Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Erik Dekker: “Schoonheid van Tadej Pogacar is groter dan het gemis aan spanning”
Video Komend weekend keert Tadej Pogacar terug in koers tijdens Strade Bianche 2026. De wereldkampioen is titelverdediger en won ook de editie van 2024. De verwachting is dat hij en Mathieu van der Poel opnieuw de twee voornaamste kanshebbers zijn op winst in de voorjaarsklassiekers. Volgens Erik Dekker is daar niets mis mee, vertelt de oud-prof aan WielerFlits in de Alpecin Barbershop.
Twintig jaar geleden kwam de carrière van Erik Dekker abrupt ten einde op een stoeprand in Verviers. De finish in Valkenburg van de derde etappe van de Tour de France dat jaar haalde hij niet. Nadien werd hij meteen ploegleider, een functie die hij tot 2016 bekleedde. “De essentie van wielrennen is nu nog hetzelfde. Als we de tv aanzetten dan is de eerste renner die van A naar B rijdt nog altijd de winnaar. Maar daaromheen is er wel superveel veranderd. De budgetten, de wetenschap, de manier van trainen, hoe ze tegenwoordig eten. Dat is ontzettend veranderd.”
Bovendien is er met Tadej Pogačar nu een renner van het kaliber dat er maar eens in de halve eeuw is. “Of ik van het huidige wielrennen geniet? Ja! De suprematie van Pogačar – en ook die van Mathieu van der Poel in de wedstrijden die hem liggen, maar bij Pogačar is het nóg extremer – daar zit wel een bepaalde schoonheid in. Alleen zijn we zo langzamerhand wel op een punt dat we eraan toe zijn dat hij ook eens geklopt wordt. Want Pogačar lijkt ieder jaar sterker te worden. Ik kan me voorstellen dat het grote publiek dat jammer vindt. Daar heb ik geen oplossing voor.”
foto: Raymond Kerckhoffs
“Ik kan niet aan zijn zadel gaan trekken”, lacht Dekker. “Maar ikzelf vind de schoonheid wel groter dan het gemis aan spanning. Dat komt ook omdat je natuurlijk wel weet hoe verschrikkelijk bijzonder het is, wat de supersterren van deze wielerwereld laten zien. En het eigenlijk bijna op bestelling kunnen doen. Daar zit wel een bepaalde schoonheid in wat ik super kan waarderen.”
De voormalig winnaar van de Amstel Gold Race, Clásica San Sebastián, Parijs-Tours, Tirreno-Adriatico, driemaal het eindklassement in de Ronde van Nederland én vier Tour-etappes verwacht dit jaar door de suprematie ook maar weinig verrassingen. “Die zijn er altijd. Maar de vijf, zes, zeven supersterren in het huidige wielrennen maken de dienst wel heel erg uit. Ze komen ook maar zelden in hetzelfde peloton terecht en dat ze voor de overwinning moeten rijden. Maar goed, we komen iedere dag dichter bij het moment dat Pogačar niet meer de beste van de wereld is. Of dat dit seizoen het geval is, betwijfel ik. Maar het zijn geweldige renners en ik kijk er graag naar.”
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. Een van de verhalen gaat over de band tussen Mathieu van der Poel en zijn opa Raymond Poulidor. Wat zijn hun gelijkenissen? Welke invloed heeft Poulidor gehad op de wielrenner en de mens Mathieu? En hoe wordt in Frankrijk aangekeken tegen MVDP? In de Zomergids lees je verder alles over de Tour de France en de Tour Femmes, Jonas Vingegaard over de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Nienke Vinke en nog veel meer!
Geen grote motor die er op 50 km van 't eind vandoor trekt en dus een eind maakt aan het leuke van 'n koers.
Niks aan te doen dat de grote motoren er nu eenmaal zijn, maar nee, mooi om naar te kijken vind ik 't niet. Ze mogen nog mooi op de fiets zitten, het blijft gewoon hard fietsen terwijl de rest zich moet neerleggen bij maximaal plek 2.
Dus 't eerst volgende... SB... niet echt waard om te bekijken want de winnaar is nagenoeg zeker nu al gekend.
Maar ik heb liever een spannende koers.. Wie er uiteindelijk op het podium staat boeit niet eens zoveel..