Vuelta 2026: Bastien Tronchon verrast Nys en Van Aert na finale vol plottwisten
Bastien Tronchon is de verrassende winnaar van de tiende etappe van de Vuelta a España 2026. De 24-jarige Fransman bleek na een spannende finale – waarin er slag om slinger werd gedemarreerd – de snelste in de sprint. Tronchon versloeg Magnus Cort, Thibau Nys en Wout van Aert.
Daags na de eerste rustdag ging de Vuelta a España 2026 verder met een rit die meerdere kanten op kon. Tussen Alcaraz en Elche de la Sierra stonden 184,7 kilometer op het programma en moesten de renners bijna 3.000 hoogtemeters overwinnen. De beklimmingen leken op het eerste gezicht niet extreem zwaar, maar de opeenvolging ervan maakte de rit wel degelijk erg lastig.

Kopgroep van zeven
De aanvallers konden hier wel garen bij spinnen en dus duurde het even vooraleer een kopgroep wegreed. Enzo Paleni (Groupama-FDJ United), Michael Gogl (Alpecin-Premier Tech), Jasha Sütterlin (Team Jayco AlUla), Fabian Weiss (Tudor Pro Cycling), Sinuhé Fernández (Burgos Burpellet BH) en Iván Cobo (Kern Pharma) slaagden er uiteindelijk in om een vroege vlucht op poten te zetten.

De zeven vluchters – foto: Fotopersburo Cor Vos
De voorsprong van dit zestal liep al snel op tot anderhalve minuut en dit was voor Fredrik Dversnes (Uno-X Mobility) het sein om nog in de tegenaanval te gaan. De Noor bleek ook sterk genoeg om het gat in zijn eentje te overbruggen en trokken we met zeven koplopers richting de finale. Het peloton liet begaan, maar liet de teugels ook zeker niet vieren. De marge werd immers nooit groter dan drie minuten.
Visma | Lease a Bike krijgt steun van Cofidis
Visma | Lease a Bike nam zoals verwacht zijn verantwoordelijkheid in de achtervolging op de kopgroep – de Nederlandse ploeg had met Matthew Brennan en Wout van Aert immers twee kandidaat-ritwinnaars in de gelederen – maar kreeg onderweg steun uit Franse hoek. Cofidis deed ook zijn duit in het spreekwoordelijke zakje in dienst van Bryan Coquard, de zo verrassende winnaar van de laatste sprintrit in Xeraco.
Onder aanvoering van deze twee ploegen kwam het peloton steeds dichter. Op tachtig kilometer van de streep, bedroeg het verschil nog maar anderhalve minuut, en dus leek een hergroepering een kwestie van tijd. Toch lieten de zeven avonturiers zich niet zomaar inrekenen, maar dan moest er wel een tandje worden bijgestoken. Dit gebeurde net voor de Puerto de Socovos (9,7 km à 3,5%), de laatste klim van de dag.

Enric Mas geniet van zijn tijd in het rood – foto: Fotopersburo Cor Vos
Renners proberen sprint te ontlopen
Gogl had nog wel een versnelling in de benen en wist de kopgroep uit te dunnen tot vijf renners: Cobo, Dversnes, Paleni en Weiss konden nog aanhaken, maar voor Sütterlin en Fernández ging het te snel. Niet alleen de kopgroep spatte in deze fase uiteen. In het peloton was het plots ook alle hens aan dek. Meerdere renners zagen een kans om te anticiperen en de sprint te ontlopen, ook omdat er geen sprake meer was van controle van de mannen van Cofidis en Visma | Lease a Bike.
Door versnellingen van onder meer Valentin Paret-Peintre, Eddie Dunbar en Will Barta werd het klassieke wedstrijdverloop van de eerste uren grondig herschreven. In de achterhoede stond de deur ook wagenwijd open: zo moesten heel wat renners de rol lossen. De meest opvallende naam die moest afhaken, was Mads Pedersen. De Deen – die in deze ronde nog altijd op zoek is naar zijn beste benen – zou vandaag niet meespelen om de overwinning.
Spervuur aan demarrages
In het inmiddels behoorlijk uitgedunde peloton wisten Cofidis en Visma | Lease a Bike voor even de orde te herstellen, maar dit was slechts van korte duur. Enkele kilometers voor de top van de Puerto de Socovos zagen we plots weer een spervuur aan demarrages, en zelfs de klassementsrenners besloten zich ermee te bemoeien. De vele aanvalspogingen werden echter al even snel weer in de kiem gesmoord.
Was het aanvalsgevaar daarmee geweken? Daar leek het wel op, want nu was het Christophe Laporte die zich in dienst van zijn ploegmaats Van Aert en Brennan volledig leegreed en zo het peloton weer in lijn wist te brengen. De Fransman leek ook het laatste gaatje naar de kopgroep te dichten, maar Gogl en Dversnes spartelden toch nog hevig tegen. Zij sloegen nog een keer de handen ineen, in een ultieme poging om het peloton af te houden.

Dversnes hield het lang vol – foto: Fotopersburo Cor Vos
Spanning troef
Dit bleek echter niet genoeg om uit de greep te blijven van het aanstormende peloton. Dversnes kreeg met nog zeven kilometer te gaan – als laatste overlever van de vroege vlucht – gezelschap van de overstekende Iñigo Elosegui, Milan Vader en Sepp Kuss, die dan weer mee was als stoorzender. Het peloton kon op zijn beurt de vier koplopers bijna aanraken, maar was dit ook de voorbode voor een sprint?
Walter Calzoni deed nog een dappere poging om het sprintfeestje te verstieren. De Italiaan plooide zich dubbel, sloeg een mooie bres, maar zijn aanval strandde in schoonheid. De renner van Pinarello-Q36.5 werd weer bijgehaald door Brennan, die dit keer volledig de kaart van zijn ploegmaat Van Aert trok. Die laatste moest het in de eindsprint echter wel doen zonder zijn gewenste lead-out.
Tronchon verrast gevestigde waarde
De sprintvoorbereiding werd bovendien hevig in de wat geschopt door een late uitval van Yevgeniy Fedorov. De voormalig wereldkampioen bij de beloften kreeg Xabier Mikel Azparren met zich mee en dit tweetal sloeg een veelbelovende kloof. Sterker: ze leken de sprinters zelfs de loef af te steken, maar werden in de allerlaatste meters nog overvleugeld door de sprintende meute.
🚴🇪🇸 | Het is totale chaos in Elche en de topfavorieten worden verrast. Het is Bastien Tronchon die hier wint voor Wout van Aert en Thibau Nys. 🇫🇷 #LaVuelta26
Koers 👀 HBO Max pic.twitter.com/S64chkT7eN
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) September 1, 2026
Veel ogen waren vervolgens gericht op Van Aert, maar de Belg kon het vele kopwerk van zijn ploeggenoten niet afmaken. De groene trui werd verrassend geklopt door Bastien Tronchon. De 24-jarige Fransman van Groupama-FDJ kwam met veel snelheid van achteruit en verwees Magnus Cort, Thibau Nys en Van Aert naar de dichtste ereplaatsen. Het is voor Tronchon pas de derde profzege uit zijn carrière en de eerste op WorldTour-niveau.
Vuelta a España (2.UWT)
Etappe 10: Alcaraz → Elche de la Sierra (184.7 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:07:41 | |
| 2 | " | |
| 3 | " | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
"De ritten die Brennan won had hij ook kunnen winnen"
Tja Cheerio...kunnen...als....heb je weinig aan. Vandaag had Wout ook KUNNEN winnen....
Overgens heeft dat 21 jarige "ventje" al 2 etappes te pakken deze Vuelta.
Juist...dus als hij niet knecht voor Brennan, had hij gewonnen?
Edit redactie: Let op je taalgebruik.
Wel mooi voor Tronchon, altijd prachtig om te zien wat het zulk soort renners doet als een grote wedstrijd winnen.
Voor het WK moet er nog veel bij om kans te maken op de regenboogtrui.
Maar zonder ploeg een dobbelsteen.
Groupama slaagt er dan toch in om hun jaar op te fleuren, want we hebben het veel over Picnic maar zij zijn toch ook niet goed bezig. Moet wel toegeven dat ik direct even op PCS ben moeten gaan zien wie in godsnaam Bastien Tronchon was, aangename kennismaking wel.