Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tour 2026: Carapaz overvleugelt gevallen Kuss in slotfase, Evenepoel lost knechtende Pogacar
Richard Carapaz heeft de voorlaatste etappe in de Tour de France gewonnen op Alpe d’Huez. Het werd door een valpartij van Sepp Kuss nog een zeer spannende strijd. Remco Evenepoel strandde ten koste van de Amerikaan nog op de dichtste ereplaats. Tadej Pogacar heeft de eindzege in de Tour nu zo goed als binnen, na een dag die in het teken van zijn ploegmaat Isaac Del Toro stond.
De voorlaatste etappe van de Tour was ook meteen de zwaarste met maar liefst 5600 hoogtemeters. De renners kregen vier Alpencols voor de kiezen, te beginnen met de Col de la Croix de Fer (24 km à 5,2%) die al snel na de start opdoemt. Daarna volgde de klassieke tweetrapsraket met de Col du Télégraphe (11,9 km à 7,1%) en de Col du Galibier (17,7 km à 6,9%), het hoogste punt van deze Tour.
De rit eindigde met een twist, want met de Col de Sarenne (12,8 km à 7,3%) stond een nieuwe beklimming op het programma. Na de top van de Sarenna volgt nog een korte afdaling richting de finish in Alpe d’Huez, waar het asfalt in de laatste vier kilometer nog stijgt aan een krappe zes procent.
Op de Col de la Croix de Fer was het Bruno Armirail die namens Visma | Lease a Bike en hoog tempo oplegde aan het peloton. De Fransman zorgde voor het ontstaan van een kopgroep met Armirail zelf en zijn ploeggenoten Matteo Jorgenson, Sepp Kuss en Davide Piganzoli.
Ook de drager van de bolletjestrui Richard Carapaz was present, net als zijn ploegmaat Ben Healy (EF Education-EasyPost), Jai Hindley (Red Bull-BORA-hansgrohe), Valentin Paret-Peintre (Soudal Quick-Step), Thymen Arensman, Tobias Foss (Netcompany INEOS), Juan Ayuso (Lidl-Trek), Matthew Riccitello (Decathlon CMA CGM), Tobias Halland Johannessen (Uno-X Mobility) en Clément Braz Afonso (Groupama-FDJ United).
Tour de France: Etappe 20170.9 km
Bourg-d'Oisans11:20L'Alpe-d'Huez16:11 - 16:50Bedrijvige CarapazO
Op 3,5 kilometer van de top van de Croix de Fer was het Carapaz die de lont in het kruitvat stak. De Ecuadoraan pakte een mooie voorsprong, kwam als eerste boven en deed daarmee een goede zaak in het bergklassement. Paret-Peintre, die alleen in de achtervolging was gedaan, passeerde op 20 seconden, de groep Arensman op een minuut.
Mads Pedersen was ondertussen weggereden uit het peloton, waar hij eerder uit werd gelost, in een poging om zich voor de tussensprint, die kort na de afdaling lag, bij de koplopers te voegen. Het peloton volgde intussen op ruim twee minuten.
In de afdaling keerde Paret-Peintre snel terug bij Carapaz en niet veel later volgde ook de groep met Arensman, waar ondertussen ook Pedersen zich bij had gevoegd, waarmee een kopgroep van vijftien ontstond. De tussensprint werd zoals verwacht gewonnen door Pedersen, waarmee de Deen zich verzekerde van het groen. Niet veel later kwam de kwam de kopgroep aan bij de voet van de Télégraphe. Pedersen haakte daar al snel af, maar verrassend genoeg kon ook Paret-Peintre niet volgen.
In het peloton, dat ondertussen op ruim vier minuten van de koplopers reed, begon Bahrain Victorious op kop te rijden om de vijfde plek van Lenny Martinez te verdedigen. Koploper Ayuso stond namelijk maar een kleine drie minuten achter op de Fransman.
Carapaz maakte er een mooie strijd van – foto: Fotopersburo Cor Vos
Dat ging ook voorin gepaard met een verschroeiende versnelling van Carapaz, die alleen maar geïnteresseerd was in de bolletjestrui. Hij dunde in zijn eentje de kopgroep uit tot amper drie renners, alleen Hindley en Kuss konden volgen. Alleen wegrijden lukte evenwel niet. In de afdaling kwam ook Ayuso daar nog terug bij. De vier konden een gooi doen naar ritwinst, want in het peloton ging het niet snel genoeg.
Pogacar in knechtenrol
Opvallend genoeg zette Tadej Pogacar zich zelf op kop van het peloton toen zijn ploeggenoten en die van Bahrain Victorious waren opgesoupeerd. De Sloveen schikte zich in een knechtenrol. Kilometerslang beukte hij op kop van het peloton, met al zijn dichtste belagers in zijn spoor. Dit om de podiumplaats van ploegmaat Isaac Del Toro te verdedigen tegen Ayuso. Dat lukte ook, want nu ging het verschil eindelijk naar beneden.
De vier voorin werkten wel goed samen en hielden goed stand. Vanaf de Col de Sarenne begon, had Kuss wel wat haast. De Amerikaan ging vrijwel meteen solo. Ayuso paste snel, Hindley en Carapaz hielden Kuss in het vizier en kwamen op vijf kilometer van de top zelfs nog even opnieuw aansluiten. Lang duurde dat echter niet, want twee kilometer later was Kuss alweer alleen. Carapaz bleef knokken, maar volgde op de top toch al op twintig seconden van de Amerikaanse leider. Hindley was intussen volledig uit beeld.
In het peloton had Pogacar intussen steun gekregen van Decathlon CMA CGM, die met het Franse goudhaantje Paul Seixas nog de podiumplaats van Del Toro wilden afsnoepen. Alleen zat op de poging van Seixas niet veel kracht meer. Pogacar en Del Toro hadden zelfs nog de tijd om een beetje te keuvelen. De poging van de Fransman kwam even later als een boemerang terug in zijn gezicht, want Seixas moest passen.
Pogacar in een knechtenrol – foto: Fotopersburo Cor Vos
Del Toro, Evenepoel en steeds weer Pogacar maakten stevig tempo, zonder elkaar nog echt te bekampen. Verder kon alleen Lenny Martinez in die groep aanhaken. De gehele top 5 in het algemeen klassement van de vorige rit, bleef zo intact.
Spanning voor ritzege
Voor de ritzege maakten Kuss en Carapaz er nog een spannende strijd van in het heuvelachtige slot. De twintig seconden werden er snel vijftien, maar dan liet de techniek Kuss toch wat in de steek. Hij reed een paar slechte bochten en ging er uiteindelijk ook bij liggen. Carapaz zag het gebeuren en ging op en over Kuss, die niet meer van die val zou herstellen. De Amerikaan verloor steeds meer de voeling met de Ecuadoraan.
Intussen kon ook Evenepoel zich niet meer bedwingen in de favorietengroep. De Belg zag dat Carapaz nog maar een kleine minuut voor hem uit reed en besloot dan maar om Pogacar en Del Toro aan te vallen. Dat lukte ook. Del Toro kon het tempo niet volgen, maar kreeg opnieuw veel steun van de gele trui, die hem weer op sleeptouw nam. Op die manier beperkten ze de schade tot een kleine halve minuut op Evenepoel.
Terwijl Carapaz mocht juichen bovenop Alpe d’Huez, baalde Remco Evenepoel. De Belg kwam amper 26 seconden te kort om de Zuid-Amerikaan nog in te halen en ging in de laatste kilometer op en over Kuss. Even later kwamen Pogacar en Del Toro hand in hand over de streep, zij mochten respectievelijk het binnenhalen van de gele en witte trui in deze Tour vieren.
Tour de France (2.UWT)
Etappe 20: Bourg-d'Oisans → L'Alpe-d'Huez (170.9 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 04:59:39 | |
| 2 | + 26 | |
| 3 | + 31 | |
| 4 | + 01:05 | |
| 5 | " | |
| 6 | + 01:07 | |
| 7 | + 02:15 | |
| 8 | + 02:55 | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Tour de France (2.UWT)
Etappe 20: Bourg-d'Oisans → L'Alpe-d'Huez (170.9 km) · AK
| Rank | Renner | Tijd | |
|---|---|---|---|
| 1 | - | 72:53:44 | |
| 2 | - | + 06:26 | |
| 3 | - | + 09:42 | |
| 4 | - | + 11:56 | |
| 5 | - | + 13:02 | |
| 6 | - | + 14:59 | |
| 7 | - | + 17:48 | |
| 8 | - | + 20:00 | |
| 9 | - | + 29:28 | |
| 10 | - | + 33:21 |
Hij is niet de enige natuurlijk, hoe Prodhomme meteen terug in z'n hok schoot toen Pogi hem de blik gaf was ook opvallend.
Zelfs ná de val bleef het trouwens nog een tijd spannend, omdat toch nog wel een heel stukkie klimmen was en het altijd maar afwachten is hoe de panelen verschuiven. Carapaz had alles al gegeven in de achtervolging, Kuss reed nog op adrenaline van zijn val, Evenepoel kwam eraan. Mooie koers.
Ongelooflijk wat hij ook doet zeg...
Trouwens waar zijn al die mensen die zeiden dat Evenepoel niet kon klimmen, geen meerdere bergen in 1 rit aan kon... die zijn precies samen met Remco zijn niet-klimmers benen verdwenen:)
Mooi gereden Carapaz, iets beter timen Remco de volgende keer.
Stop de tijd!
En de keren dat Jonas geklopt werd door de andere was dat simpelweg omdat hij te lang op kop reed met de rest in het wiel en hij niet zo'n sterk eindschot heeft. Maar Jonas was tenminste wel telkens bezig om nog de Tour te winnen iets was we vandaag en gisteren gemist hebben.
Dat vind ik inderdaad ook merkwaardig. Toen ik daar in 18 op vakantie was kon je met de wagen 'les ecrins' niet binnen en mocht zelfs de hond niet mee.
Evenepoel reed veel te behoudend om aanspraak te mogen maken op de ritzege. Wil je winnen dan zul je meer lef moeten tonen.
Uiteindelijk was dit gewoon een prachtige etappe. Een schitterende strijd tussen Carapaz en Kuss, Carapaz een echte krijger. Ongelooflijk hoe hij dit telkens doet. Chapeau. Jammer van Kuss, hopelijk valt het mee.
En Remco? Die reed sterk, maar ik vraag me nog steeds af waarom hij niet eerder de aanval koos. Misschien had hij dan nog meer kunnen uitrichten.
Kuss gaat niet goed slapen... WTF zelfs.
En er zijn er hier veel die gelijk hebben. Ik geef mijn ongelijk toe: Evenepoel kan niet klimmen. Kenners
Evenepoel rekende niet meer op kans op etappezege en begon er te laat aan. Pogacar voorbeeldig ploeggenoot en helpt Del Toro definitief aan podiumplek.
Beetje Lemond Hinault 1986 vibes toen ze samen over de streep kwamen. Genoten vandaag!
Zonder die schuivers wint hij gewoon.
Een tunnel, helemaal in de bergen, ligt heel vaak nat. Dat weten renners.
Het is heel simpel. Of een tunnel nu nat ligt of niet, of de berg nu steil is of niet, of de bocht nu scherp is of flauw: als je op de huid gezeten wordt door een andere renner terwijl je een grote prijs kan pakken dan neem je toch meer risico (je moet wel) dan wanneer je niets te winnen hebt en rustiger naar de finish pedaleert. Daar is niks ingewikkelds aan. Dus Kuss nam risico, dat was niet per se onverantwoord, maar uiteindelijk heeft het hem wel genekt. Zo gaat dat met risico, de ene keer betaalt het zich uit, de andere keer nekt het je.
Dat Kuss Carapaz er in de laatste 3 km bergop weer af had kunnen rijden is helemaal niet zo zeker. En ik denk dat Kuss er zelf ook niet anders over dacht. Hij kwam er steeds niet echt van weg, Carapaz kwam telkens weer terug. We hebben de hele tijd naar 10 seconden, 20 seconden, 10 seconden, teruggehaald en een tijd in het wiel zitten, weer proberen, 15 seconden, 5 seconden, 20 seconden, 13 seconden en weer 20 seconden zitten kijken. Dat was gewoon een zo goed als status quo.
Ook na de val kon Kuss er begrijpelijkerwijs niet meer naar toe rijden, en werd het verschil zelfs nog wat groter in de laatste km's.
Gewoon een strijd van man tot man waarbij Kuss helaas voor hem aan het kortste eind trok. Onder druk op je fiets blijven zitten hoort er ook bij. Een beetje pech en een beetje geluk ook. Dat is koers.
Die mooie, eerlijke en open tours leven toch vooral in gekleurde nostalgie, vrees ik.
Evenepoel had misschien op de sarenne moeten gaan achteraf gezien maar dan moet je onder druk die toch wel gevaarlijke afdaling doen en dat zal hij niet willen riskeren hebben
Epische strijd tussen kuss en carapaz gedurende 25km man tegen man.
Respect voor seixas en ayuso, ondanks de leeglopende benen toch geprobeerd en uiteindelijk niets verloren
Tsja..
Dan denk ik, en Pogacar dan? Een man die het 3 weken, een heel seizoen, nee meerdere seizoenen achter elkaar overal en nergens start en bijna overal waar ie start wint?
Dat is nog wel andere koek dan een Carapaz die het gedurende 3 dagen goed doet, op zijn terrein, in de periode dat een taaie renner als hij naar boven komt (de laatste week van een grote ronde).
Dus als je dan toch verdachtmakingen moet maken...