Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Michael Valgren wint opnieuw vermakelijke rit in Tirreno-Adriatico, Del Toro kraakt leider Pellizzari
Michael Valgren heeft vrijdag opnieuw een vermakelijke etappe in Tirreno-Adriatico gewonnen. Vanuit de vroege vlucht sloeg de Deen toe in Mombaroccio. Bij de klassementsrenners zagen we hoe Isaac Del Toro opnieuw de leiderstrui overnam van Giulio Pellizzari, door op indrukwekkende wijze weg te rijden met Matteo Jorgenson.
Op dag vijf zou het kaf pas echt van het koren worden gescheiden in de Tirreno-Adriatico. Althans, dat was vooraf toch de verwachting. De etappe door Marche was een soort Italiaanse mini-Luik-Bastenaken-Luik, met liefst 3.900 hoogtemeters en ontelbare pittige hellingen. beklimmingen.
In de finale moesten er twee lokale rondes van 21,6 kilometer bedwongen worden, met daarin één kritieke passage: de beklimming naar het heiligdom van Beato Sante(4,2 km à 6,2%). Op de flanken van deze klim (met uitschieters tot 9%) moest het vrijdag gebeuren, in de wetenschap dat de top op slechts twee kilometer van de streep is gesitueerd.
Marotta) Mombaroccio)In de openingsfase van de rit zagen we al meteen dat veel renners kansen zagen om de etappe vanuit de vroege vlucht te winnen. Dat was geen gekke gedachte, gezien alle beklimmingen onderweg. Uiteindelijk waren het Sjoerd Bax, Georg Zimmermann, Julian Alaphilippe, Emiel Verstrynge, Jack Haig, Edward Planckaert en Joan Bou die erin slaagden om weg te rijden uit het peloton en enkele minuten bij elkaar zouden fietsen.
Valgren en Alaphilippe de beste in kopgroep
Op de eerste beklimming van de Beato Sante zou de kopgroep – die toen nog altijd meer dan tweeënhalve minuut voor het peloton reed – uit elkaar vallen. Valgren was de eerste die het aandurfde om de rest van de kopgroep te testen en de Deen slaagde er meteen in om weg te rijden samen met Alaphilippe. Daarachter vormde zich al snel een groepje met Verstrynge, Haig en Zimmermann, maar zij zouden de kop van de koers niet meer zien.
foto: Fotopersburo Cor Vos
Valgren en Alaphilippe kachelden ondertussen stug door. In het peloton, waar ook al veel was geleden en we Thymen Arensman ook nog even ten aanval hadden zien trekken, keken de favorieten met nog tien kilometer te gaan nog altijd tegen een achterstand van dik anderhalve minuut aan. Zouden zij te laat komen?
Valgren houdt stand, favorieten vallen elkaar aan
Op de laatste beklimming van Beato Sante zou Valgren zijn vluchtgenoot al snel achterlaten, om in de laatste zes kilometer solo op jacht naar de ritzege te gaan. De favorieten zaten op de Beato Sante echter ook niet stil: al aan de voet besloot UAE Emirates XRG oorlog te maken, door Jan Christen te laten aanvallen. Del Toro probeerde het snel daarna, maar geraakte niet van de favorieten af. Pas tegen de top kon hij definitief wegrijden – en kreeg de Mexicaan Matteo Jorgenson met zich mee.
Pellizzari moest daarachter serieus kraken. De twee seconden voorsprong die hij had in het algemeen klassement, werden in een mum van tijd omgedraaid naar een achterstand van meer dan twintig seconden. De Italiaan zou in Mombaroccio de leiderstrui weer terug moeten geven aan Del Toro. Een voordeel voor Pellizzari: Valgren hield vrijdag knap stand, waardoor de tien bonificatieseconden aan de meet al weg waren.
🚴🇮🇹 | Wat een fantastische overwinning voor Michael Valgren. De 34-jarige Deen blijft Isaac del Toro en Matteo Jorgenson voor en pakt zijn eerste zege sinds 16 september 2021! 🇩🇰
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/lpbkka8Csu
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) March 13, 2026
Tirreno-Adriatico (2.UWT)
Etappe 5: Marotta → Mombaroccio (184 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:43:33 | |
| 2 | + 11 | |
| 3 | " | |
| 4 | + 24 | |
| 5 | + 28 | |
| 6 | + 30 | |
| 7 | " | |
| 8 | + 40 | |
| 9 | + 41 | |
| 10 | " |
Strijd op twee fronten, met de best mogelijke winnaar, wat een prachtige prachtige dag voor het wielrennen.
De wielergoden hebben mijn wensen gehoord.
Nee maar, wat is die Jorgenson goed. Gisteren die laatste gravelklim volledig op kop omhoog, afgezien van het kleine Del Toro prikkie boven. En dan nagenoeg tot aan de meet ook op kop voor Wout, met zelfs nog een aardige vluchtpoging op t eind.
Tis dat hij niet zo explosief is en viel anders mss wel AK kandidaat-winnaar voor zowel Tirreno als MSR. Heeft een grote motor en klimt momenteel erg sterk.
Prijs voor beste ploegmaat gaat vandaag echter naar Carapaz, die het vuur aan de lont stak in de favorietengroep en zo nog bijna het feestje van Valgren verpestte.
Del Toro laat toch even zien wie de beste is.
Naar de laatste klim toe kreeg ik toch wel een klein beetje heimwee naar de oude Wout, die met straffe tempo bergop menig springveren overboord kieperde.
Mensen lijken vaak de impact van blessures te onderschatten.