Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Remco Evenepoel heeft eenzelfde winnaarsmentaliteit als Max Verstappen
Opinie Een oerkreet van vreugde symboliseert de waarde die Remco Evenepoel hecht aan zijn zege in de Amstel Gold Race. Twaalf maanden na zijn sprintnederlaag tegen Mattias Skjelmose in Nederlands enige klassieker toont de kampioen van Red Bull – BORA – hansgrohe zich ditmaal sneller dan de Deen.
De torenhoge favoriet die de wedstrijd met vlag en wimpel op zijn naam schrijft, is in dit tijdperk van vooral Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel en Jonas Vingegaard geen uitzondering. Bij de allerbesten van deze generatie hoort zeker ook Remco Evenepoel. In de 60e editie van de Amstel Gold Race benadrukt hij nogmaals zijn bijzondere klasse.
Een mooiere winnaar had de afscheidnemende koersdirecteur Leo van Vliet zich niet kunnen wensen. De overwinning van de Belg maakte voor hem de cirkel rond. De Westlander won vijftig jaar geleden de Ronde van Schepdael, het dorp waar Evenepoel is geboren, getogen en nog steeds woont, in het shirt van de Amstel Bier-amateurploeg. Op deze 19e april 2026 neemt hij afscheid van ‘zijn’ Amstel Gold Race.
Met Evenepoel komt een groot kampioen op de erelijst. Tweevoudig olympisch kampioen, wereldkampioen op de weg, winnaar van de Vuelta a España, drievoudig wereldkampioen tijdrijden en onder andere tweevoudig winnaar van Luik-Bastenaken-Luik. En dat terwijl hij nog altijd pas 26 jaar is en door ernstige valpartijen toch zeker een half jaar van zijn loopbaan in de lappenmand heeft gezeten. Denk aan blessures opgelopen in de Ronde van Lombardije 2020, in de Ronde van het Baskenland 2024 en de aanrijding in de winter van 2025.
Heel snel werd in deze Amstel Gold Race weer duidelijk hoe groot het verschil anno 2026 tussen de absolute wereldtop en de tweede lijn is. Op een versnelling van Romain Grégoire op de Kruisberg konden slechts vijf renners reageren. Toen in de afdaling van deze klim Kévin Vauquelin en Matteo Jorgenson onderuit gingen, waren Evenepoel, Skjelmose en Grégoire gevlogen. Binnen tien kilometer had dit drietal al een voorsprong van 1’40 en lag de wedstrijd al in een beslissende plooi. Toen bleek dat de Fransman zijn beste pijlen met zijn eerste actie had verschoten en hij op de voorlaatste klim van de Cauberg moest lossen, waren de Belg en de Deen gevlogen.
In zijn terugblik op de koers gaf Evenepoel weer een haarfijne uitleg van zijn verdere tactiek. Hoewel hij op de aankomst in Vilt twaalf maanden eerder nog moest buigen voor Skjelmose, had hij nu eigenlijk geen vrees voor de kopman van Lidl-Trek. Hij voelde onderweg dat hij sterker was en bij de laatste klim van de Cauberg had hij het tempo dusdanig opgevoerd dat hij bij het omkijken zag dat zijn medevluchter echt aan de limiet zat.
Evenepoel en Skjelmose op de Cauberg – foto: Fotoperbsuro Cor Vos
“Eerder aanvallen had ook geen doel, want met de tegenwind kon ik hem goed gebruiken.” Dat had hij ook geleerd van de té vroege aanval van Tadej Pogacar vorig jaar. Daarbij is zijn sprint dit jaar verbeterd en wist hij dat een sprint met twee hem beter ligt dan een sprint met drie, zoals in 2025. En de Amstel Gold Race was vorig jaar pas zijn tweede wedstrijd van het jaar doordat hij lang uit roulatie was nadat een automobilist hem begin december 2024 in Oetingen van de fiets had gereden. Bij zijn aanzet op 200 meter sloeg hij nu direct de beslissende kloof en was de overwinning op zak.
De adrenaline die vrijkwam op de finishlijn tekent de waarde die hij aan zijn zege in de Amstel Gold Race verbindt. Voor hem hoort de Nederlandse klassieker net onder de vijf Monumenten en de Limburgse klassieker stond zeker op zijn lijst. Daarbij was het ook al sinds 10 maart 2024 dat hij een wegwedstrijd op WorldTour-niveau won: de achtste rit van Parijs-Nice. Al waren zeges op de Olympische Spelen en zijn vele tijdritsuccessen op het hoogste niveau wel nog recenter.
Dat Evenepoel een groot kampioen is, is onomstreden. Als persoonlijkheid heeft hij daarentegen zowel voor- als tegenstanders. Ja, hij heeft zijn maniertjes. En het klopt dat hij niet tegen verlies kan. Hij haat het wanneer een camera bij hem in de buurt blijft wanneer hij een slechte dag heeft. Rijdt iemand hem, in zijn ogen, voor de spreekwoordelijke voeten, dan maakt hij zijn ongenoegen met woord en gebaar duidelijk. En als hij in zijn overwinningsflow zit, dan steekt hij zijn bravoure niet onder stoelen of banken.
Zelf heb ik een zwak voor Evenepoel. Hij houdt van zijn rol als kampioen. Hoe hij in het Nederlands, Frans en Engels de media te woord staat, is ongekend. Hij antwoordt niet met twee of drie woorden, maar gaat op iedere vraag heel serieus in. Zijn antwoorden zijn doordacht en hij durft daarin ook zijn persoonlijkheid, in sterkten en zwaktes, te tonen. Hij houdt van het spel met de media en begrijpt als geen ander het belang ervan.
Het is een slimme zet van Red Bull – BORA – hansgrohe om hem te koppelen aan persman Gabriele Uboldi, die in het verleden verbonden was aan Peter Sagan. Uboldi weet hoe je van een kampioen een ster kunt maken. Een persoonlijkheid die een groter publiek dan alleen het wielervolk kan aanspreken. En Evenepoel heeft alles om in die rol verder te groeien.
Qua winnaarsmentaliteit heeft Evenepoel in mijn ogen veel overeenkomsten met Max Verstappen. Beiden zijn extreem resultaatgericht en een tweede plaats voelt voor allebei vaak als een gemiste kans. Ze schuwen het ook niet om hun sterke winnaarsmentaliteit hardop uit te spreken. Dat kan overkomen als zelfverzekerd of soms arrogant, afhankelijk van wie kijkt.
Foto: Fotoburo Cor Vos
Zowel bij Verstappen als bij Evenepoel zie ik een sterke drang om te domineren: het niet alleen om winnen, maar ook om overtuigend te winnen. Ze nemen verantwoordelijkheid in de koers of race en houden niet van afwachten. En ze beschikken over veel zelfvertrouwen, ook na nederlagen.
Misschien heeft Verstappen meer een koele, berekende winnaarsmentaliteit en focust hij vooral op efficiënt winnen. Evenepoel is iets emotioneler. Al zag je bij zijn aanpak in deze Amstel Gold Race ook zijn koele benadering en zelfovertuiging door te durven wachten op de sprint met Skjelmose.
In Nederland zijn we het massaal met Verstappen eens wanneer hij de nieuwe regels in de Formule 1 fel bekritiseert. Of wanneer een concurrent hem heeft gehinderd of wanneer hij een journalist uit een persconferentie wegstuurt. Wanneer Evenepoel kritiek heeft op een te gevaarlijk parcours van de ploegentijdrit in Barcelona in de Vuelta van 2023, dan wordt zijn reactie te fel genoemd. Wanneer hij kortaf en geïrriteerd reageert na zijn slechte dag op het WK in Glasgow in 2023, wordt hij té gefrustreerd genoemd.
Laten we de winnaarsmentaliteit van Evenepoel iets meer omarmen en vooral genieten van de uitzonderlijke kampioen die hij is. Het is gek om het in dit tijdperk te zeggen, maar een kampioen als de ‘Ket van Schepdael’ wordt ook maar eens in de zoveel jaren geboren.
Verder snap ik de Evenepoel/Verstappen vergelijking niet, hooguit vanuit het enfant terrible oogpunt. Sportief zie ik hem niet, dan is een vergelijking met VdP veel logischer: technisch wonderkind, dominant, zoon van etc. maar dan vooral als je Formule 1 vergelijkt met veldrijden...
Terwijl Evenepoel elk jaar wel een hoofdvogeltje afschiet.
Als Evenepoel de Tour ooit zou winnen, wordt het (zeker in eigen land) nog wel de overtreffende trap van de gekte rond WvA in Roubaix.
Al is Van Aert ook veel meer de ideale schoonzoon, terwijl de persoonlijkheid van Evenepoel meer tegenstand oproept. Ook in België.
Verstappen is namelijk bijna alles wat Remco niet is. Een zoon van een beroemde vader. Al van jongs af aan stroomt het racen door zijn bloed. Is wars van publiciteit. Waar Evenepoel met veel bombarie zijn deelname in de RVV aan kondigt, probeert Verstappen als Franz Hermann anoniem rondjes te rijden op de Nurburgring.
En ik heb Verstappen ook nog nooit gaten in de weg zien fantaseren.
Maar ja, de naam Verstappen moet maar eens in de titel want daar slaan de mensen op aan. Bedroevend.
O ja, en ik heb een stuk meer met de overwinning van Wout dan met die van Evenepoel. De heroiek, de tragiek, de emotie, de tegenstand. Maar vooral ook de persoon achter de overwinning.
WvA is meer ‘o gossie’ en REVKET ‘teringlijertje!’
Soms zijn dingen simpel.
O tempora, o mores.
Beter om Evenepoel met Hinault te vergelijken en je dan eens af te vragen wat ‘de Das’ over zich heen zou krijgen in het huidige social media tijdperk.
Hinault had natuurlijk wel een stuk meer het ‘patron’ charisma. Evenepoel heeft dit totaal niet en is dit gebrek via de (social)media aan het overcompenseren.
Het was haast aandoenlijk om Remco tijdens de ploegenpresentatie van de AGR te zien. Je verstond er niets van, zo binnensmonds en zoutloos als die jongen Knetemans vragen aan het beantwoorden was. Totaal anders als het onuitstaanbare lefgozertje wat hij op de fiets en in de (social)media uitstraalt.
Als je het over kut-gedrag ontgroeien hebt dan kan je beter Federer nemen, een irritante drifkop die uitgroeide tot een gentleman. Op dat vlak hebben Evenepoel en Verstappen nog wel tijd waar een bejaarde gifspuier met een online manipulerende persoonlijkheid zoals Michelangelo gewoon blijven wat ze zijn, ...
Verstappen is qua persoonlijkheid vele malen groter dan evenepoel. Die voor mij slechts een nrcst is. En zich laat omringen door jaknikkers. Waar hebben we dat vaker gezien.
En de koers gisteren? Die is van alle tactiek onthoofd door de val en het niet al te snugger rijden van gregoire.
En ik wilde nog wat toevoegen over het deelnemersveld maar wie er niet is kan je ook niet verslaan...
Maar ik stoor me aan journalisten die renners op deze manier ophemelen. Zeker renners met een persoonlijkheid als remco...
Zo gaat dat, slijmen bij de winnaar.
Ik vind het wel een interessante vergelijking van Kerckhoffs waarbij hij de Nederlanders een spiegel wilt voorhouden als het gaat om selectieve verontwaardiging- of adoratie.
Tegelijkertijd is de vergelijking- en dus ook de bedoeling van dit stukje te makkelijk.
Er zijn genoeg verschillen te zien tussen Verstappen en Evenepoel en die zijn al goed beschreven door meerdere reageerders hier. Belangrijkste verschil vind ik wel dat het Verstappen geen moer interesseert wat de wereld van hem denkt en dat is bij Evenepoel anders.
Daarnaast is het feitelijk onjuist dat we het in Nederland massaal eens zijn met Verstappen bij de drie bovengenoemde voorbeelden van Kerckhoffs in de een na laatste alinea. Je ziet juist meer kritiek op het handelen van Verstappen.
Als laatste zou ik niet oproepen om een renner meer te omarmen. Dat deden ze bij Sporza ook richting hun mede Belgen. Het publiek laat zich niet sturen, sterker nog, dat werkt alleen maar averechts.
Ik werd van de week er nog eens op gewezen dat Remco een schier onverslaanbare eendagscoureur zou zijn als hij zich daar volledig op zou toeleggen. Nu grijpt hij nog wel eens een GC-titel, maar weinig op het hoogste niveau. Zou ik met zijn winnaarsmentaliteit zoals hier beschreven ook toejuichen.
Evenepoel woont al lang niet meer in Schepdaal, maar in Gooik.
Ikzelf zie meer vergelijkingen met tussen de jongenman van Schepdaal en de messias van Madeira.