‘Onvoorspelbare Tour de France speelt Jumbo-Visma niet in de kaart’

‘Onvoorspelbare Tour de France speelt Jumbo-Visma niet in de kaart’
zondag 30 oktober 2022 om 07:45
Analyse

Ze konden hun teleurstelling niet verbergen. In het Palais des Congrés in hartje Parijs was het ongenoegen over het gepresenteerde Tour de France van de enigszins beteuterde gezichten van Richard Plugge en Merijn Zeeman af te lezen. Dit was niet het parcours waar de leidinggevenden van Jumbo-Visma op hadden gehoopt om hun titel van Jonas Vingegaard te verdedigen.

De nieuwe RIDE is nu verkrijgbaar! Onze wintereditie staat in het teken van terugblikken en vooruitkijken. Over binnen fietsen op de beste smart trainers, buiten fietsen onder uitdagende omstandigheden, maar ook het opzoeken van adembenemende fietsgebieden waar de zon nog wel schijnt.
Bestel 'm nu online en je krijgt hem binnen enkele dagen thuisbezorgd.

Geen ploegentijdrit, nauwelijks individuele kilometers en weinig echt zware bergritten waar Jumbo-Visma de kracht van hun klimmers in de breedte kan laten gelden. Hoofdcoach Merijn Zeeman wees nog wel naar de zwaarte in de slotweek als een voordeel, omdat hun ploeg in de week drie de laatste jaren steevast het best tot zijn recht komt. Het leek echter niet meer dan het zoeken naar een lichtpuntje. De Franse tekentafel heeft niet een parcours opgeleverd waar de Nederlandse ploeg mee in de nopjes kan zijn.

Een onconventionele Tour de France, dat mag de eerste conclusie van de 110e editie Tour de France zijn. Van de eerste dag in het Baskenland tot de voorlaatste dag in de Vogezen moet je als klassementsrenner op je hoede zijn. Kon je andere jaren van tevoren aangeven welke ritten de strijd om de gele trui zouden bepalen, komende zomer zijn de sleutelmomenten veel moeilijker aan te wijzen. Nu zijn er ritten in het Centraal Massief en de Vogezen die gevaarlijker kunnen zijn dan de etappes in het echte hooggebergte. Het is niet alleen een Tour voor de klimmers, het is bovenal een onvoorspelbare Tour.

Als er in het Palais des Congrés één iemand was, die wel blij was met het routeschema dan was het Tadej Pogacar. Het onvoorspelbare karakter lijkt de Sloveen in zijn kaart te spelen. De Tour-winnaar van 2020 en 2021 heeft de laatste jaren in de eendagswedstrijden leren rijden op zijn gevoel. Hij kan op onverwachte momenten zijn slag slaan, zoals hij dat in de Tour van 2021 al op weg naar Le Grand Bornand deed.

Met liefst dertig gecategoriseerde beklimmingen (2e, 1e en hors categorie) komen de klimmers volop aan hun trekken. Al zijn er slechts twee cols boven de 2000 meter: Col de la Loze (2304 meter) en Col du Tourmalet (2115 meter). Juist op de zwaarste dagen en specifiek op de langere klimmen kon Vingegaard het Pogacar afgelopen zomer moeilijk maken. Het beperkte aantal klimmen in de ijle lucht spreekt ook niet in het voordeel van de klimmers uit het Andes-gebergte. Egan Bernal zal zich iets anders hebben voorgesteld.

Spektakel
De eerste reactie bij velen was dat ze deze Tour niet echt goed konden duiden. Het minieme aantal tijdritkilometers. De direct moeilijke eerste ritten. Het ontbreken van veel historische klimmen in het hooggebergte. Kon je vroeger van te voren al ongeveer uittekenen hoe de Tour zou worden opgebouwd, met dit schema heeft parcoursbouwer Thierry Gouvenou toch menigeen verrast. Pas bij een verdere bestudering van het parcours werd er geconcludeerd dat dit een traject is dat veel spektakel biedt, waarin de strijd om de gele trui veel meer heeft te bieden dan slechts enkele sleutelritten.

Le Grand Départ vindt plaats bij het Guggenheim Museum in Bilbao dat qua architectuur al een kunststuk is. Pal voor dit schitterende gebouw van de Amerikaanse architect Frank Gehry gaat de 110e editie van de Ronde van Frankrijk van start. Het parcours dat de Tour-organisatie presenteerde mag ook een schitterend huis voor de komende ronde worden genoemd. Uitdagend, onvoorspelbaar en opgebouwd om spanning van de eerste tot de laatste dag te hebben.

Niemand kan in deze Tour van start gaan met het idee om tijdens de ronde te groeien. Twee geaccidenteerde ritten door het Baskenland en vervolgens een etappe pal langs de Atlantische oceaan bieden al mogelijkheden. Of beter gezegd, daar loert al het gevaar. Reeds op dag vijf gaat het peloton de Pyreneeën in. Al zal dit grensgebergte niet zo’n grote invloed hebben op het klassement als in de afgelopen jaren en zeker als in de laatste twee edities.

In totaal zijn er acht ‘relatief’ vlakke ritten, waarvan zes realistische kansen bieden voor de pure sprinters. Fabio Jakobsen, Dylan Groenewegen en Jasper Philipsen zullen dit toejuichen. Voor de punchers (en aanvallers) zijn er vier geaccidenteerde ritten. Terwijl we acht bergritten tellen die uitgestippeld zijn in de vijf gebergtes die Frankrijk rijk is: Alpen, Pyreneeën, Centraal Massief, Vogezen en Jura. Daarvan kennen er vier een aankomst bergop. Juist de op papier zwaarste ritten hebben echter een aankomst na een afdaling (Joux Plane, Morzine en Col de Loze, Courchevel).

Waar de klassementsrenners zich reeds in de eerste week in de Pyreneeën niet kunnen verstoppen, moeten ze op dag negen opnieuw hun ware gezicht laten zien. Op zondag 9 juli vindt een prachtig eerbetoon aan Raymond Poulidor plaats. Vanuit zijn voormalige woonplaats Saint-Léonard-de-Noblat gaat de rit naar de top van de Puy de Dôme. In 1964 was deze vulkaanklim het decor voor de grote Franse clash tussen Poulidor en zijn landgenoot Jacques Anquetil.

In 1988 bezocht de Tour voor het laatst de Puy de Dôme. Er werd destijds aangegeven dat dit wel eens voor het laatst in de geschiedenis zou zijn. De Tour is de laatste decennia zodanig gegroeid dat er aan de top veel te weinig ruimte is voor het grootste wielercircus. Het is prachtig voor de heroïek dat de organisatie het nu toch weer aandurft om deze bijzondere vulkaanklim in het parcours op te nemen. De laatste vier kilometer kennen een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer twaalf procent. Dit is absoluut een plek waar de strijd om de gele trui ontbrandt.

Slotweek
Het venijn van deze Tour ligt duidelijk in de slotweek met vijf ritten in de Alpen en een venijnige dag door de Vogezen. Na een relatief makkelijk aanloop eindigt de eerste Alpenrit boven op de Grand Colombier. Op deze klim nabij het Lac du Bourget verloor Egan Bernal na een gelijkwaardige rit in 2020 de Tour, terwijl Tadej Pogacar en Primoz Roglic hier al iedereen op afstand reden.

De volgende dag wacht de rit naar Morzine met de Col du Joux-Plane. Lance Armstrong sprak altijd puur uit respect voor deze berg over ‘Mister Joux-Plane’. De Amerikaan kende hier in 2000 de enige echte inzinking in zijn zevenjarige hegemonie. “De Joux-Plane is een van de meest moeilijke, misschien wel dé verschrikkelijkste, beklimming die ik ken. Er zijn hele steile stukken in de Joux-Plane. Dat maakt hem ideaal om aan te vallen”, aldus de Amerikaan.

De derde Alpenrit kent een aankomst op Le Bettex bij Saint-Gervais Mont-Blanc. De laatste jaren werd deze klim twee keer in het Criterium du Dauphiné opgenomen. In 2015 kwam Chris Froome hier solo aan en finishten slechts vier renners binnen de minuut. In 2018 zegevierde Adam Yates hier en eindigden tien renners binnen de minuut.

De volgende dag staat de enige tijdrit van deze Tour de France op het programma. Slechts 22 tijdritkilometers zijn in deze Tour opgenomen. Hoewel er in deze individuele beproeving 600 hoogtemeters overbrugd moeten worden, lijkt dit niet een dag waar grote verschillen gemaakt gaan worden.

Miguel Angel Lopez, Tadej Pogacar, Primoz Roglic en Sepp Kuss op de Col de la Loze in 2020. Foto: Raymond Kerckhoffs

Op papier lijkt de vijfde Alpen-etappe over de inmiddels al roemruchte Col de la Loze naar 2304 meter hoogte met eerder o.a. de Col du Saisies en Cormet de Roselend de zwaarste rit van deze Tour. In 2020 finishte de Tour voor het eerst op dit in juni 2019 geopende fietspad waar qua stijgingspercentage uitschieters tot 23% in zitten. Primoz Roglic wist destijds op deze klim zijn landgenoot Tadej Pogacar na een boeiend gevecht op 15 seconden te rijden. Binnen Jumbo-Visma dachten ze toen dat de Tour de France-zege binnen was. Een finale misrekening zo bleek twee dagen later…

Het slotstuk van de Tour vindt plaats in de Vogezen waar een korte rit van 133 kilometer met de Ballon d’Alsace, Col de la Schlucht, Petit Ballon en Platzerwasel richting Le Markstein gemaakt lijkt om oorlog te maken. Reken je dus niet te snel rijk in deze Tour.

Een Tour die op papier vooral Pogacar lijkt te bekoren. Al zal de presentatie bij Jumbo-Visma ook duidelijk hebben gemaakt dat ze komend jaar weer met hun top trio Vingegaard, Van Aert en Roglic in de Tour de France van start moeten gaan. Juist de kracht in de breedte lijkt in deze onvoorspelbaar geachte Tour het wapen te zijn om Pogacar opnieuw aan banden te leggen.

Dit artikel delen:

41 Reacties

Pietspeed 27 oktober 2022 om 20:36

Ai, Raymond ziet het tegenovergestelde van hoe Merijn het ziet. Raymond : "Ze konden hun teleurstelling niet verbergen." Merijn: tot 2x "goed" horen zeggen, en mooi en interessant. Het enige waar ze het kennelijk wel over eens zijn is dat dit parcours anders is dan voorgaande jaren.
Joost mag weten hoe Raymond dan tot z'n analyse komt, en wat er overigens ook zij van deze 'analyse'.

12
Mooie Sjors 27 oktober 2022 om 22:46

Hmm op Sporza lees ik volgende kop: Jumbo-Visma zucht en baalt, Tadej Pogacar: "Tour zal in 3e week ontploffen”

En verder: Jumbo-Visma werd vertegenwoordigd door algemeen manager Richard Plugge. De Nederlander zuchtte even diep.

"Het wordt een hele zware slotweek en er zijn helaas weinig tijdritkilometers."

2 tegen 1 al dan. ;)

0
YogiBear 28 oktober 2022 om 09:03

Van het ‘zucht en baalt’ komt inderdaad het zicht deel terug in de tekst, maar het baalt deel niet. Op zijn minst dus een beetje clickbait.

0
Shinzawai 27 oktober 2022 om 19:57

Wacht even. Eerst wordt gesteld dat Jumbo zijn sterkte in de breedte niet goed kan uitspelen op dit parcours en dan wordt er geëindigd met het van start moeten gaan van het toptrio om zo de sterkte in de breedte uit te spelen. Ik snap het even niet meer, welke van de twee stellingen is nou waar?

Overigens had Vingegaard in de afgelopen Tour slechts twee bergritten nodig om Pogacar op minuten te rijden, verder heeft hij vooral niet teveel energie verspild. Dat moet in deze Tour ook kunnen.

3
Posterix 28 oktober 2022 om 06:59

Dat is het mooie van stellingen, die zijn miet per definitie waar. Die kun je interpreteren, uitpluizen, beargumenteren en over bomen. Lekker toch?

-2
ThorHushovd 27 oktober 2022 om 19:43

Nou ja, nagenoeg ongeacht welk parcours had Pogacar zich er blij en tevreden mee gesteld. Hij hoeft het minder van tactiek te hebben, dus maakt zich er minder druk om. Ik denk dat het een fantastisch parcours is en waarbij ook een Alaphilippe zich bijvoorbeeld op zou kunnen focussen… als Evenepoel voor de Giro kiest ;).

2
Steve De Wolf 27 oktober 2022 om 19:47

Hopelijk heeft Pogacar in de Tour van volgend jaar een heuse ploeg. Zeeman heeft gelijk wanneer hij spreekt van “wij tegen Pogacar”. ‘k Ben benieuwd wat “wij” vermogen tegen “hen”.

2
Shinzawai 27 oktober 2022 om 19:58

Met Adam Yates erbij is UAE-Emirates in ieder geval een stukje sterker.

1
SoloSlim 28 oktober 2022 om 09:32

UAE heeft voldoende sterke renners, maar ze gingen nooit op volle sterkte naar de tour terwijl Jumbo dat wel doet.

1
Mooie Sjors 27 oktober 2022 om 23:07

Links naar renners in de tekst vind ik overigens geen meerwaarde. Interne links vast goed voor SEO-redenen maar in dit geval niet echt gebruiksvriendelijk want je verwacht relevante info voor het artikel en niet gewoon een pagina met het rennersprofiel. ;)

2
Jean Dumas 28 oktober 2022 om 10:03

Het is echt een enorme fout om hier geen ploegentijdrit in te plannen. De balans is sowieso al volledig weg en de Tour heeft een reputatie te verdedigen. Het is puur Franse arrogantie: wij kunnen alles maken, de Tour staat boven alles.

De grootste kritiek op het parcours komt trouwens van Franse fora. De landelijke dekking is nog nooit zo pover geweest. Het is praktisch een Grand Depart Baskenland gekoppeld aan een Criterium du Dauphiné.

2
Mooie Sjors 28 oktober 2022 om 10:10

Ploegentijdrit zou helemaal koren op de molen zijn van Jumbo-Visma, dat afgelopen Tour al collectief zo sterk was.

Het moet ook niet te ver doorslaan dat de kracht van het team te veel de overhand neemt op de individuele klasse van de renner. Uiteraard was Vingegaard in het hooggebergte de allerbeste, maar zonder Van Aert in de kasseirit had het er bv. al een stuk penibeler kunnen uitzien in de eerste week voor de Deen.

Verder vind ik wel dat er wat afwisseling mag zijn. Prima Tour dus voor mij. Alleen mag er dan ook wel nog eens eentje komen met wat meer tijdritkilometers in de volgende jaren.

-1
Michiel 27 oktober 2022 om 20:26

Ik snap dat nooit zo goed, op het einde een superzware klim en dan de finishlijn pas leggen na nog een afdaling en een handvol vlakke km’s. Welk doel heeft de organisatie hiermee?

1
Romāns Vainšteins 27 oktober 2022 om 20:33

Kan 2 kanten op:

Een dappere vluchter kan daar zijn heldendaad teniet gedaan zien worden vanwege samengeklonterde en -werkende mede-favorieten.
Maar, vooral als het daarvoor man-tegen-man is kan hij daar juist nog extra tijd pakken op basis van momentum, grinta en fitheid.

Sowieso is het mijns inziens goed om dit type finishes af te wisselen met klimmend aankomen.

2
Zwarte Trui 27 oktober 2022 om 21:38

Geld, dorp of stad betaalt voor de aankomst.

3
De Dikbilgorgel van Dorestad 27 oktober 2022 om 22:55

Met hetzelfde elan kun je een soortgelijk artikel wegpennen met precies de tegenovergestelde strekking.

1
Zen Hooligan The Shakra Jugend 28 oktober 2022 om 02:28

Precies mijn gedachte, lijkt een parcours waar je juist een sterk team voor nodig hebt omdat het onvoorspelbaar is. Veel middengebergte en heuvelzones waar je met jongens als van WvA, Bennoot, Laporte en van Baarle leuk mee kan spelen. Dat ‘klassieker’ karakter past misschien wel goed bij Pogi, maar veel minder bij z’n helpers. Almeida, Ayuso, Majka zijn allemaal meer lange-beklimming types. En onvoorspelbaar is ook niet leuk als je maar 1 kopman hebt. Dus juist fijn voor Jumbo, lekker 2 kopmannen meenemen en evt. zelfs Kelderman/Kruijswijk achter de hand proberen te houden voor rare fratsen in van die lekker onvoorspelbare korte heuveletappes. Ik vind het een leuk parcours, heel blij dat ze eens afwijken van die setup die altijd het zelfde lijkt te zijn.
WvA/Matje/Ala/Pogi in het geel eerste twee dagen, dan twee keer sprinten, dan de bergen in en al heel vroeg een favoriet in het geel. Vervolgens ruim 2 weken die trui verdedigen voor die favoriet zijn ploeg op een super onvoorspelbaar parcours. Ik heb d’r wel zin in.

4
Bielefeld 28 oktober 2022 om 01:00

Ik ga ervanuit dat zowel UAE als Jumbo met een prima team aan de start verschijnen. En dan zal de sterkste renner met de minste pech winnen. Pogacar en Vingegaard topfavorieten uiteraard. Ik denk dat beiden in topvorm gewoon erg gewaagd aan elkaar zijn.

1
Romāns Vainšteins 27 oktober 2022 om 20:22

Het trio van Aert, Vingy en Roglic hebben alle 3 kwaliteiten maar Pogacar heeft het fijnste palet voor deze aankomende tour. In de afgelopen editie was het vooral die éne mega-etappe waarin hij nat ging en op Hautacam moest hij zijn verplichte aanvalsdrift op voorgaande dagen cash terugbetalen.

Dit parcours leent zich minder voor dergelijke grappen uit kamp Jumbo.

0
SCIC 27 oktober 2022 om 21:05

Roglic lijkt meer kansen te hebben in de Giro. In de Tour wordt hij toch de meesterknecht vn Vingegaard.

0
SoloSlim 28 oktober 2022 om 10:02

Met Roglic als medekopman heeft Pogacar 2 man om in de gaten te houden.. Als hij enkel moet focussen op Vingegaard is zijn job toch iets gemakkelijker. En als Pogi dan ook nog iets minder gul is in zijn onnodige inspanningen, zoals in de Roubaix rit waar hij bijna niks van tijdswinst haalt, dan zou ik mijn geld toch op Pogacar inzetten.
Ik zou nog een laaste keer proberen als ik Roglic was. Dit jaar heeft de tour al vrij snel bergritten en er wordt dus al snel een ranking gevormd . Dit zal voor minder chaos zorgen en kan hij misschien eens rechtblijven. En dan als 3e hond weet je nooit hoe het dubbeltje valt.

0
Wheely 28 oktober 2022 om 10:28

Wie nemen ze mee dan?
Vingegaard, Roglic, Kelderman, Kuss, Laporte, Benoot, Van Aert, Van Baarle. Lijkt me dat je vooral bergop een fijne ploeg moet hebben.

Giro wordt dan Foss, Kruijswijk, Dennis, Bouwman, Gesink, Vader, Leemreize, Affini.

Vuelta is voor Kooij, Tratnik, Van Hooydonck, Oomen en Hofstede plus Roglic en Kruijswijk ofzo maar dat zien we wel.

0
Jean Dumas 28 oktober 2022 om 13:40

Het lijkt mij dat Foss een kans krijgt in de voorlopige Tourselectie. Past beter bij zijn ontwikkeling, al is het qua tijdrijden meer prijsrijden in de Giro.

0
Wim Kruithof 29 oktober 2022 om 13:58

Als dat de keuze wordt Wheely vind ik het contrast wel enorm schrijnend tussen de Giro en Tour. Nu heeft Kelderman aangegeven zich sowieso niet prettig te voelen in de Tour, dus ik ga er vanuit dat hij de Giro aandoet. Alleen liever als meesterknecht van Roglic dan als kopman, een GT gaat Kelderman nooit meer winnen.

0
Wheely 29 oktober 2022 om 14:51

Zo schrijnend vind ik het zelf niet Wim, is alsnog een puike club renners voor de Giro, je zou inderdaad Kruijswijk en Kelderman nog kunnen wisselen, zie die laatste persoonlijk graag de Giro rijden. Dat het qua focus weer alle ballen op de Tour wordt bij TJV daar twijfel ik in ieder geval niet aan.

0
BoemBoemWvA 30 oktober 2022 om 08:42

@Wheely, minimaal 1 klimmer erbij in de Tour.

0
Wheely 30 oktober 2022 om 09:38

@Boem zou je nog kunnen doen ten koste van een Laporte maar volgens mij zit er genoeg klimkwaliteit in die selectie.

0
Deo 29 oktober 2022 om 10:24

Ik snap niet hoe dit nadelig is voor het sterke team van Jumbo Visma. Juist op teamsterkte en tactisch gebied hebben ze de Tour naar hun hand gezet

0
hjjanssen1973 29 oktober 2022 om 12:11

1.Pogi
2.Vingegaard
3.Gaudu
Slimme zet van Prudomme.

0
jv88 30 oktober 2022 om 00:27

Vingegaard was toch gewoon de beste klimmer. Dan zijn veel klimmen toch niet negatief voor hem!

0
Marlin 30 oktober 2022 om 10:04

Dit seizoen inderdaad. Ik weet niet hoe beiden zullen evolueren, op klimgebied. Pogacar is de jongste van de twee. In theorie dus de meeste progressiemarge. Vingegaard komt dan weer wat minder lang piepen op het hoogste niveau. Dus beiden zullen nog groeien. Hou er dan nog rekening mee dat Pogacar tijdens de voorbije Tour toch niet volledig op topniveau was. Het wordt dus in 2023 een razendspannende Tour. Met Pogacar als de betere natuurlijke klimmer en Vingegaard als de iets betere tijdrijder. Maar gezien de weinige tijdritkilometers, dan nog deels steil bergop, geef ik Pogacar licht voordeel. Het zal ook sterk afhangen van de sterkte van de beide ploegen en meer of minder tegenslag bij de ploegmaats (ziekte, valpartijen….).

0
De Zeboe van de Zoncolan 30 oktober 2022 om 10:19

Dat pogacar niet op topniveau was, is dat jouw inschatting, of zijn daar andere aanwijzingen voor?

0
Glorious 27 oktober 2022 om 21:16

Met zo’n mooi team en wout kun je alles aan.

-1
Mark 28 oktober 2022 om 02:05

Waarom praat die willekeurige Amerikaan over de Joux-Plane waar hij een inzinking heeft gehad. Er is daar toch ook gefietst in de tour.

-1
Posterix 28 oktober 2022 om 07:06

Je doelt op de beste TdF-rijder ooit?

2
anne 29 oktober 2022 om 07:24

Is dit een RONDE van Frankrijk?? Lijkt mij meer een koers IN Frankrijk. Helaas!

-1
Lalsacien 29 oktober 2022 om 07:44

@anne terug naar de Tours van meer dan 5000km… Op velowire.com kun je je eigen tour tekenen. Doe je best.

1
AdZ 27 oktober 2022 om 20:24

Pogi met Yates, Almeida en mss zelfs al Ayuso erbij. Ik voorzie een volledig UAE podium. Veel succes met je brede ploeg Jumbo!!!

-5
Shinzawai 27 oktober 2022 om 20:36

Yates en Almeida hebben al zo vaak podium gereden in een grote ronde… en Ayuso doet alleen de Vuelta.

3
Zwarte Trui 27 oktober 2022 om 21:37

@Shinazwai Almeida al vaak podium gereden?

-4
Steve De Wolf 28 oktober 2022 om 08:55

Vergeet vooral niet een Hirschi terug in vorm.

0

Headlines

Populair

Materiaalzone