Remco Evenepoel slaat na spannende tweestrijd met Skjelmose toe in Amstel Gold Race
Remco Evenepoel heeft de Amstel Gold Race bijgeschreven op zijn palmares. De Belg moest ook dit jaar zien af te rekenen met Mattias Skjelmose, maar wist de Deense titelverdediger na een razendspannende finale nu wel te vloeren in een sprint. Benoît Cosnefroy won dan weer de sprint om plek drie.
Zondag 19 april was het weer tijd voor de grootste klassieker op Nederlandse bodem: de Amstel Gold Race. In het heuvelachtige Zuid-Limburg konden toppers als Remco Evenepoel, Mattias Skjelmose, Romain Grégoire en Matteo Jorgenson de degens kruisen, op een parcours met onderweg liefst 33 beklimmingen, waaronder de Eyserbosweg, Keutenberg en de Cauberg als laatste scherprechter richting de finish in Berg en Terblijt.
Het was een Amstel Gold Race met een feestelijk tintje: dit jaar stond immers de zestigste uitgave van de heuvelklassieker op het programma. In al die jaren kende de koers met geestelijk vader Hermann Krott en diens opvolger Leo van Vliet slechts twee koersdirecteuren. Van Vliet zal na deze editie het stokje overdragen aan Tom Dumoulin. Wie mocht zijn afscheidsfeestje opluisteren met een overwinning?


Sterke kopgroep kleurt beginfase
De eerste uitvalspogingen werden nog in de kiem gesmoord, maar de vroege ontsnapping kwam toch redelijk snel tot stand. De bekendste namen in de vlucht waren Warren Barguil, Marco Frigo, Filip Maciejuk en Huub Artz, de enige Nederlander in de kopgroep. Zij konden onderweg rekenen op steun van mede-aanvallers Xabier Mikel Azparren, Joseba Lopez, Siebe Deweirdt, Valentin Retailleau en Abram Stockman.

De vlucht van de dag – foto: Fotopersburo Cor Vos
Het peloton – aangevoerd door het Red Bull-BORA-hansgrohe van topfavoriet Evenepoel – liet begaan en zo liep het verschil met de negen aanvallers al snel op richting de vier minuten. Dit bleek ook meteen de maximale voorsprong. Met het verstrijken van de kilometers en hellingen, liep het verschil ook weer met rasse schreden terug. Dit bleek een voorbode voor een interessante tussenfase, waarin het peloton steeds nerveuzer werd.
Nervositeit neemt toe
Dit had allemaal te maken met de eerste passage over de Cauberg. Het bleek voor Red Bull-BORA-hansgrohe een uitgelezen moment om het tempo nog verder op te voeren, wat op de Cauberg zelf zorgde voor een eerste schifting. Meerdere renners moesten al overboord: zo bleek de eerste Cauberg al het eindstation voor Belgisch kampioen Tim Wellens. In de kopgroep werd het kaf inmiddels ook van het koren gescheiden: Artz, Frigo en Azparren bleven over.

foto: Fotopersburo Cor Vos
De voorsprong van deze drie dappere vluchters was inmiddels wel geslonken tot een minuut. Dit was overigens niet op het peloton, maar wel Pepijn Reinderink, die in zijn eentje probeerde om de oversteek te maken. De Nederlander van Soudal Quick-Step kwam zichzelf echter een beetje tegen en werd na een korte chasse patate weer opgeslokt door de groep, met daarin alle favorieten voor de overwinning. Deze grote namen hielden hun kruit voorlopig nog droog, maar dit was niet zonder reden.
Romain Gregoire testing the legs. Allez! #AGR pic.twitter.com/dfkBaj0HOv
— Eemeli (@LosBrolin) April 19, 2026
Grégoire opent finale, Jorgenson valt letterlijk weg
Met de Gulperberg (0,9 km à 5,5%), Kruisberg (0,7 km à 7,3%) en Eyserbosweg (1,1 km à 7,6%) in een tijdsbestek van zo’n tien kilometer moest de finale immers nog losbasten. Op de flanken van de Gulperberg bleven de eerste speldenprikken nog uit, maar op de Kruisberg was het wel alle hens aan dek. Romain Grégoire gooide de knuppel in het hoenderhok en de Fransman wist met zijn versnelling de boel uiteen te ranselen.
Slechts vijf renners bleken bij machte om de aanval van Grégoire te pareren, met Evenepoel, Skjelmose, Kévin Vauquelin, Matteo Jorgenson en Mathieu Burgaudeau. Waren deze zes kleppers dan op weg naar de overgebleven vluchter Frigo, die eerder was weggereden van Artz? Nee, want in de verraderlijke afdaling van de Kruisberg ging het helemaal mis. In een linke bocht ging Vauquelin op hoge snelheid onderuit en nam onbedoeld Jorgenson en Artz mee in zijn val.

Evenepoel trekt door op de Keutenberg – foto: Fotopersburo Cor Vos
Evenepoel zet concurrenten onder druk
Waar Vauquelin en Artz hun weg konden vervolgen, was de koers van de kopman van Visma | Lease a Bike voorbij. Evenepoel, Grégoire en Skjelmose wisten aan de chaos te ontsnappen, sloegen de handen ineen en raapten de sterke Frigo op in aanloop naar de Keutenberg. Op deze iconische en bovenal steile beklimming besloot Evenepoel zijn eerste duivels te ontbinden. Grégoire en Skjelmose beten zich vast in het wiel, terwijl Frigo – na een dag in de aanval – de rol moest lossen.
🚴🇳🇱 | Aiaiai! Daar gaat de troef van Visma | Lease a Bike. Jorgenson doet het niet eens zelf, maar gaat wel hard tegen de grond… 💥💥 #AGR26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/lvX5LXtmf7
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 19, 2026
Was dit dan de voorbode voor een driestrijd, of schuilde er nog gevaar van achteruit? De achtervolgende groep – met onder meer Benoît Cosnefroy, toptalent Albert Withen Philipsen, Mauri Vansevenant, Emiel Verstrynge en de Nederlandse neoprof Senna Remijn – bleef een tijd hangen op een halve minuut, maar er leek ook niemand in staat om het verschil nog te overbruggen. Dat liet Evenepoel ook niet toe, want de Belg hield in zijn gekende stijl de druk op de ketel.
Grégoire komt zichzelf tegen, Skjelmose kan wel volgen
Een nieuwe aanval van Evenepoel kon dan ook niet uitblijven. Op de voorlaatste passage van de Cauberg schudde hij andermaal aan de boom en dit was de versnelling te veel voor Grégoire. Waar de Fransman definitief moest passen, bleek Skjelmose een veel taaiere klant. De Deen kon ogenschijnlijk nog gezwind volgen, al lagen er nog wel enkele bananenschillen voor de Deen, met de Geulhemmerberg, Bemelerberg en laatste keer Cauberg.

foto: Fotopersburo Cor Vos
Op de Geulhemmerberg en Bemelerberg bleven aanvallen uit en dus moest het gebeuren op de Cauberg. In de kilometers naar deze klim nam Evenepoel het leeuwendeel van het kopwerk voor zijn rekening, maar kon hij zijn Deense tegenstrever ook nog overboord kieperen op de Cauberg? Evenepoel deed nog wel een schuchtere poging, maar Skjelmose gaf nog altijd geen krimp. Een sprint-à-deux bleek onvermijdelijk.
Waar Evenepoel vorig jaar zijn zenuwen niet kon bedwingen en van te ver aanging, deed hij nu wel alles goed. Hij wachtte op het juiste moment, wist Skjelmose perfect op te vangen en won vervolgens afgetekend. Met een flinke oerkreet vierde de Belg zijn eerste zege in de Amstel Gold Race. Skjelmose moest dit keer genoegen nemen met de tweede plaats, terwijl Benoît Cosnefroy de snelste bleek van de achtervolgers.
Bekijk hier de eindsprint tussen Evenepoel en Skjelmose:
🚴🇳🇱 | Vorig jaar lukte het niet, nu wel. Remco Evenepoel sprint naar winst in de Amstel Gold Race en is daar dolblij mee! 🙌🇧🇪 #AGR26
Wielrennen 👀 HBO Max pic.twitter.com/5zRZGAxg6O
— Eurosport Nederland (@Eurosport_NL) April 19, 2026
Amstel Gold Race (1.UWT)
Maastricht → Berg en Terblijt (257.4 km)
| Rank | Renner | Tijd |
|---|---|---|
| 1 | 05:59:40 | |
| 2 | + 01 | |
| 3 | + 01:59 | |
| 4 | " | |
| 5 | " | |
| 6 | " | |
| 7 | " | |
| 8 | " | |
| 9 | " | |
| 10 | " |
Dat andere mensen dit anders zien mag natuurlijk. Dat is iedereen zijn goed recht.
Maar waarom moeten sommige te pas en te onpas melden hoe lelijk de Amstel is. Tis een soort sport online geworden om heel graag te willen melden hoe kut iets is.
En niet eens alleen over de Amstel. Vrouwen wielrennen is dom, visma kut en Evenepoel een jankert. Je mening ventileren is prima. Maar inmiddels is t voor sommige een soort dagelijkse sport(sws een internet fenomeen) Word WF niet mooier van.
Laten we gewoon genieten van onze mooie sport en imo mooie winnaar vandaag
Petje af voor Remco maar je zag eigenlijk alleen aan RB dat ze er een doel van hadden gemaakt.
Langs het parcours was het wel weer fijn vertoeven, mits je maar ver genoeg van de gebruikelijke zuip/feest hotspots blijft.
Weet iemand wat er met Lapeira is gebeurd?
Dat de Amstel de schoenveters nog niet mag strikken van het Vlaamse werk klopt. Toch vind ik hem doorgaans veel vermakelijker dan koersen als Luik, Lombardije, Waalse Pijl of San Sebastian.
Aan het parkoers hoeft dan ook niets, maar dan ook echt helemaal niets veranderd te worden.. Ook in de eerste 120km van de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix zou je in principe gewoon wat anders kunnen gaan doen, en maak daar bij Milaan-San Remo maar gewoon de eerste 270km van. Niet dat ik dat persoonlijk doe, want er is niets zo heerlijk als 's morgensvroeg om half tien de tv al aan te kunnen zetten om de start te zien.. En ook die eerste 100+km van Vlaanderen of Roubaix gaan erin als zoete koek. Het is voor mij persoonlijks zoiets als het steeds verder opbouwen van de spanning, tot de uiteindelijke apotheose ..
Wat dat betreft heeft de AGR dus echt niets te vrezen.
Wat betreft de deelnemers, tsja je bent gewoon afhankelijk van het schema van de renners en de hoeveelheid renners die last minute afzeggen door blessures of ziekte... In de afgelopen tien jaar had de AGR regelmatig één van de allermooiste en sterkste deelnemersvelden, en dit seizoen hadden ze gewoon wat pech...
Pogacar en van der Poel blinken vooral uit in afwezigheid, al is dit bij Pogacar dit seizoen wel echt in overtreffende trap. Normaal gezien was dit niet zo'n probleem aangezien Del Toro, Ayuso, Pidcock, Healy, Benoot en zoveel anderen mits fit hier wel gewoon gestart hadden.... Maar ja, we kennen allen de situatie van genoemde renners, dus daar doe je vervolgens helemaal niets aan... Bijkomende pech was dan ook nog eens dat twee van de vier super favorieten onderuit gaan, en dan rijd je inderdaad enkel met Skjelmose en Evenepoel richting de finish...
Dus ook qua deelnemers hoeft de AGR zich normaal echt geen zorgen te maken...
Sinds dat Flanders Classics de organisatie heeft overgenomen is het ze dit jaar zelfs voor het eerst gelukt om de website van de AGR ook eindelijk eens in andere talen aan te bieden dan enkel Nederlands (Wat nogal behoorlijk amateuristisch overkwam, als iedere andere wedstrijd in de wereld dit wel gewoon in meerdere talen aan de fans wereldwijd aanbied.). Dus ook daarin is een stap gezet...
Wat vooral tegen de AGR werkt zijn een paar dingen, die hopelijk gelijktijdig met Leo voorgoed verdwenen zijn. (Niets persoonlijks tegen de beste Leo van Vliet overigens, want ik ken maar weinig mensen die zo warm en sympathiek zijn.) ... Het gedoe met de finishfoto's, en dat niet één maar twee keer binnen enkele uitgaven. En ook het beruchte moment dat ome Leo Pogacar op sleeptouw neemt achter de koerswagen, zijn dan wel weer zeer kwalijke zaken, en iets wat toch wel in de herinnering blijft hangen bij veel mensen.
Ook het feit dat we zo'n beetje iedere koers integraal kunnen kijken behalve wanneer het in Nederland is, is wel iets wat veel fans internationaal stoort... Nu wordt er meer van de dames uitgezonden dan we uiteindelijk van de heren te zien krijgen. En als je dan de pech hebt dat de dames er een langzame koers van maken, dan blijft er relatief gezien nog maar vrij weinig heren koers over om na te kijken.. Nu gun ik de dames alles, maar dat is uiteindelijk niet waar 95% van de fans internationaal op zitten te wachten.. Vandaag ook weer, dan zijn de dames gelukkig vrij snel binnen, maar daarna moet er nog drie kwartier doorgeluld worden omdat het blijkbaar onmogelijk is ?!?! om gelijk naar de heren koers over te schakelen ?
Ik hoop dan ook dat Tom Dumoulin vooral aan dit laatste eindelijk eens iets gaat veranderen, want ik heb me daar kapot aan lopen ergeren vandaag. Maar dit laatste is voor mij dan ook het enige wat ik kan verzinnen als negatief punt betreffende de Amstel Gold Race. ... Ik wil gewoon zoveel mogelijk van de heren koers zien, daar komt het kortweg op neer.
Hij heeft zijn klassieker beet. De kroon op het sterke voorjaar van Red Bull-Bora Hansgrohe.
Skjelmose dan toch beter dan hij zelf verwachtte vandaag. Toch ook een opsteker voor Lidl-Trek, deze podiumplek.
Weer eentje erbij op de erelijst voor Evenepoel, een wedstrijd die hem heel goed past. En toch wel nog een mooie koers vandaag, blijft een unieke wedstrijd in die voorjaarscampagne.
Om nou te spreken van breder repetitour? Zou juist zeggen dat Rockets bredere selectie hebben omdat zij ook nog voor de knikkers meedoen in de vlakke etappes waar Caja onzichtbaar is.
Skjelmose duidelijk pompaf door het tempo en de versnellingen van Evenepoel. Een deugddoende overwinning voor hem.
Maar ach, dat hebben we helaas te vaak gezien dit voorjaar.
De situatie was niet dezelfde als Van der Poel in de RvV, waar het duo werd achtervolgd door slechts 1 renner, en waar Van der Poel er baat bij had die te laten terugkomen (een mogelijke bondgenoot in een nakende achtervolging wanneer Pogi zou beslissen ervandoor te gaan, terwijl die bondgenoot trager is in de sprint). Dat voordeel was had Skjelmose niet.
Hopelijk er woensdag ook bij. Niet de favoriet denk ik maar geeft de koers toch wat extra cachet.
Denk niet dat je de strade op hetzelfde niveau als LBL kan zetten. Bovendien ontbrak het daar ook vooral aan toppers .