Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tadej Pogačar ‘beslist’ over veldrittoekomst Mathieu van der Poel
Opinie Alsof het een vanzelfsprekendheid is, hebben velen naar de achtste wereldtitel veldrijden van Mathieu van der Poel gekeken. Na een winter waarin hij opnieuw dominant was en alle dertien crossen wist te winnen, leek de winnaar vooraf zo goed als zeker al vast te staan. Wat ‘MVDP’ doet, is uitzonderlijk. Het is zeker niet zo dat hij eventjes ‘speels’ naar een nieuwe regenboogtrui fietst.
Ook achter deze wereldtitel zit ongekend veel arbeid. Het mag dan lijken alsof hij eventjes naar de buurtsuper rijdt om een nieuwe gouden medaille op te halen, achter dit succes zitten maanden van harde arbeid en vele opofferingen. Wie hem de afgelopen weken in de omgeving van Calpe in Spanje aan het werk heeft gezien, weet dat Mathieu van der Poel een kampioen is die niets aan het toeval overlaat. Iedere trainingsdag is voor hem een examen om naar zijn topvorm toe te groeien.
Op de persconferentie na zijn gouden race haalde hij dit aan. Het WK is de laatste jaren altijd zijn eerste piek van het seizoen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. “Dit is een dag waarop ik in topvorm wil zijn. Ik wil hier niet op 90 procent van mijn kunnen van start gaan. Dat is niet genoeg. Een groot aantal mensen onderschat hoeveel werk er in deze eerste vormpiek zit.”
In vergelijking met zijn eerste jaren zit er tegenwoordig veel meer arbeid in zijn veldritseizoen. Dat komt vooral omdat hij zijn crossjaar later begint. “Ik train harder en maak zeker meer uren”, bevestigt hij.
Foto: Fotoburo Cor Vos
In januari traint hij de laatste jaren in Spanje met twee belangrijke doelen in zijn achterhoofd. Eerst komt die gewilde piek van het WK veldrijden, maar in januari moet hij in het huidige wielrennen ook al specifiek richting de Monumenten van het voorjaar werken.
“Ik ga niet zeggen dat die combinatie moeilijk is, want in het verleden heb ik aangetoond dat ik die twee zaken succesvol kan combineren. Tegenwoordig moet je echter ook continu denken aan verbetering. Je moet zaken beter doen dan het voorgaande jaar om weer aan de top te staan. Je moet constant stappen blijven zetten.”
In het veldrijden is het niveau aan de top de laatste jaren enigszins gestabiliseerd. Op de weg is het niveau daarentegen alleen maar hoger komen te liggen. In de afgelopen drie jaar heeft vooral Tadej Pogačar de lat in de klassiekers nog hoger gelegd.
-
Lees ook Mathieu van der Poel viert recordzege als Cristiano Ronaldo: "Juiste moment om dat te doen"
Er is de laatste jaren niemand die de Oude Kwaremont harder oprijdt dan de Sloveen. In Milaan-San Remo heeft ‘Pogi’ met zijn UAE Emirates-team de snelheid op de Cipressa zo hoog gelegd dat dit opnieuw een scherprechter is geworden en de finale er hierdoor heel anders uitziet. En vorig jaar, bij zijn eerste kennismaking met Parijs-Roubaix, heeft ‘MVDP’ direct gevoeld dat Pogačar ook op de gemene kasseien van ‘Le Nord’ een nieuwe norm gaat zetten.
Tot dusver heeft Van der Poel bijna altijd een antwoord gehad op de sterke klassieke optredens van Pogačar. Hij wist Milaan-San Remo twee keer (2023 en 2025) te winnen, terwijl Pogačar in zijn nabijheid was. In de Ronde van Vlaanderen was de Sloveen hem twee keer de baas, terwijl ‘MVDP’ in de laatste vier jaar ook twee keer zegevierde. En in Parijs-Roubaix ontdeed de Nederlander zich van Pogačar na een stuurfout van de beste renner van deze generatie.
Ook dit jaar heeft Pogačar zijn zinnen weer gezet op deze drie Monumenten. Van der Poel weet dat hij zich zal moeten wapenen tegen een nog betere versie van de viervoudig Tourwinnaar. Met die wetenschap in zijn achterhoofd vraagt hij zich dan ook logischerwijs af of een veldritseizoen nog wel past in zijn aanloop naar de klassiekers.
Mathieu van der Poel tussen Tibor Del Grosso en Thibau Nys tijdens WK veldrijden in Hulst. Foto: Raymond Kerckhoffs
Zeker nu hij het record – als enige veldrijder in de geschiedenis acht keer wereldkampioen – achter zijn naam heeft staan. Het klinkt raar voor wie zijn denkwijze in zijn eerste jaren als profwielrenner kent. Tegenwoordig leeft de recordjacht echter enorm bij hem. Daarom zijn de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix vanaf nu ook heilig voor hem.
Hij kan de eerste renner in de geschiedenis worden die vier keer de Ronde van Vlaanderen op zijn naam schrijft. En in Parijs-Roubaix kan hij zich met een vierde opeenvolgende zege in het rijtje met Tom Boonen en Roger De Vlaeminck als recordhouders plaatsen.
Van der Poel wil hier zeker voor gaan. Al is het nu vooral willen en niet moeten. Hij werkt harder, traint veel meer uren, zowel voor het crossen als voor het wegseizoen. Maar hij heeft er, naar eigen zeggen, ook veel meer plezier in. De druk, zeker als grote favoriet, is er nog steeds. Hier kan hij nu veel beter mee omgaan, omdat het moeten winnen niet meer hoeft. Hij heeft de grote wedstrijden al gewonnen. Het gaat nu vooral om het vaker willen winnen.
“Ik geniet ervan dat ik nu in het veldrijden geschiedenis heb geschreven. Ook op de weg kan ik nog een paar records neerzetten. Ik weet dat ik nog een paar jaren heb en ga daarin alles doen om dit te realiseren.”
Woorden waarmee hij benadrukt dat het klassieke voorjaar vanaf nu heilig voor hem zal zijn. De komende veldritwinter lijkt niet te passen binnen de realisatie van die doelstelling, al zal die beslissing zeker ook afhangen van de standaard die Pogačar komend voorjaar in de twee kasseienmonumenten gaat neerzetten. Daarom kan Tadej Pogačar in april ‘beslissen’ over de veldrittoekomst van Mathieu van der Poel.
Kortom goede analyse.
Daarnaast viel uit het interview met Sporza na afloop van de wedstrijd al op te maken dat de beslissing al genomen is om gewoon tot Hoogerheide 2028 de WK's te blijven rijden. Duidelijk dat hij daar afscheid zal nemen en dat ook als Pogacar gelost wordt op de Oude Kwaremont, Van der Poel geen drukke kerstperiode meer zal rijden. Niets 'Pogacar beslist' dus.
Hoe dan ook, is het gewoon irritant dat op de avond dat Van der Poel geschiedenis schrijft, gepruttel over Pogacar de grote kop op deze site is.
Ik lees veel frustratie maar geen feiten. Je spreekt je namelijk in een andere opmerking weer tegen..
En dooorrrr
Mathieu en wat overduidelijk naar voor kwam is dat hij bijlange
niet bevestigde om tot en met het WK Hoogerheide nog erbij te zijn.
Hij gaf wél allerlei argumenten aan waarom hij 'mogelijks' geen
WK'27/ 28 of crossen meer zou rijden. Dat hij graag op een hoogtepunt
zou stoppen, graag zijn wegseizoen in het najaar zou willen
uitbreiden, hij ook zegt dat je zo ook maar verder en verder kan
blijven verwachten dat hij WK's blijft rijden en een winter zonder
cross in vraag gesteld wordt om de eventuele meerwaarde op de weg.
Mathieu zegt al geruime tijd dat hij alsmaar harder en harder zal moeten
trainen om Pogacar überhaupt te kunnen volgen, en dus de energie die
hij in zijn crossen mét het WK er bovenop steekt, wellicht beter in meer
wegtrainingen zou doen met iets langere rust ertussen.
Sommige mensen kunnen de gedachte van zijn mogelijk crosspensioen
maar moeilijk verteren en verwachten maar dat Mathieu hun blijft
pleasen, maar waarom zeg je als fan niet gewoon dat hij ons al
zovele jaren veel plezier bezorgd heeft en hij het verdient om ermee
te stoppen en andere leuke dingen te doen in zijn offseason of zijn
ambities in wegkoersen prioritair zijn.
Veel zieliger moet een reactie niet worden...
Het "feit" is dat dit ‘na-aapjournalistiek' wordt genoemd omdat José de Cauwer deze analyse al VOOR de persconferentie maakte. Die is waarschijnlijk niet eens bij die persconferentie geweest. Er is dus geen sprake van meerdere journalisten die een stukje typen op basis van dezelfde woorden, zoals jij beweert.
En dan ook nog eens de plank misslaan omdat uit Van der Poels optreden op Sporza al duidelijk was geworden dat hij al lang besloten heeft om door te gaan tot Hoogerheide 2028, maar (i.i.g. volgend jaar) eventueel alleen het WK zal rijden.
Niet Pogacar, maar Hulst heeft besloten over de veldrittoekomst van Van der Poel. Als het gisteren was misgegaan had hij nog een keer serieus moeten pieken in aanloop naar een WK, omdat dat record stiekem toch wel heel belangrijk voor hem was geworden. Nu hij het record binnen heeft, gaat hij het volgend jaar dus zonder vormpiek aanpakken.
In de originele RvV heb je de muur als scherprechter, die grilliger en meer van je knalexplosief is, met daarna nog de pater als klapstuk. Ik denk dat MvdP daar niet hoeft te lossen en zelfs Pogi kan aanvallen. Anders wordt het gewoon weer vanaf voet Kwaremont er af, ben ik bang.
Denk echt dat MvdP moet overwegen om in de ronde een truc speciale uit te halen: met superveel risico op lastige stukken (straatmeubilair, stoepjes, 5 soorten ondergrond binnen 200 meter etc) Pogacar in een panische achtervolging lokken en hopen dat deze ergens op zijn inmiddels geblondeerde bakkes gaat.
En ja, ik vind dat een volkomen gepaste tactiek.
Op zich terecht natuurlijk, maar de mogelijkheid om deze wedstrijden op vernuft en tactiek te winnen is er daardoor niet meer.
De vraag van Romāns Vainšteins blijft staan (zie San Remo).
Denk dat je wel gelijk hebt dat het daar een veel spannender duel zou zijn geweest. Blijft sowieso tot op de dag van vandaag doodzonde dat ze dat parcours hebben ingeruild voor dat gedrocht van nu om maar 3x langs een zooi vip tenten te kunnen rijden.
Ondanks dat hij de Belgen alle kansen ontneemt deden ze er bij Sporza toch alles aan om hem te overtuigen om toch te crossen volgend jaar. Sven Nys haalde zelfs al lachend het golfterrein naast het WK-parcours in Oostende aan. Dat mag ook eens gezegd worden ipv enkel te focussen op de keren dat ze te nationalistisch zijn.
In elk geval zal dit alles pas na t wk in Canada besloten gaan worden denk ik, en dat is pas in September.
Roubaix en MSR is dat aanzienlijk minder groot probleem en daar staat ook prima team.
Hoe dan ook onwijs veel zin in om de "grootmeester" weer aan de slag te zien gaan. Uiteindelijk lijkt mij grand tours skippen de beste keuze sportief gezien voor hem. Alpecin en Premier tech kijken daar wellicht anders naar.
Ik denk overigens dat hij op die manier verliest van Del Grosso (als die de komende 12 maanden niet tegen een blessure aanloopt en zijn rugoefeningen wat serieuzer gaat aanpakken).