Sep Vanmarcke neemt het na spoorwegincident op voor de renners: “Er is geen kwade wil”
Het spoorwegincident tijdens de Ronde van Vlaanderen blijft de gemoederen bezighouden. Het parket van Oost-Vlaanderen, dat een onderzoek is gestart, benadrukt dat het negeren van een gesloten overweg ook een in sportcontext niet wordt getolereerd. Volgens Sep Vanmarcke, ploegleider bij Soudal Quick-Step, zijn er echter wel verzachtende omstandigheden voor de betrokken renners.
“Vaak komen ze daar in een peloton tegen 55 kilometer per uur aan”, begint Vanmarcke zijn uitleg waarom het vaker voorkomt dat renners een gesloten overweg toch oversteken. “De eersten hebben een goed zicht, maar de rest kijkt op de rug van een voorganger. En ook geluid gaat vaak verloren in het peloton. Niet iedereen heeft dus door wat er aan het gebeuren is.”
“Je zag zondag ook dat de eerste renners duidelijk begonnen te remmen, maar dan moet je ook snel de afweging maken: sla ik hier vol mijn remmen toe en loop ik het risico dat ze achter mij vallen? Of ga je toch door? Als renner maak je die keuze naar eigen kunde en met de veiligheid in je achterhoofd. Het is zeker niet de bedoeling van de renners om de boel te flikken of bewust de regels te overtreden.”
Schorsing verkeerd signaal
Vanmarcke denkt dat het ‘een verkeerd signaal’ zou zijn geweest als de jury de renners had geschorst. “De NMBS, Infrabel, de organisatie, de politie … Allemaal wisten ze exact wanneer die trein zou passeren. Dan wil ik toch ook hen wijzen op hun verantwoordelijkheid.”
“Je kunt niet verwachten dat renners de dienstregeling van alle treinen uit hun hoofd kennen, toch? Iedereen die een zekere autoriteit heeft, zoals de politie en de organisatie, kan ook zijn verantwoordelijkheid nemen en veilig ingrijpen. Wanneer je dat op tijd doet, komt niemand in gevaar.”
Samenwerken
Vanmarcke vindt dat je niet enkel de renners kunt beschuldigen. “Er was geen kwade wil en in een wedstrijd is het niet gemakkelijk om steeds de juiste beslissing te nemen. Dus laat ons samenwerken om een betere oplossing te vinden, want het wielrennen heeft effectief een voorbeeldfunctie. In de toekomst kan een dergelijke situatie nog eens voorvallen, dus moeten we dit moment dan maar aangrijpen om collectief iets te veranderen.”
Waarom dan niet waarschuwen voor een overgang, met de boodschap dat ze moeten stoppen als het sein op rood springt?
De oortjes waren voor de veiligheid, toch? Of niet, Sep?
Hoewel ook gezegd moet worden dat renners echt nooit meer moeten klagen over de (on)veiligheid van het parcours, als je dit soort dingen flikt.
Wat hier is gebeurd, is dat wanneer de eerste renners net op de spoorweg zijn, de bel en de rode lichten aangaan. Tijd om het lint te spannen is er niet meer want de eerste renners bevinden zich al op de spoorweg. Net zoals iedereen verschieten de renners van het belgeluid en realiseren ze zich wel dat ze moeten stoppen, doch dit moet ook op een veilige manier kunnen, dwz de achteropkomende renners mogen niet in hun gat rijden. Vandaar een eerste groep die nog doorrijdt en een 2de groep die veilig kan stoppen. Denk aan de verkeerslichten waar eerst oranje komt en dan pas rood. Maar bij spoorwegen bestaat geen oranje.