Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Annemiek van Vleuten over diskwalificatie Wiebes: “Je neemt als ploeg heel veel risico”
Er is al veel gezegd en geschreven over de diskwalificatie van Lorena Wiebes. De sprintster werd vanwege een te lichte fiets al na één dag uit de Giro d’Italia Women gezet. Annemiek van Vleuten snapt niet dat SD Worx-Protime – de ploeg van Wiebes – zoveel risico heeft genomen. “Je kunt zelf beter niet op de limiet gaan zitten”, vertelt ze aan de NOS.
Het was de laatste dagen hét gespreksonderwerp: de diskwalificatie van Lorena Wiebes in de Giro d’Italia Women. De Nederlandse werd enkele uren na haar dubbelslag in de openingsrit van de Giro d’Italia Women uit koers gezet. Ze werd gediskwalificeerd aangezien haar fiets niet voldeed aan de UCI-regels. Na afloop werd haar fiets gewogen en twintig gram te licht bevonden.
Vier theezakjes
Een diskwalificatie was het gevolg, maar is dit ook een terechte straf? “Gevoelsmatig zou ik zeggen: diskwalificeer haar voor de etappe, maar laat haar wel de volgende dag starten met een fiets die wel conform is volgens de reglementen. Maar goed, dit staat nu eenmaal in de reglementen”, aldus Van Vleuten. “Het is heel duidelijk en daar moet je je als ploeg gewoon aan houden.”
“Het is natuurlijk wel verschrikkelijk. Het moet enorm unfair voelen. Er zijn haar nu ook echt meerdere overwinningen uit handen genomen, voor iets wat helemaal geen voordeel heeft opgeleverd. Dat is wel een bittere pil. Het gaat om vier theezakjes. Bergop heb je er misschien wat aan, maar zelfs bergop maakt dat niet het verschil tussen winst of verlies. En dus al zeker niet in een vlakke etappe.”
“Het klinkt niet heel zorgvuldig”
SD Worx-Protime, de ploeg van Wiebes, stelt dat de sprintster al het hele seizoen op dezelfde fiets koerst. Maar dit argument gaat volgens Van Vleuten niet op. “Met een ander voorblad, een andere derailleur of net te veel sealing (een vloeistof voor tubeless banden die kleine gaatjes automatisch dicht tijdens het fietsen, red.) kan het al twintig gram schelen. Het klinkt niet heel zorgvuldig.”
“Waarom je als ploeg dan zoveel risico neemt? Dat is een goede vraag. Je neemt heel veel risico voor iets wat geen winst oplevert. In 2019 zat mijn fiets ook op die 6,8 kilo. Mijn ploeg (Mitchelton-Scott, red.) heeft er toen voor gekozen om een blokje lood van 20 gram in de fiets te doen, om een veiligheidsmarge in te bouwen. Het voelde gek, maar alles beter dan gediskwalificeerd worden. De UCI heeft geen marge bij het wegen, dus kun je zelf beter niet op de limiet gaan zitten.”
De diskwalificatie van Lorena Wiebes krijgt waarschijnlijk nog een (juridisch) staartje. SD Word-Protime, de ploeg van Wiebes, wil de beslissing van de UCI namelijk aanvechten.
Teammanager Erwin Janssen benadrukt bij de NOS nog maar eens dat de ploeg helemaal geen risico’s heeft genomen. “Nee, dat is de reinste onzin. Er is niets veranderd aan de fiets. Echt niet, er is niets anders gedaan dan anders. We gaan altijd iets hoger zitten, nooit op de grens en we gaan al 14 jaar mee.”
“Als we dit zouden doen, als we dit soort voordelen zouden willen of zouden opzoeken, dan gooit ze bijvoorbeeld haar volle bidon toch ook wel weg? Die weegt meer dan twintig gram. En ze heeft al vaker met deze fiets gereden. Andere rensters van ons rijden er nu nog mee rond.”
En ik denk dat SDW beter haar energie niet in een rechtszaak steekt. Geen positieve reclame voor de ploeg, en wat brengt het?
Gaan ze nu bewijzen dat een fiets, die na de weging door de UCI door tientallen handjes gegaan is (die allemaal een plakje kaas aan de fiets kunnen toevoegen) toch zwaar genoeg was?
Gaan ze nu bewijzen dat de meting van de UCI niet klopt?
Gaan ze de Giro over laten rijden?
Wat denken ze te gaan bereiken? Waarschijnlijk helemaal niks, behalve dat ze aangeven hun renster te steunen.
SDW, pak je verlies, zorg dat je uiteindelijk de juiste marges hebt die om kunnen gaan met het amateurisme van de UCI als dat er is. En ga door met leven.
Als de uci waarnemers beweren dat er veel wind stond en dat ze na 10 x meten geen enkele keer hetzelfde getal uit kwam.
Als SDW kan bewijzen dat er door veel wind schommelingen zijn.
Als SDW kan bewijzen dat de fiets voor de rit bij hun eigen weging wel zwaar genoeg was.
Als SDW kan bewijzen dat de uci-bazen niet wilde gaan wegen in een windstille vrachtwagen, wat de waarnemers wel adviseerde.
Dan vind ik dat SDW wel een sterke zaak heeft. Maar als de fiets echt te licht was, dan zou ik inderdaad mijn verlies pakken.
Hoe ga je bewijzen wat je mis loopt als SDW zijnde?
Is er een garantie dat Wiebes iets gewonnen zou hebben?
Hoe bepaal je het schadebedrag?
Of zou het ze enkel om excuses gaan? Want dan worden het dure excuses van de UCI, die ook nog eens ten koste gaan van je eigen imago. Dat je denk ik beter dient door je verlies te accepteren, daar win je denk ik veel meer goodwill mee bij sponsoren en volgers. Nu kom je als SDW over als een jammerende voetballer die zijn gelijk wil halen. Je wint de slag, je verliest de oorlog.
De enige garantie die er was, is de publicitaire waarde van Wiebes in het roze aan de start van etappe 2. Wie weet was ze in de neutralisatie onderuit gegaan. Wie weet had ze nog 3 etappes gewonnen. Niemand die het kan zeggen, en daarom ook lastig om een schade te claimen lijkt me.
Daarom adviseer ik om de bittere pil te slikken. En door te gaan met leven.
- Stop met schaven.
- Stop met innoveren.
Wij als UCI hebben daar geen zin in want het bezorgt ons extra werk. Houdt u aan de regels.
1. De regel is er gekomen om te garanderen dat iedereen op een veilige fiets rijdt. In het verleden is daarvoor het minimum gewicht daarvoor op 6,8 kg ingesteld. Er worden tegenwoordig fietsen geproduceerd die zelfs met aanzienlijk minder gewicht sterker zijn dan de fietsen met een gewicht van 6,8 kg. M.a.w. de fiets waar Wiebes voldeed misschien niet aan de letter van de wet, maar wel volgens de geest van deze regel. Verder wordt dit gewicht (voor zover dit al een goede indicator kan zijn voor de sterkte van de fiets) niet gerelateerd aan de frame-grootte en het gewicht van de renner. Je kunt dus niet beweren dat een fiets die 6,78 kg weegt onveilig is.
2. Als daarnaast het doel van deze regel is om niemand van de deelnemers een gewichtsvoordeel te geven, kan ik me voorstellen dat daar bij overtreding een straf op staat. Maar het voordeel van een 20 gr. te lichte fiets in een bergetappe (klimtijdrit van vandaag) is natuurlijk al verwaarloosbaar, laat staan in een vlakke sprintetappe. Ja, er is in theorie (Newton) een voordeel bij de versnelling van de fiets (en die is in een sprint natuurlijk groot), maar 20 gr. op een totaal (fiets en renner) gewicht van 60000 gr. (?)) kg is 0,03% !
Bij een klassementsrenner kan ieder tijdsvoordeel, hoe klein ook, tellen. Maar zelfs dan zou een veel betere consequentie bij overtreding, een grote, aan het gewichtsverschil gerelateerde tijdstraf zijn voor de renner en een fikse geldboete voor de ploeg. De tijdstraf zou natuurlijk wel vele malen groter moeten zijn dan het te berekenen tijdsvoordeel op de hellingen in de betreffende etappe.
Als deze regel dan ook nog eens niet goed te controleren is en zelfs een nauwkeurigheid van 50 gr. niet is te garanderen, wordt het wel erg triest dat een potentieel winnaar van misschien wel vier etappes op basis hiervan wordt uitgesloten.
Ja regels zijn regels, maar deze mag wel eens heel goed onder de loep genomen worden.
Neemt niet weg dat de regel en met name de consequentie van overtreden van de regel absurd zijn.
Ergens anders lees ik "Wiebes reed in Gent-Wevelgem met een dubbel voorblad [...] In de Giro reed ze met een enkel voorblad" (inclusief fotobewijs).
Wie heeft er gelijk?
Wheely heeft jullie niet voor niets betaald ;-)
Daar heb ik echt geen abbonement voor genomen hoor. ;)