Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Wout van Aert geniet nog altijd na van zege in Roubaix: “Voelde meteen als een opluchting”
12 april 2026 is de geschiedenisboeken ingegaan als de dag waarop Wout van Aert voor de allereerste keer Parijs-Roubaix wist te winnen. We zijn nu inmiddels een dikke week verder, maar de Belg geniet nog altijd na van zijn ‘verlossende’ zege in de Hel van het Noorden.
Na een korte maar deugddoende vakantie in het Spaanse Marbella is Van Aert inmiddels terug in België en zit hij ook alweer op de fiets. Maandag besloot hij aan te haken bij een virtuele groepsrit op het onlinewielerplatform Rouvy en nam hij de tijd om vragen van zijn fans te beantwoorden. Al snel kwam zijn emotionele overwinning in Parijs-Roubaix ter sprake, waarmee hij wielerminnend België op zijn kop wist te zetten.
Vreemde aanloop
Waar Van Aert die bewuste zondag over wonderbenen beschikte, voelde hij zich in aanloop naar de kasseiklassieker helemaal niet zo goed. “Ik was uitgeput na de verkenning op donderdag”, tekent Sporza op. “Ik voelde me niet goed. Als renner wil je je elke dag goed voelen. Het was een vreemde aanloop. Op zaterdag voelde ik me wel weer hongerig.”
Wout van Aert in het Bos van Wallers – foto: Fotopersburo Cor Vos
In de wedstrijd zelf vielen alle puzzelstukjes – eindelijk – in elkaar. “De hyperfocus nam het over in de laatste kilometers. Ik zat in het wiel van Tadej (Pogacar, red.), waar ik wilde zitten. Ik stelde mezelf niet meer in twijfel en was klaar om te sprinten. Ik was helemaal niet meer bewust van wat er rond mij gebeurde. De ontlading volgde pas twee of drie minuten na de finish.”
“Ik moest lang geduldig zijn”
Voor de 31-jarige Kempenaar is zijn zege in Roubaix een meer dan bepalend moment in zijn wielerleven. “Ik kan niet denken aan een nóg groter hoogtepunt in mijn carrière”, aldus Van Aert. “Ik hoop dat er nog successen komen, maar op dit moment ben ik nog aan het genieten.”
“Het is raar om te zeggen, maar die zondag voelde het meteen als een opluchting, nog veel meer dan na andere prestaties. Het voelde zo door het lange wachten, want ik moest lang geduldig zijn. Dat maakte het specialer.”
Wielerflits Magazine is jouw Tourgids!
De Zomergids 2026 van Wielerflits Magazine is maar liefst 220 pagina's dik en staat barstensvol mooie wielerverhalen. En het is niet voor niets De Meest Complete Tour de France Gids. In onze Zomergids lees je alles over de Tour de France en de Tour Femmes, van etappes tot favorieten en indrukwekkende achtergronden over de teams en de bergen. Je leest over Jonas Vingegaard, de knechten van Tadej Pogačar, Lucien Van Impe, Mathieu van der Poel, Raymond Poulidor, Rick Pluimers en nog veel meer!
Toen was er nog hoon van sommigen over die analyse / inschatting. Maar blijkbaar zat ik er niet heel ver naast. Afgaande op de woorden van Wout zelf.
Grote vraag gaat nu zijn of er een vorm van bevrijding gaat optreden, of een vorm van verzadiging. Mijn inschatting is voorlopig het eerste. Ik denk dat Van Aert nog dusdanig veel plezier heeft in het fietsen zelf dat hij graag traint en afziet, maar dat er nu écht helemaal niets meer moet. Nooit meer de angst om niet te winnen; zelfs een wereldkampioenschap zal zijn zege in PR nooit meer overtreffen qua emotionele waarde. Nooit meer een verkrampte Wout op de fiets die niet weet wat ie moet doen, dat zie ik gebeuren.
Ik ben alleen bang dat bij een volgende grote tegenslag (lees: zware crash en/of blessure) de balans wel eens heel snel kan omslaan naar het besef dat het wielrennen nooit mooier wordt dan het was op die ene dag, en dat het papa-zijn belangrijker is dan je leven in de waagschaal stellen voor een overwinning op de fiets..
Ik hoop voor heel het wielrennen dat ie daar voorlopig van gespaard blijft. Hij heeft zijn portie wel gehad.
“Ik moet just niks!” wel in een compleet ander daglicht.
De druk stond er al die jaren dus wel degelijk vol gas op.
Wat Van Aert vooral perfect deed in Parijs-Roubaix was initiatief nemen in het Bos van Wallers. Zijn wringen en dringen is nog steeds niet top, maar hij werd goed afgezet door de ploeg en reed de gehele strook een tempo dat goed genoeg was voor andere coureurs om er niet voorbij te hoeven. Ook Van der Poel maakte voor zijn lekke banden geen enkele aanstalten om er voorbij te willen. Na het Bos was het veld al redelijk versplinterd en kon het beslissende gedeelte van de koers gaan beginnen.
Op de vraag wat de overwinning voor Van Aert zou betekenen antwoordde zijn vriend Jan Bakelants die dag bij Sporza: "Het zal hem vooral rust brengen." Wout bevestigt dat hier. Een bepalende overwinning voor zijn wielerleven.
Btw, een WK of OS TT is niet meer aan de orde,terwijl dat toch ook lang één van z'n paradepaardjes was.