Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Tadej Pogačar heeft op basis van waarden deze Tour de France al beslist
Analyse De Reus van de Pyreneeën heeft waarschijnlijk het oordeel over deze Tour de France al geveld. Op de eerste klim van de buitencategorie, de Col du Tourmalet, weet Tadej Pogačar al een beslissende kloof van liefst 2’42” in het klassement te slaan. Nooit eerder in hun legendarische rivaliteit verloor zijn geduchte concurrent Jonas Vingegaard zoveel terrein in een bergrit. En alle andere tegenstanders die nog de ambitie koesterden om de tweevoudig wereldkampioen in deze Ronde van Frankrijk te verslaan, zagen de achterstand op de stopwatch nog verder oplopen.
De Pyreneeën zijn eigenlijk slechts een tussengerecht in deze Tour de France. Parcoursbouwer Thierry Gouvenou heeft deze ronde zodanig ingericht dat de ontknoping pas in de laatste vier dagen moet plaatsvinden. Met een Grand Départ in de Catalaanse metropool Barcelona moest hij het Frans-Spaanse grensgebergte al in de eerste week in de route opnemen. Om de strijd open te houden, werd er slechts één Pyreneeënrit in het parcours opgenomen.
Sinds de eeuwwisseling is het nog nooit voorgekomen dat de Pyreneeën zo vluchtig werden afgewerkt. Zelfs in edities waarin de Pyreneeën ‘mager’ bedeeld waren (zoals in 2012 of 2016), waren er altijd minimaal twee opeenvolgende ritten die als serieuze bergetappes golden.
Helaas voor de Tourorganisatie heeft het fenomeen Tadej Pogačar aan één col genoeg om de Tour in een vrijwel beslissende plooi te leggen. Op de roemruchte Tourmalet knalt hij vanuit Sainte-Marie de Campan naar een nieuw klimrecord van 43 minuten en 12 seconden. Daarmee is hij liefst 2 minuten en 20 seconden sneller dan zijn oude record uit 2023, toen hij samen met Vingegaard in 45 minuten en 32 seconden omhoog reed.
En dan hebben we het nog niet eens over de verzengende hitte. Roemrucht is de uitspraak van de Franse wielrenner Jean Robic, die in 1947 de Tour de France op zijn naam schreef: “De Tourmalet is de vuilste ouwe jongen bij hitte.”
Zijn UAE Emirates XRG-formatie lanceert Pogačar op grootse wijze op de Tourmalet. Het is niet voor niets dat de internationale wielerunie UCI meer evenwicht tussen de ploegen wil creëren, zodat de vele dirhams uit de Verenigde Arabische Emiraten niet voor een koersbepalende dominantie zorgen. Zo wordt er gekeken naar een budgetplafond, maar ook naar het verkleinen van de ploegen in de grote rondes van acht naar zes renners.
Foto: Fotoburo Cor Vos
Het machtsvertoon van de UAE’ers Felix Großschartner, Brandon McNulty, Adam Yates, Isaac Del Toro en Tadej Pogačar (in deze volgorde) is op het zware deel van de Col du Tourmalet indrukwekkend. Even lijkt de concurrentie helemaal verpulverd te worden wanneer Pogačar met zijn ‘kroonprins’ Del Toro wegrijdt bij de rest. Het tempo van de Sloveen ligt uiteindelijk toch te hoog voor de Mexicaan, en dus voert Pogačar vervolgens zijn zoveelste grote nummer op: een winnende solo van 42,7 kilometer.
Het verlies in deze rit voor Vingegaard (die voor de Tour nog aangaf dat hij zijn beste waarden ooit wegtrapte) op Pogačar is met 2’38” groot. Toch moeten we hier de kanttekening bij plaatsen dat de kopman van Visma | Lease a Bike op de klim van de Tourmalet ‘slechts’ dertig seconden verliest, en dat zijn achterstand juist oploopt in de afdaling, de vallei en de slotklim. Daarbij is de voorbereiding van Vingegaard, doordat hij de Giro d’Italia al in de benen heeft, nog meer dan in voorgaande jaren gericht op de slotweek in de Alpen. Dit grote verlies had echter niemand in het zwart-gele kamp ingecalculeerd. Vingegaard spreekt van een grote teleurstelling, al benadrukt hij dat hij de strijd nog niet opgeeft.
Pogačar plaatst deze ritzege in zijn top vijf van de mooiste van zijn 23 ritzeges in de Tour de France. Hij maakt een vergelijking met zijn overwinning in 2023 richting Cauterets (destijds ook etappe zes), toen de Col du Tourmalet net zoals nu als voorlaatste klim in de etappe was opgenomen. Een groot verschil: drie jaar geleden pakte hij slechts 23 seconden op Vingegaard. De Deen wist die ronde vervolgens wel te winnen.
Natuurlijk heeft Pogačar in de Tours van 2022 en 2023 in de Alpenritten op respectievelijk de Col du Granon en de Col de la Loze grotere klappen van Vingegaard gekregen. We weten echter ook dat Pogačar en UAE Team Emirates die nederlagen hebben aangegrepen om zich op alle vlakken verder te ontwikkelen en te professionaliseren.
De wielrenner Tadej Pogačar van 2026 is niet te vergelijken met de Tadej Pogačar van 2023. Op basis van de gegevens die we kunnen verzamelen, zien we dat zijn Functional Threshold Power (FTP, het vermogen dat een renner theoretisch een uur lang kan volhouden) in 2023 geschat werd op 400 tot 410 watt. Destijds kwam hij bij een gewicht van circa 66 kilogram uit op 6,1 à 6,2 W/kg, wat al exceptioneel is.
Foto: Fotoburo Cor Vos
Anno 2026 is zijn basale FTP, op basis van gelekte trainingsdata via onder andere Strava-zones, stabiel rond de 415 tot 420 watt. Dit vertaalt zich naar een vaste waarde van minimaal 6,3 W/kg.
Het grootste verschil zit niet eens in wat hij fris kan trappen, maar in wat hij kan leveren aan het einde van een zware bergrit. Tijdens de Tour de France van 2023 trapte Pogačar op de grote slotbeklimmingen waarden rond de 6,1 tot 6,3 W/kg bij inspanningen langer dan 40 minuten bergop.
Op basis van de 43 minuten en 12 seconden waarmee hij nu het klimrecord op de Tourmalet verpulvert, zou hij in dat tijdsbestek gemiddeld 6,39 W/kg wegduwen. Dat is een continu vermogen van rond de 420 watt, nadat er al uren was gekoerst. Het tekent hoe hij in de afgelopen drie jaar is verbeterd, wat fysiologisch gezien zijn 27 jaar ook mogelijk is. Al plaats ik nogmaals de kanttekening dat dit geen officiële cijfers zijn, maar data die door diverse wetenschappers op verschillende websites worden verzameld.
Een offday, zoals ‘Pogi’ die in 2022 en 2023 kende, lijkt nu ook niet realistisch omdat hij in de aanloop naar deze Tour vrij weinig wedstrijddagen heeft gemaakt. In Barcelona ging hij afgelopen zaterdag heel fris van start. Wel zagen we vorig jaar dat de drie weken durende Tour en de opperste concentratie die daarvoor nodig is, zwaar wogen op de ‘speelbal’ Pogačar. Mentaal uitgewrongen bereikte hij destijds Parijs. Nu straalt hij na zes dagen Tour tot dusver een en al plezier uit.
Er moet iets geks gebeuren wil Pogi niet winnen. Maar het blijft de Tour, en daar gebeuren nogal eens gekke dingen.