Vuelta 2026: Tobias Halland Johannessen wint zinderende finale in Granada, Mas is eindwinnaar
Dan toch! Tobias Halland Johannessen heeft zondag een zinderende slotetappe van de Vuelta a España op zijn naam geschreven. De Noor rekende na een bijzonder spannende finale in Granada af met zijn medevluchters Alessandro Romele en Ramses Debruyne. Enric Mas had ook alle reden om te juichen: de Spanjaard is nu ook echt de eindwinnaar van de 81ste Vuelta a España.
Met de pittige klim in het lokale parcours heeft de slotrit van deze Ronde van Spanje in Granada heel wat weg van die van de Tour de France in Parijs. In de Franse hoofdstad werd de laatste twee jaar gekozen voor een attractieve slotrit met de Côte de la Butte Montmartre als scherprechter.
De klim naar het Fort van Alhambra (2,1 km à 7,3%) heeft heel wat weg van Montmartre en zou weleens een gelijkaardig spektakel kunnen leveren. Deze klim stond niet één of twee, maar liefst viermaal op het menu. Deze opeenvolging van kliminspanningen speelde de puncheurs – en in het bijzonder Wout van Aert – in de kaart.
Voor de start was er de nodige commotie: het peloton was van mening dat de uitgetekende omloop in Granada te gevaarlijk was en kwam met het verzoek om de slotrit te neutraliseren. De organisatie hield aanvankelijk voet bij stuk, maar besloot toch om de laatste tien kilometer te neutraliseren. Hierdoor werden de tijden voor het klassement bij de voorlaatste passage van de meet al opgenomen.

Een mooie eerbetoon voor Kruijswijk en co – foto: Fotopersburo Cor Vos
Erehaag en andere plichtplegingen
Voor de start van de slotrit was er nog een prachtig eerbetoon aan de renners die we na dit seizoen niet meer zullen terugzien in het peloton. Onder meer Steven Kruijswijk, Magnus Cort en Pello Bilbao zwaaien na dit seizoen af als renner. Voor de start van hun laatste rit in een grote ronde werden ze gevierd met een erehaag. De 39-jarige Kruijswijk liep samen met zijn kinderen voorop en genoot zichtbaar van het afscheidsmoment.
In de openingsfase lag het tempo zoals verwacht laag. De renners werkten aan een slakkengang de eerste kilometers af, want eerst was het tijd voor de nodige plichtplegingen. Zo werden alle truidragers naar voren geroepen voor de traditionele groepsfoto, werden eindwinnaar Mas en zijn ploeggenoten van Movistar in het zonnetje gezet en zagen we andere renners nog eens gezellig bijkletsen na drie weken afzien.
Wachten op spektakel
Na deze niet al te enerverende openingsfase besloot Movistar het tempo toch iets op te krikken in het peloton, om zo de vaart er wat in te brengen richting de pittige lokale ronde in Granada. Op het circuit zelf nam de nervositeit toe, maar bleven aanvallen (nog) uit. Voor de renners met ambities voor de ritzege, was het wel zaak om zich al wat meer van voren te positioneren, want het kon elk moment ontploffen.

De renners van Movistar reden rond in speciale tenues – foto: Fotopersburo Cor Vos
Tronchon breekt koers open
Met nog drie ronden te gaan nam Groupama-FDJ de koers resoluut in handen en konden we ons gaan opmaken voor een spetterende strijd. De Franse ploeg rolde zo de rode loper uit voor Bastién Tronchon en de ritwinnaar in Elche de la Sierra trok op de tweede passage van de Alhambra-klim alle registers open. Met zijn aanval bleek hij de aanstichter van een meer dan interessante kopgroep van negen renners.
Tronchon kreeg namelijk het gezelschap van vijfvoudig ritwinnaar Matthew Brennan, Vuelta-revelatie Alessandro Romele, Valentin Paret-Peintre, Jarno Widar, Milan Vader, Finn Fisher-Black, Axel Laurance en Léo Bisiaux. Een opvallende afwezige was Wout van Aert, maar de Belg had met Brennan een ploeggenoot van voren en keek voorlopig de kat uit de boom.
Hergroepering, Mas en co laten zich lossen
In het peloton was het kortom alle hens aan dek. Bahrain Victorious en Uno-X Mobility waren niet vertegenwoordigd in de kopgroep en dan ook op achtervolgen aangewezen. Onder aanvoering van deze ploegen liep het verschil met de negen aanvallers weer rap terug, en zagen we op de voorlaatste passage van de klim zelfs een hergroeping. Opvallend: van de meeste klassementsrenners was al lang geen sprake meer. Zij besloten zich niet te mengen in de strijd om de dagzege.

Groupama-FDJ United opende de debatten – foto: Fotopersburo Cor Vos
In de spits van de wedstrijd was het intussen de kilometers aftellen naar de laatste en wellicht beslissende passage over de 2,3 kilometer lange klim. In de kilometers richting de voet lag het tempo verschroeiend hoog, waardoor de groep op een lint werd getrokken. Het was Pau Miquel die zijn afscheidnemende ploeggenoot Pello Bilbao wist te lanceren, waarna de Spaanse veteraan zijn duivels ontbond op de eerste klimmende stroken.
Afzwaaiende Bilbao laat zich nog eens zien, Van Aert past
De inmiddels 36-jarige Bask wist de tijd even terug te draaien en sloeg – wellicht geïnspireerd door de overwinning van zijn generatiegenoot Mikel Landa – een mooie bres. Heel even leek een stuntzege in de maak, maar Bilbao werd nog voor de top voorbijgesneld door Axel Laurance, die nog een verschroeiende versnelling in de benen had. De Fransman had echter niet genoeg power om zijn voorsprong ook vast te houden.
En zo kreeg hij op de top het gezelschap van tien renners, met Bilbao, Nys, Tronchon, Paret-Peintre, Widar, Tobias Halland Johannessen, Marco Brenner, Harold Tejada, Romele, Ramses Debruyne en… Brennan. En Van Aert? Die moest verrassend passen op de slotklim en zou niet meespelen om de overwinning.
Johannessen slaat eindelijk toe na spektakelrijke finale
Wat volgde, was een fascinerend schaakspel in de laatste kilometers. Met Brennan als veruit snelste man stond de concurrentie voor de ondankbare taak om van de Brit af te komen, maar Brennan moest natuurlijk ook wel alle uitvallen zien te counteren richting de streep. Bij de eerste versnellingen was hij ook daadwerkelijk bij de les, maar bij een demarrage van Debruyne moest hij toch even passen.
Johannessen en Romele zagen het gevaar en sprongen wel op het wiel van Debruyne en deze drie renners mochten het uiteindelijk gaan uitmaken voor de overwinning. Johanessen besloot zijn sprint al vroeg in te zetten, maar leek met de snellere Romele in zijn wiel weer een vogel voor de kat. Leek, want dit keer had de Noor genoeg in de tank om de Italiaan van zich af te houden.
🚴🇪🇸 | Tobias Halland Johannessen is de naam van de winnaar van de slotetappe van de Vuelta! De Noor wint de sprint van Alessandro Romele in Granada, wow! 🇳🇴🏆 #LaVuelta26
Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/GIXKHWTW9b
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) September 13, 2026
Johannessen boekte zo – na ontelbaar veel tweede plaatsen – dan eindelijk zijn eerste zege in een grote ronde. De uitzinnige klimmer vierde zijn zege bijgevolg met een oerkreet en flink wat tranen. Romele werd nog maar eens tweede, terwijl revelatie Debruyne andermaal genoegen moest nemen met een derde stek.
Vervolgens was het een tijd wachten op de binnenkomst van Mas en zijn Movistar-ploeggenoten, maar de Spanjaard kon er dan ook een ereronde van maken. De rodetruidrager kwam uiteindelijk, in het bijzijn van zijn ploegmaats, juichend over de finish. Na vier eerdere podiumplaatsen (3x tweede, 1x derde) mag Enric Mas zich op zijn 31ste eindelijk een Vuelta-winnaar noemen.

Een uniek moment voor Mas en zijn ploeggenoten – foto: Fotopersburo Cor Vos
Vuelta a España (2.UWT)
Etappe 21: Granada → Granada (112 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 02:54:08 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |

Maar Debruyne mag mee; niet kapot te krijgen en een gast die kan koersen.
Wel mooi dat Johannessen en Uno-X nog een rit winnen.
Wel een geslaagde Vuelta natuurlijk met groen en 2 ritzeges. Zonder meer. Over 2 weken Evenepoel aan de titel helpen. Titel voor zichzelf lijkt mij onwaarschijnlijk maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Het WK zien we over enkele weken wel. En die tijdrit was gewoon sterk en op niveau.
En als er maar 30-40 racen ook wel saai.
Maar laatste 10 min. wel spannend en bijzondere winnaar (gisteren tweede, mocht iemand klagen over vermoeide benen…).