Michael Zijlaard na een jaar zonder Roompot: “We waren van toegevoegde waarde”

Michael Zijlaard na een jaar zonder Roompot: “We waren van toegevoegde waarde”

Als algemeen manager stond Zijlaard aan het roer van de Roompot-ploeg - foto: Cor Vos

zondag 17 januari 2021 om 07:00
Interview

Vijf jaar lang gaf Roompot kleur aan de koers met zijn aanvallende manier van rijden, in het oog springende truitjes en boegbeelden als Boogerd, Breukink en Van Poppel. Inmiddels moet het peloton het alweer een seizoen zonder de Nederlandse ploeg stellen. Michael Zijlaard is trots op wat hij met het team heeft neergezet. Maar Orange Cycling, dat is weg. “Dat concept kan nooit weer op dezelfde manier binnenkomen. Dat is kansloos.”

We gaan zeven jaar terug in de tijd. Vrijwel alles had Zijlaard, telg van de bekende Rotterdamse wielerfamilie, al eens gedaan en gezien in de wielersport. Hij was zelf renner geweest, reed rond op de derny, bestuurde ploegen als AA Drink en Leontien.nl in het veldrijden, baanwielrennen en bij de vrouwen, organiseerde wedstrijden… Bovendien was hij met Leontien van Moorsel, met wie hij in 1995 in het huwelijk trad, de hele wereld rondgevlogen en maakte hij haar olympische titels van dichtbij mee. Alleen die professionele mannenploeg, die had hij nog nooit gerund.

In die jaren zag hij twee grote ploegen hun Nederlandse gezicht verliezen. Rabobank verdween uit het peloton en werd vervangen door het Amerikaanse Belkin en Argos Oil, dat zijn roots heeft in de Hoeksche Waard, stopte met de sponsoring van Argos-Shimano. Ook wachtte Nederland al sinds 2005 op een nieuwe etappewinnaar in de Tour de France en voor de laatste Nederlandse geletruidrager moesten we nog langer terug. “Elke keer werd Erik Breukink weer opgetrommeld, dus in die periode stonden we er helemaal niet zo goed voor”, blikt Zijlaard terug.

In 2014 achtte hij uiteindelijk de tijd rijp om de missie Orange Cycling op te tuigen. “Ik dacht, dit is een mooi moment. Maar dan moet het concept wel zó zijn, dat we gelijk de aandacht krijgen, we sympathiek worden bevonden en we het bedrijfsleven achter ons krijgen. Toen kwam het idee om een volledig Nederlandse ploeg op poten te zetten, dus met een Nederlandse fiets, Nederlandse banden, Nederlandse helm… In het eerste jaar gebruikten we maar twee producten die van buiten Nederland kwamen, voor de rest was álles Nederlands.”

Zijlaard wist grote namen uit de wielersport enthousiast te maken voor het project – foto: Cor Vos

Dat zijn ploeg niet meteen de Ronde van Vlaanderen zou winnen, besefte hij wel. “Maar we wilden ons in elk geval laten zien. Ons concept was goed, we hadden ploegleiders die heel bekend zijn; zo kon je tussen de teambussen zomaar Michael Boogerd of Erik Breukink tegen het lijf lopen. We waren de allerkleinste ploeg, maar we probeerden wel telkens dingetjes te doen waarin we uniek konden zijn. Zo gaven we tijdens de Amstel Gold Race alle kinderen Koos Konijn-wielerkonijntjes mee en deden we onze presentatie tijdens de Rotterdamse zesdaagse voor volgepakte tribunes.”

Ronde van Vlaanderen
Van 2015 tot en met 2019 maakte Roompot deel uit van het peloton. In het eerste jaar mocht de ploeg meteen opdraven in vrijwel alle voorjaarsklassiekers, waarin de oranjemannen opvielen door vaak in de aanval te trekken. Zo animeerde Dylan Groenewegen mee de koers in de Ronde van Vlaanderen door aan te haken bij de vroege vlucht. De destijds pas 22-jarige sprinter zorgde in de tweede helft van het seizoen samen met Maurits Lammertink voor de eerste overwinningen voor het team in respectievelijk de Arnhem-Veenendaal Classic en de Tour du Limousin.

Door de jaren heen zouden negentien zeges worden behaald. Pieter Weening, die overkwam van Orica GreenEDGE, schonk de oranjeploeg het eerste succes op WorldTour-niveau door in 2016 in de Ronde van Zwitserland de bergetappe naar Amden te winnen. Twee jaar later voegde Taco van der Hoorn daar, na een lange ontsnapping, een etappezege in de BinckBank Tour aan toe. De ploeg verdween uiteindelijk aan het eind van het seizoen 2019, nadat hoofdsponsor Roompot had besloten zich terug te trekken.

Groenewegen bezorgde Roompot in 2015 de winst in de Arnhem-Veenendaal Classic – foto: Cor Vos

Trots
Zijlaard kijkt met trots terug op zijn periode met de ploeg. “In de wielersport zie je heel vaak dat er wordt voortgeborduurd op iets wat al bestaat. Zo kwam Rabobank ooit voort uit WordPerfect, en eerder uit Kwantum, en het huidige Team DSM was vroeger Skil-Shimano. Dat ik vanuit een idee, vanaf nul, een ploeg heb opgebouwd en mensen enthousiast heb kunnen maken, maakt me misschien wel het meest trots. Ik belde Michael Boogerd op, ik vertelde Jean-Paul van Poppel wat ik van plan was, en ze waren meteen superenthousiast!”

“We zijn er trouwens altijd heel transparant over geweest dat we Michael erbij namen. Zijn rugzak zit immers stampvol. Hij heeft veel ervoor gelaten om zover in de wielersport te komen. Ook heeft hij een paar afslagen gemist door de omstandigheden, waardoor hij in de problemen is gekomen. Maar die bagage was voor een ploeg als de onze ook heel belangrijk. Jonge renners nemen toch eerder iets aan van iemand die zegt ‘joh, ik heb daar veel gezeik mee gehad, je kan dat beter niet doen’, dan van iemand die zegt ‘het lijkt me niet zo goed als jij dit gaat doen’. Ja, hoe weet jij dat nou?!”

Daarnaast is Zijlaard voldaan dat de ploeg ondanks een klein budget zoveel grote koersen heeft kunnen rijden. “We hadden altijd zo’n drie miljoen euro, daarmee ben je Pinokkio op dit niveau. Met enkel Nederlandse renners maakten we het onszelf ook al hartstikke moeilijk. Kortom, ik ben trots dat het me gelukt is en dat we veel plezier hebben gehad. En ook dat we jonge mensen als Groenewegen en Antwan Tolhoek de kans hebben gegeven. We waren van toegevoegde waarde voor het profwielrennen. Met trots kijk ik terug dat het gelukt is.”

De ploegpresentatie deed Roompot steeds in een volgepakt Rotterdam Ahoy – foto: Cor Vos

Performance coach
Terugkijkend op het vijfjarige avontuur zijn er wel dingen die Zijlaard anders zou hebben gedaan – al had hij ook niet altijd het geld ervoor om bepaalde dingen te realiseren. “Ik koos heel erg voor de PR-machine achter Roompot. In het begeleidingsteam hadden we allemaal grote namen uit de wielerhistorie met praktijkervaring, wat super gewerkt heeft. Maar ik had nooit geld om ook met bijvoorbeeld een performance coach aan de slag te gaan, of mensen die de wielersport vanuit de wetenschap benaderen.”

“Dat wil niet zeggen dat Boogerd, Breukink en Van Poppel geen goede trainers zijn, want die weten exact hoe de wielersport in elkaar zit en wat je ervoor moet doen en laten. Tegenwoordig wordt echter ook steeds meer gekeken hoe renners op de fiets zitten, waar de aerodynamica zit, wat het beste is op het gebied van voeding, waar in de training nog terrein te winnen is. Dus ik zou altijd investeren in de combinatie van mensen die kunnen vertellen vanuit hun ervaring en wijsheid in de wielersport èn de wetenschap.”

Businessmodel
Ook vindt Zijlaard dat hij beter naar het businessmodel had moeten kijken. “In de wielersport zijn ploegen zo kwetsbaar als wat. Eigenlijk leven we maar van de sponsoring en de merchandising, al mag het allemaal geen naam hebben. Zeker bij een kleine ploeg niet, maar ook bij een grote ploeg kan je met merchandising echt niet een gedeelte van je begroting dichttimmeren. Eigenlijk zijn we alleen maar bezig om voor de sponsor reclame te maken en uiteindelijk ben je afhankelijk van of hij langer doorgaat of niet. Maar waar zit nou meer zekerheid voor de toekomst?”

“Persoonlijk denk ik dat er heel anders moet worden gedacht. Als wielersport vinden we onszelf heel groot. Maar wat zijn we met alle profploegen bij elkaar waard? Zet dat eens af tegen alleen al Real Madrid bijvoorbeeld. Ploegen zijn kwetsbaar en blijven maar tussen de machtspelletjes van organisaties en bonden zitten. Er wordt niet collectief iets bedacht waarvan we allemaal beter worden. Waarom krijgt een kleine ploeg bijvoorbeeld niet een paar centjes voor het opleiden van een renner? Te gek voor woorden.”

Met de hele ploeg op kop tijdens het NK in Montferland (2017) – foto: Cor Vos

Kortom, de modellen moeten anders, vindt Zijlaard. “Je moet niet denken als wielerploeg, maar als wielerbedrijf. Je moet andere producten gaan leveren. Want als je alleen wielersport blijft verkopen, dan blijft dit het. Welke diensten kan je leveren, welke producten kan je leveren, zodat er, als er een sponsor wegvalt, ook een stukje omzet zit in iets anders? Nu zijn we tevreden als het budget sluitend is, want dat betekent dat we kunnen koersen. Dat is kortzichtig, want er hoeft maar een crisis aan te komen of een sponsor weg te vallen en je hebt een probleem.”

Als positief voorbeeld noemt hij de ASO, organisator van onder meer de Tour de France. Maar ook van onder andere de woestijnrally Parijs-Dakar. “Als je daar binnenstapt, dat is een bedrijf. Daar zitten marketeers die snappen hoe je dingen moet verkopen en hoe je diensten verleent. En dat is de vraag: hoeveel van dat soort lui zitten er in de wielersport? Ik denk te weinig. Omdat ik uit een ondernemend gezin kom, heb ik van jongs af aan gezien hoe mijn vader bedrijven opzette. Maar als je dat niet in je hebt zitten, dan ben je alleen maar met de koers bezig.”

Kruispunt
Zijlaard zou dus altijd naar een ander model zoeken om de sport binnen te komen. “Daar was ik bij Roompot te laat mee begonnen. We wisten dat we na vier jaar op een kruispunt kwamen. Het nieuwe was eraf en we konden sportief niet groeien, wat tevens met geld te maken had. Tegelijk werd Nederland in de wielersport met de opmars van Jumbo-Visma plots een stuk welvarender, waardoor een ploeg als de onze niet meer opviel. Daarnaast gingen veel ploegen steeds vaker met jonge jongens werken, waardoor ook het opleidingsmodel voor ons wegviel.”

Uiteindelijk bleef er maar een oplossing over: fuseren met zo’n zelfde kleine ploeg en zorgen dat het budget omhooggaat. Die fusiepartner werd het Belgische Vérandas Willems-Crelan, waardoor Roompot in 2019 ook Belgische renners aan boord kreeg. “We zaten toch ook een beetje in ons eigen concept gevangen, want we konden niet meer de slag maken om de businesscase ineens te veranderen. We waren al wie we waren. Als we zouden zeggen ‘we gaan nu internationaal’, dan draai je de kop af van je eigen concept.”

De etappezege van Pieter Weening in 2016 in de Ronde van Zwitserland – foto: Cor Vos

Een terugkeer van Orange Cycling in het peloton? Nee, dat zit er niet meer in. “Want dat concept kan nooit meer op dezelfde manier binnenkomen, dat is een kansloos verhaal. Dan zou er in een heel nieuw format worden gewerkt en zou ik het, wat ik net zei, veel meer vanuit een wielerbedrijf opzetten. Niet zozeer meer vanuit een wielerploeg, want dan is het elke keer een ratrace om het budget rond te krijgen en ben je alleen maar afhankelijk van sponsors. Dat is het slechtste model dat je maar kan hebben.”

Passie
De droom van Zijlaard om een wielerploeg op te zetten en daarmee het hoogste na te streven, is er niet meer zozeer. “Nu kijk ik veel meer wat er langskomt en wat ik leuk vind. Zou ik gevraagd worden om mee te bouwen aan weer zo’n project als Roompot, dan zou ik het natuurlijk wel tof vinden. Met alle ervaring die ik op allerlei fronten heb, kan ik ook wel van toegevoegde waarde zijn. Dan zou ik het ook anders doen. Maar het is geen bucketlistding. Ik vind het leuk om met de passie die ik voor fietsen heb juist aan de onderkant, de basis, te werken.”

“De onderkant bepaalt hoelang wij de wielersport heel mooi en heel groot houden. We krijgen met veel meer uitdagingen te maken, bijvoorbeeld omdat kinderen veel meer gamen. Esports wordt gelukkig een ding, maar daar moet onze sport wel echt mee aan het werk gaan. Dat Rotterdam nu flirt met de Tour de France, is voor mij bijvoorbeeld weer een ambitie om daar te helpen met mijn expertise om leuke dingen te doen rondom het wielrennen in de stad. Zulke dingen zijn voor mij nu veel meer een trigger.”


2020 was ook voor Michael Zijlaard een veelbewogen jaar. In november had hij eigenlijk in Rotterdam Ahoy als wedstrijdleider van de Wooning Zesdaagse langs de baan moeten staan, maar het coronavirus gooide roet in het eten. Daarnaast kwam na vijf seizoenen een einde aan het Roompot-project, waarvan hij aan de wieg stond. In een tweedelig interview neemt hij beide hoofdstukken door. Lees hier het eerste deel.

Dit artikel delen:

20 Reacties

platteprijs 16 januari 2021 om 08:10

Het einde van de ploeg was natuurlijk ook dat het bedrijf Roompot door Fransen werd overgenomen en die hadden natuurlijk 0 eurocent over voor het Nederlandse wielrennen. En daarnaast was het in zee gaan met Nick Nuyens achteraf ook geen slimme zet.

dikkechaap 16 januari 2021 om 12:12

Het was vooral knap hoe weinig ze presteerden, en hoe amateuristisch het er aan toe ging bij de ploeg.
Er was/is zeker plaats voor zo'n soort ploeg, maar dan wel met een gedegen basis en goede begeleiding.

HoofdIsVrij 16 januari 2021 om 10:11

Goed dat er een Nederlandse ploeg op Pro Tour niveau is, maar ik vond zelf Roompot een uiterst onsympathieke ploeg met bijvoorbeeld het Wilhelmus op het shirt.

Cageman 16 januari 2021 om 13:31

Dat je een ploeg onsympathiek vindt, snap ik. Maar wat is er precies onsympathiek aan een volkslied op een volledig land georiënteerde ploeg?

Zou je dat ook onsympathiek vinden als een Italiaanse of Britse ploeg dat heeft?

HoofdIsVrij 16 januari 2021 om 15:37

Uiteraard.

Zelfs als het Spaanse volkslied erop zou staan.

Westfalen 17 januari 2021 om 12:51

Bijzonder dat je daarom een de Roompot ploeg onsympathiek vindt. Dat is slechts een detail. Roompot was niet overdreven nationalistisch.

FDJ 16 januari 2021 om 11:09

Het idee van een Nederlandse ploeg op het tweede niveau was prima. Echter, het concept Roompot of Orange cycling, dat werkte niet. Je moet het doen als bij Topsport Vlaanderen of niet. De ploeg startte met een veel te groot deel uitgerangeerde WT renners waar niemand ook maar enige potentie in zat.

In al die jaren Roompot heeft alleen Groenewegen de stap naar de top gemaakt. De SEG academy heeft bv veel meer toegevoegd aan het Nederlandse wielrennen met het afleveren van o.a. Bol en Eekhof bij de profs.

HoofdIsVrij 16 januari 2021 om 11:59

Arensman, Dekker, Jakobsen, Bouwman, Van den Berg, Schelling…

Roompot: Van der Hoorn, Lammertink, Tolhoek en Van Goethem

platteprijs 16 januari 2021 om 12:35

Zit in Topsport Vlaanderen niet ook overheidsgeld? Iets wat in Nederland niet denkbaar is, behalve natuurlijk in het voetbal waar gemeenten continu bijspringen.

S. Morgenstern 16 januari 2021 om 12:41

Wat heeft Topsport Vlaanderen de laatste vijf jaar afgeleverd? Ik denk eerlijk gezegd niet dat de aanpak van Roompot minder succesvol is geweest.

Rawolf 16 januari 2021 om 15:42

Top sport Vlaanderen is verantwoordelijk voor een groot deel van de Belgische worldtour renners.

Lampaert, Declerq, Wallays, Armee, de Buyst, de Vreese, van Hoecke, van Asbroeck, Vanmarcke, Serry, de Gendt (zowel Aime als Thomas), Keisse, Bakelants, Pauwels…

En dan mis ik er nog een hele hoop

S. Morgenstern 16 januari 2021 om 20:46

Ik zie daar wel heel veel dertigers tussen staan. Ik kan me van de laatste jaren amper betere renners herinneren, dan wat er in die jaren via Roompot door kon stromen.

Blackcanyon 16 januari 2021 om 11:45

Hij had ook kunnen zeggen: "Ik heb t niet zo goed aangepakt als de gebroeders Roodhooft, die structureel bouwen aan hun ploeg en daarin erg succesvol zijn. Als ik het ook zo goed had gedaan zaten we tegen de World Tour aan en deden we overal mee voor de overwinningen. Maar ik heb gefaald. Het is mislukt. En t lag niet aan Michel Cornelisse maar aan Boogerd, Erik Dekker en V Poppel en mezelf."

Als je als ambitie hebt om niet hogerop te komen wordt 't nooit wat in de sport.

Jan 16 januari 2021 om 12:34

Mooi interview heren.

Eens kijken als de Tour weer naar Rotterdam komt of hij bereidt is met de huidige wielerorgisanitoren te willen samen werken
Of dat het weer een “one” man show (lees van Moorsel bv) wordt waarbij de ingangen naar de gemeente belangrijker zijn dan het evenement.
Zoals de vorige editie waar mijn team aan de zijlijn werd gezet door deze clubs

Maar toch waren wij het beste site event. Bellen mag altijd Michael, maar of ik opneem

Lance4eva 16 januari 2021 om 15:30

Hahahaha.

VerstandOpNul 16 januari 2021 om 13:05

Het idee was goed, de uitwerking minder.. Gaandeweg werd het doel (opleidingsploeg) steeds meer uit het oog verloren en werd het beleid nogal opportunistisch. En een non-valeur als Boogerd had natuurlijk nooit, nooit, nooit een rol mogen spelen hierin.

RiGHT 16 januari 2021 om 17:26

Volgens mij zeiden ze een opleidingsploeg te willen zijn, maar wilden ze eigenlijk veel liever een pro-teampje zijn. Er mistte alleen wat budget. Dus daarom riepen ze maar een opleidingsploeg te zijn.

Alsnog, het was best een leuk ploegje, vooral voor een beetje uitgerangeerde toppers of net-niet-renners die toch nog graag een jaartje of wat door wilden gaan met op hoog niveau rijden.

Tuurlijk je hebt een wegkapitein of twee nodig om die jonkies wat te leren, maar als je op die wegkapiteins moet leunen om succes te brengen…

edit: voor de duidelijkheid, ik vond het hele idee met een Nederlandse versie van Topsport Vlaanderen geweldig en ik ben altijd wel een beetje supporter geweest. Ik geloof ook in de capaciteiten van Zijlaard, Boogerd en Van Poppel. Ik geloof ook dat dit concept wel succesvol kan zijn; maar dat we wel eerst weer terug moeten naar een iets gezonder financieel klimaat.

Blackcanyon 17 januari 2021 om 16:22

Van Boogerd kun je wat leren over epo en bloeddoping. Van Van Poppel kun wat leren over Intralipid. En Breukink weet van beiden af, want was zowel bij PDM als bij Rabo.

Lekkere leermeesters … maar niet heus.

Verweggistan 16 januari 2021 om 20:13

Het Nederlandse wielrennen kan zeker een ProTeam gebruiken. Als vangnet voor jongens die het net niet halen in de WT, als opstapje voor renners die misschien niet meteen het grootste talent zijn en daarna door kunnen stromen en het is ook helemaal niet erg om jarenlang op het tweede niveau rond te rijden. Ik vond dat bij Roompot juist wel een goede mix van ervaring en talent. En weinig resultaat valt relatief gezien ook mee, ze wonnen niet veel, maar dat is ook moeilijk. Een ploeg als Wallonie-Bruxelles, Bardiani of CajaRural winnen of maar 2-3 wedstrijden per jaar.
Sommige profwaardige renners zijn nu gestopt of rijden ergens in Japan of Denemarken op ct niveau.
Meijers, van der Lijke, Wippert, Ligthart, van Goethem, Budding, Havik, van Schip en wat jonge renners als Daemen.

benaffleck 16 januari 2021 om 20:51

Gedrocht van een ploeg vol uitgerangeerde renners en net niet/helemaal niet-talenten. Blij dat we er vanaf zijn.

Laatste nieuws

Materiaalzone

Populair