Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Mathieu van der Poel en Jasper Philipsen bewezen het gelijk van Alpecin-Premier Tech
Met vier zeges in het klassieke voorjaar en het afvinken van In Flanders Fields (voorheen Gent-Wevelgem) als laatste ontbrekende gewonnen voorjaarskoers, moet Alpecin-Premier Tech tevreden zijn. Het geluk was niet altijd aan hun zijde, maar de twijfels die er voor het seizoen waren over de sterkte van de selectie zijn in ieder geval weggenomen. Dat hebben de laatste weken bewezen.
“Als het niet of slechts een klein beetje minder is, zal het nog altijd oké zijn”, vertelde Philip Roodhooft over de ambities voor het voorjaar 2026, na de zo succesvolle klassiekercampagne van vorig seizoen. Van 2023 tot en met 2025 won het Belgische ProTeam zelfs ieder voorjaar tenminste twee Monumenten. Daardoor konden ze dit jaar met Mathieu van der Poel records verbreken of evenaren. De 31-jarige Nederlandse kopman kon de eerste zijn met vier zeges in de Ronde van Vlaanderen en in Parijs-Roubaix de eerste met vier zeges op rij. “Maar dat hoeft niet noodzakelijk in 2026 te zijn”, had Christoph Roodhooft daarover al gezegd.
Philipsen juicht in In Flanders Fields – foto: Fotopersburo Cor Vos
Afgelopen winter was er wel veel te doen om het vertrek van het sterke middenveld bij Alpecin-Premier Tech. Termen als ‘leegloop’ en ‘kwaliteitsverlies’ staken de kop op door het vertrek van onder meer Gianni Vermeersch, Quinten Hermans, Timo Kielich en Xandro Meurisse. Tot onbegrip van de broers Roodhooft, eigenaren van de ploeg. Zij vonden juist dat ze goedkoper én versterkt uit de transferwinter kwamen. We stellen vast dat ze in ieder geval niet zwakker zijn geworden. En ja, een ploeg is nog altijd zo sterk als hun beste man. Maar daarover bestaat geen twijfel.
Het Belgische WorldTeam won met Omloop Het Nieuwsblad, E3 Saxo Classic (beide Mathieu van der Poel), Nokere Koerse en In Flanders Fields (tweemaal Jasper Philipsen) vier van de negen kasseiklassiekers. Na jaren met vele Monumentale zeges zat die er dit voorjaar weliswaar niet bij, maar toch kun je zeker niet spreken van een slechte klassiekercampagne. Nieuwkomers als Florian Sénéchal en met name Jonas Geens wisten zich direct te onderscheiden, terwijl het inslikken van de transfer naar Soudal-Quick-Step door Edward Planckaert zich misschien wel het meest heeft uitbetaald.
-
Lees ook Edward Planckaert tekende bij Soudal Quick-Step, maar blijft nu toch bij Alpecin-Deceuninck
De sprintaantrekker van Philipsen was dit voorjaar van goudwaarde in het positioneren van de kopmannen. Tel daarbij op dat de rol die Tibor Del Grosso in het voorjaar kan spelen komend seizoen nóg groter zal zijn (vanwege een natuurlijke ontwikkeling), en je kunt stellen dat de broers Roodhooft gelijk hebben gekregen. De enige fout die je ze dit voorjaar kunt verwijten, is de keuze om niet iedereen met dezelfde pedalen te laten rijden in Parijs-Roubaix. Kan MVDP verder op de fiets van Philipsen in het Bos van Wallers, dan ziet de wereld er afgelopen zondag wellicht heel anders uit.
Met Del Grosso kozen de broers Roodhooft dit voorjaar wederom voor een voorzichtige aanpak. Waar andere teams grote talenten steeds sneller in het diepe gooien, brengt Alpecin-Premier Tech de nuchtere Drent rustig. Del Grosso zou zich dit voorjaar nog niet op de allergrootste koersen focussen, met uitzondering van de E3 Saxo Classic en de komende Amstel Gold Race. Toch werd hij afgelopen week toegevoegd aan de selectie voor Parijs-Roubaix, waar hij een sleutelrol vervulde in het Bos van Wallers. Het ligt in de lijn der verwachting dat hij de komende jaren er in alle grote finales bij zal zitten.
Maar ben het met Romans eens dat ze iemand missen die je altijd kunt opschrijven als de "Vorentscheidung" is geweest. En dat je daarbij de beide Vermeerschen goed voor kunt gebruiken. Waarbij de kleine Vermeersch vooral uitblinkt in positioneren en de koers lezen, en de grote Vermeersch ook de grotere motor lijkt te hebben.
Alpecin doet op dit vlak al jaren hetzelfde. 2-3 kopmannen zijn echte winnaars en worden daar naar betaald, de rest van de ploeg bestaat uit helpers en verdient matig voor WT-begrippen. Jaarlijks vertrekken de betere helpers, waardoor de ploeg in de breedte matig blijft voor een kopman zoals Van der Poel. Vaak blijft dit zonder gevolgen doordat VDP (evt. samen met Pogi) de koers zodanig hard maakt dat het man tegen man is. Zodra dat een keer niet gebeurt en de koers iets tactischer is, heeft Alpecin echter direct een probleem.
Wie was er vorige jaren in staat geweest om die versnelling op de molenberg op100km v/h einde te beantwoorden?
Een goeie Gianni Vermeersch (die nu ook mee was). Daar stopt het ook wel.
In het gehele voorjaar hebben ze telkens hun werk perfect kunnen doen en VdPoel in goeie positie kunnen afzetten.
En nu in Roubaix was
1) Philipsen jammergenoeg niet goed genoeg.
2) Die pedalen, VdPoel is 10cm groter dan Philipsen.
No way dat ie ook maar ietswat goed op die fiets zou zitten...