Wout van Aert morele winnaar van Milaan-San Remo? “Iedereen gelooft weer in zijn kansen”
Een goede klassering, laat staan een podiumplaats, leek ver weg voor Wout van Aert na een valpartij in aanloop naar de Cipressa. Een klein uurtje later stond de Belg echter met een brede glimlach op het podium. De kopman van Visma | Lease a Bike mag zich wel de morele winnaar van Milaan-San Remo noemen, ziet ook oud-renner en ploegleider Marc Sergeant.
In een analyse voor de Belgische krant Het Nieuwsblad blikt Sergeant nog eens terug op een spectaculaire editie van Milaan-San Remo, en gaat het onder meer over het optreden van Wout van Aert. De Belg van Visma | Lease a Bike reed in de diepe finale weg uit de tweede groep en legde zo beslag op de derde plaats. Driekwartier eerder zag het er nog minder rooskleurig voor hem uit, want in aanloop naar de Cipressa kwam hij ten val.
“Wat als Wout van Aert niet betrokken raakt in die valpartij met Pogacar? Het is helaas de vraag waar we nooit een antwoord op zullen krijgen”, aldus Sergeant. “En het is, Wout van Aert zijnde, toch om in uw stuur te bijten dat enkel hij van fiets moet wisselen. Als je dan uiteindelijk nog derde bent, dan denk ik dat hij in staat zou zijn geweest om mee te gaan met Pogacar op de Cipressa. Ik stel ook vast dat de ploeg zich echt heeft gesmeten voor Van Aert.”
“Niveau dat hij vermoedelijk lang niet meer heeft gehad”
Sergeant is dan ook zeer optimistisch, als het gaat over de winstkansen van zijn landgenoot in de komende kasseiklassiekers. “Deze derde plaats is de bevestiging dat hij naar een niveau aan het groeien is dat hij vermoedelijk lang niet meer heeft gehad. Iedereen gelooft nu weer in Wouts kansen voor de wedstrijden die er zitten aan te komen.”
“Want geloof me, iedereen wilde derde worden. Je geraakt niet zomaar weg uit die achtervolgende groep. En hij slaagde erin om uit de greep te blijven van die groep. Deze derde plaats is voor Wout van Aert een kleine overwinning op zich.”

Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
We hebben het over een derde plaats …
Aan zijn palmares is niets veranderd, aan hoop, geloof, verwachtingen en illusies des te meer. Nu rest enkel nog de reality check.
van aert moet en zal bekritiseerd worden, zelfs als hij goed rijdt moet er ergens een vluchtige steek onder water gegeven worden, een terloopse veeg uit de pan, men mag niet tevreden zijn over zijn prestaties.
wat zouden we zijn zonder dat handvol compulsieve zeuren die steeds hetzelfde liedje tot in de treure blijven zingen
Met Matje en Wout ook op achterstand, had je al 2 topploegen die niet volle bak reden richting Cipressa, en helemaal niet bergop. Geven meerdere ploegen vanaf de voet vol gas, dan is het nog maar de vraag of Pogi uberhaupt voor de top was teruggekomen, en er nog van had kunnen wegrijden ook.
Wout mag zich hier in ieder geval aan optrekken. Maar vooralsnog zijn het vooral ereplaatsen en sterk terug komen uit de achtergrond. Maar hij heeft eigenlijk nog nergens echt om de winst mee gedaan.
"Iemand die vertrouwen tankt door beter te presteren dan verwacht. En daar moreel uit tankt." Dat is hoe dit artikel en veelal mensen het laten klinken. Dat is geen morele winnaar. De "morele winnaar" gaat over ethiek.
Van Aert haalt het hoogst mogelijke eruit, nadat hij geen schijn van kans had om mee te gaan op de Cipressa.
Het is prachtig voor van Aert dat hij resultaten haalt. Maar hij speelde geen moment mee voor de overwinning. Het dus geen moment van "zie je wel ik zit op hetzelfde niveau". Want dat zat hij niet, hij kon immers niet mee.
Het podium is prachtig en zeker na een val en hopelijk blijven valpartijen hem verder een tijdje bespaar zodat hij verder vertrouwen terug krijgt in zijn positioneren.
Mads Pedersen is van de toppers naar mijn mening de grootste over presteerder. Had niet verwacht dat hij bij de groep zou kunnen blijven en vervolgens de sprint zou kunnen winnen uit het overgebleven peloton.
Oftewel: na een lead-out naar de voet van de Cipressa (deels achter de auto, deels achter Affini) knallen Wout en Matteo de Cipressa over om vervolgens te achtervolgen op een groep die in volle vaart achter het koptrio aan rijdt. Eerst met nog enkele andere ploegmaats, uiteindelijk samen. En dan nog de kracht over hebben om op anderhalve km van de streep uit die groep weg te rijden: sterk, heel sterk.
Wellicht had hij anders op de Cipressa niet meegekund met Pogi, maar omringd door sterke ploegmaats had hij er dicht genoeg achter gezeten om er daarna naartoe te rijden. En op de Poggio lossen ze hem niet.
Ik geloof dus niet dat hij de Cipressa, laat staan de Poggio zou overleefd hebben bij Pogi
Dus dié move was zeker tactisch goed gezien, maar bewijst niet dat hij de sterkste was van het peloton zoals Sergeant beweert.
Beetje hetzelfde als vorig jaar in Vlaanderen en Roubaix.
Geen moment aanspraak maken op de zege maar wel een mooie uitslag.
Als...