Thorwald Veneberg verdedigt bondscoaches: “We lijken in Nederland geen fouten meer te mogen maken”

Thorwald Veneberg verdedigt bondscoaches: “We lijken in Nederland geen fouten meer te mogen maken”
vrijdag 30 juli 2021 om 11:44
Interview

Twee keer goud, twee keer zilver, twee keer brons, maar ook de miscommunicatie bij de vrouwenwedstrijd, het plankje van Mathieu van der Poel, de botsing van Niek Kimmann en de halve val van Anna van der Breggen. Het eerste deel van het wielertoernooi op de Olympische Spelen was een achtbaan met hoogte- en dieptepunten. In een interview met WielerFlits maakt KNWU-directeur Thorwald Veneberg een tussenbalans op.

Hoe heb je het eerste deel van het olympische wielrennen beleefd?
“Positief en negatief. Het was best wel een rollercoaster. Ook door de omstandigheden waarin je terechtkomt. Je moet hier roeien met de riemen die je hebt en dat gaat met vallen en opstaan, letterlijk.

Als je kijkt naar het aantal medailles dat we behaald hebben denk ik dat we goed gepresteerd hebben, maar we hebben zeker ook verbeterpunten. Een aantal sporters heeft fantastisch dingen laten zien, wat je hoopt en waar je voor werkt op olympisch niveau.

En als je zoveel kans hebt, weet je dat je nooit alle kansen kunt verzilveren, maar maximaal twee derden. Daarvoor is het een té belangrijk toernooi en zijn er te veel variabelen. Dat zie je ook dit toernooi met de miscommunicatie in de wegwedstrijd bij de vrouwen, de botsing van Niek en de val van Mathieu.”

De zware val van de Sakura Drop – foto: Cor Vos

Even leek het erop dat de Nederlandse wielerploeg door pech werd achtervolgd. Hoe zijn jullie daar mee omgegaan?
Ik denk dat je een onderscheid kunt maken. De botsing van Niek Kimmann en ook de halve val van Anna van der Breggen… Dat zit ‘m niet in communicatie, dat is organisatie en ook de onervarenheid van de lokale vrijwilligers. Die hun best doen, maar niet altijd het juiste doen. Dat noem je tegenslag.

Bij de wegrit van de vrouwen is er weinig informatie gezien op de bordjes van de motoren. In ieder geval minder dan op andere kampioenschappen. Maar er zijn rensters van andere landen die de informatie wél hebben gezien. Dat is niet helemaal tegenslag te noemen. Annemiek was bijvoorbeeld net gedemarreerd toen Marianne het wel wist dat er een koploper was. Als dat soort kleine dingetjes zich opstapelen krijg je de Wet van Murphy en lijkt het één grote tegenslag.”

Hoe heeft die miscommunicatie kunnen ontstaan?
We hebben een aantal andere landen gevraagd of zij heel de wedstrijd op de hoogte waren van de juiste koerssituatie. Er spelen meerdere factoren. Om te beginnen rijd je niet met oortjes, wat de rensters heel het jaar gewend zijn, behalve op EK’s, WK’s en Olympische Spelen. Dat is een andere setting waar je niet echt op kunt oefenen. Eigenlijk zou je meerdere wedstrijden bewust zonder oortjes moeten rijden omdat het toch een vaardigheid eist van het team. Je moet zelf beslissingen nemen zonder de ploegleider te raadplegen. Rensters die informatie wilden, moesten zich laten afzakken naar de auto’s.

Misschien hadden er ook meer scenario’s besproken moeten worden. Er zijn natuurlijk honderdduizend verschillende scenario’s mogelijk, maar wat als we in een situatie terecht komen die we niet hadden verwacht. Een voorsprong van tien minuten… ik denk niet dat ze zo’n groot verschil hadden ingecalculeerd als scenario. Je maakt een plan maken met wát gaat wíe doen. Ik denk dat we daarin vooraf wel wat duidelijker hadden kunnen zijn.”

Had de bondscoach Loes Gunnewijk dit kunnen zien aankomen?
“Ik denk dat we in de evaluatie zeker goed naar de communicatie moeten kijken. En of we op een andere manier informatie kunnen overbrengen op de rensters.

We doen dat al door met borden langs de kant te staan waarop de actuele voorsprong en de opdrachten staan. We proberen dus al het een en ander. Wat ook meespeelt is dat je maar een beperkt aantal mensen ter plaatse hebt, waardoor het nog lastiger is om informatie te verspreiden.”

Van Vleuten ten aanval in de wegwedstrijd – foto: Cor Vos

In de voetbalwereld komt na een collectieve blunder de positie van de bondscoach ter discussie te staan. Kan miscommunicatie in de vrouwenwedstrijd ook gevolgen hebben voor bondscoach ?
“Alles kan. Maar ik zou het niet handig vinden. Als een bondscoach problemen heeft met zijn spelersgroep is het een ander verhaal. Een goede bondscoach is iemand die ervaren is en ervaring doe je op door uren te maken. Het is niet zo dat de coaches nog in een leerproces zitten. Zowel sporters als coaches zijn de afgelopen jaren al zeer succesvol geweest en hebben bewezen zeer capabel te zijn. Neemt niet weg dat de ervaringen hier als leerpunt mee gaan in de rugzak.

Ik zou het zelf zonde vinden om iemand die een goede leerervaring heeft aan de kant te zetten en weer opnieuw te moeten beginnen. Juist dit soort processen zijn heel leerzaam en maken je alleen maar beter richting de volgende olympische cyclus.

We lijken in Nederland geen fouten meer te mogen maken als je de media en sociale media mag geloven. Maar we vergeten dat we juist beter worden door fouten te maken. Bij zowel de vrouwenwedstrijd als het voorval met Van  der Poel in de mountainbikewedstrijden denk ik niet dat de fout geheel bij de bondscoaches ligt, als je al van fouten kunt spreken. Dit zijn groepsprocessen.

Renners en coaches vormen samen het team. Je gaat ook geen andere rensters selecteren omdat deze rensters informatie hebben gemist die andere landen wél hebben gezien. Op het bord heeft gestaan dat er vijf rensters voorop zaten. Je moet dan wel tellen hoeveel er weer zijn ingelopen. Dat hoort ook bij je vak.

Wat ik ook wel typerend vind, maar dat hebben we zelf afgedwongen, is dat geen enkel land iets deed. Ze zaten allemaal te kijken hoe Nederland het ging oplossen of hoe wij het zouden verliezen.

Achteraf is het makkelijk praten, maar was het de juiste strategie door de achterstand te overbruggen, zoals Van Vleuten geprobeerd heeft of moet je gelijk met vier vrouwen op kop gaan rijden met het risico dat je er drie oprookt. Misschien was achteraf gezien dat laatste wel de betere optie, maar nu kozen ze voor de afgesproken strategie door om beurten te demarreren en met een groepje het gat te dichten.”

Wat kunnen jullie leren van het voorval met Van der Poel in de mountainbikewedstrijd? Geldt daar hetzelfde? Een goed leerproces voor de volgende olympische cyclus.
“Wat we daar van kunnen leren is dat je soms iets heel duidelijk moet blijven benoemen ook al lijkt dat overdreven. Intern hebben we het hier al over gehad. Toen werd de vergelijking gemaakt met andere beroepsgroepen waar je heel duidelijke communicatie hebt, zoals in de luchtvaart, om de risico’s, knelpunten en de acties zonder twijfel aan elkaar duidelijk te maken. De luchtvaart heeft daar zelfs een apart alfabet voor.

Wij leiden renners op die zelf initiatief en verantwoordelijkheid nemen. Als je sporters heel directief opleidt moet je ze altijd instructies blijven geven en dat wil je niet. De beste sporters weten uiteindelijk wat goed is voor hunzelf.

Misschien wel door de twijfel om niet directief te zijn, heeft zo’n misverstand met Mathieu kunnen ontstaan. Er is over die plank gesproken, maar Mathieu heeft gezegd het gewoon niet te hebben opgenomen, althans niet goed genoeg. Dan hadden wij misschien toch vijf keer moeten zeggen: ‘Mathieu, de plank is straks weg in de wedstrijd. Je kunt alleen springen.’ Het lijkt dan alsof je een kind toespreekt, maar daar gaat het helemaal niet om. Als je moet presteren onder druk moet je heel duidelijk communiceren.”

Podium Olympische tijdrit Tokyo 2020

Bondscoaches hebben een best grote rol gespeeld in het nieuws rond de incidenten. Is jou dat ook opgevallen?
“Dat is iets wat media er van maken. Het is het spel tussen sporter en coach. Vanuit de opinie wordt altijd de kant van de sporter gekozen en wie blijft er dan over? De coach. Ik merk ook rond de Spelen dat kleine dingen heel groot worden gemaakt. Neem de halve valpartij van Anna van der Breggen. Als je ziet hoe snel dat de media haalt. Dat hoort erbij, maar dat maakt het wel lastiger. De voorvallen zijn in werkelijkheid niet zo groot, maar worden door de media wel wat groter neergezet.

Bondscoaches zijn vaak een makkelijke zondebok. Er wordt soms te snel afgerekend terwijl het hele proces nog niet bekend is. Dat weet je pas als je achteraf goed gaat evalueren, maar het stempel zit er dan wel al op.”

Volgende week staat het baantoernooi op het programma, waar Nederlanders opnieuw grote kans maken op olympische eremetaal.

Dit artikel delen:

51 Reacties

Westfalen 30 juli 2021 om 18:54

Rensters hadden zelf ook naar de wagen kunnen gaan afzakken. Dat is de normale procedure. Ik vraag me af waarom dit niet gebeurd is. Allemaal makkelijke kritiek op Gunnewijk, maar ervaren rensters hebben echt als beginnelingen gereden. Blijkbaar zijn er aannames gedaan die er niet waren.

0
Blackcanyon 30 juli 2021 om 19:38

Thorwald Veneberg stelt dat we in Nederland geen fouten meer lijken te mogen maken. Nou Thorwald, je mag allerlei fouten maken in de profronde van Lutjebroek … maar inderdaad liefst niet bij de OS. Dat is geen moment voor een probeersel of voor domme fouten. Dan heb ik t niet zozeer over t plankje. Maar bIj de vrouwen hadden wat verzorgers /stafleden/heren wielrenners langs de kant om de 20 km de status door kunnen geven en in de laatste 50 km om de 10 km.
Leo v Vliet had al iets bedacht met matrixborden, dus een variant bedenken, hoe moeilijk kan t zijn.
Daarbij is t koersverloop ook niet iets dan in een split second gebeurd dus dan moet je als je al niet op die wijze anticipeert, toch iets kunnen bedenken in de koers om je renners te informeren.

0
Kosmonaut 30 juli 2021 om 19:59

De vrouwenploeg heeft gewoon collectief gefaald in de wegrit, dus bondscoach én rensters. En het is nu eenmaal zo bij teamsporten dat de (bonds)coach de eindverantwoordelijke is, en het is dan ook jammer dat mevrouw Gunnewijk hiervoor wegloopt. Ook is het zo dat je vijf jaar lang al weet dat deze wedstrijd zonder oortjes wordt verreden dus dat kan dan ook in mijn ogen nooit een excuus zijn.

Wat de mannen betreft hebben Moerenhout en zijn jongens het gewoon super gedaan. Bij het mountainbike een beetje een lastig verhaal, volgens mij heeft iedereen wel naar kunnen gepresteerd behalve van der Poel. En als zowel Vader als de Knegt direct na de wedstrijd aangeven dat het balkje besproken was ben je toch geneigd om te zeggen dat dit een gevalletje eigen schuld was voor Mathieu. En natuurlijk is de rol van een bondscoach bij het mountainbiken en tijdrijden gewoon heel beperkt na het selecteren. Netjes wat Veneberg zegt maar wel erg slappe hap wat betreft de vrouwen.

0
Wildebert 30 juli 2021 om 20:20

Goed verwoord.

0
jan jansen 30 juli 2021 om 22:06

Fouten maken mag, maar blunders maken, zoals bij de vrouwen, niet.
Gunnewijk is eindverantwoordelijke, zij heeft laten zien dat ze als coach niet heeft gefunctioneerd.
Logisch zou zijn als ze plaats maakt voor een ander.

0
Polleke 30 juli 2021 om 22:51

Ter verdediging van de coach in deze en voor wat het waard is… heb zelf ook een beetje gekoerst op het allerlaagste niveau en dus de meest primitieve organisaties… chaos alom maar nooit de tel verloren over hoeveel er nog voor mij lagen, en dat waren er altijd méér dan 1….beetje opletten hoort er ook bij en al helemaal op de hoogmis…

0
Rsw85 31 juli 2021 om 07:47

De vrouwenwedstrijd was gewoon geblunder van de bovenste plank. De bondscoach is eindverantwoordelijk en heeft gewoon gefaald. Het is topsport en daar mogen deze fouten niet gemaakt worden. Een sprint verkeerd aangaan, eraf gereden worden na een tactisch steekspel tussen rensters daar heeft de bondscoach geen invloed op.

De kinderlijke fouten met de kopgroep die zover wegreed en het gebrek aan dwingende communicatie is Gunnewijk keihard aan te rekenen. Hoe ze vervolgens wegduikt na afloop is schrikbarend, dan ben je gewoon ongeschikt.

0
Pietspeed 31 juli 2021 om 08:35

Veneberg kan het allemaal mooi verwoorden, maar hij slaat de plank vwb de vrouwenkoers toch behoorlijk mis. Er is een verschil tussen foutje en groffe fout. Dat hij achter of voor zijn ‘personeel’ staat is te begrijpen, maar het komt toch over als het politieke adagium niet aftreden maar optreden. Wat gedaan en gezegd had moeten worden is hiervoor al meer dan genoeg verwoord. Oftewel Thorwald zijn verhaal dekt de lading gewoon niet. Hij mag de rode vlag krijgen of de witte vlag tonen als eindverantwoordelijke.

0
  • 1
  • 2

Laatste nieuws

Populair

Materiaalzone