Zes onverwachte namen om op te letten in de finale van Strade Bianche 2026
Zaterdag staat Strade Bianche 2026 op het programma, waar Tadej Pogačar de huizenhoge topfavoriet is. In zijn eigen ploeg zitten ook nog renners als Jan Christen en Isaac Del Toro, terwijl Tom Pidcock, Paul Seixas, Romain Grégoire en Matteo Jorgenson de grote uitdagers zijn. In de laag daaronder is er ruimte voor verrassingen. Voor jongens in vorm als Gianmarco Garofoli, Diego Pescador, Simon Gualdi en Jelle Johannink lijkt dat te veel van het goede, terwijl Tibor Del Grosso nog geen doel maakt van deze koers. Wie wel kan verrassen? WielerFlits lijst ze op.

Bij Pinarello-Q36.5 Pro Cycling zal iedereen kijken naar Tom Pidcock. Als oud-winnaar en runner-up van vorig jaar is dat ook logisch. Maar de kans is groot dat hij dit jaar veel beter omringd is in de finale dan vorig jaar. Quinten Hermans is namelijk in goeden doen, met wie Pidcock voor het seizoen op hoogtestage ging naar Chili. Vorig jaar was de 30-jarige Belg al vijftiende in Strade Bianche en won hij op het einde van het jaar Serenissima Gravel. Vorige maand was hij ook veertiende op het gravel van de Clásica Jaén en in de Faun-Drôme Classic was Hermans vierde.

Past misschien beter in het rijtje van Garofoli in de inleiding, maar we laten ons graag verrassen door het 21-jarige Spaanse talent van NSN Pro Cycling. Pau Martí boekte vorig jaar in de Ronde van Portugal zijn eerste profzege. Wielervolgers weten dan dat Martí met een brommer kan rijden. Vorige week won hij ook een punch-aankomst in de Ronde van Rwanda. In dat land werd hij vorig najaar zesde op het WK U23. Daar kun je nog van denken: muah. Maar Martí werd vorige maand ook derde in de Figueroa Classic achter mannen in vorm António Morgado en Alex Aranburu.

Paul Seixas is alles wat de klok slaat bij Decathlon CMA CGM. Maar onderschat ook Paul Lapeira niet. De 25-jarige Fransman miste door een blessure het complete voorjaar van 2025, maar een seizoen ervoor en vorig najaar toonde hij aan dat hij in dit soort koersen absoluut kan meedoen voor de zege. In theorie zal het in Strade Bianche waarschijnlijk voor een top 10-notering zijn, maar dat kan zeker. Lapeira is – net als heel Decathlon overigens – in uitstekende vorm. Hij werd al tweede in de Ster van Bessèges, won de Tour des Alpes-Maritimes en werd vijfde in de Drôme Classic.

Al zeven keer reed Andrea Vendrame over de sterrati in Toscane. Twee keer haalde hij de finish niet, in alle overige edities eindigde hij tussen plaats 26 en zestien. De 31-jarige Italiaan heeft dus bewezen tot de voorfinale goed mee te kunnen. Waarom zou hij dan nu verder komen? Wel, vorig jaar noteerde hij met een zestiende plaats zijn beste resultaat. Afgelopen winter stapte hij echter over van Decathlon AG2R naar Jayco AlUla en zie hier: Vendrame is aan een van zijn beste seizoensstarts bezig. Hij haalde al vijf keer de top-7 in een eendagskoers dit jaar. Volgt Strade?

Vorig weekend maakte Albert Withen Philipsen zijn seizoensdebuut in Omloop Het Nieuwsblad. Hij werd 112e bij zijn vuurdoop. Zaterdag rijdt het Deense toptalent (19) zijn tweede Strade Bianche. Vorig seizoen eindigde hij daar al als 25e. Een sterk resultaat. Hij is intussen een jaar verder en met zijn mountainbike-achtergrond vindt hij in Toscane een parcours wat hem zou moeten passen als een jas. Aan zijn koers in Omloop Het Nieuwsblad hechten we niet al te veel waarde, want dat was vooral om te leren. Nu heeft hij rugnummer 81 gekregen. Dat zegt genoeg.

Nog zo’n man die sterk in vorm is, is Filippo Zana. De voormalig Italiaans kampioen wisselde afgelopen winter Jayco AlUla in voor Soudal-Quick Step. Dat heeft hem geen windeieren gelegd. In de Tour Down Under werd hij achtste, in de Cadel Evans Great Ocean Road Race zevende en afgelopen week won hij de Giro di Sardegna na een dubbelslag in de voorlaatste rit. Twee jaar terug werd Zana al eens negende in Strade Bianche. Dat resultaat kan hij nu wel eens gaan verbeteren, gezien zijn vorm. En ja, ook wij weten dat de concurrentie daarvoor moordend is.
Wat betreft Tronchon: die moet het hebben van een sprint na een geaccidenteerde wedstrijd, maar in de Strade zitten volgens mij te veel hoogtemeters voor hem. Ook zonder ziekte had er bij zijn team maar één kopman geweest: Grégoire.
Heb me laten vertellen dat dat een hybride van zowat alles is, ik ga er op letten.
Vendrame noteer ik voor de vroege vlucht die top 10-ers aflevert.