Michael Matthews waarschuwt jonge talenten: “Niet iedereen is Paul Seixas of Isaac Del Toro”
Video Michael Matthews behoort inmiddels tot de ervaren rotten van het peloton. De 35-jarige Australiër maakte zelf op jonge leeftijd de overstap naar de profs, maar ziet dat talenten tegenwoordig nóg sneller door de opleidingsladder heen schieten. Volgens Matthews is dat niet altijd een goede ontwikkeling. “Niet iedereen is Paul Seixas of Isaac Del Toro. Jonge renners leggen zichzelf tegenwoordig zo veel druk op”, vertelt hij in gesprek met onder andere Wielerflits.
Matthews kan erover meepraten. Toen hij op twintigjarige leeftijd prof werd, gold de Australiër als een van de grootste talenten van zijn generatie. “Ik was zestien toen ik begon met koersen. Wij kregen nog technische trainingen, hoe we in een peloton moesten rijden. Zodat je weet hoe je in een peloton moet rijden. Maar dat is er tegenwoordig al niet meer.”
Volgens de renner van Jayco AlUla is de manier waarop teams talenten opsporen in de afgelopen jaren fundamenteel veranderd. “Ploegen plukken jongens links en rechts ergens vandaan, het maakt niet uit in welke sport ze actief zijn. Ze kijken alleen naar waardes. Als die goed zijn, pakken ze hen erbij. Maar dat is echt niet alles. Er is nog zo veel meer.”

foto: James Startt / GPCQM
‘Veel van die jongens moet je nog opvoeden’
Matthews doelt onder meer op de specifieke vaardigheden die nodig zijn om je binnen een profpeloton te kunnen handhaven. “Veel van die jongens moet je nog opvoeden in het wielrennen. Zelfs als je uit het mountainbiken of veldrijden komt. Technisch hebben die jongens natuurlijk wel de nodige bagage, maar ook dan is er nog meer.”
Zelf reed Matthews twee jaar bij de beloften, voordat hij in 2011 zijn profdebuut maakte. Destijds was hij daarmee al vroeg. “Ikzelf ben twee jaar belofte geweest, maar dat was al echt jong om de stap naar de profs te maken. En nu komen er gasten meteen vanaf de junioren over. Ik zou talenten echt aanraden om de beloftencategorie niet over te slaan.”
Dat Matthews die waarschuwing juist in Canada uitspreekt, is toepasselijk. In Québec deelt hij het podium met twee exponenten van de nieuwe generatie: Paul Seixas en Isaac Del Toro. “Uiteraard zijn er uitzonderingen, maar niet iedereen is Paul Seixas of Isaac Del Toro.”
De Australiër benadrukt tegelijkertijd dat hij grote bewondering heeft voor het tweetal. “Het zijn uitzonderlijke talenten. Zulke renners komen misschien één keer in een generatie voorbij en nu hebben we hier twee van de meest getalenteerde renners zitten. Het is geweldig om te zien wat ze doen.” Matthews ziet bovendien dat Seixas en Del Toro hun fiets uitstekend beheersen en zichzelf al goed staande houden in het profpeloton.

Matthews won gelijk aan het begin van het seizoen, tot pech hem opnieuw ophield – foto: fotopersburo Cor Vos
‘Ze willen allemaal de volgende superster zijn’
Zijn zorg zit dan ook niet bij de uitzonderingen, maar bij alle jonge renners die langs dezelfde meetlat komen te liggen. “Jonge renners leggen zichzelf tegenwoordig gewoon zo veel druk op en anders doen media of ploegen dat wel. Ze willen allemaal de volgende superster zijn.”
Matthews zag de wielersport gedurende zijn lange loopbaan drastisch veranderen. Hij reed tegen de toppers uit verschillende generaties en stelt dat de sport alleen al in het afgelopen decennium “compleet veranderd” is. Zijn eigen ontwikkeling verliep veel geleidelijker. “Zelf heb ik al een lange carrière, maar mijn weg naar de top is een gestage geweest. Ik zou dat talenten van nu ook gunnen, maar ik vrees dat we een weg zijn ingeslagen die onomkeerbaar is.”
Ondertussen weigert Matthews zich zomaar door de nieuwe generatie opzij te laten zetten. Zeker niet in Canada. De Australiër won de GP de Québec al drie keer en voelt zich er inmiddels bijna thuis. “Canada begint voor mij een beetje als Australië te voelen. Iedereen is hier zo vriendelijk. Ik kan hier mezelf zijn en hoef niet te proberen iemand anders te zijn.”

foto: fotopersburo Cor Vos
Nog altijd ambitieus
En wanneer het over Seixas en Del Toro als concurrenten gaat, komt de competitieve Matthews snel naar boven. Op de vraag wat hem na zo’n lange carrière nog motiveert om de jonkies te verslaan, draait hij de rollen om. “Ik heb hier al zoveel succes gehad. Het is waarschijnlijk aan hén om te proberen mij te verslaan, in plaats van dat ik hen moet verslaan. Ik heb hier tenslotte al drie keer gewonnen.”
Dat parcours past dan ook bij uitstek bij zijn kwaliteiten. “De meeste wedstrijden die ik win, hebben een vergelijkbare aankomst. Bij bijna al mijn beste resultaten loopt de sprint bergop tot aan de finish. Ik ben niet per se een sprinter, maar om de een of andere reden kan ik het behoorlijk goed wanneer een sprint bergop loopt.”
De concurrentie is dit jaar echter fors. Matthews verwacht mede door het WK in Montréal dat veel toppers al in uitstekende vorm aan de start staan. Ook Remco Evenepoel maakte tijdens een gezamenlijke hoogtestage in Livigno indruk op hem. “Ik zag dat hij heel goed in vorm was en heel goede trainingen deed. Zijn focus ligt waarschijnlijk op het WK, maar wanneer Remco een rugnummer opspeldt, probeert hij te winnen.”
Matthews zelf denkt voorlopig evenmin aan uitbollen. “Ik heb hier drie keer gewonnen. Het is een parcours dat bij me past en ik heb hier een geweldige tijd gehad. Hopelijk kan ik dat voortzetten en mezelf blijven meten met de besten.”

Om te reageren moet je ingelogd zijn.