Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Ernstig zieke Gert-Jan Theunisse is diep teleurgesteld in Nederland: “Alsof ik een gelukszoeker ben”
In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw bracht Gert-Jan Theunisse Nederland nog in vervoering met zijn klimprestaties in de Tour de France, maar zo’n veertig jaar later is er van een warm welkom bij zijn terugkeer geen sprake. En dat doet de ernstig zieke Theunisse heel veel pijn.
De voormalig bergkoning in de Ronde van Frankrijk bleef na zijn wielercarrière in Spanje wonen, maar is inmiddels weer terug in zijn thuisland. Dit was geen keuze uit luxe, want in Spanje moest hij onder zeer moeilijke omstandigheden leven. “Ik heb een dwarslaesie, moest door een ernstige ziekte aan de chemo en heb ook nog grote problemen met mijn hart”, vertelt de gevallen wielerheld in een interview met het Eindhovens Dagblad.
De inmiddels 63-jarige Theunisse werd de voorbije jaren meerdere keren getroffen door een hartaanval. “Het was echt niet langer verantwoord om daar in mijn eentje te blijven, hoewel ik heel graag iets voor mijn kinderen (Theunisse is gescheiden, red.) wil betekenen. In Nederland heb ik nog de nodige familie en is het toch wat makkelijker om te leven met mijn gezondheidstoestand.”
Bureaucratische nachtmerrie
Maar daar wringt het: de oud-topwielrenner botste bij terugkeer in Nederland op een bureaucratische muur. Hij wil dat papieren van Spaanse autoriteiten over zijn kinderen én zijn echtscheiding erkend worden, maar na vier maanden is dit nog altijd niet geregeld. “Dat is toch te gek voor woorden? Ik ben in Spanje gescheiden en heb twee kinderen, van twaalf en negentien.”
Theunisse in de bolletjestrui, op weg naar de ritzege op Alpe d’Huez – foto: Fotopersburo Cor Vos
“Dat heb ik allemaal aangegeven, maar er waren officiële documenten nodig. Mijn ex-vrouw heeft dat in Spanje allemaal netjes geregeld en toen was er weer een stempel van de ambassade in Madrid nodig.” Deze documenten moeten ook nog vertaald worden. “Omdat het Spaans zogenaamd geen officiële taal is. Gelukkig is het contact met mijn ex-vrouw goed, maar zij ergert zich hier ook enorm aan.”
“Ik wil rechtvaardig behandeld worden”
Het doet Theunisse zichtbaar veel. “Op het gemeentehuis stellen ze daarnaast allemaal tenenkrommende vragen, alsof ik een of andere willekeurige gelukszoeker ben. Ze willen weten wie je vriendinnen in het verleden zijn geweest. Over mijn al overleden ouders wilden ze van alles weten en nog veel meer. Maar ik ben gewoon Nederlander hè en ik heb helemaal niks te verbergen. Een document inschrijven is moeilijker dan een Alpencol oprijden.”
Het conflict met de gemeente liep deze week zo hoog op, dat de politie hem zelfs moest verwijderen uit het ambtsgebouw in Boxmeer. “Ik wil dat er snel een oplossing komt en hopelijk wordt daar nu aan gewerkt”, schetst Theunisse, die zich fysiek een ‘wrak’ voelt en wellicht niet lang meer te leven heeft. “Maar ik ben niet zielig”, wil hij benadrukken. “Wel wil ik rechtvaardig behandeld worden en niet als iemand die zich overal maar voor moet verantwoorden alsof hij hier de boel komt besodemieteren of zo. Wat een onzin.”
Je kunt ook stellen 'Theunisse misdraagt zich op gemeentekantoor' want daar is nooit een goede reden voor.
En hoewel dat een betere titel zou zijn... heeft ook dat niets met wielrennen te maken. Tenzij hij zwaaide met een racefiets. Dan wel. Een beetje.
Past qua type wel prima bij de groep ‘benadeelden’ die de laatste jaren zo erg het publieke debat en domein naar hun hand willen zetten met gestook en gezeur.
Zover ik weet is er vrij verkeer van mensen binnen de EU dus problemen om zich te vestigen zouden niet moeten bestaan.
Wat dat erkennen van een scheiding er toe doet geen idee. Er bekruipt me het gevoel dat-ie graag Nederlandse gezondheidszorg wil maar er nog in slaagt een berg geklaag tegenaan te gooien.
Niks zeggen: ‘het volk’?
Daarnaast heeft Gert-Jan gedurende zijn gehele loopbaan gewoon in Nederland gewoond en daar altijd belasting afgedragen. Het is pas nadat hij zijn dwarslaesie heeft gehad in 1997, dat hij in 2001 naar Spanje is verhuist. Maar dat soort belangrijke zaken worden in dit belachelijk gebrekige artikel hierboven niet vermeld, waardoor mensen dus gelijk al een totaal verkeerd plaatje krijgen van wat er daadwerkelijk gaande is.
Je reactie is dan ook wat voorbarig. Maar ik neem het je uiteraard geen seconde kwalijk, maar Wielerflits wel.
Dat klopt niet over dat modale salaris. Bij de Post ploeg alleen al stond hij voor miljoen per jaar op de loonlijst. Vrij makkelijk te checken, ook al omdat hij in 2020 bevestigde aan HLN dat hij voor een bedrag met zes nullen de beruchte certificaten van de Rabobank had gekocht.
Aan de hand van je reactie heb ik het één en ander opgezocht, en het is inderdaad correct dat in april 2021 via de klachtenprocedure van Kifid naar buiten kwam dat de Rabobankcertificaten zijn enige bron inkomsten waren. (Tenminste dat is wat er op Wikipedia over terug te halen valt. Misschien niet de allerbeste bron dat geef ik toe.)
Het bedrag met zes nullen waar over gesproken word is echter niet wat hij per jaar verdiende, maar het bedrag dat hij gedurende zijn gehele loopbaan had opgebouwd, wat nogal een verschil is. (Ik zit nu een artikel te lezen uit Het Laatste Nieuws van 5 mei 2020. Waarschijnlijk het artikel waar jij aan refereert ? Waarin beschreven word dat Rabobank de mensen met dergelijke Rabo-certificaten niet meer verder vergoed werden.) ... Wat in Gert-Jan z'n geval dus betekende dat hij geheel zonder inkomsten kwam te zitten omdat hij al zijn zuur verdiende centjes daarin had gestoken. Met die certificaten was hij verzekerd geweest van een inkomen van tweeduizend Euro per maand t/m 2035.. Quote "Geen vetpot, maar voldoende om in Spanje van te leven."
Maar het doet verder ook helemaal niets af aan het feit dat hij destijds gewoon in Nederland woonde (t/m 1997), en daar dus ook gewoon belasting betaalde. Dus of hij nu honderd miljoen verdiend zou hebben of een paar ton doet in principe niet ter zake.
De beste man heeft na zijn ongeluk in 1997, waarbij hij buiten eigen schuld door een wagen werd aangereden tijdens een mountainbiketraining, na enkele jaren besloten dat hij graag in Spanje wilde gaan wonen.
En ook ginder heeft hij behoorlijk tegenslag gehad met zijn gezondheid. (Wat overigens geheel los staat van enig dopinggebruik, zoals ik sommigen hier de link automatisch maar zie leggen. Mensen staan in Nederland nogal rap met hun verzonnen veroordelende mening klaar tegenwoordig. Of trouwens.. dit is misschien meer de trend van deze tijd, en niet per sé iets Nederlands.) ...
Dus zijn keuze om nu naar Nederland terug te keren is te begrijpen in sommige opzichten.. En dat je ginder tegen de muren omhoog loopt en continue van het kastje naar de muur, en terug word gestuurd, is iets wat bij vele miljoenen Nederlanders wellicht bekend is.
Raar toch hé Murcia, dat jij en ik samen in vijf minuten tijd een veel duidelijker plaatje kunnen schetsen dan de zogenaamde journalisten van Wielerflits.
'Wappie ex wielrenner zet à la Wij zijn Nederland gemeentehuis op stelten'
en
'Dit land gaat naar de verdoemenis, de staat is staatsgevaarlijk'
(I’ll get me coat)
Gewoon achteraan aansluiten, je formulieren invullen, stempeltjes halen en wat nog meer..
Ook had de auteur wat informatie kunnen verwerken hoeveel tijd het normaal kost en wat voor moeilijkheden gemeentes hebben bij het verwerken van dit soort procedures. Bij geen gehoor van deze gemeente had hij ook informatie kunnen inwinnen bij een andere (hoewel gemeentes soms andere werkwijzen hanteren) en zo het één en ander verduidelijken.
Volgens mij maken we dat allemaal ook wel eens mee.
Sterkte !
Dit soort onzin ook. Nee, Spaans is geen officiële taal in Nederland, Gert-Jan. Wat verwacht je nou? Dat ze bij Boxmeer Spaans gaan leren speciaal voor jou?