met woorden als zelfontplooiing en eigen keuzes maken. Tegen je kind zeggen dat hij metselaar moet worden net als papa is "not done" in Nederland.

Resultaat is dat we heel veel gelukkige kinderen hebben, die al op jonge leeftijd weinig meer van anderen aannemen, en werk gaan doen wat ze zelf leuk vinden. Resultaat is ook dat we te weinig metselaars hebben om huizen te bouwen. Zijn we dan succesvol als maatschappij? Als je kijkt naar het geluk van de kinderen absoluut, maar pak je het andere perspectief, dan moet je de conclusie trekken dat we heel veel projectmanagers hebben, maar te weinig metselaars over hebben die huizen bouwen.

En zo kun je dus ook op meerdere manieren naar de aanpak van DSM kijken. En het lijkt me niet de ploeg waar je moet zijn als je gelooft in zelfontplooiing, eigen keuzes maken, etc. Maar als jij gelooft in experts om je heen die vanuit hun kennisgebied alles doen om het team optimaal te laten draaien voor resultaat, en als jij gelooft dat experts niet voor niets experts zijn, dan denk ik dat DSM een prima plek is voor renners.

DSM zal dus met een specifieke groep renners aan de slag moeten gaan, en ervoor moeten zorgen dat renners de filosofie blijven snappen en omarmen. En ik denk dat DSM zich ook moet blijven afvragen hoe toekomstbestendig deze filosofie uiteindelijk is als je kijkt naar de huidige en toekomstige generatie renners (en de maatschappij waaruit ze vandaan komen). Zodat ze niet de dinosaurus van de wielersport worden.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair