Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Paul Seixas maakt verwachtingen volledig waar en is de jongste winnaar van de Waalse Pijl
Paul Seixas heeft de verwachtingen volledig waargemaakt in de Waalse Pijl. Het Franse wonderkind nam al vroeg de leiding op de Muur van Hoei, wachtte geduldig op zijn moment en wist met een verschroeiende versnelling de tegenstand te versmachten. Mauro Schmid eindigde als tweede, Ben Tulett werd knap derde namens Visma | Lease a Bike.
Net geen drie minuten. Veel langer doen de beste klauteraars niet over de Muur van Hoei, maar voor de meeste renners voelt het als een eeuwigheid. Voor de televisiekijkers is het echter altijd een finale om van te watertanden. Zo ook dit jaar, al viel ook de afwezigheid van wereldtoppers als Tadej Pogacar (de winnaar van vorig jaar), Remco Evenepoel en Tom Pidcock op.
Dit bood kansen voor de vele Franse kanshebbers op de overwinning – met wonderkind Paul Seixas als misschien wel grootste kandidaat voor de overwinning – Mattias Skjelmose, Tobias Halland Johannessen en Lennert Van Eetvelt. Deze toppers konden hun borst natmaken, met meerdere passages over de Côte d’Ereffe (2,1 km à 5%), Côte de Cherave (1,3 km à 7,6%) en Muur van Hoei (1,3 km à 9,7%).
Twee Nederlanders en één Belg in de vroege vlucht
Maar eerst volgde een klassiek kat-en-muisspel tussen een kopgroep en het peloton. Zes renners kozen al vroeg het ruime sop en vormden de vlucht van de dag. Met Sjoerd Bax (Pinarello-Q36.5) en Jardi Christiaan van der Lee (EF Education-EasyPost) waren twee Nederlanders vertegenwoordigd, net als de Belg Vincent Van Hemelen (Team Flanders-Baloise). Zij kregen het gezelschap van Andreas Leknessund (Uno-X Mobility), Alan Jousseaume (TotalEnergies) en Jakub Otruba (Caja Rural-Seguros RGA).
foto: Fotopersburo Cor Vos
Dit zestal kreeg geen gigantisch grote voorsprong van het peloton, maar het verschil bedroeg op een gegeven moment wel zo’n drie minuten. UAE Emirates XRG, Decathlon CMA CGM en Lidl-Trek – de teams die het leeuwendeel van het kopwerk voor hun rekening namen in het peloton – hielden de vluchters wel de hele dag binnen schootsafstand. Kortom, de Waalse Pijl leek ook dit jaar weer uit te draaien op een laatste krachtsexplosie op de Muur van Hoei.
Nervositeit stijgt, kopgroep spat uiteen
Of kon de pittige lokale ronde – met de Côte d’Ereffe en Côte de Cherave als extra scherprechters, naast de Muur van Hoei – nog voor spektakel zorgen? We zagen er wel de nodige speldenprikken, maar ook dit jaar bleek het bijzonder moeilijk om echte verschillen uit te bouwen. Door de vele versnellingen stond de deur achteraan wel open, en moesten meerdere renners de rol lossen. Zo ging het in deze fase al te snel voor drievoudig winnaar Julian Alaphilippe.
In de kopgroep werd het kaf inmiddels ook van het koren gescheiden: Van der Lee en Leknessund bleken de sterkste klimmers van voren en reden op de voorlaatste passage van de Muur van Hoei weg van hun medevluchters. In aanloop naar de klim werd het peloton overigens opgeschrikt door een valpartij van een van de favorieten. In de afdaling van de Côte de Cherave ging Tobias Halland Johannessen onderuit, waardoor de Noor op een wel heel slecht moment op achtervolgen was aangewezen.
De renners temmen de Muur van Hoei – foto: Fotopersburo Cor Vos
Johanessen wist – mede met hulp van zijn broer Anders – wel weer aan te sluiten, maar moest daarvoor wel diep in zijn krachtarsenaal tasten. Intussen kregen Van der Lee en Leknessund in de vlakkere kilometers na de Muur van Hoei weer het gezelschap van Otruba en Bax. Met deze vier vluchters ging het vervolgens in gestrekte draf naar de voet van de laatste keer Côte d’Ereffe, maar daar leek niets te gebeuren.
Chaos troef op weg naar Hoei
Toch kwamen we opeens ogen en oren tekort om het koersverloop te omschrijven: er was een valpartij van oud-winnaar Marc Hirschi en een fietswissel van Kévin Vauquelin, wat dan weer een opvallend beeld opleverde van een rennende Axel Laurance op de flanken van de Côte d’Ereffe. En ondertussen was ook Leknessund weggereden bij zijn medevluchters. De sterke Noor hoopte in zijn eentje de voet van de Muur van Hoei te bereiken.
Dit bleek te hoog gegrepen, want het inmiddels op hol geslagen peloton wist de eenzame vluchter al in te rekenen op de Côte de Cherave, waar het gehoopte vuurwerk uitbleef. De favorieten hielden hun kruit – net zoals andere jaren – droog voor een laatste machtsontplooiing in Hoei. Seixas nam op de beklimming al snel de kop, wachtte geduldig op zijn moment en zette vervolgens aan.
Seixas trekt door op de Muur van Hoei – foto: Fotopersburo Cor Vos
Seixas maakt het waar
De versnelling van het Franse godenkind was veel te machtig voor de concurrentie. Een sterke Ben Tulett bleef wel even in de buurt van Seixas, maar moest uiteindelijk toch duidelijk zijn meerdere erkennen in de Fransman. Seixas kwam met ruime voorsprong – en bebloede elleboog – als eerste over de streep. Hij wint zo op amper 19-jarige leeftijd de Waalse Pijl, en dat bij zijn debuut in een Ardennenklassieker.
Bekijk hier de finish van Paul Seixas:
🚴🇧🇪 | 19 jaar oud, torenhoog favoriet, en het dan ook nog ‘gewoon’ even doen. Paul Seixas wint met gemak de Waalse Pijl! 🏹
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/jZyXQm0pzq
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 22, 2026
La Flèche Wallonne (1.UWT)
Liège → Huy (208.8 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:35:29 | |
| 2 | + 03 | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | + 08 | |
| 6 | " | |
| 7 | + 10 | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
Serieus??? Ik vind de Waalse Pijl echt veruit de saaiste koers van het jaar! Er mogen een paar renners een tijdje voor het peloton uitrijden om vervolgens met de hele groep die bult op te rijden waarna de topfavoriet vrijwel altijd wint. Vandaag weer niet anders. Seixas schuift naar voren, zet een paar honderd meter voor de meet een beetje aan en wint makkelijk. Dat is nou niet bepaald mijn idee van een koers om van te watertanden.
Al zoveel verder op die leeftijd dan alle andere grote. Zelfs de grootste wielrenners braken 2/3 jaar later pas door. Echt niet normaal dit. Benieuwd waar dit stopt.
We zijn inmiddels enkele jaren verder en hij is zeker top maar niet de beste.
Of ie de beste tiener ooit is weet ik niet. Als je wat verder terug gaat in de geschiedenis kom je er misschien nog wel tegen.
Citaat uit Wikipedia:
Victor Fastré (Luik, 19 mei 1890 - 12 september 1914) was een Belgisch wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1910 tot 1914. Hij sneuvelde in Wereldoorlog I op 24-jarige leeftijd.
In 1909 won hij Luik-Bastenaken-Luik. In deze wedstrijd eindigde Fastré verder als 23e in 1908 en 5e in 1912. Bij zijn overwinning in 1909 was hij slechts 18 jaar en 362 dagen oud, waarmee hij nog steeds de jongste winnaar aller tijden is van een WorldTour-koers.
Zoals iemand in de chat al memoreerde: welkom bij de buitenaardsen.
De zeeleeuw show viel vies tegen dit jaar, werk aan de winkel voor de zeeleeuwen.
Zondag in Luik staan er andere kleppers aan de start
@Panache. Hij moest lossen (niet "opgeblazen") omdat hij eerste een gat moest dichtrijden, nadat hij kort daarvoor was gehinderd door ploegmaten van Pogacar.
1. Seixas
2. Schmid
3. Tulett
Nu rest enkel volgende vraag nog: heeft er iemand Wheely gespot met zijn Frans vlaggetje?
Ik ben gelukkig niet verast door Seixas, wel verrast door de omgeving daar. Is een stuk mooier dan je normaal meekrijgt op TV. Zal ook aan het mooie weer hebben gelegen.
Maar wel een mooie overwinning door een veelbelovende renner voor de toekomst.