WK 2019: Topfavoriet Simmons maakt het waar in kletsnat Yorkshire

donderdag 26 september 2019 om 16:52
WK 2019: Topfavoriet Simmons maakt het waar in kletsnat Yorkshire

foto: Cor Vos

Quinn Simmons kon alleen maar verliezen op het WK voor junioren, maar het Amerikaanse toptalent soleerde op indrukwekkende wijze naar de wereldtitel. De 18-jarige Simmons rondde een solo van dertig kilometer af, voor de Italiaan Alessio Martinelli en Magnus Sheffield. Enzo Leijnse finishte net naast het podium.


Nu we de diverse wereldkampioenen in het tijdrijden kennen, ging het WK-spektakel vandaag verder met de wegwedstrijd voor junioren mannen. In Yorkshire werd gezocht naar een opvolger van een zekere Remco Evenepoel, die gisteren nog op het podium stond van het WK tijdrijden bij de profs. Dit jaar bleek Quinn Simmons quasi-onklopbaar bij de junioren, maar de Amerikaan kon vandaag concurrentie verwachten van onder meer Marco Brenner, Andrii Ponomar en de Nederlanders Hidde van Veenendaal en Lars Boven.

Stilte voor de storm 
Het begon voor de junioren allemaal in Richmond. Onderweg kregen de renners al enkele klimmetjes te verwerken, maar de beslissing moest toch vallen op de lokale omloop in en rond Harrogate, met als (verwachte) scherprechter de Harlow Moor Road (1,1 km aan 5,6%). Het startschot klonk om 13.10 uur, maar het was vervolgens nog even wachten op vuurwerk. Verschillende renners probeerden na goed vijftien kilometer weg te rijden, maar het peloton  leek geen zin te hebben om de hele dag achter een kopgroepje aan te fietsen.

Niet veel later slaagden Alex Vandenbulcke, Michel Hessmann, Gianmarco Garofoli, Sakarias Koller Loland en Max Walker er dan toch in om een gaatje te slaan en een mooie voorsprong uit te bouwen. De vijf dappere aanvallers reden een maximale voorsprong bijeen van één minuut, maar de ploeggenoten van topfavoriet Simmons hadden duidelijk de opdracht gekregen om er een harde koers van te maken. De Amerikanen reden razendsnel Kidstones Bank (3,9 km, maximaal 11%) op, waardoor de mindere goden moesten lossen.

foto: Cor Vos

Vroege vluchters ingerekend, Amerika controleert 
Eenmaal op de top van Kidstones Bank viel het tempo weer wat stil, maar inmiddels waren de vijf koplopers alweer ingerekend, waardoor we met een uitgedund peloton begonnen aan de laatste honderd kilometer. Nu was het de beurt aan thuisrijder Lewis Askey en de Amerikaan Magnus Sheffield om uit de greep te blijven van het peloton. De voorsprong van deze twee renners bleef alleen beperkt tot een dertigtal seconden, ook al omdat Amerika maar op kop bleef beuken van het peloton. Hierdoor steeg de nervositeit, en dat op grotendeels glibberige wegen.

Op ruim zeventig kilometer van de finish werd het peloton dan ook opgeschrikt door een valpartij, met als voornaamste slachtoffer de Deen William Blume Levy. De winnaar van de Ronde van Vlaanderen bleek te gehavend om zijn weg te vervolgen, waardoor hij gedesillusioneerd moest plaatsnemen in de ploegleiderswagen. De andere gevallenen probeerden weer de aansluiting te vinden met het peloton, maar de Amerikanen waren niet van plan om het tempo te laten zakken. De junioren reden in sneltreinvaart naar de lokale ronde in Harrogate.

Simmons neemt de koers in handen 
De meeste concurrenten zagen al sterretjes, maar de Amerikaanse delegatie besloot nog maar eens te versnellen in de aanloop naar de lokale rondes, wat resulteerde in een nieuwe kopgroep van vijf renners. Het grote verschil met eerdere ontsnappingen was echter de aanwezigheid van topfavoriet Simmons. De winnaar van onder meer Gent-Wevelgem en de Grand Prix Rüebliland kon rekenen op steun van zijn landgenoot Sheffield, terwijl ook Askey, de Tsjech Pavel Bittner en de Spanjaard Carlos Cano Rodríguez mee waren.

Quinn Simmons – foto: Cor Vos

Simmons zat dus in een spreekwoordelijke zetel, maar zijn grootste concurrenten Brenner, Ponomar, Hugo Toumire en Samuel Watson waren op achtervolgen aangewezen. Dit gold eveneens voor de Italianen en de Nederlanders, maar de achtervolgers bleken niet sterk genoeg om het gat te dichten. Sterker, het verschil liep alleen maar op, ook al omdat enkele Amerikanen het betere afstoppingswerk verrichten. De koplopers begonnen met 37 seconden voorsprong aan de eerste lokale ronde. Simmons en co moesten nog ruim veertig kilometer overleven.

Topfavoriet gokt met lange solo 
Het was Sheffield die de ziel uit zijn lijf reed voor Simmons, maar toch werd het verschil met de achtervolgende groep weer kleiner, wat het sein was voor Simmons om aan de boom te schudden. De 18-jarige veelvraat wist zijn medevluchters uit het wiel te rijden, ging solo verder, maar moest nog ruim dertig kilometer alleen afleggen. Simmons wist zijn voorsprong vervolgens uit te breiden tot maar liefst veertig seconden: dat was het verschil met nog twee rondes te gaan. Was de Amerikaanse vogel gevlogen? Of kregen we opnieuw een hergroepering?

De vogel was gevlogen, want Simmons wist alleen maar verder uit te lopen op zijn concurrenten. Met nog twintig kilometer te gaan was het verschil al gegroeid naar één minuut, net op het moment dat Alessio Martinelli in de tegenaanval ging. De Italiaan had duidelijk nog goede benen, want hij wist binnen no time vijftien seconden dichter te komen op Simmons, die echter niet in paniek raakte. De Amerikaan bleef stug doortrappen, terwijl Martinelli na enkele kilometers bleef hangen op 35 seconden. Dit was ook het verschil bij het ingaan van de laatste ronde.

Alessio Martinelli in de achtervolging – foto: Cor Vos

Simmons soleert naar wereldtitel, Leijnse laat zich zien
Een achtervolgend groepje – met onder meer wereldkampioen tijdrijden Antonio Tiberi, Enzo Leijnse en de Belgen Ramses Debruyne en Milan Paulus – streed om de bronzen medaille, maar wel op meer dan één minuut van Simmons, die op weg was naar een verwachte wereldtitel. Afgelopen maandag viel Simmons nog net buiten de medailles op het WK tijdrijden, vandaag nam hij revanche met een gouden plak. Martinelli moest genoegen nemen met een zilveren medaille, maar de strijd voor het brons was nog razendspannend.

Een strijd die leek te gaan tussen Leijnse en Gianmarco Garofoli, maar de Nederlander en de Italiaan kregen met nog drie kilometer te gaan het gezelschap van de bijzonder sterke Sheffield en de Noor Vegard Stokke. Geen enkele renner wist meer weg te flitsen, waardoor we een sprint kregen om de laatste medaille. Leijnse wist na 148 kilometer nog een sterke sprint uit zijn benen te persen, maar het was de onvermoeibare Sheffield die net iets sneller bleek. Leijnse werd dus vierde, terwijl Paulus de eerste Belg was op plaats tien.

foto: Cor Vos

Dit artikel delen:

13 Reacties

LutsenkoFan 26 september 2019 om 16:56

Voorsprong op de rest qua bouw.
Leuke koers dat wel maar ben benieuwd of hij dit bij de beloften ook nog gaat doen.

northwave4500 26 september 2019 om 17:14

Volgens mij gaat hij direct naar de worldtour… Dus zal wellicht ‘gewoon’ meestrijden volgend jaar vooraan.

Peter Lippens 26 september 2019 om 17:15

valt idd af te wachten maar toch een sterk nummer en de Amerikaanse ploeg ook het sterkste

52voor11achter 26 september 2019 om 16:56

Sneu voor Leijnse!

Mooie_Mario 26 september 2019 om 17:02

Sterkste renner van de dag wordt 3e. Sheffield heeft de hele koers gecontroleerd, op 120km van einde al op de kop aan het sleuren bij elke klim, waardoor het een harde koers werd. Daarna demarreren met een Brit en een tijdje vooruit samen. Dan weer controleren in het peloton en uiteindelijke de beslissende aanval zitten met Simmons.

En dan toch nog presteren om 3e te worden. Snel contracteren deze in Nederland wonende Amerikaan.

Peter Lippens 26 september 2019 om 17:11

denk dat de sterkste renner gewoon gewonnen heeft al was die Sheffield ook erg sterk maar hij reed in functie en ook een hele tijd defensief in het wiel

Peter Lippens 26 september 2019 om 17:13

En Gomez, de colombiaan die minutenlang te voet langs de weg stond, heeft de wedstrijd netjes uitgreden als 60ste op bijna 17 minuten in wat je bij de Profs de bus zou kunnen noemen.

Man met de hamer 26 september 2019 om 17:14

Mooi! Ik hoop dat we hem later terugzien in de Tour.

Oblomov 26 september 2019 om 17:28

Enzo Leijnse kan terugkijken op een sterk WK. Die gaat normaliter uitgroeien tot een keurige WT-prof. Van Veenendaal en Van der Tuuk wel erg vroeg gelost, ook al leek dit parcours ook op voorhand al te heuvelachtig voor ze.

Nou ja, één topsprinter en een Roubaix-specialist zullen we vast wel overhouden aan de lichting Veenendaal, Van der Tuuk, Boven, Kooij en Van Uden.

sooike 26 september 2019 om 17:30

Mooie koers , ook dankzij de afwezigheid van “oortjes”. Geen tactische spelletjes in de oren van de renners, maar gewoon koersen ! Geweldig ploegenspel van de Amerikanen met twee verdiende ereplaatsen. Jammer voor Leijnse, die bekeken koerste en uiteindelijk 10 cm te kort kwam voor brons. Maar wel zijn visitekaartje (weer) afgegeven !

moa 26 september 2019 om 17:34

prachtig gereden met durf en natuurlijk dankzij zijn mature lichaam. bij de beloften zal het niet meer zo makkelijk zijn, maar hij is wel lekker wereldkampioen.

schlunzi 26 september 2019 om 18:15

in de ketel gevallen

Lennimator 26 september 2019 om 23:31

Enzo heeft grinta. Klasse!

Reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.